ΕΣ και ξερολιθιές, 1922-2013: “‘Ολα τριγύρω αλλάζουνε, κι όλα τα ίδια μένουν” , Μέρος Β’

Πριν από λίγο καιρό είχαμε δημοσιεύσει ένα μικρό σχόλιο σχετικά με την οργάνωση αμυντικών τοποθεσιών εκ μέρους του ΕΣ. Εκεί διαπιστώναμε ότι το πρόβλημα που είχε σταθεί μία από τις βασικές αδυναμίες του ΕΣ στη Μικρασία δε φαινόταν να έχει βελτιωθεί ιδιαίτερα 90 χρόνια αργότερα – κι όχι επειδή «ξεπεράστηκε από την τεχνολογία».

Στο σχόλιο μας, το σημείο 5 ανέφερε:  «Κι επειδή αυτά αφορούν το “δευτερεύον” πεζικό, το καλά εκπαιδευμένο τεθωρακισμένο τα πάει καλύτερα στον ίδιο ακριβώς τομέα; Περί αυτού, σε επόμενο σημείωμα, αλλά όσοι έχουν δει τα… χώματα μπροστά από θέσεις αρμάτων ταγμένων αμυντικά, ξέρουν ήδη.»

Για διαφόρους λόγους, είχαμε αποφασίσει να μη δώσουμε συνέχεια στο θέμα.  Πλην όμως, ήρθε η διεξαγωγή της ΤΑΜΣ «Νικηφόρος 2013» στη Σαμοθράκη.

Το… ΓΕΣ δημοσίευσε στον ιστότοπό του (και ο τύπος αναπαρήγαγε με διθυραμβικά σχόλια) τις εξής φωτογραφίες:

Θέση μάχης άρματος στη Σαμοθράκη, by day.

Θέση μάχης άρματος στη Σαμοθράκη, by day.

...και by bight.

…και by night.

Αναλύοντας την συμπλοκή της «Τεταγμένης 73» στον Α΄ Πόλεμο του Κόλπου, οι αμερικανοί σχολίαζαν στις αναλύσεις τους ότι ένας από τους παράγοντες που επέτρεψαν την αναπάντεχα συντριπτική επικράτηση τους έναντι τεθωρακισμένων τμημάτων της «επίλεκτης» μεραρχίας Ταβακάλνα καθώς και της 12 Τεθωρακισμένης Μεραρχίας ήταν ο τρόπος που οι ιρακινοί είχαν «τάξει» τα άρματά τους: είχαν απλώσει σωρούς από χώματα γύρω τους, γεγονός που δεν τους παρείχε καμία απολύτως προστασία αλλά τα έκανε πολύ πιο ευδιάκριτα (και εύκολα στη σκόπευση). Τα σχόλια αποκτούν μια λίγο πιο πικρή γεύση όταν συνεχίζουν αναφέροντας ότι αυτό ήταν λάθος στρατού μη εκπαιδευμένου σε νατοϊκά πρότυπα, γιατί όλοι οι νατοϊκοί στρατοί ξέρουν πως κατασκευάζονται οι θέσεις μάχης αρμάτων.

Και πράγματι, οι νατοϊκοί στρατοί ξέρουν πως κατασκευάζονται οι θέσεις μάχης αρμάτων. Κάπως έτσι:

..."τα χώματα προσελκύουν την προσοχή"

«Μην βάζετε χώμα μπροστά, στα πλευρά, ή πίσω από τη θέση βολής. Τα χώματα προσελκύουν την προσοχή»…

Και αντί επιλόγου:

Ο Α/ΓΕΣ επιθεωρεί υπερήφανος προετοιμασμένη θέση μάχης...

Ο Α/ΓΕΣ (με τσάκιση στην παραλλαγή) επιθεωρεί υπερήφανος προετοιμασμένη θέση μάχης…

… σε νησί που προετοιμάζεται πενήντα χρόνια για να αποκρούσει τουρκική εισβολή.

Έγιναν ασκήσεις κι ανέβηκε το ηθικό μας. Άντε, και του χρόνου.

37 Responses to ΕΣ και ξερολιθιές, 1922-2013: “‘Ολα τριγύρω αλλάζουνε, κι όλα τα ίδια μένουν” , Μέρος Β’

  1. Ο/Η T.T. λέει:

    abandon all hope ye who enter here…

  2. Ο/Η Κυνέγειρος λέει:

    Τα άρματα και οι πεζοί έχουν να αντιμετωπίσουν άβακ και όχι ΤΘΤ. Η υποστήριξη αυτών είναι ελικόπτερα με ρουκέτες και ΑΤ πυραύλους και ναυτικό πυροβολικό. Ο κύριος εχθρός στο έδαφος είναι φορητά ΑΤ μικρά και μεσαία.

    Η ακτή απόβασης δεν είναι γνωστή. Ούτε τα νησιά μπορούν να κάνουν τις παραλίες – απο τις οποίες ζουν – σαν το τείχος του ατλαντικού. Την δύσκολη ώρα το μχ και οι πολίτες θα κάνουν ότι μπορούν.

    Αν οι ΕΕΔ δουλεύουν πραγματικά δεν θα επιτρέψουν να πιάσει ακτή ο εχθρός ούτε να κάνει αεροπροφυγερώματα. Αν πιάσουν, με κίνηση και όχι στατικότητα, με πυρά απο το μέγιστο βεληνεκές, και κλήσεις πυροβολικού θα γίνει η ανακατάληψη εδάφους.

    Είπαμε οτι έχουμε αδυναμίες αλλά δεν είμαστε και τόσο χάλια.

  3. Ο/Η michalakias λέει:

    Το επόμενο «χτύπημα» θα είναι να δούμε και LEO 2 πίσω από ταμπούρι!!!!! Σοβαρά τώρα, ο Κυνέγειρος έχει δίκιο, αλλά οι φωτογραφίες των αρμάτων από την άσκηση στη Σαμοθράκη δείχνουν την λογική περί κάλυψης που επικρατεί…. Για να είμαστε δίκαιοι πάντως, υπάρχουν και εικόνες από την ίδια άσκηση που στέλνουν τα σωστά μηνύματα: http://strategyreports.files.wordpress.com/2013/10/img_9874.jpg
    έστω και ως εξαίρεση….:

  4. Ο/Η Αρματιστής λέει:

    Οι προπαρασκευασμένες θέσεις μάχης των αρμάτων θα πρέπει να είναι κατασκευασμένες με εκσκαφή του εδάφους από βαριά μηχανήματα μηχανικού [όχι με τη συσσώρευση χώματος όπως στη φωτογραφία] και να διαθέτουν δύο επίπεδα. Το μεν εμπρός και υψηλότερο επίπεδο θα πρέπει να παρέχει στο άρμα τη δυνατότητα βολής δια του πυροβόλου και παράλληλα να προσφέρει και κάλυψη στο σκάφος από προσβολές από Α/Τ βλήματα, το δε πίσω επίπεδο θα πρέπει να παρέχει πλήρη κάλυψη στο άρμα, αλλά και να αφήνει ελεύθερο πεδίο παρατήρησης στον αρχηγό πληρώματος του άρματος.

    Αυτό γράφουν τα εγχειρίδια, το απεικονίζουν και με εικόνες και αυτό είναι το σωστό.

    Οι θέσεις που κατασκευάζονται με συσσώρευση χώματος είναι μόνο για τα πανηγύρια, όπως για τα πανηγύρια είναι και η θέση μάχης της φωτογραφίας, την οποία με περηφάνια προβάλει το ΓΕΣ και η οποία είναι προφανές ότι αποτελεί πρόσφατη κατασκευή που έγινε για τις ανάγκες της άσκησης. Έστω και έτσι, θα έπρεπε η θέση μάχης να είχε κατασκευαστεί σύμφωνα με τα προβλεπόμενα, ώστε να περάσει το μήνυμα [στον αντίπαλο] ότι γνωρίζουμε το πως πρέπει να κατασκευάζονται οι θέσεις μάχης των αρμάτων και τα ατομικά ορύγματα μάχης του πεζικού. Και επειδή η εικόνα είναι κάτι που αποτυπώνεται και μένει, το μήνυμα θα πρέπει να περνάει και στη δική μας πλευρά:

    «Αυτή τη μορφή θα πρέπει να έχουν οι προκατασκευασμένες θέσεις μάχης των αρμάτων και η οργανωμένη με έργα εκστρατείας αμυντική τοποθεσία μιας διμοιρίας πεζικού».

    Οι θέσεις μάχης που κατασκευάζονται με συσσώρευση χώματος, δεν παρέχουν καμιά [στο απόλυτο] προστασία στο άρμα. Όταν ένα Α/Τ βλήμα, κινητικής ενέργειας ή κοίλου γεμίσματος, μπορεί να διατρήσει εκατοντάδες χιλιοστά χάλυβα, εξυπακούεται ότι μπορεί να διατρήσει δεκάδες μέτρα χώματος και στη συνέχεια να διατρήσει και το θώρακα του άρματος.

    Επί του υπόψη ζητήματος ας μου επιτραπεί να αναφέρω μια προσωπική εμπειρία επί των διατρητικών δυνατοτήτων ενός βλήματος ΗΕΑΤ-Τ πυροβόλου άρματος 90 χιλ (εκρηκτικό αντιαρματικό ή κοίλου γεμίσματος, ή «μπουκάλες» με την ορολογία των κληρωτών), που είχα τη τύχη να παρακολουθήσω από απόσταση λίγων μέτρων, πριν 30 και πλέον χρόνια.

    «Η Επιλαρχία στην οποία υπηρετούσα εκτελούσε το εξαμηνιαίο πρόγραμμα βολών σε ένα πεδίο βολής αρμάτων (δεν είναι και πολλά) με άρματα που διέθεταν πυροβόλο 90 χιλ. Οι βολές εξαμήνου των αρμάτων διαρκούσαν εκείνη την εποχή τουλάχιστο 5 ημέρες και είχαμε τη δυνατότητα να χρησιμοποιούμε αφθονία βλημάτων, ίσως και άνω των 1000. Στη συγκεκριμένη βολή μας είχαν δώσει και σημαντικό αριθμό βλημάτων ΗΕΑΤ. Είχε αρχίσει η βολή κατά κινητού στόχου από σταθερό άρμα, αλλά διακοπτόταν διαρκώς εξ αιτίας βλάβης της μηχανής που κινούσε το βαγονέτο που μετέφερε το κινητό στόχο. Με διέταξε ο διοικητής να πάω με 2 τεχνίτες στη κρύπτη που βρισκόταν η μηχανή και να προσπαθήσω να διορθώσω τη βλάβη, όπως και έγινε και η λειτουργία της μηχανής αποκαταστάθηκε. Παρέμεινα στη κρύπτη ώστε να εκτελεστούν κάποιες βολές και να διαπιστωθεί η καλή λειτουργία του συστήματος. Η περιέργεια μου με ώθησε στο άνοιγμα της κρύπτης από το οποίο έβγαινε το συρματόσχοινο που τράβαγε το τραινάκι, για να δω το αποτέλεσμα της βολής. Εδώ θα πρέπει να κάνω μια περιγραφή του χώρου στον οποίο κινούταν το τραινάκι. Είχε γίνει μια κάθετη τομή στο βουνό και είχε ανοιχθεί ένα ευρύς επίπεδος διάδρομος πλάτους άνω των 15 μέτρων και μήκους περί τα 100 μέτρα, και επί του διαδρόμου είχαν τοποθετηθεί οι σιδηροτροχιές επί των οποίων κινούταν το βαγονέτο, πάνω στο οποίο προσαρμοζόταν ο κινητός στόχος. Μπροστά από το διάδρομο είχε κατασκευαστεί ένα τοίχος από οπλισμένο σκυρόδεμα πάχους 30 εκατοστών και ύψους περίπου 1,5 μέτρων και μπροστά από το τοίχο είχαν αποτεθεί τα προϊόντα από την εκσκαφή του βουνού, που καταλάμβαναν ένα χώρο πλάτους αρκετών μέτρων. Όλο αυτό το ισχυρό προτείχισμα από οπλισμένο σκυρόδεμα πέτρες και χώματα, προστάτευε ο βαγονέτο του κινητού από το να δεχθεί πλήγμα από κάποιο βλήμα.

    Η βολή ξεκίνησε, το βλήμα έφυγε από το πυροβόλο [δεν άκουσα το κρότο] και αυτό που στιγμιαία είδα ήταν μια φλόγα να βγαίνει από το τσιμεντένιο τοίχο και όταν διαλύθηκαν οι σκόνες και οι καπνοί, είδα το βαγονέτο πεταμένο πίσω προς το κάθετο της εκσκαφής, τελείως κατεστραμμένο. Η βολή κατά κινητού διακόπηκε.

    Βγήκα από τη κρύπτη και αυτό που διαπίστωσα ήταν ότι το ΗΕΑΤ των 90 χιλ, είχε διατρήσει το ανάχωμα πλάτους αρκετών μέτρων, είχε διατρήσει το τοίχο από τσιμέντο πλάτους 30 εκ, είχε εκσφενδονίσει το βαγονέτο κάποια μέτρα πίσω και το είχε καταστρέψει. Στο σημείο που έγινε η διάτρηση του τσιμεντένιου τοίχου, υπήρχε μόνο μια μικρή τρύπα».

    Για αυτό έγραψα ότι οι θέσεις μάχης των αρμάτων, όπως της φωτογραφίας, είναι για τα πανηγύρια.

    Βεβαίως κάποιοι θα γράψουν ότι τα άρματα δεν είναι για να τάσσονται ως σταθερά πολυβολεία, αλλά για να χρησιμοποιούνται για μεγάλους υπερκερωτικούς ελιγμούς στα μετόπισθεν του εχθρού κλπ. Συμφωνώ. Το άρμα είναι για αγώνες κινήσεως. Που όμως; Στη Σαμοθράκη;

    Για να τελειώσω. Η τελευταία μεγάλη αρματομαχία μετά το Β’ ΠΠ, έγινε στο Σινά κατά τον Αραβοϊσραηλινό πόλεμο του Οκτωβρίου του 1973. Οι Ισραηλινοί αφού απέτυχαν στις αντεπιθέσεις τους για τη καταστροφή των Αιγυπτιακών προγεφυρωμάτων στην Ανατολική όχθη της διώρυγας, αποσύρθηκαν στις διαβάσεις του Σινά [Μίτλα –Γκίντι) και οργανώθηκαν αμυντικά αναμένοντας την επίθεση των Αιγυπτιακών ΤΘ. Και όταν αυτή ξεκίνησε κατέστρεψαν μεγάλο αριθμό Αιγυπτιακών αρμάτων βάλλοντας εναντίον τους με τα πυροβόλα των αρμάτων τους, που ήταν ταγμένα σε σταθερές θέσεις.

  5. Ο/Η T.T. λέει:

    Πότε θα μπορούσαν τα άρματα να είναι σε θέσεις καλύψεως στη Σαμοθράκη;
    1. Στο χώρο συγκεντρώσεως. Τα άρματα τηρούνται ως εφεδρεία συνολικά σε κάποιο σημείο του νησιού, μέχρι να διαπιστωθεί η ακτή αποβάσεως.
    2. Σε θέσεις βολής πέριξ της ακτής αποβάσεως. Για κάποιο λόγο η ακτή αποβάσεως έγινε γνωστή έγκαιρα και τα άρματα έχουν κινηθεί και έχουν πάρει θέση για να βάλουν κατά των επερχόμενων τμημάτων. (ευτυχές σενάριο!)
    3. Η αποβατική δύναμη έχει επιτύχει την κατάληψη μέρους του νησιού και τα άρματα είναι ταγμένα στην αμυντική τοποθεσία (γραμμή αναχαίτισης), με ότι δυνάμεις έχουν απομείνει αναμένοντας ενισχύσεις.
    Άρα τα άρματα θα περάσουν τον περισσότερο χρόνο τους σε θέσεις καλύψεως. Η δε εκτέλεση της αντεπίθεσης τους προϋποθέτει την αρχική τους επιβίωση στον χώρο συγκεντρώσεως.
    Στο FM 3.20-15 Tank Platoon, στην παράγραφο 4.42 Survivability έχει το ίδιο σχήμα με το άρθρο (με Abrams φυσικά) και λέει:
    – Berms attract attention. Dig down not up.
    – Do not put spoil to the front, sides, or rear of the fighting position. Reduce spoil so that it blends into the existing terrain.

    Οι άνθρωποι σου λένε μην ανυψώνεις χώμα προς τα πάνω γιατί η θέση εντοπίζεται ευκολότερα. Και από τα ενάερια μέσα. Και αν το άρμα εντοπιστεί και καταστραφεί στη θέση του πως θα εκτελέσει την αντεπίθεση του; Αλλά και να μην καταστραφεί θα βοηθήσει να γίνει ευκολότερα αντιληπτή η θέση της εφεδρείας του νησιού. Η διαφορά μιας θέσης που το χώμα ανυψώνεται γύρω από το άρμα με μια θέση όπου το άρμα μπαίνει μέσα σε μία κοιλότητα, χωρίς το χώμα να σηκώνεται γύρω-γύρω, από πλευράς παρατήρησης δεν είναι αμελητέα. Το άρμα στην κοιλότητα με ένα δίχτυ παραλλαγής από πάνω είναι αρκετά αόρατο από ψηλά.

  6. Ο/Η ΙΚΓ λέει:

    όλα αυτά τα σενάρια ειναι σενάρια δίχως αξία
    (1) αν η εχθρική αεροπορία αφαιθεί να δράσει και δεν απομειωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό με την έναρξη των εχθροπραξιών (με πρωτοβουλία μας), τότε όλες οι αμυντικές θέσεις και οι χώροι συγκέντρωσης αρμάτων θα γίνουν σκόνη (2) αν το ναυτικό δεν κατορθώσει να επιβιώση από τις αεροπορικές επιθέσεις τότε τα πράγματα θα ειναι ακόμη χειρότερα, διότι δεν θα μπορέσει να αποτρέψει αποβατικές ενέργειες, αλλά ούτε επιχειρήσεις ανακατάληψης (3) αν και όχι ειδικός δεν καταλαβαίνω αν προμηθευθήκαμε άρματα για να παίζουν τον ρόλο του πυροβολικού και μάλιστα σε θέσεις που κάνουν μπάμ από μακριά……..φαντάζομαι οτι τα κόκκαλα του ΓΚΟΥΝΤΕΡΙΑΝ και του ΡΟΜΕΛ θα τρίζουν
    σε κάθε περίπτωση εάν οι φίλοι μας εκκινήσουν πρώτοι θα μας αλλάξουν τα φώτα έχουν το πλεονέκτημα της εγγύτητας και των επιλογών πάσης φύσεως αντιπερισπασμών και επιλογών με αερομεταφερόμενα τμήματα πεζικού, ρίψη αλεξιπτωτιστών κλπ ..κλπ

  7. Ο/Η Βελισαριος λέει:

    Φίλε Κυνέγειρε,

    Δεν καταλαβαίνω το σκεπτικό:

    «Η υποστήριξη αυτών είναι ελικόπτερα με ρουκέτες και ΑΤ πυραύλους και ναυτικό πυροβολικό. Ο κύριος εχθρός στο έδαφος είναι φορητά ΑΤ μικρά και μεσαία.»

    Και; Από τι από αυτά που αναφέρεις προφυλάσσει ο σωρός από χώματα; Η θέση «προετοιμάστηκε». Είτε για κάλυψη είτε για απόκρυψη. Τι από τα δύο προσφέρουν τα χώματα; Κάλυψη δεν προσφέρει (από τίποτα) κι από απόκρυψη… φωνάζει πιο δυνατά απ΄ ό,τι θα φώναζε το άρμα μόνο του. (Από αυτά που αναφέρθηκαν, τα τρία ήταν «ΑΤ». Κι αν κάποιος νομίζει ότι τα άρματα δεν έχουν ανάγκη προστασίας από ρουκέτες και ναυτικό πυροβολικό, θα εκπλαγεί οδυνηρά.)

    «Η ακτή απόβασης δεν είναι γνωστή».

    Σε νησί του Αιγαίου; Αστειεύεσαι. Οι ακτές αποβάσεως είναι πασίγνωστες, συγκεκριμένες, περιορισμένες, επισημασμένες και αναγνωρισμένες μερικές εκατοντάδες φορές. Σε μονάδες οι άνδρες στις αναφορές αναφέρουν (καλώς ή κακώς) ως εξής: «Στρατιώτης (ΧΧ) ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ του ΧΧΧΧ, Χ Υπομονάδα και τάσσομαι στην παραλία ΧΧ». Στην αχανή Σαμοθράκη είναι άγνωστη η παραλία;

    «Ούτε τα νησιά μπορούν να κάνουν τις παραλίες – από τις οποίες ζουν – σαν το τείχος του ατλαντικού.»

    Οκτώ σκαμμένες και διαμορφωμένες τρύπες στο χώμα για έναν ουλαμό σε μία παραλία δεν αποτελούν ακριβώς Τείχος του Ατλαντικού. Για τα τομάρια μας είναι, δεν είναι από βίτσιο.

    «Αν πιάσουν, με κίνηση και όχι στατικότητα, με πυρά από το μέγιστο βεληνεκές, και κλήσεις πυροβολικού θα γίνει η ανακατάληψη εδάφους.»

    Μόνον που στις φωτογραφίες βλέπουμε άρματα στατικά, ταγμένα στη γραμμή αποβάσεως, με «προετοιμασμένες» θέσεις.

    «Είπαμε ότι έχουμε αδυναμία, αλλά δεν είμαστε τόσο χάλια.»

    Δυστυχώς, το πρόβλημα δεν είναι αν μια μονάδα δεν τάσσεται σωστά. Αυτό είναι το λιγότερο. Όταν αυτό γίνεται ενώπιον του Α/ΓΕΣ και διαφημίζεται από τον ιστότοπο το ΓΕΣ, και αυτό αποτελεί την εικόνα του στρατού που προβάλουμε εμείς προς τα έξω… τότε το πρόβλημα είναι πολύ πάρα πολύ μεγάλο.

    Και το τελευταίο:

    «Την δύσκολη ώρα το μχ και οι πολίτες θα κάνουν ότι μπορούν.»

    Κάποτε αυτό το επιχείρημα με έφερνε στα πρόθυρα εγκεφαλικού. Τώρα έχω γίνει στωικός.

    Το σχόλιο θυμίζει το κλασικό πρόβλημα των κακών μαθητών: διαβάζουν τη λύση σε μια άσκηση, την (μισο)καταλαβαίνουν, και μετά πάνε να τη λύσουν στο διαγώνισμα. Οπότε ανακαλύπτουν πως «τη δύσκολη ώρα» αυτό που (μισο)κατάλαβαν, είναι στην πράξη πολύ πιο δύσκολο απ΄ ότι νόμιζαν. Και τους μένει η άσκηση άλυτη.

    Αυτοί που ασκούνται κουραστικά και με σύστημα δεν είναι χαζοί.

  8. Ο/Η Βελισαριος λέει:

    Με αφορμή τον… Δάντη, μια βασική διευκρίνιση:

    Το σχόλιο (όπως και κάθε άλλο) δε γίνεται ούτε με σκοπό να λοιδωρήσει τον Ελληνικό Στρατό, ούτε να εκφράσει απελπισία.

    Το μόνο ζητούμενο είναι η ενίσχυση της άμυνας της χώρας. Αυτό είναι το μόνο και αποκλειστικό ζητούμενο κι αυτό απαιτεί (μεταξύ άλλων) την κινητοποίηση του επαγγελματισμού των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Αν ήταν να εγκαταλείψουμε τις ελπίδες μας, θα έπρεπε να παραδώσουμε τα κλειδιά στους τούρκους. Καμία διάθεση, φυσικά, για κάτι τέτοιο. Αλλά συν Αθηνά και χείρα κίνει.

  9. Ο/Η Αρματιστής λέει:

    Είναι φανερό ότι δεν διάβασες καλά το σχόλιο μου. Γράφω στη τελευταία παράγραφο:
    «…. Συμφωνώ. Το άρμα είναι για αγώνες κινήσεως. Που όμως; Στη Σαμοθράκη;»

    Ως αρματιστής από επιλογή, είμαι οπαδός του αγώνα κινήσεων. Αλλά η Σαμοθράκη δεν προσφέρεται για να κάνει κάποιος το Γκουντέριαν. Για να κάνεις το Γκουντέριαν χρειάζεσαι τεράστιες εκτάσεις, οι οποίες θα πρέπει να διαθέτουν ευρείες αρματικές προσβάσεις ώστε να μπορούν αναπτυχθούν ελιγμοί από ΤΘ Ταξιαρχία και πάνω.

    Συνιστώ να ανοίξεις τους χάρτες του Google maps για να αναγνωρίσεις το έδαφος της Σαμοθράκης.

    Ανεξάρτητα από αυτό όμως, όταν θα δώσεις τη μάχη στο δικό σου έδαφος, θα πρέπει να οργανώσεις κατάλληλα την άμυνά σου. Αναφορικά με τα άρματα θα απαιτηθεί:

    1. Η κατασκευή κατάλληλων θέσεων καλύψεως και αποκρύψεως στους χώρους συγκεντρώσεως και διασποράς. Αυτές μπορεί να είναι θέσεις απλής κάλυψης και απόκρυψης των αρμάτων από την εχθρική εναέρια παρατήρηση και τις προσβολές από εναέρια μέσα, αλλά σε περίπτωση που συμβαίνει οι θέσεις διασποράς να βρίσκονται κοντά σε ζώνες προσγείωσης Ε/Π ή ρίψης αλεξιπτωτιστών [όπως συχνά συμβαίνει σε ένα νησί, ή και ευνόητους λόγους επιδιώκεται], τότε θα πρέπει να αποτελούν και θέσεις μάχης.

    2. Η κατασκευή [εκσκαφή] θέσεων μάχης [όπως στην ασπρόμαυρη φωτογραφία] κατά μήκος των κατευθύνσεων που εκτιμάται ότι θα ενεργηθούν οι αντεπιθέσεις. Η κίνηση των αρμάτων δια αλμάτων στον επιθετικό αγώνα, επιβάλει τη κάλυψη των αρμάτων που υποστηρίζουν τα κινούμενα άρματα. Καλό είναι η κάλυψη να γίνεται – εφόσον είναι δυνατό – σε προπαρασκευασμένες θέσεις. Αλλά και όταν τα άρματα καταστρέψουν τον εχθρό και καταλάβουν τους ΑΝΚΣ, κάπου θα πρέπει να καλυφθούν. Δεν μπορούν να ταχθούν κοντά στην ακτή εκτεθειμένα. Διότι ο αντίπαλος για να ενεργήσει απόβαση από θάλασσα και αέρα, θα έχει επιτύχει τουλάχιστο τοπική αεροπορική υπεροχή. Με άλλα λόγια, το άρμα που βρίσκεται στον ανοικτό χώρο πίσω από τον Α/ΓΕΣ, δεν βρίσκεται και στη πιο ασφαλή θέση.

    Δικό σου το έδαφος, δικός σου και ο χρόνος, δική σου και η επιλογή να κάνεις ή να μη κάνεις τα δέοντα.

  10. Ο/Η ΙΚΓ λέει:

    δεν διαφωνώ μαζί σου σε οτι αφορά το περιβάλλον δράσης των Τ/Θ
    χρειάζεται όμως πολύ δουλειά για την προετοιμασία θέσεων κάλυψης -συγκέντρωσης-μάχης σε συνεργασία με το ναυτικό για καθορισμό – επιλογή των πιθανών σημείων αποβάσεως
    δεν μου λες όμως τίποτα σχετικά με το θέμα της στρατηγικής….έχεις άποψη?, νομίζω από εκεί πρέπει να αρχίσουμε…..

  11. Ο/Η michalakias λέει:

    Χωρίς να είμαι ούτε κατά διάννοια γνώστης του αντικειμένου, με βάση την κοινή λογική, υποθέτω ότι τα άρματα μάχης δεν βρίσκονται σ’ ένα νησί όπως η Σαμοθράκη (μικρή έκταση, ορεινό ανάγλυφο) για να το παίξουν Guderian, αλλά για να κάνουν κατά βάση αγώνα «ημι-στατικό» (ας μου επιτραπεί ο νεολογισμός) και κατά βάση αμυντικό. Φαντάζομαι δηλ.ότι θα πρέπει να κινούνται μεταξύ λίγο-πολύ γνωστών και προκαθορισμένων θέσεων, αφού και οι εναλλακτικές είναι περιορισμένες. Με δυο λόγια η κατακλείδα του Αρματιστή πιο πάνω τα λέει όλα!

  12. Ο/Η Βελισαριος λέει:

    Το ναυτικό τι σχέση έχει με την επισήμανση των πιθανών σημείων αποβάσεων των νησιών;

    Κι εν πάση περιπτώσει, μην ανησυχείς: οι ακτές αποβάσεως σε όλα τα νησιά είναι γνωστές κι επισημασμένες εδώ και πολλές δεκαετίες. Δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Κι όταν έχεις δεκαετίες για να προετοιμάσεις την άμυνά σου (και μιλάμε για τα τελείως στοιχειώδη της οργάνωσης εδάφους κι όχι για οχυρωματικά έργα), τότε προφανώς το πρόβλημα δεν είναι η «πολλή δουλειά» αλλά η αδράνεια κι η προχειρότητα.

    Κι όσο για το ερώτημα περί στρατηγικής που απευθύνεις στον Αρματιστή (που δε θα πείραζε αν ήταν σε λίγο πιο ευγενικό τόνο), δεν απαιτείται ιδιαίτερη εμπειρογνωμοσύνη: η χερσαία άμυνα στα νησιά υπάρχει ακριβώς για το ενδεχόμενο να αποκτήσει ο αντίπαλος – τοπική, έστω – αεροναυτική υπεροχή. Αν ήμαστε βέβαιοι ότι πάνω από τα νησιά θα κυριαρχούν η ΠΑ και γύρω από τα νησιά το ΠΝ, τότε οι χερσαίες δυνάμεις περισσεύουν. Αλλά, ως μη τρελοί, δε μπορεί να είμαστε σίγουροι για κάτι τέτοιο.

    Κι αν, λοιπόν, αποκτήσει αεροναυτική υπεροχή ο αντίπαλος στην περιοχή; Από την επίτευξη αεροπορικής υπεροχής από τον αντίπαλο μέχρι το «όλες οι αμυντικές θέσεις και οι χώροι συγκέντρωσης αρμάτων θα γίνουν σκόνη» υπάρχει πολύ μεγάλη απόσταση. Η οποία, παρεμπιπτόντως, εξαρτάται και από την ικανοποιητική κάλυψη και απόκρυψη των αμυνομένων δυνάμεων. Η οποία, με σωρούς από χώματα στο ίσιωμα, δεν είναι ούτε κάλυψη, ούτε απόκρυψη.

    Γι΄αυτό το κάνουμε θέμα…

  13. Ο/Η Φτωχός και μόνος κάου - μπόυ λέει:

    Η διαφορά του κακού μαθητή από τον αδιάφορο και τουρίστα είναι ότι ο πρώτος μπαίνει στον κόπο να ετοιμάσει και κάποιο σκονάκι, όσο και αν δεν καταλαβαίνει τι αντιγράφει. Ο αδιάφορος νομίζει ότι τα ξέρει όλα, δεν πλησιάζει καν το βιβλίο και στο τέλος γράφει ό,τι να’ναι. Σε ποια κατηγορία ανήκουν οι «μαθητές» στη φωτογραφία, στην κρίση των αναγνωστών.

    ΥΓ. Φαντάσου τώρα να είχαν καλέσει τους Ισραηλινούς (όλο εδώ γύρω γυρνάνε τελευταία) να παρακολουθήσουν την άσκηση και να έβλεπαν τα ταμπούρια του Παπαφλέσσα…το γέλιο της ζωής τους θα έριχναν.

  14. Ο/Η T.T. λέει:

    Πιστεύω στη δημιουργική απελπισία… κάτι σαν δημιουργική καταστροφή!

  15. Ο/Η T.T. λέει:

    Αφού το όνομα του Guderian αναφέρθηκε αρκετές φόρες θα ήθελα να παραθέσω την άποψη του για τη χρήση των αρμάτων στην άμυνα σε έντονα διαμερισματωμένο ανάγλυφο, όπου οι ελιγμοί μεγάλων μονάδων δεν είναι δυνατοί. Στο Fighting in Normandy (εκδ. Greenhill Books, 2001) o David C. Isby έχει συγκεντρώσει τις συνεντεύξεις που έδωσαν Γερμανοί στρατηγοί που πήραν μέρος στη μάχη της Νορμανδίας σε Αμερικανούς στρατιωτικούς. Ο Guderian τότε (στη μάχη της Νορμανδίας) ήταν επιθεωρητής των τεθωρακισμένων. Ερωτάται: What Panzer tactics had been developed for fighting in the hedgerows? Απάντηση: Tanks and Panzer Grenadiers working together in small teams, the infantry protecting the tanks and protected by them. These were not new tactics, but merely a slightly different application of old ones, necessitated by this particular type of terrain, which forbade the use of larger teams. Καλό είναι όποιος τον επικαλείται να τον έχει μελετήσει επαρκώς. Επίσης το να έχει κάποιος γνώμη χωρίς γνώση είναι σύνηθες, αλλά το να προσπαθεί να ακυρώσει τη γνώμη αυτού που εμφανώς έχει γνώση γίνεται ενοχλητικό.

    (Μτφρ: Τι τακτικές τεθωρακισμένων αναπτύχθηκαν για τις μάχες στο έδαφος με τους ψηλούς, πυκνούς φράκτες της Νορμανδίας; Άρματα και μηχανοκίνητο πεζικό που συνεργάζονταν σε μικρές ομάδς, με το πεζικό να προστατεύει τα άρματα και να προστατεύεται από αυτά. Δεν ήταν καινούργιες τακτικές αυτές, παρά μόνον ελαφρά διαφορετική εφαρμογή παλαιών, επιβεβλημένη από αυτόν τον ειδικό τύπο εδάφους που απαγόρευε τη χρήση μεγαλύτερων ομάδων)

  16. Ο/Η DrJ λέει:

    εξαιρετικη αναλυση…

  17. Ο/Η manolis2 λέει:

    Ειπαμε, οι στρατηγοι μας δεν περιμενουν πραγματικο πολεμο και σε ορισμενες περιπτωσεις οπως η συζητουμενη, απλα δικαιολογουν το μισθο τους. Το μονο που μας σωζει ειναι να δινουν επιτηδες τις λαθος φωτογραφιες για παραπλανηση , ενω καπου στο αθεατο βαθος εχουν οργανωσει τις σωστες θέσεις αρμάτων ταγμένων αμυντικά…
    Εψαχνα στο Α’ μερος αρθρου για τα ολλανδικα Leopard περισυλλογης με γεωτρυπανο που προσαρμοζεται στον ιστο:
    Royal Netherlands Army/ Leopard I Bergepanzer (engineer and recovery  tank) with dozer blade and crane
    Χρησιμευει για την ταχεια εκσκαφη ατομικων ορυγματων. Μερικα ολλανδικα τετοια οχηματα εχει παραλαβει και ο ΕΣ, αν και δεν ξερω για το γεωτρυπανο.

    Ασχετο αλλα δεν ξερω που να το ποσταρω , αγαπητε Βελισσαριε, αφορα το 1922:
    Η λεζαντα ειναι : Έλληνες μοτοσυκλετιστές στο μέτωπο της Μικράς Ασίας το 1920.
    Η εικονιζόμενη μοτοσυκλέτα είναι τριτάχυτη BSA model K με ιμάντα στον τροχό κίνησης.
    http://s136.photobucket.com/user/sv2ipw/media/OLD%20JEEP%20PHOTOS/998671_174682389368462_1978649088_n.jpg.html
    Το ειδα στο καλο:
    http://to4x4.gr/phpBB3/viewtopic.php?f=25&t=174&sid=9040716b60e180e7a05fde592654dfce&start=180

  18. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    Tί τὄθελες ὡρέ Μανώλη αὐτό το λινκ τέτοια ὥρα;

  19. Ο/Η Κυνέγειρος λέει:

    Φίλε Βελισσάρε

    Είδαμε μια άσκηση βολών σε θαλάσσιους στόχους. Εκεί θέλω να καταλήξω. 99% οι τοπικοί δκτες και ουλαμαγοί, δρίτες πήραν απόφαση μόνοι τους να φτιάξουν τις θέσεις ίσα για ένα στοιχείο πες ρεαλισμού. Λογικό να μην αρέσει σε κανένα το αποτέλεσμα.

    Σε επιχειρήσεις τα άρματα θα είναι 1,5 με 3 χλμ απο την παραλία ίσως σε προετοιμασμένες θέσεις ίσως και όχι. Οι πεζοί πάντως θα είναι σε πολύ καλύτερες θέσεις – όχι αυτές που θέλουμε εμείς – αλλά όχι τρύπες χύμα στην παραλία.

    Θα ήθελα πολύ να δω μια άσκηση ταχείας οχύρωσης με σωστό τρόπο – κάλυψη κεφαλής, παραλλαγή κτλ.

    Για τις παραλίες δεν ξέρω για την σαμοθράκη αλλά στα μεγάλα νησιά είναι αρκετές, και δυστυχώς και οι πιο ωραίες με ξενοδοχεία δεξιά αριστερά. Φυσικά και δεν χαλάει το τοπίο με 6-10 τρύπες αλλά στην πράξη δεν θα δούμε ποτέ τρύπες κοντά στο κύμα. Η άμυνα νομίζω, και ελπίζω να είναι, «ιβοτζίμα-πελελιου» και όχι «ταράβα». Είμαστε πολύ κοντά στα μέσα παροχής πυρών τους.

    Να μου επιτρέψεις να σχολιάσω και μερικά μηνύματα παρακάτω εδώ για να μην πιάνω χώρο.

    1. οι ισραηλινοί όντως έχουν ένα λόχο με Μ9 μπουλντόζες μάχης ανα ΤΘΤ (και 2 λόχους ακόμα με διάφορα οχήματα στο ΤΜΧ – το μόνο τάγμα εν καιρώ ειρήνης άλλου όπλου στα τεθωρακισμένα συντάγματα). Το ίδιο πάνω κάτω και στις ΤΑΞΠΖ. Οι λόχοι έχουν δύο ρόλους: πρώτον φτιάχνουν αναχώματα κυρίως προστασίας υποδομών και της ΔΜ και δεύτερον «σπάνε» τα αναχώματα και τις τάφρους του εχθρού. Δεν είμαστε πια στο 1973, και μια 120αρα DU περνάει και χώμα και τσιμέντο και το/α Τ72 απο πίσω – τα αναχώματα και οι τρύπες αρμάτων ήδη απο 1991 έχουν τελειώσει πρακτικά.

    2. Στα νησιά φυσικά και δεν θα κάνουμε αγώνα αρμάτων. Κάτω απο μια εχθρική τοπική αεροπορική υπεροχή (και υπεροχή πληροφοριών) όμως τόσο οι στατικές θέσεις όσο και οι κινούμενοι σχηματισμοί είναι ψάρια κινούμενα σε βαρέλι. Δεν θα επιβιώσουν όπως και να είναι αν δεν ενισχυθούν με ε/π ελικόπτερα και αεροπορία. Τότε μόνο μπορούν και να δράσουν σαν πυροβολεία (τα Μ48) ή σαν ταχείες εφεδρείες (τα λεο1). Μέχρι τότε μια και ΜΟΝΟ μία κάλυψη υπάρχει: η πλήρης απόκρυψη μέχρι να σπάσουν την ακτή εχθρικά άρματα σε αριθμό, οπότε μπαίνουμε σε τακτικές «όλοι-όλα-τώρα!». Στο λίβανο το 82 και στην βοσνία το 94 τα άρματα έμπαιναν στα ισόγεια σπιτιών απο τον πίσω τοίχο. Πιο πρόσφατο γεγονός δεν θυμάμαι. Το πεζικό είναι υπεύθυνο για τα νησιά. Κανένας άλλος.

    3. Αν βγουν σε θέσεις βολής τα ελληνικά άρματα πρέπει να κινούνται συνέχεια και βολές θα γίνονται με δόγμα ελ σκοπευτή: 1-2-αλλαγή θέσης. Θα έχει νόημα μια τρύπα στο έδαφος; Δεν ξέρω… ίσως έχει και ίσως όχι. εξαρτάται και απο την σκοπευτική δεινότητα του εχθρού και τα πυρομαχικά αυτού (άλλο βολφράμιο, άλλο du άλλο επισκληρυμένος χάλυβας)

    Τέλος πάντων κουβέντα κάνουμε – το επίπεδο είναι ανεβασμένο και δεν χρειάζονται πολλά πολλά – και όλοι μας καταλήγουμε στο οτι δεν έχουμε δει μια άσκηση μηχανικού εκτός πεζογεφυρών. Ελπίζω να δούμε σύντομα.

    Ευχαριστώ για το χρόνο και το χώρο

  20. Ο/Η T.T. λέει:

    Ενδιαφέροντα όλα αυτά, ας δούμε μια διαφορετική οπτική. Στο νησί υπάρχει ένα τμήμα αρμάτων. Η πρακτική που ακολουθεί ο ΕΣ και η λογική λέει ότι κάποια άρματα έχουν δοθεί στα τμήματα πεζικού που αμύνονται μπροστά, ως άμεση εφεδρεία, και τα υπόλοιπα ενισχυμένα με πεζικό τηρούνται ως γενική εφεδρεία υπό τον διοικητή του νησιού. Τα άρματα που έχουν δοθεί ως άμεση εφεδρεία βρίσκονται στον τομέα των τμημάτων πεζικού που υποστηρίζουν και είναι ταγμένα σε υψώματα πέριξ της ακτής. Ουσιαστικά η αντεπίθεση που θα εκτελέσουν, αφού βγουν από την ολική κάλυψη, θα είναι αντεπίθεση δια πυρών, αφού από τη θέση τους θα έχουν οπτική επαφή με την παραλία και θα έχουν το πλεονέκτημα να βρίσκονται ψηλότερα. Δεν υπάρχει λόγος και λογική να ταχθούν στην αμμουδιά. Στα υψώματα μπορούν να φτιαχτούν θέσεις που να προσφέρουν διαδοχικά ολική κάλυψη – κάλυψη σκάφους. Το ίδιο ισχύει και για τον χώρο που θα ταχθεί η γενική εφεδρεία, προφανώς δε θα είναι στα ξενοδοχεία, αλλά σε κάποιο ύψωμα κατά το δυνατόν έκκεντρο που όπως είπε και ο αρματιστής ταυτόχρονα θα επιτηρεί κάποια ζώνη προσγειώσεως.
    Οι θέσεις που είναι φτιαγμένες μέσα σε υψώματα προσφέρουν σοβαρή κάλυψη, γιατί πρέπει να διαπεραστούν εκατοντάδες μέτρα υλικού. Δεν είναι ένα απλό τοιχίο με άμμο. Άλλωστε οι Αμερικανοί οίκτιραν τους Ιρακινούς για τα λάθη τους όχι γιατί οργάνωσαν το έδαφος. Ακόμη είναι οι μόνες θέσεις που σε συνδυασμό με δίχτυ παραλλαγής προσφέρουν απόκρυψη.
    Η κίνηση των αρμάτων με άλματα είναι γνωστή από παλιά και δε νομίζω να ονομάζεται δόγμα ελεύθερου σκοπευτή, (αλήθεια αυτό το δόγμα που είναι γραμμένο;) επίσης οι τακτικές «όλοι-όλα-τώρα» με ξεπερνούν τελείως, αναρωτιέμαι τι θα μπορούσαν να είναι.
    Νομίζω ότι ο Βελισάριος έχει επισημάνει το προφανές.

  21. Ο/Η manolis λέει:

    Tρελλαθηκες ε? Κι εγω μονο οταν τα ειδα ολα το εκλεισα! Τον αυτοκινουμενο (επι μουλαρίου!) ασυρματο, τον ειδες? Τη γυαλιστερη ρολσ ροΰς του Ανακτα?

  22. Ο/Η AXEΡΩΝ λέει:

    Πόρωση…

  23. Ο/Η Κυνέγειρος λέει:

    @T.T
    όλα είναι ρευστά – το καταλαβαίνεις αυτό;
    καταλαβαίνεις οτι, ότι σχέδιο και να έχουμε, ότι τρύπα και να φτιάξουμε ότι έργο και να χτίσουμε μπορεί τα 5 πρώτα λεπτά κιόλας να είναι άχρηστο; πχ λέμε για παραλίες με την παρούσα μορφή των τουρκικών αποβατικών. αν πάρουν χοβερκραφτ; αν έρθουν μόνο με φουσκωτά και ε/π; αν στείλουν θώρακα μόνο με την μορφή αμφίβιων τομπ/τομα;

    αν το προσωπικό έρθει με θερμικές ή δει τα τθ απο την στιγμή εξόδου τους με uav ή humint, το άρμα ή σε ανάχωμα μπει, ή σε τρύπα μπει, ή σε ξενοδοχείο μπει θα φάει μια paveway χιλιάρα με ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα.

    οι αμερικάνοι όντως δεν οίκτιραν τους ιρακινούς για τις οργανώσεις εδάφους – που θα σταματούσαν οποιονδήποτε άλλο στρατό – αλλά δεν σταμάτησαν τους ίδιους. χιλιάδες τρύπες, αναχώματα, τάφροι γεμάτες πετρέλαιο, ράμπες δεν προσέφεραν ΤΙΠΟΤΑ απολύτως. η τεχνολογία ξεπέρασε την οχύρωση.

    η οχύρωση βοηθάει αλλά δεν είναι πανάκεια.

    το δόγμα ελ σκοπευτή τουλάχιστον στην θητεία μου έτσι περιγράφτηκε απο τους 2 δκτες των εμα/εαν σε μένα.το όλοι-όλα-τώρα που σε δυσκολεύει;αναρωτιέμαι αν όντως δεν το καταλαβαίνεις ή απλώς ήθελες να ειρωνευτείς.

  24. Ο/Η Βελισαριος λέει:

    Φίλε Κυνέγειρε,

    Δε διαφωνώ με πολλά από αυτά που λες. Ίσως σε μερικά σημεία τα πράγματα είναι πιο σύνθετα, αλλά εν πάση περιπτώσει δεν μπορούμε να τα αναλύσουμε όλα σε παρεμπίπτοντα σχόλια.

    Τρεις παρατηρήσεις μόνον στα λεγόμενά σου:

    1. Το έδαφος (και η πιθανή μάχη) στα νησιά (όπως και σε κάθε πεδίο μάχης) δεν είναι τόσο χαοτική και τόσο απρόβλεπτη. Το έδαφος και η μάχη έχουν συγκεκριμένη άρθρωση και είναι βασικό στοιχείο της στρατιωτικής τέχνης τον να «διαβάζεται» το έδαφος και και να εντοπίζονται οι πιθανές ενέργειες. Τα μέσα που έχει ο αντίπαλος από μόνα τους δεν σημαίνουν κάτι: πρέπει να μπορεί με αυτά να συγκροτήσει στρατιωτική ενέργεια που να έχει νόημα. Δεν είναι κάτι προδιαγεγραμμένο, αλλά δεν είναι και «anything goes» η υπόθεση. Ένα πολύ απλό ενδεικτικό παράδειγμα: Στην εισβολή στην Κύπρο, ένα νησί πολύ μεγαλύτερο από τα νησιά του Αιγαίου, το τουρκικό σχέδιο επίθεσης ήταν με σαφήνεια προδιαγεγραμμένο και κατανοητό από τους έλληνες επιτελείς. Αυτό διαφαινόταν άλλωστε και από τη διάταξη και από τη διάταξη των δυνάμεών μας, και από τα προβλεπόμενα σχέδια. Το γιατί η μάχη πήγε όπως πήγε είναι άλλη συζήτηση, πάντως όχι γιατί αιφνιδιάστηκε κανείς από του τουρκικό σχέδιο (το οποίο ήταν εξαιρετικό). Και, παρεμπιπτόντως, και στην Κύπρο δεν ήθελαν τα πολυβολεία να χαλάνε τα όμορφα ξενοδοχεία στις ακτές. Δεν ξέρω πόσο οικονομικώς αποδοτικά έχει καταστήσει για τους ιδιοκτήτες τους τα ξενοδοχεία η απαίτηση αυτή.

    2. Η «τρύπα στο έδαφος» φυσικά και έχει νόημα ΚΑΙ για την απόκρυψη ΚΑΙ για την προστασία του άρματος. Είναι άλλο το μισό/ένα μέτρο χαλαρού χώματος που το βλήμα κινητικής ενέργειας διατρύει χωρίς, καν να το καταλάβει, και άλλο τα 5-10 μέτρα συμπαγούς χώματος που, από τη γεωμετρία της θέσης μάχης, θα πρέπει να διατρήσει το βλήμα ΚΕ αν υποθέσουμε ότι ο αντίπαλος αποφασίσει να βάλει στη νοητή ευθεία του πήγματος του άρματος. Και, επαναλαμάνω: το άρμα κινδυνεύει ΚΑΙ από το βομβαρδισμό πυροβολικού και αεροπορίας. Και δεν κινδυνεύει τόσο από ένα (τυχερό) άμεσο πλήγμα, όσο από το ωστικό κύμα και τα θραύσματα – τα (κρίσιμα) εξωτερικά του εξαρτήματα.

    3. Για τα νησιά δεν είναι «υπεύθυνο το πεζικό και κανείς άλλος». Αυτό θα ήταν εγκληματικό. Το να παραιτηθούμε από το πλεονέκτημα της ισχύος των συνδυασμένων όπλων που μας δίνει η ίδια η κατοχή του νησιού, ενώ ο αντίπαλος ακριβώς προσπαθεί να βγάλει τέτοιες δυνάμεις στο νησί για να αποκτήσει υπεροχή θα ήταν τραγικό σφάλμα. Τα συγκροτήματα συνδυασμένων όπλων (άρματα, Μ/Κ ΠΖ και πυροβολικό) είναι αυτά που μας δίνουν ασφάλεια στα νησιά: μπορούν να εκτοξεύσουν άμεσα και γρήγορα αντεπιθέσεις είτε σε ακτές αποβάσεως είτε σε ζώνες προσγειώσεως, ακόμη και μετά την αποβίβαση δυνάμεων του αντιπάλου. Το περιορισμένο μέγεθος του χώρου σημαίνει κάπως προσαρμοσμένη χρήση των συγκροτημάτων (και σχετικά μικρότερες απαιτήσεις σε αυτά), αλλά όταν οι στρατοί που μάχονται ανακαλύπτουν ότι ο συνδυασμός ΤΘ-ΜΚ είναι το βασικότερο όπλο στον… αστικό αγώνα, μη βγάλουμε εμείς τα ματάκια μας με τα χεριάκια μας. Άλλωστε, σε αυτό ο ΕΣ ευνοήθηκε από τη συγκυρία και επιπλέον έχει λάβει ολόσωστες αποφάσεις: Τα νησιά ανέπνευσαν με ανακούφιση για πρώτη φορά όταν στις αρχές της δεκαετίας του ’90 άρχισαν να δέχονται πιο σύγχρονα άρματα καθώς και ΤΟΜΑ-ΤΟΜΠ εξ αιτίας της κατάρρευσης του Ανατολικού Μπλοκ. Προφανώς το απλό πεζικό έχει, επίσης, εξαιρετική σημασία, μιας και μπορεί να κατέχει ισχυρά όλα τα σημαντικά σημεία. Όμως τη δυνατότητα αντίδρασης τη δίνουν τα συγκροτήματα (έστω και μικρά) συνδυασμένων όπλων. Και φυσικά, η ευρύτερη δυνατή κάλυψη κρίσιμων ζωνών από πυρά πυροβολικού.

    Μια τελευταία παρατήρηση σχετικά με το όλο θέμα: το ζήτημα της κάλυψης-απόκρυψης είναι κρίσιμο, και στον Έβρο και στα νησιά. Ας ρίξει κανείς μια ματιά στον πόλεμο του Λιβάνου του 2006 για να καταλάβει. Και το ζήτημα αυτό, εξ αιτίας των τεχνικών προόδων, έχει προχωρήσει κι έχει γίνει πολύ πιο σύνθετο. Εμείς φαίνεται ότι ούτε έχουμε προχωρήσει στα καινούργια, ούτε τα παλιά κάνουμε σωστά. Κάτι στο περίπου κάνουμε, κι αυτό, δυστυχώς, δε φτάνει.

  25. Ο/Η Κυνέγειρος λέει:

    Φίλε Βελισάριε,
    1. Καταρχήν δεν μπορούμε να μιλάμε για την κύπρο, τόσο γιατί και οι δύο πλευρές έκαναν εγκληματικά λάθη αλλά και γιατί το τουρκικό σχέδιο ήταν απλοϊκό για μένα. ‘Εξαιρετικό’ εννοείς μάλλον οτι ήταν κατανοητό απο ένα στρατό που είχε 50 χρόνια να πιάσει όπλο και γέλαγαν μαζί του μέχρι την κορέα.
    Απο το 74 τα μέσα επικοινωνιών και ελέγχου έχουν επιταχύνει την διαδικασία παροχής εντολών και αντι-εντολών. Γι αυτό και οι χρήστες UAV τα τελευταία χρόνια κατέχουν και το πεδίο της μάχης αφού προλαβαίνουν τέτοιες αλλαγές διαταγών και κινήσεων. Το έμπειρο τουρκικό προσωπικό μετά απο μια δεκαετία αεραποβάσεων και κινήσεων ελαφρών τμημάτων είναι αρκετά έμπειρα να αντεπεξέλθουν δυσκολιών και «δύσκαμπτων» σχεδίων.
    Ίσως οι πεζοναύτες τους να έχουν πρόβλημα, αλλά μετά την νέα αγορά ε/π οι δυνάμεις αυτές θα είναι σε δεύτερη μοίρα και μπορεί απλώς να πιάσουν μια ακτή ΔΜ και να μην προχωρήσουν καν.
    Οπότε πιστεύω οτι οι στρατιωτικές τους ενέργειες δεν θα είναι αυτό που περιμέναμε τα τελευταία 40 χρόνια.
    Προτιμώ λοιπόν ένα τμήμα που να επιβιώνει σε χαώδες περιβάλλον, με τολμηρά στελέχη, παρά ένα «φρούριο» που θα περιμένουμε να μας έρθει ο αντίπαλος βάση σχεδίου των αρχών του 80. Άποψή μου φυσικά.

    3. Το πεζικό στα νησιά κατευθύνει τον αγώνα. ‘Όλα τα άλλα όπλα είναι υποστήριξης αυτού. Κάτι σαν τα ιαπωνικά νησιά επι βππ. Και τα άρματα και το πυροβολικό και προπαντός το μηχανικό έχουν ρόλο. Δεν είναι ισοδύναμα όμως. Αντίστοιχα το πεζικό στην θράκη έρχεται σε τελευταία μοίρα. Δεν είμαι υπέρ διαχωρισμού των όπλων κλάδων φυσικά και δεν το λέω για αυτό – ακόμα καλύτερα να είχαμε στα ΤΠΖ απο την ειρήνη τις μονάδες που θα έχουμε στο πόλεμο. να ξέρουμε και με ποιους μιλάμε

    Το ότι ο στρατός ανάσανε αρχές του 90 ήταν γιατί είχε μείνει πίσω σε υλικά του 50. Ούτε αντι-πλοικά βλήματα, ούτε πβ/όλμοι με κατευθυνόμενα πυρομαχικά, ούτε κάποιο άλλο όπλο μαζικής απαγόρευσης ακτής. Τα M48 δεν προσέφεραν τίποτα που δεν προσέφερε το Μ24 ή το Μ8. Τα ΒΜΡ απο την άλλη δεν πήγαν παντού, που ήταν πραγματικά εξαίρετα για τα νησιά μας. Απο δόγμα ακόμα υποφέρουμε, έχοντας καταδρομείς για άμυνα…
    Και όπως είδαμε το 96 ήρθε με κλάματα τέλη γενάρη…

    Το άρμα πάλι συμμετέχει στον αστικό αγώνα λόγω ανυπαρξίας άλλης λύσης – η οποία ίσως είναι ερπυστριοφόρα ΑΑ πυροβόλα και υπερβαρέα ΤΟΜΠ. Για το λίβανο συμφωνώ αλλά μην ξεχνάμε οτι η περιοχή ήταν πλήρως στρατιωτικά ελεγχόμενη οπότε οι οχυρώσεις ήταν συνεχείς και μυστικές. Εδώ σε άσκηση έβγαιναν οι τουρίστες και μας τράβαγαν βίντεο..

    Σ’ ευχαριστώ και πάλι για το χώρο και το χρόνο σου.

  26. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Μεσα στα ωραια και διδακτικα του νηματος (ευγε σε ολους) διαβασα και κατι που μου προξενησε εντυπωση. Απο ποτε ρε παιδια ριχνουνε σε κινητους στοχους με heat (η αλλιως και κοκα κολες)? Εγω ρε παλικαρια που εκανα ΔΕΑ και σε εμα και σε εαρμεθ, σε κινουμενους στοχους (τραινακια) αυστηρα με διατρητικα. Ασε σε που οι καλοι διοικητες (οπως ειχα εγω) στις ασκησεις ουλαμου βαζανε να ριχνουν ως επι το πλειστον διατρητικα, για να βλεπουμε ποσα απιδια βαζει ο σακος (με το διατρητικο η πετυχαινεις η οχι). ΗΕΑΤ ριχναμε κυριως σε κατι ασκησεις με αλλες μοναδες που ερχοντουσαν τιποτα ασχετονια του πεζικου η πυροβολικου, οποτε ριχναμε τα ΗΕΑΤ στα βαρελια, οπου μετρα να πεσεις εξω τα εριξες…… (και εμεις γελαγαμε). Ασε δε που με μολφ η λεο1Α5 οποιος εχανε βλημα ολο το πληρωμα φυλακη (και δικαιολογημενα κατα τη γνωμη μου). Ο δκτης μου στο νησι παντως που ηταν πολυ επαγγελματιας ηταν πολυ κοντα σε αυτα που εχει πει ο κυναιγειρος.

  27. Ο/Η Βελισαριος λέει:

    Φίλε Κυνέγειρε,

    Κατ΄αρχάς, ο χώρος είναι δωρεάν και ο χρόνος οφείλεται στα κοινά ενδιαφέροντα, οπότε δεν υπάρχει ανάγκη ευχαριστιών.

    Σε σχέση με το σχόλιό σου, φυσικά θίγονται πολλά θέματα που δε μπορούν να εξαντληθούν εδώ. Ίσως στο μέλλον ορισμένα τουλάχιστον από αυτά τεθούν πιο συστηματικά στο μέλλον.

    Από τη μεριά μου εγώ θα πω συνοπτικά τη δική μου γνώμη για μερικά από αυτά:

    Το σχέδιο των τούρκων στην Κύπρο ακολούθησε μια παλιά τουρκική επιτελική παράδοση ιδιαίτερα εύστοχων και λελογισμένα τολμηρών συλλήψεων. Είναι άλλο πράγμα η αρτιότητα της εκπαίδευσης και της εκτέλεσης, και άλλο η σύλληψη και ο σχεδιασμός της επιχείρησης – και μάλιστα στα βασικά της σημεία.

    Όσο καλό κι αν ήταν το σχέδιο των τούρκων, ήταν ευδιάκριτο από το 74. Μία στρατηγική αναγνώριση και μία στοιχειώδης γνώση των πολιτικών δεδομένων καθιστούσε το σχέδιο ευανάγνωστο. Όχι και πιο εύκολο γι΄αυτό, αλλά ευανάγνωστο. Ουδείς απολύτως αιφνιδιάστηκε από την μορφή και την εξέλιξη των επιχειρήσεων. Έτσι, ακόμη και σε ένα νησί τόσο μεγάλο όσο η Κύπρος, με τις άπειρες παραλίες, οι παραλίες αποβάσεων ήταν εκ των προτέρων γνωστές. Αν παρατηρήσει κανείς τη διάταξη των ελληνικών δυνάμεων πριν την εισβολή, θα δει ότι τους είναι σαφές που αναμένονται οι τουρκικές ενέργειες.

    Το ίδιο, λίγο πολύ, ισχύει και για όλα τα μεγάλα νησιά του Αιγαίου. Παρά τη μεγάλη τους (σχετικά) έκταση, η γεωγραφική τους διαμόρφωση, το ανάγλυφό τους, το οδικό δίκτυο, οι θέσεις των πόλεων και των λιμένων και πολλά άλλα δίνουν σαφές σχήμα στις επιδιώξεις της κάθε πλευράς. Αυτό δε σημαίνει ότι κάθε πλευρά ξέρει τι ακριβώς θα κάνει η άλλη. Σημαίνει όμως ότι οι δύο πλευρές δε θα δώσουν «μάχη εκ συναντήσεως» σε άγνωστο χώρο. Ιδιαίτερα η αμυνόμενη πλευρά έχει επισημάνει κι έχει αναγνωρίσει τις κρίσιμες περιοχές, έχει ασκηθεί επανειλημμένως σε αυτές και όσο το επιτρέπουν οι συνθήκες τις έχει οργανώσει κιόλας. Στη Χίο, στη Σάμο, στη Λήμνο, στην Κάλυμνο, στη Ρόδο δεν υπάρχουν «άγνωστες στις μονάδες» παραλίες ή άλλα ζωτικά σημεία. Οι (επαγγελματικά επαρκείς) διοικητές μονάδων και υπομονάδων τα ξέρουν απ΄έξω κι ανακατωτά, το ίδιο κι οι επιτελείς. (Βέβαια δεν είναι όλοι οι διοικητές και επιτελείς επαγγελματικά επαρκείς, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.)

    Τα «νέα μέσα» που αναφέρεις είναι μία μεγάλη συζήτηση. Προφανώς τα νέα μέσα δίνουν καινούργια στοιχεία στους στρατούς, αλλά ιστορικά και μέχρι σήμερα η χρήση τους δε φέρνει τόσο θεαματικά αποτελέσματα, ή για την ακρίβεια: είναι, στην πραγματικότητα, οι στρατοί, η ποιότητά τους και οι αντιλήψεις τους που έχουν σημασία, γιατί αυτά είναι που τους επιτρέπουν να αξιοποιούν τα μέσα – και μάλιστα ακριβώς κατά τις αντιλήψεις τους και κατά τις ικανότητές τους. Το 1940 και οι Γάλλοι και οι Γερμανοί είχαν σε αφθονία τρία νέα μέσα στη διάθεσή τους: το άρμα, τον ασύρματο και το αεροπλάνο. Αλλά άλλη επίδραση είχαν στους Γερμανούς και άλλη στους Γάλλους. Για την ακρίβεια, είχαν ακριβώς την επίδραση που υπαγόρευε η νοοτροπία και οι αντιλήψεις των δύο στρατών πολύ πριν την εμφάνιση των μέσων. Είναι μια μεγάλη συζήτηση – που έγινε αναλυτικά, ειδικά στις ΗΠΑ κατά τη δεκαετία του ’90 – όταν οι αμερικανοί συζητούσαν πως θα κάνουν τη «Νέα Στρατιωτική Επανάσταση» χάρις στα νέα μέσα που αποκτούσαν. Αν ο τουρκικός στρατός έχει μεγάλη έφεση στα ταχέα, αποφασιστικά χτυπήματα στην αχίλλειο πτέρνα του αντιπάλου, τα ανεπάνδρωτα αεροσκάφη και τα ελικόπτερα απλώς θα το διευκολύνουν αυτό. Δε θα του αλλάξουν την τακτική σκέψη.

    Η δεκαετία του ’90 για τα νησιά υπήρξε μεγάλη ανακούφιση χάρις στην εισροή μεγάλου αριθμού βαρέως εξοπλισμού που μετέτρεψε τις αδύναμες ταξιαρχίες (ή μεραρχίες) πεζικού σε ισχυρότερους και βαρύτερους σχηματισμούς. Τότε οι διοικητές των νησιών ανέπνευσαν πρώτη φορά με ανακούφιση μετά το ’74, γιατί θεωρούσαν ότι μπορούν αντιδράσουν δυναμικά σε οποιαδήποτε κατάσταση διαμορφωνόταν. Μέχρι τότε ήλπιζαν να προλάβουν να πιάσουν κρίσιμες θέσεις – και να μην τους κουνήσουν από εκεί. Το συγκρότημα συνδυασμένων όπλων ΔΕΝ έχει κανένα υποκατάστατο ακόμη. Αυτό, άλλωστε, το κατάλαβαν ταχύτατα και οι τούρκοι. Ήταν εκείνη την εποχή που το τουρκικό ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από τα μεγάλα νησιά (όπου δεν έβλεπαν πλέον καλές προοπτικές) προς τα μικρά, παρά την αυξανόμενη αεροπορική τους ισχύ. Η αλλαγή της τουρκικής πολιτικής στο Αιγαίο κατά τη δεκαετία του ’90 είχε (και) σαφέστατη στρατιωτική διάσταση.

    Σε κάθε περίπτωση, θα υπάρχουν στο μέλλον ευκαιρίες να συζητηθούν αυτά τα θέματα πιο συστηματικά και με μεγαλύτερη σαφήνεια.

  28. Ο/Η Αρματιστής λέει:

    Αγαπητέ φίλε

    Παρά το αιχμηρό του σχολιασμού σου και των ατεκμηρίωτων των όσων γράφεις, θα απαντήσω για να μη μένουν εντυπώσεις.

    Αρχικά γράφω για μια βολή που εκτελέστηκε πριν 30 και πλέον χρόνια. Επομένως άλλες οι συνθήκες του τότε και άλλες του σήμερα, ή άλλες όταν υπηρετούσες εσύ, που από αυτά που γράφεις για ΜΟΛΦ και ΛΕΟ 1Α5, σημαίνει ότι υπηρέτησες στα ΤΘ (;) μετά το 1993.

    Πριν 30 (+) χρόνια, τα μόνα άρματα που διέθεταν πυροβόλο 105 χιλ, ήσαν τα 170 περίπου ΑΜΧ 30 και τα 200 περίπου Μ48Α5 των ΧΧΙ και ΧΧΙΙΙ ΤΘ Ταξιαρχιών. Τα άρματα της ΧΧΙΙ ΤΘ Ταξιαρχίας είχαν μεν εκσυγχρονιστεί και είχαν αποκτήσει πετρελαιοκινητήρα και νέο τηλέμετρο, αλλά συνέχισαν να διαθέτουν για πολλά χρόνια μετά, πυροβόλο 90 χιλ. Ως εκ τούτου το βασικό πυροβόλο των ΤΘ συνέχιζε να παραμένει το 90 χιλ.

    Στα βλήματα όμως των 90 χιλ, ο ΕΣ διέθετε τότε αφθονία. Οι Αμερικανοί είχαν αποχωρήσει από το διαμέτρημα των 90 χιλ πριν δεκαετίες και τα εκατοντάδες εκατομμύρια βλημάτων που διέθεταν, τα χορηγούσαν μέσω των προγραμμάτων δωρεάν στρατιωτικής βοήθειας, στις χώρες του ΝΑΤΟ που συνέχιζαν να χρησιμοποιούν άρματα Μ47 και Μ48. Η Ελλάδα ήταν αποδέκτης μεγάλου μέρους αυτής της βοήθειας, αφού το κύριο άρμα του ΕΣ μέχρι και το 1987 συνέχιζε να παραμένει αυτό με το πυροβόλο των 90 χιλ. Παρ’ όλα ταύτα, ενώ υπήρχε αφθονία βλημάτων 90 χιλ, δεν υπήρχε και ο απαιτούμενος αριθμός διατρητικών βλημάτων μεγάλης αρχικής ταχύτητας (HVAP-T). Τα υπόψη βλήματα ήσαν λίγα. Θυμάμαι ότι η πρώτη Ίλη την οποία ανέλαβα στον Έβρο, πριν 35 χρόνια, δεν διέθετε βλήματα (HVAP-T), παρά μόνο απλά διατρητικά AP. Υπόψη ότι βλήματα 90 χιλ διατρητικά μεγάλης ταχύτητας απορριπτομένου περιβλήματος, δεν υπήρχαν στα ΤΘ. Διαθέταμε όμως σε επάρκεια βλήματα ΗΕΑΤ και απλά διατρητικά (AP-T). Από τους δύο τύπους, αποτελεσματικότερος θεωρούνταν το ΗΕΑΤ-Τ.

    Λόγω του μεγάλου αριθμού διατιθέμενων βλημάτων 90 χιλ, κατά κάθε εξαμηνιαία βολή που εκτελούσαν οι Επιλαρχίες στα οργανωμένα πεδία βολής, σε κάθε Επιλαρχία χορηγούνταν και μεγάλος αριθμός βλημάτων 90 χιλ, που έφθανε και τη χιλιάδα/εξάμηνο. Τα βλήματα ήταν κυρίως απλά εκρηκτικά (ΗΕ), εκρηκτικά αντιαρματικά (ΗΕΑΤ) και σπάνια εκπαιδευτικά (σημασμένα με μπλε χρώμα), τα οποία ήταν ολόσωμα (δεν διέθεταν δηλαδή πυροσωλήνα και εκρηκτική ύλη). Υπόψη ότι όλες οι Επιλαρχίες [ανεξάρτητα του πυροβόλου που διέθεταν] εκτελούσαν τις εξαμηνιαίες βολές με άρματα τα άρματα Μ48Α3 των Ιλών των πεδίων βολής Λιτοχώρου και Ξάνθης. Άρματα δηλαδή που διέθεταν πυροβόλο 90 χιλ. Ο λόγος απλός. Δεν υπήρχε διαθεσιμότητα βλημάτων 105 χιλ, ενώ υπήρχε αφθονία 90 χιλ, τα οποία θα έπρεπε να καταναλωθούν.

    Διατρητικά για εκπαιδευτικές βολές, χορηγούνται σπάνια και οι λόγοι είναι γνωστοί σε όλους τους ΤΘ:

    1. Το διατρητικό βλήμα, άπαξ και βρει σκληρό σημείο πρόσκρουσης (που μπορεί να είναι ακόμη και ένα παραχωμένο βήμα στη βληματοδόχο), θα εξοστρακιστεί και μπορεί να βρεθεί και στο πιάτο σου!!! Στη Ξάνθη και στο Λιτόχωρο, όταν εκτελούσαν βολές με διατρητικά, έκαναν συνέχεια προανακρίσεις για βλήματα που έφυγαν. Αλλά και όλοι οι διοικητές τα απόφευγαν. Σε περίπτωση που τα χρησιμοποιούσαν, τα έβαλαν κυρίως σε σταθερούς στόχους, εξ αιτίας του φόβου των εξοστρακισμών. Ακόμη όμως και αν τα χρησιμοποιούσαν κατά κινητού στόχου, επέβαλαν αυστηρούς ελέγχους βολής, όπως την αποφυγή βολής προς τα άκρα της διαδρομής του κινητού στόχου.

    2. Ως γνωστό, τα διατρητικά βλήματα των 105 χιλ, είναι βλήματα απορριπτομένου περιβλήματος και είναι πολύ ακριβά για να τα καταναλώνει κάποιος ανεξέλεγκτα σε βολές και ασκήσεις ουλαμού. Και επειδή γράφεις για βλήματα διατρητικά και άρματα ΜΟΛΦ και ΛΕΟ 1Α5, αναφέρεσαι σε βλήματα διατρητικά μεγάλης αρχικής ταχύτητας απορριπτομένου περιβλήματος (APDSFS-T). [αν κάπου κάμω λάθος, έχω φύγει από το στρατό και πριν 15 χρόνια για να θυμάμαι λεπτομέρειες και ονόματα, τα οποία και δεν παίζουν και ρόλο].

    3. Η «ανεξέλεγκτη» χρησιμοποίηση διατρητικών βλημάτων για βολές εκπαιδευτικές, ή σε ασκήσεις ουλαμού από τους «καλούς διοικητές σου», αποτελεί τεθωρακισμένη βλακεία. Δεν θα το ξέρεις ασφαλώς, αλλά το διατρητικό βλήμα APDSFS-T, φθείρει πολύ γρήγορα το σωλήνα. Και οι σωλήνες των αρμάτων είναι για το πόλεμο και όχι για να κάνουν κάποιοι επίδειξη στους πεζικάριους.

    Αλλά και τα εκπαιδευτικά βλήματα, – ως ολόσωμα – μπορούν να εξοστρακιστούν, αλλά λόγω μικρής αρχικής ταχύτητας δεν μπορούν να πάνε μακριά.

    Η εκπαίδευση στη βολή, αφορά κυρίως την εκμάθηση από το πλήρωμα των διαδικασιών εκτελέσεως βολής με τα όπλα του άρματος, κατά σταθερών και κινητών στόχων, από σταθερές θέσεις ή με το άρμα βολής κινούμενο, ημέρα και νύκτα. Τα αποτελέσματα της υπόψη εκπαίδευσης, κρίνονται από τη ταχύτητα εκτέλεσης της βολής από ένα πλήρωμα και την ευστοχία που βλημάτων επί των στόχων. Αυτός είναι ο κύριος στόχος των βολών αρμάτων και στην επίτευξη του υπόψη στόχου, ελάχιστος είναι ο ρόλος του τύπου του βλήματος που θα βληθεί. Άλλωστε το μεγαλύτερο μέρος της εκπαίδευσης των πληρωμάτων στα των βολών, εκτελείται σε προσομοιωτές και με βολές υποδιαμετρήματος (το γνωρίζεις το σπορ;)

    Το τι βλήματα θα χρησιμοποιήσει μια μονάδα αρμάτων για τις βολές και τις ασκήσεις, δεν είναι ζήτημα του διοικητή της μονάδας. Δεν μπορεί δηλαδή ο διοικητής να πάει στη ΠΑΠ και να πει θέλω να μου δώσετε τόσα βλήματα και αυτών των τύπων. Η κατανομή των βλημάτων ανήκει στο ΓΕΣ και ξεκινάει από το ΓΕΣ. Το ΓΕΣ με βάση τα αποθέματα, τους χρόνους λήξης των βλημάτων, τις νέες προμήθειες και άλλα στοιχεία, καθορίζει κάθε χρόνο τις ποσότητες από κάθε τύπο πυρομαχικών που θα χρησιμοποιηθούν στο επόμενο έτος για την εκπαίδευση των μονάδων. Και στη συνέχεια ξεκινά η διαδικασία διάθεσης των πυρομαχικών στους σχηματισμούς και προώθησης των πυρομαχικών εκπαιδεύσεως στις διάφορες ΠΑΠ. Τη διαδικασία τη γνωρίζω (αυτή που ακολουθούταν πριν αρκετά χρόνια) μια και είχα διατελέσει και χειριστής του θέματος σε ένα κρίκο της αλυσίδας. ΕΠΟΜΕΝΩΣ οι διοικητές σου, χρησιμοποιούσαν ότι βλήματα τους έδινε η υπηρεσία και όχι ότι αποφάσιζαν αυτοί. Αν τους έδινε μόνο απλά εκρηκτικά, με αυτά θα έκαναν βολή.

    Βεβαίως αποφευγόταν η βολή με εκρηκτικό βλήμα (και ΗΕΑΤ) σε κινητό στόχο για να μη δημιουργηθεί πρόβλημα στο τραινάκι. Θυμάμαι όμως ότι οι μονάδες αρμάτων, αν δεν διέθεταν άλλο τύπο βλήματος εκτός από εκρηκτικά, εκτελούσαν βολή στο τραινάκι ακόμη και με βλήματα εκρηκτικά (ΗΕ και ΗΕΑΤ). Μιλώ όμως για ότι συνέβαινε πριν 17 χρόνια. Δεν ξέρω το γίνεται σήμερα.

    Σε ασκήσεις με βολές πυροβόλων αρμάτων που εκτελούνται εκτός οργανωμένων πεδίων βολής, απαγορεύεται δια ροπάλου η χρησιμοποίηση διατρητικών βλημάτων για λόγους αποφυγής εξοστρακισμών. Μπορούν να εκτελεστούν όμως σε μεγάλες ασκήσεις, σε κατάλληλες βληματοδόχους που κατασκευάζονται για το σκοπό αυτό, από επιλεγμένα άρματα και πληρώματα για λόγους “επικοινωνιακούς”. Το βλέπουμε άλλωστε στους «Παρμενίωνες». Οι βολές των αρμάτων, είναι όλες εκρηκτικές και τα βαρέλια εξαφανίζονται. Υπόψη ότι βολές αρμάτων σε ασκήσεις, εκτός οργανωμένων πεδίων βολής, εκτελούνται μόνο σε μεγάλες ασκήσεις.

    Τέλος και το κυριότερο. Στις ασκήσεις ουλαμών, δεν εκτελούνται βολές πυροβόλου αρμάτων. Ξεκάθαρα πράγματα και για να το γράφεις σημαίνει ότι δεν είσαι αρματιστής και γράφεις για να δημιουργήσεις αίσθηση. Οι ΤΑΜΣ ουλαμών είναι καθαρά τεχνικές ασκήσεις. Με τις ΤΑΜΣ ουλαμών, ο ουλαμός αρμάτων υπό η διεύθυνση της Ίλης εκπαιδεύεται σε διαδικασίες σε όλες τις φάσεις του αγώνα. Και κάθε ίλη πρέπει να ασκήσει όλους τους ουλαμούς της. Δεν μπορεί ο κάθε ουλαμός σε κάθε άσκηση να εκτελεί και βολή πυροβόλου. Και που θα τις εκτελέσει τις βολές πυροβόλου. Τα πεδία βολής που μπορούν να εκτελεστούν βολές αρμάτων είναι περιορισμένα και διατίθενται προγραμματισμένα στις μονάδες.

    Μπορεί σε ασκήσεις ουλαμών να εκτελεστούν βολές πυροβόλων, αλλά σε οργανωμένα πεδία βολής και μόνο για λόγους προβολής – επίδειξης, όπως συνηθίζεται στο Λιτόχωρο και τη Ξάνθη.

    Με άλλα λόγια αυτά που γράφεις δεν στέκουν. Για να χρησιμοποιήσω ήπια έκφραση. Δεν είναι στραγάλια τα διατρητικά βλήματα μεγάλης ταχύτητας απορριπτομένου περιβλήματος, ούτε καλαμάκια του καφέ οι σωλήνες των πυροβόλων των αρμάτων.

  29. Ο/Η T.T. λέει:

    Αγαπητέ Αρματιστή
    Θαυμάζοντας την αντοχή σου να απαντάς εκτενώς και με νηφαλιότητα σε … διάφορα, θα ήθελα μόνο να προσθέσω στην απάντηση σου. Η μόνη περίπτωση να έγινε βολή από άρμα σε κινούμενο στόχο σε νησί, αυτή θα ήταν με συσκευή υποδιαμετρήματος σε κάποιο πεδίο βολής Ηλαττωμένης Αποστάσεως. Καμία άλλη. Ασκήσεις ουλαμού σε νησί με πραγματικά πυρά; Αστειευόμαστε. Ακόμη και η τελική φάση που γινόταν στο τέλος του 10ημέρου είναι δέσμια των περιορισμών σε δρομολόγια, πεδίο βολής (που πίσω του έχει θάλασσα)κλπ. Ειδικά το ότι τα πεδία βολής καταλήγουν στη θάλασσα είναι από μόνο του μεγάλος μπελάς, πρέπει να κλείσει μια μεγάλη θαλάσσια περιοχή, να κινητοποιηθεί το Λιμενικό, η ΥΠΑ κλπ. Φανταστείτε αυτό να γίνεται κάθε φορά που η μονάδα θέλει να κάνει άσκηση ουλαμού. Και φυσικά ούτε λόγος για ΚΕ αφού δεν υπάρχει πίσω ορεινός όγκος. Τώρα υπάρχουν διάφορα που ανήκουν στη σφαίρα της στρατιωτικής μυθολογίας, πχ ο διοικητής πήρε βαθμό από την άσκηση και άλλα τέτοια. Δεν πειράζει ας είναι.
    Αν κάποιος έχει επισκεφθεί αρκετές φορές τα πεδία βολής Ξάνθης ή Λιτοχώρου θα έχει δει όχι μόνο βολή με εκρηκτικό στο «τραινάκι», αλλά και βολή με το συζυγές στην … αφετηρία, βολή μετά την αναφορά «όπλα κενά» και άλλα. Όλα μέρος της εκπαίδευσης. Τα βλήματα 90 χιλ. χρησιμοποιήθηκαν εντατικά και από Μ48Α3 MOLF στα πεδία βολής, με αποτέλεσμα τα εκρηκτικά να αποτελούν όλο και μεγαλύτερο ποσοστό του διαθέσιμου αποθέματος.

    Θα ήθελα να πω και δύο λόγια για το σχόλιο του Κυνέγειρου που μου θύμισε με εμφαντικό τρόπο το ρητό του Ηράκλειτου. Μπορεί να βρει κανείς διαδεδομένη στα blogs την ακόλουθη γραμμή σκέψης: – – – . Αυτή τη γραμμή σκέψης περίπου έχω δει να εκφράζεται από πολλούς, συνήθως διανθισμένη με αφορισμούς σε δόγματα του Β’ ΠΠ κλπ. Ο στρατός ξηράς έχει ένα πρόβλημα: είναι στη ξηρά. Και αφού είναι στη ξηρά θα είναι κάπου, σε κάποιο χώρο συγκεντρώσεως από τον οποίο θα εξορμήσει για να συναντήσει τον εχθρό. Επομένως μπορεί να καταστραφεί στις θέσεις του στο χώρο συγκεντρώσεως τόσο καλά όσο και στην αμυντική τοποθεσία. Επίσης ο στρατός στο χώρο συγκεντρώσεως θα πρέπει να πάρει μέτρα αυτασφάλειας και μάλιστα αυξημένα, αφού δε θα υπάρχει οργανωμένη τοποθεσία μπροστά, έτσι στο τέλος θα καταλήξει να οργανώσει αμυντικά το χώρο διασποράς. Φυσικά όλη αυτή η λογική στερείται σοβαρότητας, αλλά κυκλοφορεί.
    Βελισάριε, η δυναμική της μάχης εκ συναντήσεως με ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Μήπως έχεις να προτείνεις κάτι για διάβασμα;

  30. Ο/Η Kυνέγειρος λέει:

    Αγαπητέ Βελισάριε

    Ο χρόνος όλων πολύτιμος, και γι αυτό και οι ευχαριστίες.

    Δεν έχω να προσθέσω στην κουβέντα μας. Αν ανοίξεις κανα θέμα ποτέ για τον Αττίλα ι,ιι θα χαρώ να συμετάσχω. Το ίδιο και για τα υπόλοιπα🙂

  31. Ο/Η Αρματιστής λέει:

    Αγαπητέ Τ.Τ.
    Θα μπορούσα να γράψω ότι «πρόκειται για …… «. Άλλωστε και ο τρόπος έκφρασης του σχολιαστή, αυτό επέβαλε. Όμως όταν γράφει κάτι κάποιος «Χ» για κάποιον «Ψ» και αυτό μένει αναπάντητο, σε πολλούς θα μείνει ως συμπέρασμα ότι ο «Ψ» ήταν λάθος και ο «Χ» τον αποστόμωσε.

  32. Ο/Η AXEΡΩΝ λέει:

    Ἀρματιστή,φίλε μου,το ὑποψιαζόμουν τριάντα-τόσα χρόνια,ἀλλά ἀπό σήμερα εἶναι πλέον βεβαιότητα:ὥστε ὅντως δέν ὑπήρχαν HVAP-T.
    Κατά τα ἄλλα βέβαια,μεχρι και στην Στρατιωτική Ἐπιθεώρηση,κάποιο τεύχος της δεκαετίας του΄70,περιγραφόταν τεχνικές βολῆς με τέτοιο βλήμα.
    Θυμήθηκα ἐδὼ την μαρτυρία του λοχία ΤΘ Ἀνδρέα Κριθάρη,μέλος του κυριευμένου στην Κύπρο τουρκικοῦ Μ-47,ὅτι «τέτοια διατρητικά με καρφί,(APDS),δέν εἴχα ξαναδεί»,ἑννοώντας φυσικά τα πυρομαχικά του ὡς ἄνω ἄρματος.
    Για APFSDS των 90 βέβαια,οὔτε λόγος.
    Ἐπίσης,παίρνω το θάρρος να κάνω και μία διόρθωση,ἡ ΧΧΙΙ ΤΘ Ταξιαρχία διέθετε ΑΜΧ-30,μήπως ἑννοείς την ΧΧV,της ὁποίας τα ἄρματα ἀναβαθμίστηκαν σε Μ-48Α3;

  33. Ο/Η Αρματιστής λέει:

    Φίλε Αχέρων ευχαριστώ για τη διόρθωση.
    Έχεις δίκιο για τις Ταξιαρχίες.
    HVAP-T υπήρχαν, αλλά η επιλαρχία που αναφέρω, διέθετε ελάχιστα. Νομίζω όμως ότι γενικά υπήρχαν ελάχιστα στα ΤΘ. Στην επομένη επιλαρχία που μετατέθηκα, δεν είχε καθόλου. Στη συνέχεια υπηρέτησα σε μονάδα Μ 48Α5, στην οποία διαθέταμε τα προβλεπόμενα από τς κλίμακες ΗΕ, APFSDS, ΗΕΑΤ και καπνογόνα. Σε όσες ΤΑΜΣ -από ΙΜΑ και πάνω- είχαμε εκτελέσει πυρά, χρησιμοποιήσαμε μόνο ΗΕ και εκπαιδευτικά. Ποτέ APFSDS. Απαγορευόταν και δεν χορηγούνταν.

  34. Ο/Η fok λέει:

    Δεν εχω εικονα πως ειναι τωρα η Σαμοθρακη αλλα το 1996 δεν ηταν καλη η κατασταση απο θεμα ετοιμοπολεμου στρατευματος ,τοτε η προτοιμασια ηταν απο το «πεδινο τμημα» του νησιου που βλεπει προς Ελλαδα το υπολοιπο ειναι βουνο και η μερια που βλεπει προς Τουρκια αποκρυμνα σημεια την φυλαγανε ειδικες δυναμεις ολα τα τμηματα μοναδες ηταν μεσα στο ταγμα δεν υπηρχε τιποτα εκτος , στις θεσεις μαχης πηγαμε ολοι αργα μιας και οι πολιτικες πιθανον εντολες ηταν να μην κανουμε το παραμικρο για τις 2 προηγουμενες μερες ενω οι Τουρκοι ειχαν παρει θεσεις 1 μερα πριν, εβρος 1 , 2 σκαει το 3 βραδυ, η χειροτερη νυχτα απο θεμα καιρου που ειδα ποτε ,χαος , οι μοναδες μπαινουν στην σειρα και με φωτα πολεμου φευγουν για τις θεσεις μαχης, υψηλο φρονιμα στους στρατιωτες το ιδιο στους ανωτερους αξιωματικους, τραγικο στους χαμηλοβαθμους εκλαιγαν.Μερες αδειων , οι εφεδροι λοχιες στις μοναδες πισω για το λοχιοσημο και τα Ημια μας βρισκουν χωρις αρχηγους στοιχειων. Η εκπαιδευση τοτε γινονταν μεταξυ χαβαλε , ειρωνειας ,καψονιων ,αναφορων ετσι για να παιρναν την ωρα του οι εκπαιδευτες χαμηλοβαθμοι και ΔΕΑ αν και ειχαμε αξιολογους εφεδρους στρ. υψηλου γνωσιακου επιπεδου δεν μπηκαν στον κοπο να τους εκπαιδευσουν και τις περισσοτερες φορες χλευαζονταν ασχετως αν υπηρχε ενδιαφερον για μαθηση, τρια πυροβολα ετοιμα και στο τελος μαζι με τα υπολοιπα αφημενα λογω κακων καιρικων συνθηκων,το 1/3 των αντιαεροπορικων δεν δουλευε (δεν γυρνουσαν) απο κακη συντηρηση.Μακαρι να εχουν αλλαξει τα δεδομενα απο τα παραπανω καταλαβαινει καποιος τι ηταν αυτα που δεν μου αρεσαν τοτε ,πολιτικες εντολες που αφησαν κενο στην ασφαλεια του στρατου, τεμπελια απο χαμηλοβαθμους, ευτελισμος των εφεδρων ,ανεπαρκεια στην εκπαιδευση λογικη τσομπανι μαγκα και προβατων.

  35. Ο/Η Γ.Τ. λέει:

    Καλά όλα τα ανωτέρω σχετικά με την προετοιμασία θέσεων μάχης, τον ρόλο Πεζικού, ΤΘ και τα λοιπά, αλλά γιατί καμμία αναφορα σχετικά με το εγγύτατα τουρκικό πυροβολικό (Α/Κ πυροβόλα,ΠΕΠ, Υildirim κλπ), που σε έναρξη επιχειρήσεων δύναται να καταιωνήσει κυριολεκτικώς οποιαδήποτε γνωστή θέση μονάδων, καλύψεως αλλά και θέσεις διασποράς στα νησιά: Όλα αυτά μάλιστα συνεπικουρούμενα και από τα πολυάριθμα UAV των Τούρκων με πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο. Είναι δηλαδή προφανές ότι τόσο τα εχθρικά Ε/Π όσο και τα αποβατικά δεν θα ενεργήσουν από μόνα τους και «εν κενώ», ωσαν να περιμένουμε αυτά μόνο! Επ’ αυτού υπαρχει κάποια πρόταση;

  36. Ο/Η xx λέει:

    Καλησπερα Βελισσαριε, Αρματιστη και λοιποι σχολιαστες
    Ελπιζω να μην ειναι παραταιρο να κανω μια (μακροσκελη) ερωτηση:

    μηπως , ακριβως επειδη ο στρατος θα πολεμισει με συγκροτηματα ΤΘ/ΜΚ-ΠΖ,
    μηπως ειναι απαραιτητο απο τον καιρο της ειρηνης να εχουμε οργανωθει ετσι?
    Μιλαω για ταγματα μεικτων οπλων
    πχ στην Θρακη ταγματα 2 ιλων / 2 μκ.λοχων
    (οπως τα Αμερικανικα COMBINT ARMS BATTALIONS)
    και στα νησια μκ.ταγματα με 1 ιμα / 1 μκ λοχο και 2 / 3 ιλες αναγνωρισης με θωρακισμενα τζιπακια και βαρια οπλα πχ: KORNET και GMG.

    Αν δεν κανω λαθος την ιδια οργανωση ειχαν οι Σουηδοι στον ψυχρο πολεμο και οι Γερμανοι στις ταξιαρχιες των μεραρχιων στον θυλακα της Φουλντα.

    Μηπως ετσι θα εχουν
    (ακομα και με τον ιδιο αριθμο υλικου)
    μεγαλητερη ισχυς οι μοναδες ελιγμου μας?
    Εννοω θα εχουν καλυτερη Α/Τ ισχυς στην αμυνα,
    στα νησια δεν θα μετακινουνται αρματα ‘η τομπ για να βρουν την μοναδα που θα ενισχυσουν,
    (εν μεσω βομβαρδισμων)
    στην Θρακη το ιδιο
    και επιπλεον εικαζω οτι θα προσφερουν επιταχυνση του ρυθμου OODA στην επιθεση,
    λογω επιταχυνσης και απλοποιησης του A,
    λογω της συνεχους συνεργασιας των τμηματων διαφορων οπλων.

    Ως ερασιτεχνης θα εκτιμουσα την γνωμη σας, ευχαριστω

  37. Ο/Η konion λέει:

    Δεῖτε δημοσίευσι τοῦ defencenet μὲ τῖτλο «Φωτιά και ατσάλι τη νύχτα στον Έβρο – Οι βολές των LEO-2HEL τράνταξαν την Τουρκία»
    στὸ
    http://www.defencenet.gr/defence/item/%CE%BD%CF%85%CF%87%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%AE-%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%AE

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s