Η Αρχαία Γραία, η Ελλάς (Graecia/Greece) και η ιστορία της Αεροπορικής Βάσης Τανάγρας

Ειδικός Συνεργάτης

 

 

Το όνομα της χώρας μας όπως έχει επικρατήσει διεθνώς, Greece, προέρχεται από το λατινικό Graecia, καθώς Graii/Graei/Graeci αποκαλούνταν αρχικά οι Γραίοι (από την Γραία της Βοιωτίας) που εγκαταστάθηκαν στην Ιταλία τον 8ο αιώνα π.Χ. και στη συνέχεια όλοι οι Έλληνες[1]. Σύμφωνα με τον Παυσανία, Γραία ήταν η αρχαιότερη ονομασία της Τάναγρας (σημερινής Τανάγρας), ενώ και ο Στράβων συνδέει τη Γραία με την Τανάγρα. Ο Όμηρος αναφέρει την Γραία ανάμεσα στις Βοιωτικές πόλεις που συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο, τον 12ο αιώνα π.Χ. Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι η λατινική ονομασία Graecia και αργότερα η αγγλική Greece έχουν αρχαιότατες ρίζες. Ως εκ τούτων, δεν τεκμηριώνεται η εμμονή στο hellenic και η αρνητική θεώρηση του greek, εκ του Graecus (Γραίος/Γραικός), το οποίο δεν θα πρέπει να συγχέεται με το υποκοριστικό-υβριστικό graeculus (γραικύλος).

 

Αεροπορική Βάση Τανάγρας

Τρεις χιλιετίες μετά την αρχαία Γραία/Τανάγρα (για όσους μιλάνε για “νέο έθνος”…), δημιουργήθηκε εκεί η Αεροπορική Βάση Τανάγρας, η οποία χρησιμοποιήθηκε ως βοηθητικό αεροδρόμιο κατά τον 2ο π.π. Αργότερα, με τη συμβολή του ΝΑΤΟ, αναβαθμίστηκε σε κυρίως αεροδρόμιο. Το 1956 συγκροτήθηκε η 114 Πτέρυγα Μάχης, όπου υπηρέτησαν κατά καιρούς αεροσκάφη F-86E Sabre, T-33Α Silver Star, F-84F Thunderstreak, F-102A Delta Dagger και F-104G Starfighter. Η συνέχεια όμως έμελλε να είναι πιο ενδιαφέρουσα… Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ωραίος ο Άγιος Νικόλαος – Σειρά του Αρχαγγέλου Μιχαήλ

Το Τουρκικό Ναυτικό

Το Πολεμικό Ναυτικό κέρδισε επανειλημμένως και δικαίως τα εύσημα και τον θαυμασμό μας για την αντιμετώπιση των τουρκικών προκλήσεων στη Μεσόγειο.

Η φρεγάτα Λήμνος, όταν παρενοχλήθηκε από τη φρεγάτα Κεμάλ Ρέις, της έκανε… την πρύμνη φινιστρίνι – ενώ οι «σύμμαχοί» μας, σε μία στάση που θύμιζε χαρακτηριστικά Monty Pythons παρίσταναν ότι δεν συνέβη τίποτα. (Παρεμπιπτόντως, για όποιον είχε την παραμικρή αμφιβολία για την έκβαση της αερομαχίας των Δινόπουλου και Σκαμπαρδώνη το 1974, το περιστατικό των τελευταίων ημερών πρέπει να του τη διέλυσε).

Όταν τουρκικό υποβρύχιο επιχείρησε να εισέλθει στην περιοχή του Σαρωνικού, προφανώς για να δημιουργήσει εντυπώσεις, εντοπίστηκε και στρώθηκε στο κυνήγι από τα ελικόπτερα του Πολεμικού Ναυτικού. Ο κυβερνήτης και το πλήρωμα του τουρκικού υποβρυχίου πέρασαν μερικές ευχάριστες ώρες ως νομιστεράκια για τη Διοίκηση Ελικοπτέρων.

Η Τουρκική Ανεμοπορία

Μετά το Τουρκικό Ναυτικό, και η Τουρκική Αεροπορία αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη της. Η επιλογή ήταν λίγο της απελπισίας, μιας και το Τουρκικό Ναυτικό είχε δικαιολογημένη άγνοια κι αισιοδοξία, ενώ η Τουρκική Αεροπορία είχε τόσο πλούσια εμπειρία από το Αιγαίο που κανονικά δεν θα επέτρεπε τέτοια λάθη. Δεδομένου, όμως, ότι το ηθικό του τουρκικού στόλου δεν είναι στα καλύτερά του, ο κλήρος έπεσε στην THK.

Ζεύγος τουρκικών F-16 επιχείρησε να παρέμβει σε άσκηση συνεργασίας Στρατού Ξηράς – Πολεμικής Αεροπορίας που διεξαγόταν στην περιοχή της Ρόδου (εκτέλεση EAY από αεροσκάφη F-4EPI2K). Η Τακτική Αεροπορία επέτρεψε στο τουρκικό ζεύγος να πλησιάσει επαρκώς, κι εν συνεχεία αεροσκάφη F-16 από τον βορρά και από τον νότο εκτέλεσαν «τανάλια», «εγκλωβίζοντας» τα τουρκικά αεροσκάφη στον χώρο. Ακολούθησαν σκηνές απείρου κάλλους, με τους χειριστές της Τουρκικής Αεροπορίας να χάνουν την ψυχραιμία τους (ειδικά ο Νο 2 του ζεύγους), και τα ελληνικά αεροσκάφη να διασκεδάζουν γύρω τους. Η κατάσταση κατέληξε με το τουρκικό ζεύγος να προσγειώνεται στο Νταλαμάν με κατολίσθηση.

Σε παρόμοιο περιστατικό στη Λέσβο, η ΠΑ έστρωσε πάλι τα τουρκικά F-16 στο κυνήγι. Η τρυφερή οικογενειακή στιγμή τελείωσε με τους τουρκικούς ασυρμάτους να ουρλιάζουν «Βρίσκεστε πάνω από τουρκική επικράτεια! Βρίσκεστε πάνω από τουρκική επικράτεια!» Κανείς δεν μπορεί υπεύθυνα να αποκλείσει το ενδεχόμενο οι τουρκικοί ασύρματοι είχαν δίκιο.

Το οπτικό υλικό από τις τελευταίες ημέρες στον αέρα, χαρακτηρίζεται πάντως, (υπευθύνως) ως «ακατάλληλο δι’ ανηλίκους».

 

Και υποβρυχίως…

Δυστυχώς, τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα είναι αυτά που δεν φαίνονται και δεν… ακούγονται. Ενώ στον αέρα και στην επιφάνεια τα πράγματα είναι γνωστά (και στις δύο πλευρές), ό,τι συμβαίνει κάτω από την επιφάνεια είναι γνωστό μόνο στη μία πλευρά. Δυστυχώς, στο πάρτυ που διαδραματίζεται τις τελευταίες ημέρες υποβρυχίως δεν μπορούμε να αναφερθούμε, αν και θα έκανε όλες τις παραπάνω αναφορές να φαντάζουν βαρετές…

 

Το «δια ταύτα»

Η μέχρι τώρα εξέλιξη της κρίσης αποτελεί μία μικρή αλλά σημαντική πολιτική στροφή στη διαχείριση της τουρκικής επιθετικότητας από ελληνικής πλευράς. Η φοβία της πολιτικής ηγεσίας για τη χρήση πολεμικής βίας εκ μέρους της Τουρκίας φαίνεται σταδιακά -τονίζεται: «φαίνεται» και «σταδιακά» να υποχωρεί. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, οι οδηγίες προς τις Ένοπλες Δυνάμεις είναι πολύ λιγότερο επιφυλακτικές και φοβικές απ’ ότι στο παρελθόν. Η ανταπόκριση των Ενόπλων Δυνάμεων είναι υποδειγματική: ενώ σε κάθε περίπτωση το κρίσιμο πλεονέκτημα της πρωτοβουλίας ήταν στην πλευρά της Τουρκίας, αυτοί έχουν κατορθώσει να αποτύχουν οικτρά σε κάθε μία απόπειρα περιστατικού που έχουν επιχειρήσει.

Οι διαδοχικές στρατιωτικές αποτυχίες, έστω και πολύ μικρής πρακτικής αλλά μεγάλης συμβολικής και ψυχολογικής σημασίας, σε συνδυασμό με τη συνολικά δύσκολη πολιτική θέση στην οποία έχει περιέλθει, θα τον ωθήσουν πιθανότατα σε κλιμάκωση της έντασης στο προσεχές μέλλον.

Είναι στο χέρι της πολιτικής ηγεσίας να δώσει ένα μάθημα στον Ερντογάν, και ενδεχομένως να βοηθήσει στην αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Τουρκία.

Μην κάνουμε πίσω τώρα!

Μην κάνουμε πίσω τώρα!

Γράφει ο Θανάσης Κ.

Ως αρχική αποτίμηση της κρίσης που εξελίσσεται στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, αναδημοσιεύεται το κατωτέρω άρθρο, που δίνει τη συνολική εικόνα της κατάστασης κι επισημαίνει τον μόνο και βασικό κίνδυνο που διατρέχουμε αυτή τη στιγμή: να χάσουμε από ανοησία αυτά που έχουμε κερδίσει.

Τώρα που υπήρξε προσωρινή αποκλιμάκωση της τουρκικής πρόκλησης στην Ανατολική Μεσόγειο, άρχισαν πάλι οι ψίθυροι για «διάλογο» με την Τουρκία…

Μερικοί δεν βάζουν μυαλό, έτσι;

Να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν, μερικά πράγματα:

Την κρίσιμη στιγμή, όταν απέπλεε ο τουρκικός στόλος και εξαγγέλλονταν επίσημα γεωτρήσεις από το Oruc Reis στην Ελληνική ΑΟΖ, έγιναν πέντε κινήσεις που υποχρέωσαν τον Ερντογάν να αλλάξει τα σχέδια του: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Η Συνθήκη της Λωζάνης και η δι’ αυτής καθοριζόμενη κυριαρχία της Ελλάδος στα νησιά του Αιγαίου και κατ’ επέκταση στο μείζον μέρος του Αρχιπελάγους.

γράφει ο Αρματιστής

(Ταξίαρχος ε.α. Βασίλειος Λουμιώτης)

Μνημείο Σιαλμά, Άγιος Ευστράτιος

Το παρόν κείμενο δημοσιεύεται επ’ ευκαιρία της επετείου της υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάνης την 24η Ιουλίου 1923 και των καθοριζομένων σε αυτή για το εδαφικό καθεστώς των νησιών του Αιγαίου.

Σκοπός του κειμένου είναι να αντιληφθούν αφ’ ενός μεν όλοι οι επικαλούμενοι τη Συνθήκη της Λωζάνης το τι ακριβώς αναφέρεται σε αυτή για το καθεστώς των νησιών, νησίδων και βραχονησίδων του Αιγαίου και αφ’ ετέρου για να αποφασίσουν οι «αμφιταλαντευόμενοι» και οι τουρκολάγνοι αν αυτά που ιστορικά, πολιτισμικά και πληθυσμιακά μας ανήκαν και τα πήραμε πίσω με το αίμα των παππούδων μας μπορούμε να τα αφήσουμε στο έλεος των Τούρκων.

Πριν αναφερθώ στα αναφερόμενα στη Συνθήκη της Λωζάνης για τα νησιά του Αιγαίου, είναι σκόπιμο να αναφέρω το κείμενο της Πρεσβευτικής Συνδιάσκεψης του Λονδίνου της 13ης Φεβρουαρίου 1914 (ν. ημ.) δια της οποίας εκχωρήθηκαν κυριαρχικά στην Ελλάδα τα νησιά του Αιγαίου που κατέχονταν από αυτή μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό στο προσεχές διάστημα ο καθένας να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός με πληροφορίες που ενδεχομένως διαθέτει.

Καλό είναι ο καθένας να κρατάει για τον εαυτό του ό,τι ξέρει και ό,τι μαθαίνει, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά πληροφορίες στρατιωτικής σημασίας.

Οι εκτιμήσεις περί του «τι ξέρει έτσι κι αλλιώς ο εχθρός, και τι δεν ξέρει», και τι είναι ασφαλές να ειπωθεί και τι όχι, είναι ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ και ΑΝΕΥΘΥΝΕΣ.

Προστατέψτε και διευκολύνετε με κάθε τρόπο αυτούς που κάνουν το καθήκον τους αυτή την ώρα!

1974: Πόσο Μακριά ήταν η Κύπρος, Αλήθεια; Μέρος Α’

Η Αεροπορική Διάσταση

 

Σύνοψη

Η εγκληματική απροθυμία των υπευθύνων του καθεστώτος του 1974 στην Ελλάδα να συνδράμουν την Κύπρο αεροπορικά κατά τη διάρκεια της Τουρκικής Εισβολής συγκαλύπτεται συστηματικά πίσω από την μυθολογία της «αντικειμενικής αδυναμίας» να παρασχεθεί τέτοια βοήθεια και συνήθως αποκρύπτεται μέσα σε ένα πέπλο ανακριβειών, αοριστιών και μισών αληθειών. Τη σύγχυση γύρω από το θέμα επιτείνουν οι προσχηματικές ενέργειες στις οποίες προέβη το καθεστώς Ιωαννίδη τις ημέρες του πραξικοπήματος, και οι οποίες επιτείνουν τη σύγχυση. Από την άλλη, μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να έχει γίνει μία συστηματική διερεύνηση του ζητήματος, η οποία να μπορεί να δώσει τεκμηριωμένη απάντηση στο ερώτημα αυτό.

Στο παρόν επιχειρείται μία συνολική, αναλυτική και συστηματική επισκόπηση της αεροπορικής κατάστασης τον Ιούλιο του 1974, η διερεύνηση των πραγματικών δυνατοτήτων επέμβασης της Ελλάδας στην Εισβολή με την Πολεμική της Αεροπορία, ενώ ταυτόχρονα εξετάζονται οι προσχηματικές ενέργειες του καθεστώτος Ιωαννίδη στον τομέα αυτόν, οι οποίες έχουν προκαλέσει σύγχυση – και οι οποίες εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για τον σκοπό αυτόν.

Εισαγωγή

Σκοπός του παρόντος είναι να εξετάσει τη δυνατότητα αεροπορικής συνδρομής της Ελλάδας στην Κύπρο κατά την Τουρκική Εισβολή του 1974. Η βασική θέση του είναι ότι το καλοκαίρι του 1974, τόσον τον Ιούλιο όσο και τον Αύγουστο, η Ελλάς είχε τη δυνατότητα να επέμβει στην Κύπρο με την αεροπορία της κατά τρόπο που θα επηρέαζε αποφασιστικά την εξέλιξη της Εισβολής. Προφανώς,  η δυνατότητα αυτή συνδυαζόταν με την ακόμη σημαντικότερη δυνατότητα ναυτικής επέμβασης, η οποία και θα επηρέαζε κατά πολύ πιο αποφασιστικό τρόπο την εξέλιξη και έκβαση των επιχειρήσεων, όμως η ναυτική πλευρά δεν διερευνάται στο κείμενο. Η απόφαση για στρατιωτική αδράνεια της χώρας υπήρξε μία πολιτική απόφαση, τόσο τον Ιούλιο όσο και τον Αύγουστο, και δεν σχετιζόταν με τις πραγματικές στρατιωτικές δυνατότητες, τις οποίες όμως οι υπεύθυνοι και οι απολογητές τους επικαλούνται ως δικαιολογία. Το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια του Αττίλα Ι στην Ελλάδα επικρατούσε στρατιωτικό καθεστώς δεν αναιρεί το γεγονός ότι η απόφαση για την αδράνεια, αν και την έλαβαν εν ενεργεία στρατιωτικοί, την έλαβαν εκτελούντες πολιτικό ρόλο και με αυστηρά πολιτικά κριτήρια. Μάλιστα, το γεγονός ότι ήταν στρατιωτικοί που λάμβαναν πολιτικές αποφάσεις έχει συσκοτίσει το ζήτημα, καθώς οι ενεχόμενοι, προκειμένου να δικαιολογήσουν πολιτικές αποφάσεις τους, είχαν την ευχέρεια να προβάλλουν «τεχνικούς» ισχυρισμούς, συσκοτίζοντας σκόπιμα τα πράγματα. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ο Συνταγματάρχης Νικόλαος Πλαστήρας και η Προβληματική Δράση του κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία – Μέρος ΙΙΙ

Γράφει ο Αρματιστής

(Ταξίαρχος ε.α. Βασίλειος Λουμιώτης)

 

Η κατάληψη του Καλετζίκ το πρωί της 14ης Αυγούστου από τους Τούρκους – η απόφαση του διοικητή του Α΄ Σώματος Στρατού Υποστράτηγου Τρικούπη να διατάξει τη σύμπτυξη των δυνάμεών του από την εξέχουσα του Αφιόν Καραχισάρ

 

Γενικά

Κατ’ αρχάς θα πρέπει να αναφέρουμε ότι οι πληροφορίες που διατίθενται από Ελληνικές πηγές για την μάχη της 14ης Αυγούστου στη δεύτερη γραμμή άμυνας του Καλετζίκ είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Από τους επικεφαλής αξιωματικούς των μονάδων που αμύνθηκαν στο Καλετζίκ δεν διαθέτουμε καμία απολύτως πληροφορία πλην αυτών από την Έκθεση Πεπραγμένων του διοικητή της Πυροβολαρχίας του Κ.Α. Καμελάρ Υπολοχαγού Ραυτόπουλου. Αλλά και ο Συνταγματάρχης Πλαστήρας στην Έκθεση του δεν είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικός για τα γεγονότα της μάχης δεδομένου ότι λίγο πριν την έναρξη της προπαρασκευής του Τουρκικού Πυροβολικού -την 6η πρωινή ώρα- μετέβη στην περιοχή του υψώματος 1535 για να «παρακολουθήσει» τη μάχη που θα διεξαγόταν στο Καλετζίκ.

Οι σημαντικότερες πληροφορίες που διαθέτουμε για τη μάχη της 14ης Αυγούστου προέρχονται κυρίως από την Τουρκική ΔΙΣ και ταυτίζονται με τις αναφορές της Έκθεσης Πεπραγμένων του Υπολοχαγού Ραυτόπουλου, που και αυτές είναι περιορισμένες αφού η Πυροβολαρχία του ήταν ταγμένη πίσω από τη γραμμή μάχης.

Παρά ταύτα θα επιδιώξουμε να ανιχνεύσουμε και να περιγράψουμε κατά το δυνατόν πληρέστερα τα κύρια γεγονότα της μάχης της 14ης Αυγούστου 1922.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ «ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ» ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ

Πέραν των «οργανωτικών αιτίων»

 

Η Ανυπαρξία Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας

Για μία χώρα που αντιμετωπίζει ιστορικά οξεία -και υπαρξιακή, πλέον – απειλή εθνικής ασφαλείας, το επίπεδο ατροφίας της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας είναι καταπληκτικό.

Σε μία χώρα που έχει αναλογικά υψηλότατες αμυντικές δαπάνες και σε απόλυτους αριθμούς, πολύ υψηλές αμυντικές δαπάνες, η εγχώρια αμυντική βιομηχανία περιορίζεται σε τέσσερεις μεγάλες, μισο-νεκρές κρατικές βιομηχανίες (ΕΑΒ, ΕΑΣ, ΕΝΑΕ, ΕΛΒΟ) οι οποίες έχουν εξελιχτεί σε καρκίνο για την άμυνα, την οικονομία και την κοινωνία, τρεις μικρές, εξειδικευμένες αλλά ιδιαίτερα δυναμικές και διεθνώς ανταγωνιστικές εταιρείες (Θέων, ISI και Sunlight) και μία εταιρεία με ιδιαίτερη μηχανουργική εξειδίκευση αλλά χωρίς άλλη αμυντική τεχνογνωσία (ΜΕΤΚΑ). Αν στο σύνολο αυτό προσθέσει κανείς την εργοστασιακή υποδομή των ΕΔ, λαμβάνει κανείς ένα θλιβερά απογοητευτικό -πρακτικά μηδαμινό- σύνολο.

Στο ερώτημα: «ποια είναι η αιτία της κατάστασης;» δίνονται πολλές απαντήσεις, ενίοτε εύστοχες, συνηθέστερα άστοχες. Το ζητούμενο είναι, όμως να εντοπιστούν τα θεμελιώδη αίτια του προβλήματος, και να διαχωριστούν από συμπτώματα ή δευτερεύουσας σημασίας αίτια. Παρ’ όλο που υπάρχει μία γενική αμηχανία σχετικά με το μέγεθος της αποτυχίας, αυτή συνήθως αποδίδεται σε υπαρκτά αλλά δευτερεύοντα φαινόμενα.

Η κατανόηση των πραγματικών αιτίων έχει κρίσιμη σημασία προκειμένου να μην υπάρχουν προσδοκίες από ενέργειες ή πράξεις, ακόμη περισσότερο από διακηρύξεις, που δεν αφορούν τα πραγματικά αίτια της αποτυχίας. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ραντάρ Ενεργητικής Ηλεκτρονικής Σάρωσης (AESA) και συστήματα Υπέρυθρης Έρευνας και Ιχνηλάτησης (IRST) εναντίον απειλών χαμηλής παρατηρησιμότητας

Γεώργιος-Κωνσταντίνος Γαϊτανάκης*, Γεώργιος Λημναίος** και Κωνσταντίνος Χ. Ζηκίδης**

* Τμήμα Στρατιωτικών Επιστημών, Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, Βάρη

** Τμήμα Αεροπορικών Επιστημών, Σχολή Ικάρων, Αχαρνές

 

[Απόδοση στα ελληνικά της ακόλουθης εργασίας, που δημοσιεύτηκε την 27-03-20:  Gaitanakis, G.-K., Limnaios, G. and Zikidis, K. (2020), «AESA radar and IRST against low observable threats», Aircraft Engineering and Aerospace Technology  https://doi.org/10.1108/AEAT-01-2020-0011]

Σύνοψη

Σκοπός – Τα σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη που χρησιμοποιούν ραντάρ ελέγχου πυρός τεχνολογίας ενεργητικής ηλεκτρονικής σάρωσης (AESA – Active Electronically Scanned Array) μπορούν να αποκαλύψουν και να ιχνηλατήσουν στόχους σε μεγάλες αποστάσεις, της τάξης των 50 ναυτικών μιλίων ή και περισσότερο. Η τεχνολογία χαμηλής παρατηρησιμότητας ή στελθ (stealth) έχει αμφισβητήσει τις ικανότητες των ραντάρ, μειώνοντας τις αποστάσεις αποκάλυψης / παρακολούθησης περίπου στο 1/3 (ή ακόμα περισσότερο, όσον αφορά ραντάρ μαχητικών αεροσκαφών). Ως εκ τούτου, τα συστήματα Υπέρυθρης Έρευνας και Ιχνηλάτησης (IRST – InfraRed Search & Track) εξετάστηκαν εκ νέου, ως εναλλακτική λύση στα ραντάρ. Η παρούσα εργασία διερευνά και συγκρίνει τις δυνατότητες και τους περιορισμούς αυτών των δύο τεχνολογιών, των ραντάρ AESA και των συστημάτων IRST, καθώς και της συνέργειάς τους μέσω συγχώνευσης δεδομένων αισθητήρων (sensor fusion).

Σχεδίαση/μεθοδολογία/προσέγγιση – Η απόσταση αποκάλυψης στόχου από ραντάρ AESA υπολογίζεται με τη βοήθεια της εξίσωσης ραντάρ και με ορισμένες υποθέσεις, λαμβάνοντας υπόψη τις απαιτήσεις απαγωγής θερμότητας, χρησιμοποιώντας ως μελέτη περίπτωσης το μαχητικό F-16. Αναφορικά με τον αισθητήρα IRST, προτείνεται ένα νέο μοντέλο για την εκτίμηση της απόστασης ανίχνευσης, το οποίο βασίζεται στην εκπεμπόμενη υπέρυθρη ακτινοβολία που προκαλείται λόγω αεροδυναμικής θέρμανσης.

Αποτελέσματα – Η μέγιστη απόσταση αποκάλυψης που παρέχεται από ένα ραντάρ AESA μπορεί να περιοριστεί λόγω της αυξημένης πλεονάζουσας θερμότητας που παράγεται και των σχετικών περιορισμών που αφορούν την ικανότητα ψύξης του φέροντος αεροσκάφους. Από την άλλη, τα συστήματα IRST επιδεικνύουν συγκεκριμένα πλεονεκτήματα σε σχέση με τα ραντάρ εναντίον απειλών χαμηλής παρατηρησιμότητας. Το IRST θα μπορούσε να συνδυαστεί με ένα ασύρματο δίαυλο (datalink) και με τη βοήθεια συγχώνευσης δεδομένων να παράσχει ακριβή στοιχεία ιχνηλάτησης (track), επιτρέποντας την εξαπόλυση όπλου.

Πρωτοτυπία/αξία – Παρέχεται μία νέα προσέγγιση για την εκτίμηση απόστασης ανίχνευσης στόχου από σύστημα IRST. Η σύγκριση AESA/IRST προσφέρει πολύτιμη γνώση, ενώ επιτρέπει πιο αποτελεσματική σχεδίαση, στο στάδιο στρατιωτικών προμηθειών, καθώς και στο τακτικό επίπεδο.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Μέγα (;) το της Θαλάσσης Κράτος

Σχεδιασμός Δυνάμεων Πολεμικού Ναυτικού…

Εν όψει της επερχόμενης κρίσης, είναι χρήσιμο να δούμε με ποια σύνθεση δυνάμεων θα προσέλθει το Πολεμικό Ναυτικό για να αντιμετωπίσει τους Τούρκους στη διαφαινόμενη αεροναυτική κλιμάκωση νοτιανατολικά της Κρήτης.

Το παρόν δεν αποτελεί κάποιου είδους ανάλυση ή πρόβλεψη για το αποτέλεσμα μίας ενδεχόμενης κρίσης. Αφορά μία αξιολόγηση της κατάστασης του Πολεμικού Ναυτικού εν όψει της κρίσης, και, συνακόλουθα, μία εκτίμηση για τον τρόπο που η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Αμύνης και η φυσική ηγεσία του όπλου έχει διαχειριστεί τον θεμελιώδη σχεδιασμό της δυνάμεως του. Δεν επιχειρείται αναλυτική παράθεση συστημάτων και τεχνικών λεπτομερειών, αλλά μία αδρή αποτίμηση της μαχητικής ισχύος των εκατέρωθεν κυρίων μέσων, έτσι ώστε να συναχθούν κάποια πολύ βασικά συμπεράσματα.

Δεδομένου ότι η κρίση θα εκδηλωθεί κυρίως σε θαλάσσια περιοχή «ανοικτή», δηλαδή χωρίς παράλιο ή αρχιπελαγικό περιβάλλον, τα Ταχέα Περιπολικά Κατευθυνόμενων Βλημάτων δεν θα έχουν σημαντικό ρόλο. Συνεπώς, εκ των δύο στόλων, οι μονάδες που θα αντιπαρατεθούν θα είναι οι κύριες μονάδες επιφανείας, τα υποβρύχια και τα αεροπορικά μέσα της κάθε πλευράς.

Σας εξετάσουμε συνοπτικά πώς έχει η κατάσταση ως προς αυτά: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου