«Μπαρούτι είχαμε, έκαμνε η Δημιτζάνα»…

ΚολοκοτρώνηςΗ σημερινή ημέρα είναι ημέρα μνήμης και υπερηφάνειας για όλους τους Έλληνες .

Υπό τις παρούσες, καταθλιπτικές συνθήκες, η υπόμνηση της ημέρας είναι πολύτιμη.

Είναι εύκολο να υπενθυμιστεί η γενναιότητα των όσων ελευθέρωσαν την Ελλάδα. Και δεν είναι τελείως άσκοπο.

Όμως, λόγω του χαρακτήρα μας και της ιδιοσυγκρασίας του λαού μας, ακόμη και λόγω του χαρακτήρα του ιστολογίου αυτού, είναι εξ ίσου ή και περισσότερο σκόπιμο να υπενθυμιστεί ότι η Ελευθερία δεν κερδήθηκε μόνον με γενναιότητα. Κερδήθηκε εξ ίσου και με οργάνωση. Για την ακρίβεια, κερδήθηκε τόσο, όσε μας επέτρεψε η γενναιότητα και η οργάνωσή μας. Και δεν ήταν η γενναιότητα που έλειψε.

Ο Γέρος του Μωριά, αφηγούμενος τον Αγώνα υπαγόρευε:

«Μπαρούτι είχαμε, έκαμνε η Δημιτζάνα. Του μπαρουτιού την υπόθεσι την είχαν πάρει απάνου τους τα αδέλφια Σπηλιοτόπουλοι, και διά να δουλεύουν την μπαρούτη δεν επέρναμε πολλούς Δημιτζανίτες εις το στρατόπεδο, τους αφήναμε διά την δούλευσιν»

Σήμερα, μπαρούτι έχουμε;

Κι αν όχι, γιατί όχι; Και τι κάνουμε γι΄αυτό;

2 Responses to «Μπαρούτι είχαμε, έκαμνε η Δημιτζάνα»…

  1. Ο/Η Αρματιστής λέει:

    Χρόνια πολλά Βελισάριε. Χρόνια πολλά συνέλληνες.
    Και πολύ-πολύ συγκίνηση για την υπόψη ανάρτηση.
    Έχει και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το τρόπο που εξασφάλιζαν οι μπαρουτάδες της Δημητσάνας τις απαραίτητες ποσότητες του νίτρου (νιτρικό κάλιο) για τη παρασκευή της μπαρούτης.. Χρησιμοποίησαν τη κοπριά που βρισκόταν άφθονη στα διάφορα σπήλαια του φαραγγιού του Λούσιου, όπου από αιώνες οι βοσκοί σταύλιζαν τα ζωντανά τους, την οποία της επεξεργάζονταν και έπαιρναν το νιτρικό κάλιο. Τα υπόλοιπα δύο υλικά τα απαραίτητα για τη παρασκευή της μπαρούτης, δηλαδή το κάρβουνο και το θειάφι ήταν εύκολα στην εξεύρεσή τους.

  2. Ο/Η Βελισαριος λέει:

    Αγαπητέ Αρματιστή,

    Χρόνια μας Πολλά, έστω και λίγο καθυστερημένα.

    Αν και έχω επισκεφτεί τους μπαρουτόμυλους της Δημητσάνας (δηλαδή, μια πιστή αναπαράστασή τους, που όμως λειτουργεί κανονικά) δεν γνώριζα αυτό που αναφέρεις για το νίτρο.

    Το βασικό, όμως, είναι το εξής: το 1821, ο αγωνιστικός πυρήνας του έθνους που κηρύσσει επανάστση (εναντίον μιας υπερδύναμης της εποχής – μην το ξεχνάμε!) είναι αρκετά οργανωμένος για να έχει δική του παραγωγή και επάρκεια πυρίτιδας – του βασικού, τότε, πολεμικού εφοδίου. 200 χρόνια αργότερα, με τη χώρα στα σαλόνια του καλού κόσμου της υφηλίου, και με τις Καγιέν να κυκλοφορούν άφθονες στους αγροτικούς δρόμους του Κολωνακίου, τι έχουμε να επιδείξουμε συγκριτικά;

    Το μαύρο μας το χάλι.

    Αλλά η κάθε κρίση είναι ευκαιρία.

    Μπορούμε πολύ καλύτερα απ΄αυτό!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s