«Μεθοδική Μάχη»

Επειδή σε πρόσφατες αναρτήσεις και σχόλια έχει χρησιμοποιηθεί ο όρος «μεθοδική μάχη» που χαρακτήριζε το δόγμα του γαλλικού στρατού του Α’ ΠΠ, του Μεσοπολέμου καθώς και του Β΄ ΠΠ. Ο όρος έχει ενδιαφέρον όχι μόνον για τη στρατιωτική ιστορία (της ελληνικής συμπεριλαμβανομένης) αλλά και για την επιρροή που έχει ασκήσει τόσο στην αμερικανική στρατιωτική σκέψη, όσο και στην ελληνική, με δύο διαδρομές: μία άμεση, λόγω της γαλλικής επιρροής στον ΕΣ τόσο πριν από τον Α’ ΠΠ και κατά τον Μεσοπόλεμο (η ελληνική Σχολή Πολέμου οργανώθηκε από γάλλους), όσο και μεταπολεμικά, εξ αιτίας της μέχρι σήμερα επιρροής των γαλλοτραφών αμερικανών.

Ο παρακάτω «ορισμός» προέρχεται από το βιβλίο του Ρόμπερτ Ντάφτυ: «Οι Σπόροι της Καταστροφής: Η Εξέλιξη του Δόγματος του Γαλλικού Στρατού, 1919-1939»  εκδ. Archon Books, 1985.

Ο Ρόμπερτ Ντάφτυ είναι απόστρατος συνταγματάρχης του Αμερικανικού Στρατού. Διετέλεσε επικεφαλής του Τμήματος Ιστορίας της αμερικανικής στρατιωτικής ακαδημίας του Ουέστ Πόιντ και έχει γράψει σημαντικά βιβλία για τον γαλλικό στρατό του πρώτου μισού του 20ου αιώνα.

Bataille conduite – Μεθοδική Μάχη

«Μία αυστηρά ελεγχόμενη επιχείρηση κατά την οποία όλες οι μονάδες και όλα τα όπλα παρατάσσονταν προσεκτικά και εν συνεχεία αναπτύσσονταν στη μάχη. Οι γάλλοι προτιμούσαν μία μάχη βήμα προς βήμα, με όλες τις μονάδες να κινούνται υπάκουα μεταξύ των γραμμών φάσεων και σύμφωνα με αυστηρά προκαθορισμένα χρονοδιαγράμματα. Πίστευαν ότι αυτές οι μέθοδοι ήταν ουσιώδεις για τη συνεκτική ανάπτυξη των τεράστιων αριθμών ανδρών και υλικού που απαιτούσε η σύγχρονη μάχη. Μία βιαστικά προετοιμασμένη, παρορμητική σύγκρουση ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία. Το επίκεντρο της λήψης αποφάσεων ήταν καλύτερο να παραμένει στα ανώτερα κλιμάκια διοικήσεως, επειδή ο συγκεντρωτικός έλεγχος ήταν απαραίτητος για να συντονιστούν οι ενέργειες των πολυάριθμων υφισταμένων μονάδων.

Σε αντίθεση με την αποκεντρωμένη μάχη στην οποία όλοι οι αξιωματικοί σε όλα τα επίπεδα αναμένονταν να επιδείξουν πρωτοβουλία κι ευελιξία, οι Γάλλοι προτιμούσαν την άκαμπτη συγκέντρωση και την αυστηρή πειθαρχία. Το δόγμα τους τόνιζε την ανάγκη να αποφεύγεται μία αντιπαράθεση στην οποία κινούμενοι στρατοί θα συγκρούονταν αναπάντεχα κατά τρόπο απρογραμμάτιστο και αυθόρμητο. Προτιμούσαν έτσι τη χρονοβόρα, πολύπλοκη διαδικασία που προέκρινε την προετοιμασία έναντι του αυτοσχεδιασμού. Ως αποτέλεσμα αυτής της προσέγγισης, το γαλλικό δόγμα οραματίζονταν αρχικά την απίσχναση του αντιπάλου του επιτιθεμένου από τα πυρά του αμυνομένου και εν συνεχεία την καταστροφή του από μία μαζική αλλά αυστηρά ελεγχόμενη επίθεση εν είδει «πολιορκητικού κριού*.»

(* εκ παραδρομής, αρχικά γράφτηκε: «κλοιού»)

21 Responses to «Μεθοδική Μάχη»

  1. Ο/Η ΔΙΚΑΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟς λέει:

    Δυστyχώς το δόγμα αυτό το είχαμε και εμείς και δεν απέδωσε το 1919-22 ούτε το 1940-41!
    Χωρις αυτοσχεδιασμό (πχ Ρόμελ) μάχες δεν κερδίζονται, ειδκά την σημερινή εποχή.

  2. Ο/Η Indirect λέει:

    Καλησπέρα σας,

    Δεν εκτιμώ απλώς, αλλά πιστεύω, ότι το μικρό ποστ για την μεθοδική μάχη (bataille conduite) αξίζει πολύ περισσότερο από ό,τι δείχνει η έκτασή του. Δεν γνωρίζω την πρόθεση του συντάκτη του, αν δηλαδή θα επιθυμούσε να «ανοίξει» το πεδίο συζήτησης τώρα ή αυτό θα γίνει σε άλλο χώρο/χρόνο ή δεν επιδιώκει άλλο, πλην της παράθεσης ορισμού ως μίας επεξήγησης.

    Με εκτίμηση
    Indirect

  3. Ο/Η Indirect λέει:

    Καλησπέρα σας,

    Εκτιμώντας ότι χρησιμοποιείται ο ορισμός (και η επεξήγησή του) ως έναυσμα, νομίζω ότι σημεία που θα έπρεπε κάποιος να έχει κατά νου θα ήταν τα παρακάτω:
    1. Πότε θεωρούμε ότι έχουμε περάσει τον Ρουβίκωνα και έχουμε να κάνουμε με μεθοδική και όχι με αποκεντρωμένη μάχη? Είναι ευδιάκριτα ή όχι τα όρια, ή μήπως τελικά ένας συνδυασμός χαρακτηριστικών κρίνεται πρόσφορος και για το σύγχρονο πεδίο?
    2. Οι σύγχρονες επιτελικές διαδικασίες διευκολύνουν ή όχι την αποκεντρωτική μάχη?
    3. Οι διαδικασίες στοχοποίησης περιλαμβάνονται στην λογική της μεθοδικής μάχης? Είναι ο «Ήλιος» που περιστρέφονται οι λοιποί κοινοί «πλανήτες» ή απλώς μία (σοβαρή) διαδικασία υλοποίησης ενός εκ των παραγόντων μαχητ. Ισχύος?
    4. Τα ΣΔΕΠ , διευκολύνουν ή εμποδίζουν την αποκεντρωμένη μάχη? Μέχρι ποιο επίπεδο δκσης θεωρείται ως βέλτιστη η χρήση τους?
    5. Η μεθοδική μάχη έχει κάποια σχέση με το σύγχρονο ‘’effect based approach to ops” ή με άλλη σύγχρονη προσέγγιση?
    6. Η μεθοδική μάχη ή οι αρχές της, βρίσκουν ή όχι, πεδίο εφαρμογής στις σύγχρονες αεροπορικές επχσεις ?
    7. Τελικά, πρέπει να επιθυμούμε την ‘’αναρχία’’ του πεδίου ή το ‘’νοικοκύρεμα’’ του? Ποιοι ‘’τύποι’’ στελεχών και δυνάμεων αισθάνονται άνετα στο ένα ή στο άλλο?
    8. Ποιες είναι οι δομικές αλλαγές που έχει εισαγάγει ο ΕΣ από το 1925 (γαλλική αποστολή) και εντεύθεν για να οδηγηθεί στην αποκεντρωμένη μάχη (αν αυτό είναι το επιθυμητό τελικά?)

    Απλώς, αναφέρω τους ελάχιστους προβληματισμούς που νομίζω ότι ένα στέλεχος πρέπει να έχει, όταν αναφέρεται στο θέμα και δίδεται ως τροφή για τους «νέους» και φερέλπιδες επιτελείς. Οι απαντήσεις θέλουν πολλές …διημερίδες πάντως (δίνω ιδέες παίδες…)

    Με εκτίμηση
    Indirect

  4. Ο/Η Nik Dim λέει:

    Πρόσφατα ο ΕΣ πέρασε σε ένα άλλο επίπεδο σχεδιασμού επιχειρήσεων, τουλάχιστον όσον αφορά την θεωρητική του προσέγγιση, με την έκδοση νέου Εγχειριδίου Εκστρατείας, και την κατάργηση του προηγούμενου σχετικού Στρατιωτικού Κανονισμού.

    Στην εισαγωγή του το νέο ΕΕ αναφέρει:

    «Το ΕΕ 101-1 είναι το θεμελιώδες εγχειρίδιο του Στρατού Ξηράς για τη σχεδίαση των επιχειρήσεων στο τακτικό επίπεδο. Είναι το εγχειρίδιο που εκφράζει το δόγμα του Στρατού για τη Διαδικασία Διοικήσεως και Ελέγχου των Επιχειρήσεων, δηλαδή για τη σχεδίαση, την προπαρασκευή, τη διεξαγωγή και την αξιολόγηση των επιχειρήσεων. Αποτελεί τη βασική πηγή για τη Στρατιωτική Επίλυση Προβλημάτων, τη Στρατιωτική Διαδικασία Λήψης Απόφασης, την
    Οργάνωση Μάχης και των προτύπων για τα Σχέδια και τις Διαταγές. Σε σχέση με το ΣΚ 30-1 Επιτελικά Καθήκοντα τον οποίο αντικαθιστά, διευρύνει την έκταση και την οπτική που κάλυπτε ο προηγούμενος κανονισμός από την αυστηρή προσήλωση μόνο στη σχεδίαση και στην έκδοση διαταγών, στην κάλυψη όλων των δραστηριοτήτων της Διαδικασίας Διοικήσεως και Ελέγχου των
    Επιχειρήσεων. Περιγράφει πώς οι διοικητές με την υποστήριξη των επιτελείων τους καθοδηγούν τη Διαδικασία Διοικήσεως και Ελέγχου των Επιχειρήσεων, μέσω της Διοίκησης του Πεδίου της Μάχης, που είναι η επιστήμη και η τέχνη κατανόησης, νοερής σύλληψης, περιγραφής, κατεύθυνσης, ηγεσίας και αξιολόγησης των δυνάμεων για την εκπλήρωση των αποστολών. Αυτή η αλλαγή αποβλέπει στην καλύτερη περιγραφή της δυναμικής σχέσης ανάμεσα στους
    διοικητές, τα επιτελεία τους και στους υφισταμένους τους καθόλη τη διάρκεια της Διαδικασίας Διοικήσεως και Ελέγχου των Επιχειρήσεων και όχι μόνο κατά τη σχεδίαση».

    Κατόπιν δίνεται ένα σύντομο ιστορικό:

    «Οι σύγχρονες επιτελικές διαδικασίες διαμορφώθηκαν από το Πρωσικό Γενικό Επιτελείο, κατά κύριο λόγο την περίοδο κατά την οποία προϊστάμενός του ήταν ο Στγος Χέλμουτ Φον Μόλτκε, το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Καθώς ο πόλεμος έγινε πιο σύνθετος, το δόγμα για τη σχεδίαση και τη λήψη αποφάσεων εξελίχθηκε για να καταστήσει του διοικητές ικανούς να αποφασίζουν καλύτερα και γρηγορότερα από τους αντιπάλους τους. Η επιτελική υπηρεσία στον Ελληνικό Στρατό ουσιαστικά οργανώθηκε με την έλευση της Γαλλικής Στρατιωτικής Αποστολής πριν τους Βαλκανικούς πολέμους. Στο επόμενο διάστημα μέχρι το 1940 ο στρατός ακολούθησε το γαλλικό
    πρότυπο. Οι επιτελικές διαδικασίες με τη μορφή που τις γνωρίζουμε υιοθετήθηκαν μεταπολεμικά με την έκδοση του ΣΚ 30-1 το 1960 ως Επιτελικά Καθήκοντα-Εκτίμηση Καταστάσεως». Αυτός ο κανονισμός περιείχε μόνο την εκτίμηση της τακτικής καταστάσεως. Το 1962 συμπληρώθηκε με τη Συμπλήρωση Υπ’ Αριθ. 1-Διαταγές Επιχειρήσεων που στην ουσία αποτελούσε την υιοθέτηση της ΣΤΥΠ (STANAG) 2014 του ΝΑΤΟ όσον αφορά στην τυποποίηση του τρόπου έκδοσης των διαταγών. Το 1968 εκδόθηκε ο ΣΚ 30-1 με τη μορφή που υπάρχει μέχρι σήμερα, διότι οι αναθεωρήσεις του 1978 και του 1996 επέφεραν ελάχιστες ουσιαστικές τροποποιήσεις».

    Μερικά ακόμη σημεία ενδεικτικά:

    «Η φιλοσοφική βάση στην οποία στηρίζεται ο νέος κανονισμός και από την οποία εκπορεύονται οι τεχνικές και οι διαδικασίες του, είναι η Τακτική του Ελιγμού (Maneuverist Approach)».

    «Η τακτική του ελιγμού μπορεί να ευδοκιμήσει μόνο όταν ένας στρατός χαρακτηρίζεται από τη φιλοσοφία του mission command (διοικήσεως δια της αποστολής), που προάγει την ελευθερία ενεργείας και την πρωτοβουλία. Με τη διοίκηση δια της αποστολής, δίνεται έμφαση στα αποτελέσματα τα οποία πρέπει να επιτύχουν οι υφιστάμενοι και όχι πώς θα τα επιτύχουν. Παρέχουν μέγιστη ελευθερία ενέργειας και εστιάζουν στο τι πρέπει να γίνει και το σκοπό της
    ενέργειας, χωρίς να καθορίζουν επακριβώς πώς θα γίνει».

    «Ως βάση για την αναθεώρηση ελήφθη το εγχειρίδιο του αμερικανικού στρατού FM 5-0 «Army Planning and Orders Production»/2005 (Σχεδίαση ΣΞ & Έκδοση Διαταγών) καθώς και το ταυτάριθμο εκδόσεως 2010 με την ονομασία The Operations Process (Η Διαδικασία Διοικήσεως και Ελέγχου των Επιχειρήσεων). Βεβαίως χρησιμοποιήθηκαν και τα υπόλοιπα βοηθήματα που αναφέρονται στη βιβλιογραφία όμως, επειδή ο στρατός μας ακολουθεί κατά βάση το αμερικανικό δόγμα, η αναθεώρηση στηρίχτηκε στα αμερικανικά εγχειρίδια».

  5. Ο/Η Indirect λέει:

    Ναι, πιστεύω ότι είναι ένα τεράστιο άλμα (εννοείται προς τα εμπρός) για τον ΕΣ η έκδοση του νέου ΕΕ. Ευχαριστούμε αυτούς που το συνέγραψαν. Είναι σημείο pivot για να οδηγηθούμε – επιτέλους- στο μέλλον… «Αγκαλιάστε» το, οι νέοι επιτελείς, δάσκαλοι και νέοι δκτές !!!

  6. Ο/Η Βελισαριος λέει:

    Αγαπητοί φίλοι,

    Θίγετε ένα θέμα που αφ΄ενός είναι σημαντικό, αφ΄ετέρου αποτελεί και αντικείμενο ιδιαίτερου προσωπικού ενδιαφέροντος. Άλλωστε, ο ΤΤ το έθιξε ήδη σε προηγούμενο σχόλιό του.

    Δυστυχώς (ή ευτυχώς), για πρακτικούς λόγους δεν έχουμε τον χρόνο ανταπόκρισης που θα θέλαμε. Επιπλέον, έχουμε την τάση να ασχολούμαστε αρκετά συστηματικά και επιμελώς με ό,τι καταπιανόμαστε.

    Για το λόγο αυτό, η απάντηση στα θέματα που τίθενται θα περιμένει για λίγες ημέρες, ώστε να παρουσιαστεί συστηματικά σε ένα κείμενο που ήδη ετοιμάζεται.

    Η παραπάνω ανάρτηση είχε ως σκοπό να διευκρινίσει τον όρο «μεθοδική μάχη» που χρησιμοποιήθηκε σε προηγούμενη ανάρτηση.

    Η παράθεση της εισαγωγής του ΕΕ-101-1 από τον φίλο Nik Dim είναι ιδιαίτερα δελεαστική, σε συνδυασμό με την είδηση που εμφανίστηκε πριν από λίγο καιρό, αμέσως μετά από κάποιον «Πυρπολητή», ότι ο ΕΣ μεταβαίνει, πλέον, από τον «πόλεμο φθοράς» στον «πόλεμο ελιγμών» (!).

    Μιας και ο Indirect το έθεσε, θα πω κι εγώ προκαταβολικά τη γνώμη μου: Προφανώς, το δόγμα του πολέμου ελιγμών είναι «καλύτερο» από το δόγμα του «πολέμου φθοράς». Δυστυχώς, το δόγμα του πολέμου ελιγμών δεν είναι απλώς ένα δόγμα, αλλά απαιτεί τον αντίστοιχο οργανισμό για να τον εφαρμόσει. Οι γάλλοι ακολουθούσαν το δόγμα του πολέμου φθοράς όχι μόνον από θεωρητική αστοχία αλλά και από πρακτική ανάγκη. Οι γερμανοί έφτιαξαν έναν οργανισμό (και δεν αναφέρομαι στους ΠΟΥ των σχηματισμών και των μονάδων, αλλά στον οργανισμό) που μπορούσε να υποστηρίξει τη δική τους προσέγγιση. Οι αμερικανοί θαύμασαν το γερμανικό δόγμα, το υιοθέτησαν θεωρητικά, αλλά στην πράξη αδυνατούσαν και αδυνατούν να το υποστηρίξουν. Αφ΄ενός γιατί είναι βαθύτατα εντυπωμένο στη σκέψη τους το γαλλικό δόγμα, αφ΄ετέρου γιατί αδυνατεί ο οργανισμός τους να το υποστηρίξει. Μέχρι σήμερα, και παρά τα λεγόμενα στα εγχειρίδιά τους και τους κανονισμούς τους, παραμένουν φανατικοί του πολέμου φθοράς – αν και η βιομηχανική και τεχνολογική τους ισχύς τους επιτρέπει να το κάνουν (σχετικά) επιτυχώς.

    Και σε ό,τι αφορά την Ελλάδα και τον ΕΣ; Δυστυχώς, κατά την προσωπική μου γνώμη, η διαφημιζόμενη «μετάβαση» είναι απλώς φιλολογική. Και η όποια πρόοδος προς την κατεύθυνση αυτή θα έχει πολύ συγκεκριμένους και χαρακτηριστικούς δείκτες – που θα παραμένουν αρνητικοί.

    Αλλά δεσμεύομαι να επανέλθω σύντομα και αναλυτικά.

  7. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    Ἡ mission command μήπως εἶναι ἡ ἀγγλική ἀπόδοση της Auftragstaktik;

  8. Ο/Η Nik Dim λέει:

    Σύμφωνα με το εγχειρίδιο:
    «Ο όρος mission command προέρχεται από τον γερμανικό Auftragstaktik και δεν αποδίδεται
    επακριβώς στην αγγλική ούτε στην ελληνική».

  9. Ο/Η Indirect λέει:

    Καλησπέρα
    Χαίρομαι ιδιαίτερα και –πιστέψτε με- αναμένουν πολλοί με ανυπομονησία.
    Δεν μπορώ να εκφραστώ τόσο άνετα όσο θα ήθελα, πλην όμως μπορώ να πω ότι είμαι θιασώτης της ολιστικής προσέγγισης στο θέμα (που σαφώς και έχει πολύ περισσότερες προεκτάσεις από την έκδοση ενός ΕΕ ή των «λύσεων Σχολής» στις Σχολές μας). Από κάπου όμως πρέπει να ξεκινήσουμε, έστω δειλά…αλλά με σχέδιο στο πού θέλουμε να πάμε.
    Σαφώς και ένας τέτοιος διάλογος (όπως στο ιστολόγιο αυτό) θα βοηθούσε και θα διευκόλυνε στη δημιουργία κρίσιμης μάζας αλλαγών (τουλάχιστον στο θεωρητικό επίπεδο). Θα προτιμούσα έναν τέτοιο διάλογο βέβαια, θεσμοθετημένο στα υπηρεσιακά πλαίσια: η έλλειψη αυτή δεν φανερώνει άλλωστε και την αδυναμία?
    Με εκτίμηση
    Indirect

  10. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    OK,εὐχαριστῶ.
    Ὑπάρχει ἀντίστοιχη ἐπεξήγηση της Befehltaktik;

  11. Ο/Η Βελισαριος λέει:

    Αγαπητοί φίλοι,

    Κατ΄αρχάς, Befehlstaktik και Auftragstaktik είναι η ονομασίες που έδιναν οι γερμανοί σε δύο προσεγγίσεις ή φιλοσοφίες διοίκησης (αυτό υπονοεί ο όρος «taktik») και τις οποίες αντιδιέστελλαν με σαφήνεια:

    Auftragtaktik είναι η τακτική διοίκησης με «ανάθεση αποστολών». (Auftrag: αποστολή)

    Befehlstaktik είναι η τακτική διοίκησης με «διαταγές». (Befehl: διαταγή)

    Κατά δεύτερον, ομολογώ ότι το ενδιαφέρον για τη στρατιωτική σκέψη με αιφνιδιάζει – ευχάριστα. Εφ΄όσον υπάρχει τέτοιο ενδιαφέρον, η συζήτηση θα γίνει όσο πιο οργανωμένα και συγκροτημένα γίνεται.

  12. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    Βελισάριε,την Befehlstaktik δέν την ἀνέφερα ρητορικά,ἀλλά θα ἤθελα να πληροφορηθῶ ἄν γίνεται συγκεκριμένη ἀναφορά στο ΕΕ-101-1,και αὐτό ἐπειδή πιστεύω ὅτι ὁ Ε.Σ ἔχει μία ἕντονη ροπή προς αὐτήν,και ἡ αὐξανόμενη δικτυοκεντρικότητα μᾶλλον την εὐνοεί.
    Ἄν και δέν εἶμαι καταρτισμένος στην στρατιωτική σκέψη,κάποια ἐρεθίσματα μόνον ἔχω δεχτεί,ἀλλά πολύ δυσάρεστα,ὅπως την στάση του συνταγματάρχη Πούλου στις ἐπισημάνσεις του ἀντισυνταγματάρχη Καλμπουρτζή,διοικητή της 181ης ΜΠΠ της Ε.Φ,στάση που ὀδήγησε στην καταστροφή της τελευταίας στο Συγχαρί,την 22/7/74.

  13. Ο/Η Nik Dim λέει:

    Όσον αφορά το ΕΕ-101-1, όχι δεν γίνεται συγκεκριμένη αναφορά του όρου Befehlstaktik.

    Στην βιβλιογραφία αναφέρονται ανάμεσα στα πολλά άλλα, και τα παρακάτω γερμανικά εγχειρίδια που έλαβε υπ’όψιν του το νέο εγχειρίδιο:
    1. HDv 100/200 VS-NfD Führungssystem der Landstreitkräfte/2010
    2. Leitfaden „Taktische Führung von Landstreitkräften im multinationalen Umfeld“/2006.

    Αντί να παραθέσω τα τμήματα του εν λόγω εγχειριδίου που ενδεχομένως να απαντούν στο ερώτημά σου @ΑΧΕΡΩΝ (κυρίως λόγω μεγέθους και αποσπασματικής επιλογής, που ίσως οδηγήσει σε ασάφεια ή περισσότερα ερωτήματα), θα σε παραπέμψω κατευθείαν στην πηγή, ώστε να μελετήσεις το σύνολο εγχειρίδιο και να διαπιστώσεις αν τελικώς σε καλύπτει στο ερώτημά σου.

  14. Ο/Η Βελισαριος λέει:

    Φίλε Αχέρων,

    Πιθανόν να υπήρξε παρεξήγηση. Εξέλαβα την ερώτηση για τον όρο Befehlstaktik αφορούσε τη μετάφραση του όρου.

    Θα υπάρξει σειρά άρθρων για το θέμα της μεδοδικής μάχης, των «διαταγών αποστολής» και των συναφών θεμάτων.

  15. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    Δέν πρόκειται περι παρεξηγήσεως,και ἄν ναί,τότε βαρύνει ἐμένα,που δεν ἐξηγήθηκα ἐπαρκῶς.
    Ἤθελα να ὑπογραμμίσω την ἀρνητική παράσταση που ἔχω για την Befehlstaktik στην ἑλληνική της διάσταση,και ἴσως ἀκούστηκα «ξυνισμένος».
    Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι θεωρῶ τον εαὐτό μου ὡφελημένο ἀπό την συμμετοχή στην συζήτηση,και αὐτό με κάθε εἰλικρίνεια.

  16. Ο/Η ΚΛΕΑΝΘΗΣ λέει:

    Φίλε Αχέρων,

    Την καταστροφή της 181ης ΜΠΠ της Ε.Φ, δεν την ξέρω καλά για να εκφράσω μια τεκμηριωμένη γνώμη για το ΄΄τις πταίει΄΄. ΑΝ τα πράγματα έγιναν όπως λέγονται στο διαδίκτυο που διάβασα, ο σχης Πούλος, Δκτής ΔΠΒ ΓΕΕΦ, διέταξε την 181 ΜΠΠ να παραμείνει υπερβολικά προωθημένη και πλήρως ακάλυπτη από φίλιες μονάδες ελιγμού, χωρίς φανερή σκοπιμότητα, με το εκπληκτικό επιχείρημα ότι οι πυροβοληταί δεν υποχωρούν γενικά και αν κινδυνεύσουν, οφείλουν απλά να πεθαίνουν επί των πυροβόλων τους. Δεν υποχωρούν από πού; Από… προφυλακές μάχης; Σιγά μην κάνουν και έφοδο.

    Δεν ξέρω την μάχη αλλά τα στοιχεία αυτά, ΑΝ, ΑΝ είναι σωστά, δείχνουν παρανοϊκή ανικανότητα του Πούλου, δεν μπορεί και κάτι άλλο θα υπάρχει.
    Το πρόβλημα εδώ δεν είναι το είδος της διοίκησης και των διαταγών, Σύμφωνα με το γαλλικό και το… κανονικό ελληνικό δόγμα (και της λογικής), από αυτόν που διέταξε την μοίρα ΠΒ να παραμείνει παντελώς ακάλυπτη ενώ δεν υπήρχε λόγος για τέτοιο, θα αφαιρείτο αμέσως η διοίκηση και θα περνούσε στρατοδικείο.
    Δεν μπορεί, η τραγική αυτή ιστορία έχει και άλλες παραμέτρους που δεν γνωρίζω. Υποθέτω μετά το ΓΕΕΦ θα έβγαλε κάποιο πόρισμα.
    Πάντως στο θέμα αυτό, αιτία δεν φαίνεται να είναι η Befehlstaktik. Εξ άλλου, τραγικά διλλήματα του τύπου ΄΄υπακούω και η μονάδα καταστρέφεται, παρακούω και η μονάδα σώζεται΄΄ αντιμετώπισε και η Βέρμαχτ του Auftragtaktik.

  17. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    Φίλε Κλεάνθη,ἄν ὑπήρχαν ἄλλες παράμετροι,δέν θα πρέπει να ἦσαν καθαρά στρατιωτικῆς φύσεως,ἴσως μάλιστα να ἦσαν και ὕποπτες.
    Ἀπ΄ὅτι ἔχει ἀκουστεί,ὁ Πούλος εἴπε τις γνωστές ἑλληνικούρες,χωρίς να μπεί στον κόπο να ἑνημερώσει τον Καλμπουρτζή για ἑνδεχόμενες εὐρύτερες σκοπιμότητες ἤ ἐξελίξεις που θα ἐπέβαλλαν ἤ δικαιολογούσαν ἕστω την διαταγή του,στην ὁποία ὑπάκουσε ὁ Καλμπουρτζής,και ἡ ὁποία ἀποδείχθηκε μοιραία.
    Ἐδῶ ἔχω και μίε ἐρώτηση:ὁ συνταγματάρχης Πούλος ἦταν διευθυντής ΠΒ της Ε.Φ,του ἔδινε αὐτό την ἀρμοδιότητα να ἐκδίδει διαταγές ἐπι των ἐπιχειρήσεων;
    Και πού κολλάει τώρα θα μου πείς,ἡ Befehlstaktik;
    Ὅπως το βλέπω ἐγώ,στην καλλιεργημένη τυπολατρεία και προσήλωση στην ὅποια προϊσταμένη,ἀλλά ἑνδεχομένως μακράν κείμενη ἤ και νυχτωμένη διοίκηση με θρησκευτική εὐλάβεια.
    Και ὁ Τρικούπης τον Αὔγουστο του ΄22,το ἴδιο δέν ἔκανε;(και ἔπαθε;)
    Αὐτό το φαινόμενο,θεωρῶ ὅτι εἶναι σύμπτωμα ἀκαμψίας,μεθοδικῶς ἑμφυσουμένης στούς ἀξιωματικούς του Ε.Σ,και ἐκεί ἑντοπίζω την ἕστω ἀνομολόγητη Befehlstaktik.
    Ἐλπίζω στην κατανόηση,ἀλλά και την συγκατάβαση σου,καθώς δέν ἔχω την στρατιωτική παιδεία την δική σου ἤ πολλῶν ἄλλων σχολιαστῶν του παρόντος ἰστολογίου,ἀλλά παρεμβαίνω και λέω τα δικά μου,καλῆ τῆ πίστει.
    Και βεβαίως,ὅτι ἔγραψα πιό πάνω,δέν τα ἔγραψα για να σε πείσω για την ὀρθότητα των ἀπόψεων μου,ἀλλά για να καταθέσω την ἕστω περιορισμένη ὁπτική μου.

  18. Ο/Η ΚΛΕΑΝΘΗΣ λέει:

    Φίλε Αχέρων,

    Κατ΄αρχάς, για τα περί συγκατάβασης κλπ, δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Διαβάζω με ενδιαφέρον και εκτιμώ τα σχόλια σου, και σε κάθε περίπτωση εδώ προβάλουμε απλώς απόψεις με επιχειρήματα.
    Όπως είπα χτες, δεν έχω τα στοιχεία που θα ήθελα για να εκφράσω μια σαφή άποψη για την καταστροφή της 181ης ΜΠΠ της Ε.Φ, την 23 Ιουλίου 1974. Δηλαδή τις διαταγές που εξέδωσε το ΓΕΕΦ και την τακτική κατάσταση. Όμως υπάρχουν ενδιαφέροντα πράγματα να πούμε και για αυτό το τραγικό συμβάν και για τις ΄Διαταγές΄΄ γενικότερα.

    Θα αρχίσω από τις τελευταίες. Το ότι έχει εκδώσει ο προϊστάμενος κάποια διαταγή δεν σημαίνει ότι ο υφιστάμενος δεν μπορεί να προτείνει κάποια τροποποίηση, αν διαπιστώσει ότι οι συνθήκες άλλαξαν και το επιβάλλουν. Ο διοικητής (πρέπει να) είναι σε συνεχή επαφή με τους υφισταμένους του και οι αλλαγές της τακτικής κατάστασης προκαλούν και αλλαγή των αρχικών διαταγών, συχνά κατόπιν εισήγησης του υφισταμένου. Όμως, όποιο και αν είναι το είδος της διοίκησης, ο υφιστάμενος δεν μπορεί να παρακούσει την διαταγή. Και στον ΕΣ ο υφιστάμενος εισηγείται τροποποίηση διαταγών όταν κρίνει ότι απαιτείται, ο δε προϊστάμενος, αν συμφωνήσει, εγκρίνει την αλλαγή της αρχικής του διαταγής. Ακόμα και ο Τρικούπης το 1922 πρότεινε αλλαγές στις διαταγές του Χατζηανέστη. Τα προβλήματα προκαλούνται κυρίως από Διοικητές με επαγγελματική ανεπάρκεια, ιδίως όταν αυτή προέρχεται από προβλήματα προσωπικότητας (αυτοεκτίμησης, έλλειψη ανάληψης ευθύνης, φθόνου κλπ)

    Αυτά όλα σχετίζονται και με την τραγική μοίρα της 181 ΜΠΠ. Έριξα μια ματιά στο βιβλίο του Γ. Σέργη. Εκεί αναφέρεται ότι πράγματι υπήρχε και το ΄΄κάτι άλλο΄΄ που έγραψα χτες. Με την έναρξη λοιπόν της εκεχειρίας, νωρίς το απόγευμα της 22 Ιουλίου το ΓΕΕΦ είχε εκδώσει διαταγή ΄΄Ουδεμία μετακίνηση μονάδων μετά την έναρξη καταπάυσεως του πυρός΄΄. Υπήρχε λοιπόν διαταγή και ίσως εξ αιτίας αυτής ο προϊστάμενος της 181, Διοικητής ΠΒ (όχι διευθυντής) του ΓΕΕΦ, ήταν αρνητικός στην σύμπτυξη της μοίρας. Ωστόσο το πρόβλημα παρέμενε: Η 181 ΜΠΠ και το 361 ΤΠ είχαν ήδη αναφέρει ότι πολύ κοντά στην 181 μοίρα (2.5 χιλ ΒΔ), στο δεσπόζον ύψωμα Αλωνάγρα, υπήρχαν τουρκικά τμήματα, ότι το δρομολόγιο σύμπτυξης προς Συγχαρί ουσιαστικά περνούσε μπροστά τους και τα λιγοστά τμήματα καλύψεως (40 άνδρες) μεταξύ των τούρκων και της 181 δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Ο κίνδυνος παγίδευσης ήταν άμεσος αλλά και εμφανής στους χάρτες καταστάσεως στο ΓΕΕΦ που ήταν γνώστης των θέσεων φιλίων και εχθρών. Για την ασυνέπεια δε των τούρκων στην τήρηση της εκεχειρίας, δεν θα έπρεπε να υπάρχει αμφιβολία.

    Την επομένη το πρωί της 23 Ιουλίου , από 09 έως 10:30, ο Δκτής ΠΒ ΓΕΕΦ μεταβαίνει ο ίδιος να εκτιμήσει την κατάσταση στο χώρο της 181. Θα υπέθετα ότι θα ήθελε να βεβαιωθεί προκειμένου να ζητήσει από το ΓΕΕΦ την αλλαγή της διαταγής του περί ΄΄μη μετακίνησης μονάδων΄΄ . Η βραδύτητα αυτή της αντίδρασης συνολικά του ΓΕΕΦ θυμίζει Αύγουστο 1922 και, περισσότερο από πρόβλημα εκτίμησης κινδύνου , μαρτυρά κακή διοίκηση από την ΔΠΒ. Κυρίως έλλειψη αισθήματος ανάληψης ευθύνης (βασικό χαρακτηριστικό ενός Διοικητή) , ευθύνη εδώ να εισηγηθεί έγκαιρα και επίμονα στο ΓΕΕΦ αλλαγή της διαταγής του που εξέθετε την 181 ΜΠΠ σε θανάσιμο κίνδυνο.

    Από την 10:30, λίγο μετά την αναχώρηση του Δκτού ΠΒ, ο εχθρός σταδιακά πλησιάζει περισσότερο την 181 ΜΠΠ, στο χιλιόμετρο, κινούμενος παράλληλα σχεδόν στο μοναδικό δρομολόγιο σύμπτυξης της μοίρας. Η τύχη της 181 έχει κριθεί. Παρόλα αυτά την 13:30 λαμβάνεται σήμα από ΓΕΕΦ ότι τελικά εγκρίνεται η σύμπτυξη προς Συγχαρί. Είναι αργά, προς τις θέσεις της μοίρας προσπελαύνει τουρκική μοίρα καταδρομών η οποία βάλει ήδη με μεμακρυσμένα πυρά εναντίον της. Η 181 ΜΠΠ προσπαθεί αρχικά να κινηθεί προς την αντίθετη κατεύθυνση (ανατολικά) αλλά οδηγείται σε αδιέξοδο και με σημαντική καθυστέρηση ξαναγυρίζει προς νοτιοδυτικά κινούμενη αργά το απόγευμα προς Συγχαρί. Οι τούρκοι έχουν τον χρόνο να στήσουν ενέδρα στα διερχόμενα μπροστά τους σχεδόν αυτοκίνητα της Μοίρας και πρακτικά να την ΄΄εκτελέσουν΄΄ .
    Η 181 μοίρα, με βάση πάντα τα στοιχεία του βιβλίου του Γ. Σέργη, καταδικάστηκε από την βραδύτητα αντίδρασης του ΓΕΕΦ μπροστά σε ένα κίνδυνο που είχε την πληροφόρηση και την άνεση χρόνου να εκτιμήσει σωστά και να διατάξει έγκαιρα . Υποθέτω ότι σημαντικό ρόλο έπαιξε η αδυναμία του Δτή ΠΒ του ΓΕΕΦ να πάρει την ευθύνη (και ότι αυτό σημαίνει) και να εισηγηθεί έγκαιρα, τεκμηριωμένα και επίμονα την αλλαγή της δγής του ΓΕΕΦ περί ΄΄μη μετακίνησης μονάδων΄΄ έτσι ώστε να σωθεί η 181 ΜΠΠ.

    Τιμή στα παλληκάρια που έπεσαν.

  19. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    Kλεάνθη,εὐχαριστῶ για την κατατοπιστική σου ἀπάντηση.

  20. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    Kαι δύο παραπομπές στο «εν κρυπτώ»,ἄν δέν τις ἔχεις ἤδη ὑπ΄ὅψιν
    http://www.enkripto.com/2012/07/1_20.html
    http://www.enkripto.com/2012/07/2.html
    Ἡ τραγωδία μέσα ἀπό τα βιώματα των πυροβολητῶν.
    Ἕρρωσο.

  21. Ο/Η ΔΙΚΑΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ λέει:

    Για τον πόλεμο φθοράς και τον πόλεμο ελιγμών θα επιμείνω!
    Πρέπει να εξηγήσουμε στον αδαή τι ακριβώς σημαίνει το κάθε ένα στον δικό μας αμυντικό χώρο!
    Για έναν πόλεμο φθοράς με τους τούρκους θα πρέπει να υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος, αλλά και τα σχέδια πολέμου για να φθείρουμε τον αντίπαλο και αυτό χρειάζεται αρκετές μέρες πολέμου.
    Δηλαδή πρώτα να φθείρουμε τον αντίπαλο και μετά να εξαπολύσουμε την αντεπίθεση μας.
    Κατά την γνώμη μου τουλάχιστον 5 ημέρες χρειαζόμαστε για να γίνει αυτό και τουλάχιστόν 2 ημέρες για την αντεπίθεση μας.

    Δηλαδή σε έναν πόλεμο λίγων ημερών πχ όπως έγινε στην Κύπρο της 3 πρώτες ημέρες αυτό το σενάριο ευνοεί τον επιτηθέμενο!

    Αυτό δεν σημαίνει πως είναι και το σωστό γιατί δεν μπορεί να το εφαρμόσεις το μέτωπο του αιγαίου. Εκεί χρειάζεσαι τον πόλεμο ελιγμών και άμεσης αντίδρασης.
    Δηλαδή έχουμε να κάνουμε με δυο διαφορετικά μέτωπα Έβρος και Αιγαίο που απαιτούν άλλου είδους πολέμου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s