Κύριες αιτίες της αποτυχίας των επιθετικών επιχειρήσεων που εκτέλεσε η Στρατιά Μικράς Ασίας τον Μάρτιο του 1921 προς το Εσκή Σεχήρ και το Αφιόν Καραχισάρ

Γράφει ο Αρματιστής

(Ταξίαρχος ε.α. Βασίλειος Λουμιώτης)

Το παρόν άρθρο βασίζεται στη διάλεξη που δόθηκε στο Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών στις 20 Δεκεμβρίου 2018.

Πριν από την παρουσίαση του κειμένου της διάλεξης, θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον Πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών, Δρ κύριο Δημήτριο Σμοκοβίτη, καθώς επίσης και τον αγαπητό φίλο και συμμαθητή μου στη ΣΣΕ, αντιστράτηγο ε.α. Σεραφείμ Παπαποστόλου (του Όπλου των ΤΘ) για τη τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυναν προκειμένου να παρουσιάσω προς στα μέλη και τους φίλους του ινστιτούτου, καθώς και σε άλλους ενδιαφερόμενους ιδιώτες ή αξιωματικούς, διάλεξη με θέμα «τις κύριες αιτίες της αποτυχίας των εαρινών επιχειρήσεων της Στρατιάς Μικράς Ασίας προς το Εσκή Σεχήρ και το Αφιόν Καραχισάρ».

Ευχαριστώ επίσης θερμά τις κυρίες και τους κυρίους που με τίμησαν με τη παρουσία τους στη διάλεξη.

Λίγα λόγια για το ζήτημα της Μικρασιατικής Εκστρατείας, της οποίας ο απόηχος αντηχεί ακόμη το εθνικό θυμικό. Σπάνια όμως προς τη κατεύθυνση της μελέτης των λόγων της αποτυχίας και τελικά της ταπεινωτικής ήττας και καταστροφής, αλλά περισσότερο προς τη κατεύθυνση του κλαυθμού και του θρήνου για τις χαμένες πατρίδες. Κάθε Αύγουστο είθισται να διοργανώνονται πλήθος συναυλιών για να «θρηνήσουν» οι συμμετέχοντες το χαμό της Σμύρνης (με το αζημίωτο βεβαίως οι θρηνούντες αοιδοί), αλλά σπάνια θα βρει κάποιος ένα εμπεριστατωμένο κείμενο που να αιτιολογεί την ήττα και τη καταστροφή. Άλλωστε δεν κρίνεται και απαραίτητο. Όλοι γνωρίζουν. Υπεύθυνοι είναι «οι Άγγλοι, οι Γάλλοι, οι Πορτογάλοι», ο βασιλιάς, ο Βενιζέλος, αλλά ποτέ εμείς.

Πιστεύω ότι τις Χαμένες Πατρίδες είναι εθνικά απαράδεκτο να τις λησμονήσουμε. Αλλά όχι μόνο «θρηνώντας» κάθε Αύγουστο. Ούτε βεβαίως και με ταξίδια στη Τουρκία (για αναψυχή, ψαράκι στο Αϊβαλί και ψώνια στις φθηνές αγορές), διότι με τα λεφτά μας φτιάχνουν τανκς και κανόνια. Καλό είναι όσοι πηγαίνουν εκεί να ρίχνουν και μια ματιά στα κατάλοιπα της εκεί ακόμη ζωντανής Ελληνικής τρισχιλιετούς παρουσίας, αλλά και στους τόπους που έχυσαν το αίμα τους ή μαρτύρησαν και άφησαν τα κόκαλά τους εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά της Ελλάδας.

Εμείς εδώ στο ιστολόγιο Βελισάριος, δηλαδή ο Βελισάριος, ο Κλεάνθης και η ταπεινότητά μου, θα επιμένουμε να βλέπουμε τις Χαμένες Πατρίδες, και κυρίως τη Μικρασιατική Εκστρατεία, από μία πολύ διαφορετική οπτική γωνία. Θα συνεχίσουμε να αναζητάμε και να αναδεικνύουμε τις αιτίες των αποτυχιών και της ήττας. Και αυτό για ένα και μόνο λόγο: επειδή έχουμε κατανοήσει ότι σήμερα κινδυνεύουμε να ηττηθούμε και πάλι από τους Τούρκους για τους ίδιους ακριβώς λόγους που ηττηθήκαμε τότε από αυτούς. Και τότε οι υπεύθυνοι δήλωναν ότι θα τους συντρίψουμε. Ότι θα αποβιβαστούμε στο Πόντο και θα προελάσουμε μέχρι τη Σεβάστεια. Και τότε ο υπεύθυνος διοικητής της Εξέχουσας του Αφιόν Καραχισάρ, υποστράτηγος Νικόλαος Τρικούπης, μολονότι δεν διέθετε εφεδρείες, διαβεβαίωνε τον Χατζανέστη, και αυτός με τη σειρά του την κυβέρνηση, ότι «το μέτωπο είναι ακλόνητο» και ότι «αν ο εχθρός επιχειρήσει επίθεσιν και αντί να αιφνιδιάσει ημάς αιφνιδιασθή αυτός, εμπίπτων εις φραγμόν καλώς συνδεδυασμένων πυρών πεζικού, αυτομάτων όπλων και πυροβολικού, είναι βέβαιον ότι θ’ αποτύχη. Σταματών οριστικώς προ των ημετέρων συρματοπλεγμάτων θα υποστή καταστροφήν, αρκεί ταύτα να ώσιν καλώς συνδεδυασμένα …μπλα … μπλα …». Όμως οι Τούρκοι ήταν αυτοί που αιφνιδίασαν τους Τρικούπη και Χατζανέστη με τον όγκο των δυνάμεων δια των οποίων επιτέθηκαν κατά της Εξέχουσας και συνέτριψαν τις εκεί αμυνόμενες ασθενείς Ελληνικές δυνάμεις, περνώντας ταυτόχρονα στα νώτα του Τρικούπη από ένα αφύλακτο πέρασμα τρεις Μεραρχίες Ιππικού. Και ήταν αφύλακτο επειδή ο Τρικούπης απέσυρε τη φρουρά του περάσματος, λέγοντας ότι  «ο κυκλών κυκλούται».

Τα «θα τους θάψουμε» και «θα τους συντρίψουμε», μου θυμίζουν τις δηλώσεις του Τρικούπη. Που όπως και τότε, έτσι και σήμερα δεν υποστηρίζονται από αντίστοιχες αντικειμενικές δυνατότητες. Πόσα αφύλακτα περάσματα, ή φυλασσόμενα με πολύ ασθενή δύναμη, μπορεί υπάρχουν σήμερα; Μπορούν π.χ. σήμερα οι Τούρκοι να αερομεταφέρουν αιφνιδιαστικά στον Άρη και στην Ατάρνη από μία Ταξιαρχία Καταδρομών; Έχει εξεταστεί αυτό το ενδεχόμενο; Και αν έχει εξεταστεί, είναι ισχυρή η δική μας απάντηση;

Αν το κείμενο της διάλεξης μπορεί να προσφέρει κάποια σημαντική υπηρεσία, αυτή θα ήταν η εξής:

Θα πρέπει επιτέλους να αντιληφθούμε όλοι και κυρίως αυτοί που επιδιώκουν να αναλάβουν θέσεις ευθύνης στο σύστημα της άμυνας και ασφάλειας της Χώρας, ότι το χτίσιμο ενός ικανού στρατεύματος είναι μια μακρά, συνεχής, επίπονη  και δύσκολη διαδικασία στην οποία δεν επιτρέπεται διακοπή και εφησυχασμός για κανένα απολύτως λόγο, όπως είναι π.χ., αυτοί της οικονομικής κρίσεως και δημογραφικής υστέρησης που διερχόμαστε κατά την παρούσα περίοδο. Άμυνα «α λα καρτ» δεν υπάρχει. Όταν θα έρθει η ώρα, θα πολεμήσεις όπως έχεις προετοιμαστεί, όπως έχεις εκπαιδευτεί και με ό,τι διαθέτεις.

Το κείμενο της διάλεξης αναπτύσσεται στις ακόλουθες ενότητες:

  1. Εισαγωγή
  2. Σκοπός
  3. Τα προ των επιχειρήσεων του Μαρτίου σημαντικά γεγονότα
  4. Γενικές πληροφορίες επί των αντιπάλων δυνάμεων
  5. Η επιθετική αναγνώριση προς Εσκή Σεχήρ
  6. Η γενική κατάσταση της Στρατιάς Μικράς Ασίας στις αρχές του 1921
  7. Οι Σύμμαχοι επείγονται να διευθετήσουν το Μικρασιατικό Ζήτημα
  8. Πώς αποφασίστηκαν οι επιχειρήσεις του Μαρτίου 1921
  9. Η τροποποίηση των αρχικών προθέσεων της Στρατιάς
  10. Η Κυβέρνηση καλεί υπό τα όπλα τρεις κλάσεις της εφεδρείας
  11. Η Γενική Στρατιωτική Κατάσταση στις 9 Μαρτίου 1921
  12. Η διεξαγωγή επιχειρήσεων του Μαρτίου 1921
  13. Η δεύτερη μάχη του Τουμλού Μπουνάρ
  14. Οι κύριες αιτίες της αποτυχίας
  15. Η αναποτελεσματική διεύθυνση των επιχειρήσεων στον ΕΣ
  16. Απόψεις των τότε αντιπάλων επί των επιχειρήσεων
  17. Επίλογος

1. Εισαγωγή

Το θέμα που θα αναπτύξω αφορά την παρουσίαση των σημαντικότερων λόγων εξ αιτίας των οποίων οι επιθετικές επιχειρήσεις που εκτελέστηκαν από τη Στρατιά Μικράς Ασίας τον Μάρτιο του 1921 απέτυχαν στην επίτευξη των σκοπών που είχαν τεθεί.

Οι αναφερόμενες επιχειρήσεις αποτέλεσαν το κρίσιμο σημείο καμπής της Μικρασιατικής Εκστρατείας, επειδή ανέδειξαν ως τον σημαντικότερο παράγοντα επίλυσης του Μικρασιατικού Ζητήματος, το Κεμαλικό κράτος και τον στρατό του. Εάν η Ελλάδα επιθυμούσε να παραμείνει στη Μικρά Ασία, θα έπρεπε να αναμετρήσει τις δυνατότητές της με αυτές της Κεμαλικής Τουρκίας. Εφ’ όσον οι κυβερνώντες τη Χώρα δεν είχαν την ισχυρή βούληση να ηγηθούν αυτής της αναμέτρησης με την αδιάλλακτη αποφασιστικότητα που απαιτούνταν, όφειλαν να αναλάβουν τη βαριά ευθύνη της αποχώρησης του Ελληνικού Στρατού από τη Μικρά Ασία. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Advertisements

Καλή Χρονιά!

2019.jpg

Σε όλους τους φίλους και αναγνώστες του ιστολογίου ευχόμαστε από καρδιάς

Καλή Χρονιά, με Υγεία, Ευτυχία κι Επιτυχίες!

Ας ευχηθούμε το 2019 να φέρει στην Πατρίδα μας Πρόοδο, Προκοπή και να την απαλλάξει από τις δραματικές μάστιγες που την ταλανίζουν.

Εμείς από την πλευρά μας θα είμαστε παρόντες, με κείμενα, απόψεις, και κριτική. Τα σχέδιά μας για το Νέο Έτος είναι πολλά και φιλόδοξα. Μείνετε συντονισμένοι!

Πρόσκληση σε διάλεξη του Ταξιάρχου ε.α. Βασιλείου Λουμιώτη

ISME 20182012 20-12-2018 Loumiotis Vasilios 2

Την Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2018, ο Ταξίαρχος ε.α. Βασίλειος Λουμιώτης θα δώσει διάλεξη με θέμα:

«Αιτίες της αποτυχίας των επιθετικών επιχειρήσεων της Στρατιάς Μικράς Ασίας τον Μάρτιο του 1921»

Η διάλεξη διοργανώνεται από το Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών Ελλάδος  και θα δοθεί στο Σπυροπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Φιλοθέης-Ψυχικού.

Όσοι προσέλθουν μπορούν να είναι βέβαιοι ότι θα παρακολουθήσουν μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και διαφωτιστική ομιλία!

Η Ελληνική πολιτεία δεν αποδίδει την οφειλόμενη τιμή στους Έλληνες στρατιώτες που έπεσαν κατά το Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος (ή και Μεγάλος Πόλεμος) έληξε επίσημα στις 11 Νοεμβρίου 1918, ενώ λίγο νωρίτερα, στις 30 Σεπτεμβρίου, είχε συνθηκολογήσει η Βουλγαρία, που ήταν αυτή που διεξήγαγε τις επιχειρήσεις στο Μακεδονικό μέτωπο για λογαριασμό της Γερμανίας (ήταν και πάλι σύμμαχος της Γερμανίας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο). Η Οθωμανική Αυτοκρατορία (πιστός σύμμαχος και αυτή της Γερμανίας)  κατέθεσε τα όπλα στις 17/30 Οκτωβρίου 1918, με την υπογραφή στο Μούδρο της Λήμνου της ομώνυμης ανακωχής, μεταξύ αυτής και της Μεγάλης Βρετανίας, που ενεργούσε ως εκπρόσωπος των Συμμαχικών Δυνάμεων.

Η Ελλάδα εισήλθε στον πόλεμο με το πλευρό των Δυτικών Συμμάχων στις 28 Ιουνίου 1917 και η συμμετοχή της υπήρξε καθοριστική για τη διάσπαση του Μακεδονικού μετώπου. Οι σημαντικότερες μάχες τις οποίες διεξήγαγε ο Ελληνικός Στρατός (ή συμμετείχε με Συμμαχικές δυνάμεις) ήταν η μάχη του Σκρα στις 17 Μαΐου 1918 (π.ημ) την οποία διεξήγαγε το Σώμα Στρατού Εθνικής Άμυνας και η μάχη της Δοϊράνης από τις 5 έως 6 Σεπτεμβρίου 1918 (π.ημ) στην οποία έλαβαν μέρος, μαζί με Βρετανικές δυνάμεις, οι Μεραρχίες Σερρών και Κρήτης.

1 - Βερντέν

Μαυσωλείο Βερντέν

Στην επέτειο της λήξης του Μεγάλου Πολέμου διοργανώνονται επίσημες τελετές, με τη συμμετοχή αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, στρατιωτικών ηγετών, βετεράνων των πολέμων και μεγάλου αριθμού πολιτών, προκειμένου να αποδοθεί ο οφειλόμενος φόρος τιμής στους μεγάλους νεκρούς εκείνου του τρομερού πολέμου.  Οι τελετές αυτές διοργανώνονται συνήθως στους χώρους ταφής των πεσόντων, όπου έχουν ανεγερθεί δωρικού ύφους μνημεία και μαυσωλεία, που τιμούν επάξια αυτούς που πρόσφεραν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας τους.

Τα παραπάνω όμως γίνονται από τις σοβαρές χώρες της Ευρώπης —που έμαθαν να τιμούν τους νεκρούς τους σύμφωνα με την αρχαιοελληνική παράδοση— και όχι από τη νεώτερη Ελλάδα, όπου οι πεσόντες των πολέμων της αναπαύονται εν πολλοίς σε άγνωστες τοποθεσίες, ή και σε κοιμητήρια που προκαλούν το λιγότερο ντροπή.

Νομίζω ότι είναι ενδιαφέρον να δούμε το τι συμβαίνει στην Ελλάδα αναφορικά με την απόδοση της οφειλόμενης τιμής στους νεκρούς αξιωματικούς και οπλίτες του Α’ παγκοσμίου πολέμου.

Μη απόδοση της οφειλόμενης τιμής στους πεσόντες της μάχης του Σκρα

Η μάχη του Σκρα διεξήχθη πλησίον των σημερινών Ελληνοσκοπιανών συνόρων, στη περιοχή μεταξύ των χωριών Περίκλεια και Σκρα. Στη μάχη έλαβαν μέρος οι Μεραρχίες του Σώματος Στρατού Εθνικής Άμυνας (Σερρών, Αρχιπελάγους και Κρήτης), οι οποίες επιτέθηκαν προς βορρά εναντίον Βουλγαρικών δυνάμεων που κάλυπταν τη διάβαση της Ούμα. Η κυρία προσπάθεια είχε ανατεθεί στη Μεραρχία Αρχιπελάγους, η οποία επιτέθηκε προς το ισχυρά οχυρωμένο από τους Βουλγάρους ύψωμα Σκρα Ντι Λέγκεν, από το όνομα του οποίου έλαβε το γειτονικό χωριό της Λούμνιτσας, το όνομα Σκρα.

Οι Ελληνικές απώλειες από την ολοήμερη μάχη ήταν εξαιρετικά βαριές (αναλογικά με τη διάρκεια της μάχης απετέλεσαν ένα μικρό «Βερντέν») και έχουν ως ακολούθως:

Στους νεκρούς της μάχης θα πρέπει να προστεθούν και οι 164 αγνοούμενοι, οι οποίοι φονεύθηκαν, αλλά οι σωροί τους ήταν τέτοια κατάσταση «καταστροφής», που ήταν αδύνατη η αναγνώρισή τους. Επομένως ο συνολικός αριθμός των πεσόντων αξιωματικών και οπλιτών ανέρχεται στους 605. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

28η Οκτωβρίου 1940:  Μύθοι και Ανακρίβειες – Αποκατάσταση της Αλήθειας

Γράφει ο Αρματιστής

(Ταξίαρχος ε.α. Βασίλειος Λουμιώτης)

Πριν πέντε χρόνια είχε αναρτηθεί στο παρόν ιστολόγιο άρθρο μου υπό το τίτλο «28η Οκτωβρίου 1940: Παρεξηγήσεις και ανακρίβειες», στο οποίο σχολίαζα δηλώσεις σημαίνοντος σε αποστρατεία ανώτατου αξιωματικού του Στρατού (δεν βρίσκεται στη ζωή και ως εκ τούτου παρέλκει η αναφορά του ονόματός του), στις οποίες αναφερόταν εξαιρετικά αρνητικά για τον Αρχιστράτηγο του Ελληνικού Στρατού κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού και Ελληνογερμανικού πολέμου, αντιστράτηγο τότε, Αλέξανδρο Παπάγο. Πάντοτε θεωρούσα ότι στο άρθρο εκείνο, που συντάχθηκε σε πολύ σύντομο χρόνο, δεν σχολιάστηκαν με την απαιτούμενη επάρκεια οι επίμαχες δηλώσεις του ανώτατου αξιωματικού.

Τη σημερινή ημέρα που σύμπας ο απανταχού της γης Ελληνισμός εορτάζει την επέτειο του ΟΧΙ, επανέρχομαι στο σχολιασμό εκείνων των δηλώσεων με σκοπό να τιμήσω αφ’ ενός όλους εκείνους τους πολλούς και ανώνυμους που με το «χαμόγελο στα χείλη» έσπευσαν στο κάλεσμα της ιστορίας και έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους για την ελευθερία και τη τιμή της Ελλάδας και αφ’ ετέρου (να τιμήσω) εκείνους τους πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες που προετοίμασαν τη Πατρίδα μας και το Στρατό της για να αντιμετωπίσουν, με πίστη στο δίκαιο του αγώνα, την ιταμή επίθεση της φασιστικής Ιταλίας και της ναζιστικής Γερμανίας κατά της Ελλάδας και ηγήθηκαν του έθνους σε μία από τις κρισιμότερες περιόδους της νεώτερης ιστορίας μας.

Οι επίμαχες δηλώσεις:

«Στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο έγινε ένα φοβερό λάθος με το οποίο οι ιστορικοί και στρατηγικοί μελετητές δεν ασχολούνται. Ο στρατός πολεμούσε στην Αλβανία. Στα οχυρά, όταν εισέβαλαν οι Γερμανοί, πολεμούσε άλλο κομμάτι του. Κανείς βέβαια δεν περίμενε ότι η Γιουγκοσλαβία θα σαρωνόταν και οι μηχανοκίνητες δυνάμεις του Χίτλερ θα έμπαιναν από τον Αξιό. Έγινε αυτό. Άρα έχουμε την αντιδιαστολή σχεδίασης και υλοποίησης. Δεν είχε προβλεφθεί σχέδιο για αυτό. Άρα έπρεπε να γίνει στρατηγικός ελιγμός. Διαπίστωσαν ότι δεν υπήρχε άνθρωπος για να τον κάνει. Δεν υπήρχε το αρμόδιο εξειδικευμένο πολεμικό στρατηγείο για να το κάνει αυτό. Κι έτσι μια απλούστατη στρατηγική κίνηση, μια μονάδα να πιάσει τον Όλυμπο να μην περάσουν οι Γερμανοί αμαχητί, δεν έγινε. Το Γενικό Στρατηγείο βρισκόταν στο Μεγάλη Βρετανία στην Αθήνα. Δεν είχε ούτε τους αρμόδιους επιτελείς, ούτε τον όγκο των εκτιμήσεων αυτών, δεν είχε όμως και την πείρα για να δει τα πράγματα. Εδώ δεν είδε το Αλβανικό Μέτωπο. Διέταξε τον Κατσιμήτρο να υποχωρήσει, που αν το έκανε θα ήταν καταστροφικό. Σας λέω μόνο τούτο, ότι δεν είχε αίσθηση του χώρου. Ο Στρατάρχης Παπάγος δεν πήγε ποτέ στο μέτωπο. Αυτά τα λάθη βέβαια μας τα κάλυψε η ιδιοφυΐα του Κατσιμήτρου, ο οποίος παράκουσε τις εντολές και νίκησε. Όμως το έλλειμμα του στρατηγικού ελιγμού παρέμεινε»

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Κύριες αιτίες της ήττας της Στρατιάς Μ. Ασίας και της καταστροφής του Στρατού τον Αύγουστο του 1922

Το παρόν κείμενο αποτελεί μία ελαφρώς εκτενέστερη έκδοση του άρθρου μας με τίτλο  «Κύριες αιτίες της ήττας της Στρατιάς Μ. Ασίας και της καταστροφής του Στρατού τον Αύγουστο του 1922» που δημοσιεύτηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2018 στο «Αφιέρωμα Μνήμης για τη Μικρασιατική Καταστροφή» της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ της Κυριακής.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ της Κυριακής, την υπεύθυνη για την έκδοση του «Αφιερώματος Μνήμης στη Μικρασιατική Καταστροφή», δημοσιογράφο κυρία Μαρίνα Ζιώζιου και τον ιστορικό κύριο Βλάση Αγτζίδη που επιμελήθηκε την έκδοση του αφιερώματος, για τη τιμή που μας έκαναν να παρουσιάσουμε τη δική μας άποψη για το τραγικότερο γεγονός της σύγχρονης ιστορίας μας.

Επιχειρήσεις (Σχεδιάγραμμα 1)

Το πρωί της 13ης Αυγούστου 1922 (π.ημ.)2 η 1η Τουρκική Στρατιά επιτέθηκε εναντίον των Ελληνικών μεραρχιών που κάλυπταν τη δεξιά πτέρυγα της εξέχουσας του Αφιόν Καραχισάρ. Η Ελληνική διοίκηση υπέστη στρατηγικό αιφνιδιασμό και εξ αιτίας της απουσίας  εφεδρείας και άλλων αδυναμιών, η αντίδρασή της υπήρξε ατελέσφορη. Το πρωί της 14ης η άμυνα κατέρρευσε και ο διοικητής του Α΄ Σώματος Στρατού υποστράτηγος Τρικούπης, διέταξε άμεση απαγκίστρωση. Την επομένη οι υποχωρούσες δυνάμεις διασπάστηκαν στην ομάδα Τρικούπη που συμπτυσσόταν βραδέως βόρεια της σιδηροδρομικής γραμμής και την ομάδα Φράγκου που τη νύκτα της 15ης εγκαταστάθηκε στην οχυρωμένη τοποθεσία του Τουμλού Μπουνάρ. Στις 16/8 η Ομάδα Φράγκου εγκατέλειψε αμαχητί τη τοποθεσία του Τουμλού Μπουνάρ, μολονότι προ του μετώπου της η Ομάδα Τρικούπη μαχόταν σκληρά για να συνενωθεί μαζί της. Στις 17 Αυγούστου η Ομάδα Τρικούπη καταστράφηκε στη κοιλάδα του Αλή Βεράν, αιχμαλωτισθέντων και των διοικητών των Α’ και Β’ Σωμάτων Στρατού, ενώ η Ομάδα Φράγκου υποχώρησε «εν διαλύσει» προς το Αιγαίο.

2 - Σχεδιαγρ 1 - Σύμπτ Α κ' Β ΣΣ_a - Υδ.

Η αμυντική μάχη επί της τοποθεσίας της Εξέχουσας στις 13/8 και 14/8 και οι διαδοχικές τοποθεσίες που καταλήφθησαν από τις Ελληνικές δυνάμεις κατά τη σύμτπυξή τους προς το Τουμλού Μπουνάρ. Εξέχουσα του Αφιόν Καραχισάρ ονομαζόταν η αμυντική γραμμή που κάλυπτε το Αφιόν και προεξείχε υπό μορφή σφήνας εκτός της υπόλοιπης Ελληνικής αμυντικής γραμμής.

Μέχρι και σήμερα, η γενική ιστοριογραφία δεν έχει δώσει επαρκείς εξηγήσεις για τη ραγδαία ήττα και συντριβή της Μικρασιατικής Στρατιάς των 200.000 ανδρών και των 400 πυροβόλων, που μέχρι και τις 13 Αυγούστου 1922 συνέχιζε να είναι ισοδύναμη (αν όχι ισχυρότερη) του Τουρκικού στρατού. Οι συντάκτες του παρόντος θεωρούν ως σημαντικότερες αιτίες τις παρακάτω: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ»: Αφιέρωμα στη Μικρασιατική Καταστροφή

Η εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» στο σημερινό της (Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2018) φύλλο περιέχει ένα αφιέρωμα στη Μικρασιατική Καταστροφή.

Αφιέρωμα μνήμης

Στο αφιέρωμα αυτό περιλαμβάνεται άρθρο της συντακτικής ομάδας του ιστολογίου με τίτλο:

«Κύριες αιτίες της ήττας της Στρατιάς Μ. Ασίας και της καταστροφής του Στρατού τον Αύγουστο του 1922»

Είναι ένα κείμενο που συνοψίζει κάποια από τα συμπεράσματα της έρευνας της συντακτικής ομάδας σχετικά με τη στρατιωτική διεξαγωγή της Μικρασιατικής Εκστρατείας.

Σε όσους αποφασίσουν να αγοράσουν το φύλλο της εφημερίδας, ευχόμαστε Καλή Ανάγνωση!

ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ (IIIβ) *

Ναυτικό Ισοζύγιο (Β)

Navy_Seals

* Το παρόν αποτελεί συνέχεια του Μέρους (Α) που προηγήθηκε. Περιλαμβάνει την εκτίμηση της καταστάσεως που διαμορφώνουν τα δεδομένα που εκτέθηκαν εκεί, την επισκόπηση των ανεμενόμενων μελλοντικών εξελίξεων στα βασικά μέσα των δύο πλευρών και μία εκτίμηση της κατάστασης που αναμένεται να διαμορφωθεί.

Για τη σύνταξη και αυτού του κειμένου χρησιμοποιήθηκαν πληροφορίες από πολλές πηγές. Οι κυριότερες και πολυτιμότερες, όμως, υπήρξαν το ιστολόγιο e-Amyna και το ιστολόγιο Naval Analyses, και τα δύο εγνωσμένης αξιοπιστίας.

Θα ήθελα και εδώ να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες στον κ. Γ.Σ. για τις πολύτιμες παρατηρήσεις του.

Εκτίμηση της Παρούσας Κατάστασης

Πώς αποτιμάται συνολικά το ισοζύγιο που περιγράφτηκε αναλυτικά στο προηγούμενο κείμενο; Για να απαντήσει κανείς στο ερώτημα αυτό, θα πρέπει κατ’ αρχάς να έχει κατά νου τις πολιτικές και στρατηγικές επιδιώξεις των δύο χωρών στον θαλάσσιο χώρο.

Η Ελλάς και η Τουρκία αντιπαρατίθενται σε δύο -απολύτως διακριτά μεταξύ τους- θέατρα επιχειρήσεων: στο θέατρο επιχειρήσεων του Αιγαίου και στο θέατρο επιχειρήσεων της Ανατολικής Μεσογείου. Πρόκειται για δύο θέατρα επιχειρήσεων με τελείως διαφορετική γεωγραφική και υδρογραφική διαμόρφωση, και με τελείως διαφορετικές επιδιώξεις των αντιτιθεμένων σε κάθε ένα από αυτά.

Το Αιγαίο Πέλαγος είναι αρχιπελαγικό περιβάλλον στο οποίο η Ελλάς έχει κυριαρχία επί της συντριπτικής πλειοψηφίας των νήσων, νησίδων και μικρονησίδων. Η Τουρκία επιδιώκει να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Ελλάδας επί του νησιωτικού αυτού συμπλέγματoς. Οι προσεγγίσεις του τρόπου αμφισβήτησης, από το 1973 που επανελήφθησαν με ιδιαίτερη ένταση, ποικίλουν, τόσο σε ότι αφορά τα πολιτικά και νομικά προσχήματα, όσο και τα επιχειρησιακά μέτρα που σχεδιάζονται ή/και λαμβάνονται προκειμένου να υποστηρίξουν την πολιτική αυτή. Η αμφισβήτηση -και η συνακόλουθη επιχειρησιακή απειλή- ξεκίνησε με την αμφισβήτηση του καθεστώτος των μεγάλων νήσων και με συνακόλουθη στρατιωτική απειλή εναντίον τους, ενώ από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, και κυρίως εξ αιτίας της σταδιακής εφαρμογής του νέου Δικαίου της Θαλάσσης που παρέχει στην Ελλάδα πολύ ευρύτερα κυριαρχικά δικαιώματα, η έμφαση της τουρκικής απειλής μετατοπίστηκε στις νησίδες -και άρα σε επιχειρήσεις διαφορετικής φύσης.

Έτσι, η Ελλάς είναι η πλευρά που πρέπει να υπερασπιστεί και να επαναβεβαιώσει την κυριαρχία της στον θαλάσσιο χώρο του Αρχιπελάγους. Η Τουρκία είναι μία αναθεωρητική δύναμη η οποία έχει ως επιδίωξη να αμφισβητήσει και να ανατρέψει το υφιστάμενο status quo, χρησιμοποιώντας ως μέσα την έμπρακτη αμφισβήτηση των θαλάσσιων κυριαρχικών δικαιωμάτων, κυρίως στο Ανατολικό Αιγαίο, καθώς και την απειλή κατάληψης κύριας νήσου ή κατοικημένης νησίδας, πάλι στο Ανατολικό Αιγαίο και δίπλα στη Μικρασιατική παραλία.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ (IIIα) *

Ναυτικό Ισοζύγιο (A)

Navy_Seals

*  Για τη σύνταξη του άρθρου χρησιμοποιήθηκαν πληροφορίες από πολλές πηγές. Οι κυριότερες και πολυτιμότερες, όμως, υπήρξαν το ιστολόγιο e-Amyna και το ιστολόγιο Naval Analyses, και τα δύο εγνωσμένης αξιοπιστίας.

Θέλω να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες στον κ. Γ.Σ. για τις πολύτιμες παρατηρήσεις του.

Λόγω της μεγάλης έκτασής του, το άρθρο για Ναυτικό Ισοζύγιο θα δημοσιευθεί σε δύο συνέχειες. Το παρόν Α΄Μέρος περιέχει την επισκόπηση των βασικών μέσων των δύο πλευρών όπως αυτά έχουν σήμερα, ενώ το Β’ Μέρος περιλαμβάνει την αποτίμηση της κατάστασης αυτής, την επισκόπηση των ανεμενόμενων μελλοντικών εξελίξεων στα βασικά μέσα των δύο πλευρών και μία αποτίμηση της κατάστασης που αναμένεται να διαμορφωθεί.

Η σύγκριση των στρατιωτικών δυνάμεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, που ξεκίνησε με το προηγούμενο άρθρο, θα συνεχιστεί εδώ με τη σύγκριση της ναυτικής ισχύος των δύο χωρών.

Στο πλαίσιο της σύγκρισης, θα παρατεθούν συγκριτικά οι βασικότερες κατηγορίες συστημάτων ναυτικής ισχύος των δύο μερών, θα γίνει μία εκτίμηση της υφιστάμενης κατάσταση, καθώς και μία αδρή αναφορά στις αναμενόμενες μελλοντικές εξελίξεις.

Κύριες Μονάδες Επιφανείας

Ο κορμός κάθε ναυτικής δύναμης είναι οι κύριες μονάδες επιφανείας, με τις οποίες, κατ’ εξοχήν, διεκδικείται ο θαλάσσιος έλεγχος. Στην περίπτωση της Ελλάδας και της Τουρκίας, οι κύριες ναυτικές μονάδες που τα δυο ναυτικά διαθέτουν για τον ρόλο αυτόν είναι οι φρεγάτες και, στην περίπτωση της Τουρκίας, και κορβέτες.

Το Τουρκικό Ναυτικό (ΤΝ), διαθέτει δεκαέξι (16) φρεγάτες και έναν αριθμό από κορβέτες, στην πράξη όμως μόνον οι δεκαέξι (16) φρεγάτες αποτελούν κύριες μονάδες επιφανείας.

Από τις φρεγάτες, οι οκτώ (8) είναι παλιές φρεγάτες κλάσης O.H. Perry, ριζικά ανακαινισμένες ως προς τα συστήματα μάχης, και υπόλοιπες οκτώ (8) είναι νεώτερες Meko 200TN, μοιρασμένες σε δύο διαδοχικές παραλλαγές (Track Ι και Track II).

Οι εκσυγχρονισμένες φρεγάτες O.H. Perry (κλάση «Gabya») είναι προσανατολισμένες κυρίως στον Α/Α πόλεμο, καθώς οι τέσσερεις εξ αυτών (TCG Giresun, TCG Göksu, TCG Gediz και TCG Gökova) φέρουν το ικανότατο τρισδιάστατο, μέσης ακτίνας ραντάρ αεροπορικής επιτήρησης SMART-S MK2 (3D), τύπου PESA, και εκτοξευτήρα Α/Α τύπου Mk41 Mod 2, μαζικής κατακόρυφης εκτόξευσης βλημάτων RIM-162 ESSM (Evolved Sea Sparrow Missile) ενώ οι άλλες τέσσερεις φέρουν το παλαιότερο δισδιάστατο, μεγάλης ακτίνας ραντάρ αεροπορικής επιτήρησης SPS-49(V)4, και εκτοξευτήρα Mk 13 Mod 4 που βάλει πυραύλους Standard SM-1MR, μέσου βεληνεκούς. Για τα ανθυποβρυχιακά τους καθήκοντα είναι εξοπλισμένες με το παλαιό, πλέον, σόναρ SQS-53B αλλά υποστηρίζουν και ανθυποβρυχιακό ελικόπτερο SH-60B. Η αντιπυραυλική προστασία των σκαφών είναι σχετικά ασθενής, αποτελούμενη από ένα μοναδικό σύστημα Phalanx. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τα μυστικά του δάσους των Καστανιών Έβρου και η υφαρπαγή από Τουρκική δύναμη του Ανθυπολοχαγού Άγγελου Μητρετώδη και του Λοχία ΕΠΟΠ Δημητρίου Κούκλατζη

Γράφει ο Αρματιστής

(Ταξίαρχος ε.α. Βασίλειος Λουμιώτης)

Σήμερα, 25 Ιουνίου 2018, συμπληρώνονται 117 ημέρες από την αιχμαλωσία δύο στρατιωτικών μας, του Ανθυπολοχαγού Άγγελου Μητρετώδη και του ΕΠΟΠ Λοχία Δημητρίου Κουκλατζή, στην περιοχή του δάσους των Καστανιών Έβρου, που από τότε κρατούνται σιδηροδέσμιοι, ως κοινοί εγκληματίες, στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της Αδριανούπολης. Η τέταρτη κατά σειρά αίτηση που υπέβαλαν για την υπό όρους αποφυλάκισή τους, δεν είχε καλύτερη τύχη από τις προηγούμενες. Αντιθέτως μάλιστα. Στο σκεπτικό της απόφασης για τη συνέχιση της κράτησής τους, η ανεξάρτητη Τουρκική «δικαιοσύνη» προσέθεσε ότι… «ενισχύεται η πιθανότητα δόλου» – δηλαδή ότι εισήλθαν οπλισμένοι στο  Τουρκικό έδαφος, με σκοπό … να διενεργήσουν κατασκοπία ή να καταστρέψουν τις γέφυρες επί του Έβρου ή … να καταλάβουν την Αδριανούπολη! Ένας Θεός γνωρίζει τι κατηγορία μπορεί να τους απαγγελθεί. Σε κάθε περίπτωση, είναι βέβαιο ότι οι «ανεξάρτητοι Τούρκοι δικαστές», θα προσδιορίσουν τον δόλο. 

Παρά την παρέλευση σαράντα χρόνων από τότε που υπηρετούσα στην 11η ΕΜΑ στην Ορεστιάδα, μου έρχονται στο νου τα λόγια ενός ενενηκοντούτη τότε γέροντα από τη Βήσα, πρόσφυγα από το   χωριό Μπόσνα του Καρααγάτς: «Γιέ μου, ο Τούρκος γιοφύρι και αν γενεί, πάνω του μη περάσεις.»

Δυστυχώς, η Ελληνική κυβέρνηση, η Βουλή των Ελλήνων, ο πληθωρικός Υπουργός Εθνικής Άμυνας -που δεν επιτρέπει στον εαυτό του να απουσιάζει από καμία τελετή, λιτανεία ή έκθεση πολεμικού υλικού, οι Έλληνες πολίτες, οι Ένοπλες Δυνάμεις μας, η Εκκλησία, η απανταχού στον κόσμο Ελλάδα, φαίνεται να έχουν ξεχάσει τα δύο παλικάρια μας, όπως πολύ σύντομα ξεχάστηκαν οι αγνοούμενοι της Τουρκικής εισβολής στη Κύπρο το 1974, ή όπως λησμονήθηκαν για πολλές δεκαετίες οι «ατίμητοι» ηρωικοί νεκροί του έπους του 1940, ή όπως ξεχάστηκαν οι χιλιάδες αγνοούμενοι της Μικρασιατικής Εκστρατείας, που μαρτύρησαν στα Τουρκικά κολαστήρια του «Εξπρές του Μεσονυκτίου».

Το παρόν ιστολόγιο σε καμία περίπτωση δεν θα ξεχάσει τον Ανθυπολοχαγό Άγγελο Μητρετώδη και τον ΕΠΟΠ Λοχία Δημήτριο Κούκλατζη, που υφαρπάχτηκαν από Τουρκική στρατιωτική δύναμη εντός Ελληνικού εδάφους και κρατούνται ως όμηροι προς ανταλλαγή από το νεοθωμανικό χαλιφάτο του «σουλτάνου» Ερντογάν.

Ύστερα από την πληροφόρηση που λάβαμε από τον σχολιαστή του ιστολογίου μας με το ψευδώνυμο «Γεράκι», αναφορικά με τον σύνδεσμο στον οποίο βρίσκονται οι χάρτες χάραξης των χερσαίων Ελληνοτουρκικών συνόρων στη Θράκη, αναδημοσιεύουμε το κείμενο «Τα  μυστικά του δάσους των Καστανιών Έβρου», διορθωμένο σύμφωνα με τα στοιχεία του χάρτη Νο 2 «ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΗ» επί του οποίου είχε χαραχθεί η Ελληνοτουρκική μεθόριος στην περιοχή του Τουρκικού Προγεφυρώματος του Καρααγάτς το 1926.

 

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου