Μικρασιατική Εκστρατεία: Βαθύτερα αίτια της στρατιωτικής μας ήττας, Βιβλιογραφικό Σημείωμα

Η εργασία αυτή αφιερώνεται στην ιερή μνήμη των πεσόντων πολεμιστών της Μικρασιατικής Εκστρατείας.

Άμωμοι αυτοί αν έπταισαν ο Δίαιος και ο Κριτόλαος

Η εργασία για τη διερεύνηση κάποιων από τα αίτια της στρατιωτικής ήττας της Ελλάδας στη Μικρασία το 1922 κλείνει με μια αναφορά στις βιβλιογραφικές πηγές που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη σύνταξή της.

Μικρασιατική Εκστρατεία. Κηδεία πεσόντος.

Μικρασιατική Εκστρατεία. Κηδεία πεσόντος.

Για τη σύνταξη της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι εξής βασικές πηγές:

Σχετικά με την οργανωτική ιστορία του Ελληνικού Στρατού, βασικές πηγές:

  • «Ιστορία της Οργάνωσης του Ελληνικού Στρατού» της Διεύθυνσης Ιστορίας του ΓΕΣ, 2005.
  • Ιστορία του ΕΣ, 1821-1997, από την επίσημη ιστοσελίδα του ΓΕΣ
  • Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Τόμος ΙΔ’
  • Απομνημονεύματα Αξιωματικών του ΕΣ, ιδιαίτερα Δούσμανη, Παρασκευόπουλου και Στρατηγού

Σχετικά με την οργανωτική ιστορία του Τουρκικού Στρατού, οι βασικές πηγές υπήρξαν τα βιβλία

  • A Military History of the Ottomans, From Osman to Attatürk, των Mesut Uyar και Edward Erickson, Praeger Security International, 2009

(Ο Erickson είναι απόστρατος αξιωματικός του Αμερικανικού Στρατού, καθηγητής στρατιωτικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Σώματος των Πεζοναυτών και ο καλύτερος γνώστης της ύστερης οθωμανικής στρατιωτικής ιστορίας στη Δύση. Επιπλέον, χαίρει της εμπιστοσύνης των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Το βιβλίο του για τον Α΄ΠΠ προλογίζεται από τον στρατηγό  Κιβρίκογλου ενώ αυτός ήταν αρχηγός του τουρκικού Γενικού Επιτελείου.

Ο Uyar είναι αξιωματικός του Τουρκικού Στρατού, καθηγητής στην τουρκική Στρατιωτική Ακαδημία («Σχολή Ευελπίδων»)).

  • The Beginnings of Ottoman-German partnership: Diplomatic and Military Relations between Germany and the Ottoman Empire before the First World War, διατριβή του Edip Öncü στο Τμήμα Ιστορίας του Πανεπιστημίου Bilkent

Σχετικά με τα οργανωτικά πρότυπα των δύο στρατών, για τον μεν Γαλλικό:

  • Pyrrhic Victory, French Strategy and Operations in the Great War, του Robert A. Doughty, Harvard University Press, 2008

(Ο Doughty είναι απόστρατος αξιωματικός του στρατού, καθηγητής στρατιωτικής ιστορίας στη Στρατιωτική Ακαδημία του West Point, και είναι εξειδικευμένος στην ιστορία του γαλλικού στρατού)

Οι αντίστοιχες πηγές για τον γερμανικό στρατό, και ιδιαίτερα για το σύστημα του Γενικού Επιτελείου είναι πολλές, με πιο χαρακτηριστική την:

  • The Training of Officers: From Military Professionalism to Irrelevance, του Van Creveld, Martin New York : Free Press, 1990

Σχετικά με τη συμμετοχή του ΕΣ στους Βαλκανικούς Πολέμους:

  • Επίτομη Ιστορία των Βαλκανικών Πολέμων 1912–1913, Εκδόσεις ΓΕΣ/ΔΙΣ
  • Ιστορία του ΕΣ, 1821-1997, από την επίσημη ιστοσελίδα του ΓΕΣ
  • Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Τόμος ΙΔ’
  • Διάσπαρτες πηγές με πρωτογενείς μαρτυρίες από το internet
  • Απομνημονεύματα Αξιωματικών του ΕΣ, ιδιαίτερα Δούσμανη, Παρασκευόπουλου και Στρατηγού

Σχετικά με την τουρκική συμμετοχή στους Βαλκανικούς Πολέμους:

  • A Military History of the Ottomans, From Osman to Attatürk, των Mesut Uyar και Edward Erickson, Praeger Security International, 2009
  • Defeat in Detail, The Ottoman Army in the Balkans, 1912-1913, του Edward Erickson, Praeger Security International, 2003
  • The Balkan Wars 1912-13, Prelude to the First World War, του Richard Hall , Routledge, 2000

Σχετικά με τη συμμετοχή του ΕΣ στον Α’ ΠΠ:

Σχετικά με συμμετοχή του τουρκικού (Οθωμανικού) στρατού στον Α’ ΠΠ:

  • A Military History of the Ottomans, From Osman to Attatürk, των Mesut Uyar και Edward Erickson, Praeger Security International, 2009
  • Ordered to Die: A History of the Ottoman Army in the First World War, του Edward Erickson, Praeger Security International, 2000

One Response to Μικρασιατική Εκστρατεία: Βαθύτερα αίτια της στρατιωτικής μας ήττας, Βιβλιογραφικό Σημείωμα

  1. Ο/Η NF λέει:

    Εγω δεν ειμαι και τοσο βεβαιος ότι «επταισαν ο Δίαιος και ο Κριτόλαος», ή τουλαχιστον δεν εφταιξαν τοσο πολύ οσο θελουμε nα πιστευουμε.

    Υπαρχει ένα ερωτηματικο σχετικα με μια σημαντικη πληροφορια απο την πηγη «Ιστορία του ΕΣ, 1821-1997, από την επίσημη ιστοσελίδα του ΓΕΣ». Αντιγραφω:

    «Ο βασικός οπλισμός του στρατού, μετά τη λήξη των Βαλκανικών Πολέμων 1912-1913, αποτελούνταν από 166.000 τυφέκια Μάνλιγχερ-Σενάουερ, 44.000 Μάουζερ και
    Μάνλιγχερ βουλγαρικά, που προέρχονταν από λάφυρα, 77.000 Γκρας παλαιού τύπου
    και 274 πολυβόλα Σβαρτσελόζε και Μαξίμ.»

    http://www.army.gr/files/File/ISTORIA%20MAIN%20PAGE/Main5d.pdf

    Ημερολογιο Ιωαννου Μεταξα, στις 26-3-1921
    «Ο κ Πρωτοπαπαδακης μοι εδειξε τοτε καταστασιν, εκ της οποιας κατεδεικνυετο ότι υπηρχον μονον 72 χιλιαδες Μανλιχερ, 27 χιλιαδες Λεμπελ και μερικες χιλιαδες Γκρα. Τα δυο πρωτα ποσα μολις εξηρκουν δια την επιστρατευθεισαν δυναμιν»(σελ. 72)

    http://www.ioannismetaxas.gr/Synomilia%20Gounari%20Protopapadaki.pdf

    Οι αριθμοι αυτοι επαναλαμβανονται ξανα και ξανα στις επομενες σελιδες του ημερολογιου.(Σελ. 76,89-90, 99) Αναφερονται επισης οι διαμαρτυριες του Παπουλα επειδη οι ενισχυσεις του αποστελλονταν αοπλες(!), και αναφερεται η σκεψη να γινει καλυτερη κατανομη του διαθεσιμου οπλισμου (τα Μανλιχερ στη Μικρα Ασια, τα Γκρα στην Ελλαδα) διοτι δεν υπηρχαν αλλα οπλα για να σταλλουν στο μετωπο.

    Συνπεως οι αριθμοι που ανφερει η ιστοσελιδα του ΓΕΣ είναι λανθασμενοι. Το γεγονος ότι υπηρχε μεγαλη ελλειψη ατομικου οπλισμου βοηθα να κατανοησουμε πολλα πραγματα για την Μικρασιατικη Εκστρατεια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s