Προτάσεις για την αναδιοργάνωση των ΤΘ, Μέρος Α’

Γράφει ο Αρματιστής

Στις 12/12/2013 αναρτήθηκε στον ιστότοπο defencepoint.gr ένα ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο «Αναδιοργάνωση των ισραηλινών επιλαρχιών & Ελληνικός Στρατός» που αφορούσε τη νέα δομή των Ταγμάτων αρμάτων (Επιλαρχιών) του Ισραηλινού Στρατού, τα οποία πέρα των μέχρι σήμερα 3 Λόχων αρμάτων (Ιλών), θα περιλαμβάνουν πλέον και ένα Μ/Κ Λόχο Πεζικού.

Το αναφερόμενο άρθρο αποτέλεσε την αφορμή για το παρόν κείμενο, με το οποίο θα επιχειρήσω να συνεισφέρω  κάποιες σκέψεις μου αναφορικά με τη δομή των σχηματισμών και των μονάδων των Ελληνικών Τεθωρακισμένων. Αρχικά όμως θα ήθελα να παραθέσω ορισμένα στοιχεία για τον Ισραηλινό στρατό και κάποια γενικά σχόλια επί του άρθρου.

Merkava

Ενδιαφέροντα στοιχεία για τον Ισραηλινό στρατό

Ο Ισραηλινός στρατός λόγω της μεγάλης πολεμικής εμπειρίας που απέκτησε από τη συνεχή εμπλοκή του σε πολλούς και σημαντικούς πολέμους, οργανώθηκε και αναπτύχθηκε κατά ένα ιδιαίτερο, ξεχωριστό και εξαιρετικό τρόπο που θα μπορούσε να αποτελέσει – σε πολλά – παράδειγμα αναφοράς για τη χώρα μας και το στρατό μας, ειδικά στα ζητήματα της θητείας, της στράτευσης των γυναικών, της επάνδρωσης του στρατού, της οργάνωσης και σύνθεσης των σχηματισμών και των μονάδων και ειδικότερα των τεθωρακισμένων, της οργάνωσης της επιστράτευσης και της κινητοποίησης των εφεδρειών, του συστήματος παραγωγής των στελεχών, της εκπαίδευσης του προσωπικού, της συλλογής πληροφοριών, του ηλεκτρονικού πολέμου, αλλά και πολλών άλλων, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει ως κορυφαίο, η μεγάλη προστασία που αποδίδει στην προστασία της ζωής του προσωπικού κατά τη συμμετοχή του στις πολεμικές επιχειρήσεις. Ένα ζήτημα στο οποίο ο Ελληνικός Στρατός υστερεί κατά τρόπο επιεικώς απαράδεκτο, για να μη πω κάτι βαρύτερο. Ξεχωρίζω κάποια ζητήματα που κατά την άποψή μου είναι άξια ιδιαίτερης προσοχής και μελέτης, ορισμένα εκ των οποίων σχετίζονται και με το θέμα του παρόντος κειμένου.

 Ο Ισραηλινός στρατός

  • Δημιουργήθηκε ως ένας στρατός πολιτοφυλάκων που στηριζόταν κυρίως στην οργάνωση «Χαγκάνα» και εξελίχθηκε σε τακτικό στρατό κατά τη διάρκεια των αιματηρών μαχών του πολέμου της ανεξαρτησίας  του κράτους του Ισραήλ (1948 – 1949). Το κύριο βάρος των μαχών εκείνου του πολέμου το επωμίστηκαν δυνάμεις επιπέδου τάγματος και λόχου, που διοικούνταν από πολύ νεαρούς αξιωματικούς οι οποίοι στη συνέχεια αποτέλεσαν την ηγεσία του Ισραηλινού στρατού μέχρι και το 1982. Το πρότυπο ηγεσίας, το προσωπικό παράδειγμα και η αυτοθυσία που θα χαρακτήριζαν στη συνέχεια τους Ισραηλινούς αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, θεμελιώθηκαν στον πόλεμο της ανεξαρτησίας. Ο Ισραηλινός στρατός στελεχώθηκε στα πρώτα του βήματα  κυρίως από πολίτες που υπερασπίστηκαν τον Εβραϊκό πληθυσμό στις πόλεις, στα χωριά και τα αγροκτήματα της Παλαιστίνης. Το πρότυπο αυτό συνεχίζει να εφαρμόζεται μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα ο Ισραηλινός στρατός να αποτελεί ένα στρατό πολιτών που, σε πείσμα όλων των οπαδών των επαγγελματικών στρατών, χρησιμοποιεί για την επάνδρωση του συνόλου του αμυντικού του μηχανισμού, ακόμη και για τις πλέον κρίσιμες και απαιτητικές ειδικότητες, την υποχρεωτική θητεία ανδρών και γυναικών οι οποίοι καλούνται για κατάταξη [χωρίς αναβολές και άλλες φιοριτούρες] στην ηλικία των 18 ετών και  υπηρετούν οι μεν άνδρες 3 χρόνια, οι δε γυναίκες 2.
  • Συνεχίζει να διατηρεί πολλές και βαριές δυνάμεις και μέσα για τη διεξαγωγή πολεμικών επιχειρήσεων μεγάλης έντασης, μακράς διάρκειας και σε πολλά μέτωπα. Παρ’ όλο που, όπως αναφέρεται στο παραπάνω άρθρο, θα διαλύσει 6 ΤΘ Ταξιαρχίες, θα συνεχίσει να διατηρεί ενεργές ή σε εφεδρεία περίπου 20 ακόμη.
  • Διαθέτει ένα αποτελεσματικό σύστημα επιστρατεύσεως που επιτρέπει τη ταχύτατη κινητοποίηση των πολλών εφεδρικών του δυνάμεων. Με στοιχεία από ανοικτές πηγές, φαίνεται να διαθέτει συνολικά 10 ΤΘ μεραρχίες, 1 Μ/Κ Μεραρχία, 3 Μεραρχίες ΠΖ και 1 Μεραρχία αλεξιπτωτιστών. Με ένα χοντρικό υπολογισμό θα μπορούσαμε να υπολογίσουμε περίπου 25-30 ΤΘ Ταξιαρχίες, 8-15 Μ/Κ Ταξιαρχίες, 12 Ταξιαρχίες ΠΖ και 3 Ταξιαρχίες Αλεξιπτωτιστών.
Βόρεια Διοίκηση ΙΣ

Οργανόγραμμα της Βόρειας Διοίκησης του Ισραηλινού Στρατού

  • Εξοπλίζεται κατά βάση με μέσα και υλικά υψηλής τεχνολογίας που παράγονται από Ισραηλινές βιομηχανίες, όπως άρματα, ΤΟΜΠ, πυροβόλα, τυφέκια, πυρομαχικά και κυρίως μέσα επικοινωνιών, ΗΠ κ.α.. Διαμάντια της πολεμικής βιομηχανίας του Ισραήλ θεωρούνται το άρμα μάχης Merkava MK4 και το ΤΟΜΠ Namer. Το Ισραήλ είναι πρωτοπόρο στη παραγωγή και χρησιμοποίηση μη επανδρωμένων αεροχημάτων (ΜΕΑ).
  • Αποδίδει τεράστια σημασία στα ζητήματα της προστασίας του προσωπικού του κατά τη διεξαγωγή των πολεμικών επιχειρήσεων και για το σκοπό αυτό έχει αναπτύξει ιδιαιτέρως αποτελεσματικά συστήματα για την ατομική προστασία του προσωπικού και τη θωράκιση των αρμάτων και των τεθωρακισμένων οχημάτων που χρησιμοποιεί.
  • Σε πείσμα όλων των απανταχού υποστηρικτών των Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μάχης (ΤΟΜΑ), συνεχίζει να χρησιμοποιεί μόνο ΤΟΜΠ, το σύνολο των οποίων διακρίνεται από την ισχυρή θωράκιση που διαθέτουν. Στο τομέα αυτό, έχει τοποθετήσει πρόσθετη θωράκιση στα ΤΟΜΠ Μ113 – τα οποία  χρησιμοποιεί σε μεγάλους αριθμούς – έχει μετασκευάσει παλαιά άρματα [δικά του και λάφυρα των πολέμων του] σε ΤΟΜΠ με ισχυρή θωράκιση και κατασκευάζει και χρησιμοποιεί το ΤΟΜΠ Namer, τα χαρακτηριστικά του οποίου θα έπρεπε να αποτελέσουν σημείο αναφοράς και παράδειγμα για τον Ελληνικό Στρατό και ειδικά για το όπλο του Πεζικού, σχετικά με το ζήτημα της προστασίας των μαχητών των μονάδων του Μ/Κ πεζικού.
Με βάρος όσο 5 Μ-113Α1 ή 3 BMP-3 και με ισοδύναμη θωράκιση πολλαπλάσια, το Namer αποτελεί το σημείο αναφοράς στην προστασία προσωπικού. Διαθέτει αρθρωτή θωράκιση εμπρός και αντιναρκική προστασία στο δάπεδο. Οι κεκλιμμένες επιφάνεις και οι πλευρικές ποδιές επαυξάνουν το ισοδύναμο της θωράκισης. Ο οπλισμός ελέγχεται ηλεκτρονικά από το εσωτερικό και επτά κάμερες προσφέρουν εξαιρετική επίγνωση της τακτικής κατάστασης στο πλήρωμα. Μεταφέρει άνετα 10 άνδρες στην καμπίνα.

Με βάρος όσο 5 Μ-113Α1 ή 3 BMP-3 και με ισοδύναμη θωράκιση πολλαπλάσια, το Namer αποτελεί το σημείο αναφοράς στην προστασία προσωπικού. Διαθέτει αρθρωτή θωράκιση εμπρός και αντιναρκική προστασία στο δάπεδο. Οι κεκλιμμένες επιφάνεις και οι πλευρικές ποδιές επαυξάνουν το ισοδύναμο της θωράκισης. Ο οπλισμός ελέγχεται ηλεκτρονικά από το εσωτερικό και επτά κάμερες προσφέρουν εξαιρετική επίγνωση της τακτικής κατάστασης στο πλήρωμα. Μεταφέρει άνετα 10 άνδρες στην καμπίνα.

  • Παρά τα ατυχήματα τα οποία υπέστη κατά τον Αραβοϊσραηλινό  πόλεμο του 1973 και το 2ο πόλεμο του Λιβάνου – που εν μέρει οφείλονταν στο ότι στον μεν πρώτο χρησιμοποίησε τις μονάδες αρμάτων χωρίς τη συνοδεία πεζικού, στο δε δεύτερο τα άρματα χρησιμοποιήθηκαν κατά μικρές ομάδες για την υποστήριξη του πεζικού – οι ΤΘ Ταξιαρχίες του συνεχίζουν να μη διαθέτουν οργανικό πεζικό, όπως και οι Μ/Κ δεν διαθέτουν οργανικά άρματα μάχης.

Βασικό σχηματισμός του Ισραηλινού στρατού για τη διεξαγωγή της μάχης αποτελεί η ΤΘ Ταξιαρχία, ανεξάρτητα της μορφής του εδάφους στον οποίο διεξάγονται οι επιχειρήσεις.

Οι ΤΘ Ταξιαρχίες του Ι.Σ. φαίνεται ότι διαθέτουν 3 Τάγματα αρμάτων [κάτι παραπάνω από 100 άρματα], 1 Τάγμα Μηχανικού, 1 Λόχο αντιαρματικών και 1 Λόχο Αναγνωρίσεως. Οι Μ/Κ Ταξιαρχίες αντίστοιχα διαθέτουν 3 Μ/Κ Τάγματα, 1 Λόχο Διαβιβάσεων και 1 Τάγμα ειδικής συνθέσεως με 1 Λόχο Μηχανικού, 1 Λόχο Αναγνωρίσεως και 1 Λόχο Αντιαρματικών. Η εμμονή των Ισραηλινών στη παραπάνω οργάνωση, στην οποία ούτε η ΤΘ Ταξιαρχία διαθέτει ΠΖ, αλλά ούτε η Μ/Κ Ταξιαρχία διαθέτει άρματα, αλλά και οι δύο τύπου σχηματισμοί διαθέτουν Μηχανικό, αντιαρματικά και Αναγνώριση προκαλεί εύλογα ερωτήματα και απορίες για το πώς αντιλαμβάνεται ο Ισραηλινός στρατός το ζήτημα της συνεργασίας αρμάτων πεζικού. Μια πρώτη προσέγγιση είναι ότι ο Ισραηλινός στρατός δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα της συνεργασίας αρμάτων και πεζικού κατά το Αμερικανικό πρότυπο και δεν συγκροτεί Τακτικά Συγκροτήματα κατά τον τρόπο που το κάνει ο Ε.Σ. με πολυδιάσπαση και αλληλοδιάθεση των μονάδων και υπομονάδων αρμάτων και πεζικού. Η άποψη μου είναι ότι ο Ι.Σ. διατηρεί τη συνεργασία αρμάτων-πεζικού σε πολύ υψηλό επίπεδο – ίσως της Ταξιαρχίας – και δεν κινείται στη συγκρότηση Τακτικών Συγκροτημάτων στο επίπεδο του Τάγματος αρμάτων και πολύ περισσότερο δεν αντιμετωπίζει τη περίπτωση Συγκροτημάτων με βάση το Λόχο αρμάτων ή το Λόχο πεζικού. Αν η σκέψη μου είναι σωστή, τότε νομίζω ότι όσον αφορά τουλάχιστο τη μη συγκρότηση Συγκροτημάτων με αλληλοδιάθεση Διμοιριών πεζικού και Ουλαμών αρμάτων, έχουν δίκιο. [Παρένθεση: Αποτελεί ασυγχώρητο λάθος η κατάτμηση της Ίλης αρμάτων και η διάθεση των Ουλαμών της σε λόχους πεζικού. Συνέβαινε – στα καθ’ ημάς – συχνά  πυκνά στα παλαιότερα χρόνια, μια ΙΜΑ που δινόταν υπό διοίκηση σε ένα Τάγμα, να αποδίδει και από ένα Ουλαμό σε κάθε Λόχο και στο τέλος ο Διοικητής της Ίλης «να μένει να κάνει το μονό κούκο». Ελπίζω αυτό να αποτελεί κακό παρελθόν]. Αν μπορούσα να απλουστεύσω το παραπάνω συλλογισμό, θα έλεγα ότι στον Ισραηλινό στρατό, όταν το Τάγμα αρμάτων βρεθεί σε χώρο που υπάρχει πυκνή αντιαρματική άμυνα ή το έδαφος είναι ορεινό ή δασωμένο, τα άρματα θα σταματήσουν και θα προωθηθεί ένα Μ/Κ τάγμα για να εκκαθαρίσει την περιοχή. Από εκεί και πέρα, το κάθε Όπλο φαίνεται να κάνει το δικό του αγώνα.   

                                      401 ΤΘ Ταξιαρχία του Ισραηλινού Στρατού

  •                                      9ο    Τάγμα Αρμάτων (Merkava Mk.4)
  •                                      46ο  Τάγμα Αρμάτων (Merkava Mk.4)
  •                                      52ο  Τάγμα Αρμάτων (Merkava Mk.4)
  •                                      601 ΤΘ Τάγμα Μηχανικού
  •                                      401 ΤΘ Λόχος Αναγνωρίσεως

Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο της σύνθεσης των σχηματισμών του Ι.Σ., είναι ότι οι ΤΘ και λοιπές Ταξιαρχίες δεν διαθέτουν οργανική μοίρα πυροβολικού κατά το αντίστοιχο του Ε.Σ.. Με βάση ότι το πυροβολικό 4  ενεργών μεραρχιών του Ι.Σ. είναι οργανωμένο σε ταξιαρχίες πυροβολικού, φαίνεται ότι  η υπόψη οργάνωση αποτελεί και το γενικό τρόπο οργάνωσης του Ισραηλινού πυροβολικού. Συνδυαζόμενη η υπόψη οργάνωση με τα αναφερόμενα σε κάποιο σχετικό άρθρο που είχε δημοσιευτεί πριν αρκετά χρόνια στη Στρατιωτική Επιθεώρηση και αναφερόταν στη διαδικασία της διεύθυνσης των πυρών του Ισραηλινού πυροβολικού, σύμφωνα με την οποία δεν αποστέλλονταν ΠΑΠ σε όλα τα τάγματα πεζικού και αρμάτων, αλλά αποστέλλονταν στις μονάδες που επρόκειτο να λάβουν υποστήριξη πυροβολικού ομάδες έμπειρων αξιωματικών πυροβολικού για να σχεδιάσουν και να κατευθύνουν τα πυρά, φαίνεται ότι πέρα από τη διοίκηση των μονάδων πυροβολικού από Ταξιαρχίες ΠΒ, και η διοίκηση και η διεύθυνση των πυρών είναι απόλυτα συγκεντρωτική. Αν και μη ειδικός, αντιλαμβάνομαι ότι η οργάνωση του Ισραηλινού πυροβολικού σε ταξιαρχίες ΠΒ είναι περισσότερο ορθολογική από την αντίστοιχη Ελληνική. Είναι περισσότερο αποδοτικό να διοικούνται οι μοίρες πυροβολικού από σχηματισμούς ΠΒ, από το να τις διοικούν «Ταξίαρχοι» του ΠΖ  και των ΤΘ. [Παρένθεση: Από τη στιγμή που και στον Ελληνικό Στρατό τα πυρά του πυροβολικού διοικούνται και διευθύνονται συγκεντρωτικά, μου είναι αδύνατο να αντιληφθώ τους λόγους για τους οποίους οι μοίρες ΠΒ δεν διοικούνται από Συντάγματα ή Ταξιαρχίες Πυροβολικού που διαθέτουν και τη κατάλληλη γνώση, αλλά διοικούνται από ΤΘ και Μ/Κ Ταξιαρχίες.]

Όπως τουλάχιστο φαίνεται από οργανογράμματα και από ανοικτές πηγές, οι Ισραηλινές Μεραρχίες και Ταξιαρχίες συγκροτούνται μόνο από μονάδες και δυνάμεις που διεξάγουν τη μάχη και δεν διαθέτουν μέσα  λογιστικής υποστήριξης,  την οποία φαίνεται να έχουν αναλάβει κάποιοι άλλοι σχηματισμοί.

Σημείωση: Θα ήταν σημαντικό αν κάποιος που διαθέτει πλέον ειδική γνώση για τον Ισραηλινό στρατό, μπορούσε να μας διαφωτίσει περισσότερο και να διορθώσει όποια λάθη περιλαμβάνονται στις παραπάνω αναφορές.

Χαρακώματα;

Χαρακώματα!

Σχόλια επί του άρθρου

Ο αναφερόμενος στο άρθρο Μ/Κ Λόχος, δεν είναι ο κλασικός Μ/Κ Λόχος Πεζικού [3 Μ/Κ Διμοιρίες ΠΖ και τη 1 Διμοιρία Υποστηρίξεως] με τον οποίο θα μπορούσε  μια Επιλαρχία Αρμάτων να συγκροτήσει ένα Τακτικό Συγκρότημα, αλλά είναι στη πραγματικότητα είναι ένας Λόχος Υποστηρίξεως ειδικής συνθέσεως – κατά το αντίστοιχο των Λόχων Υποστηρίξεως [ΛΥΤ] των Ταγμάτων ΠΖ – που όπως φαίνεται από τη σύνθεσή του, θα μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές παρατήρησης, αναγνώρισης και παροχής πυρών υποστηρίξεως με όλμους 120 χιλ. επ’ ωφελεία των Ταγμάτων αρμάτων του Ισραηλινού στρατού.  Επομένως η νέα σύνθεση των Επιλαρχιών του Ισραηλινού στρατού δε συνεπάγεται ότι οι Ισραηλινοί έδωσαν ριζική λύση στο πρόβλημα της δημιουργίας Τακτικών Συγκροτημάτων αρμάτων και πεζικού με τη πρόβλεψη στη σύνθεση των Ταγμάτων αρμάτων τους ενός «κλασικού» Μ/Κ Λόχου ΠΖ.  Όλως αντιθέτως.

Όσον αφορά τη συγκρότηση του «Μ/Κ Λόχου ΠΖ», θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η ιδέα είναι ενδιαφέρουσα, με συναρπάζει και σκέφτομαι για ποιο λόγο δεν θα μπορούσε να υιοθετηθεί και από τα Ελληνικά ΤΘ. Με ποια λογική τα Τάγματα πεζικού διαθέτουν Διμοιρία βαρέων όλμων και οι Επιλαρχίες όχι; 

Οι προβλεπόμενες Διμοιρίες Όλμων και Αναγνωρίσεως για το νέο Λόχο των Ταγμάτων αρμάτων του Ισραηλινού στρατού δεν είναι άγνωστες στα Ελληνικά ΤΘ. Ειδικότερα:

  • Οι Επιλαρχίες του Ελληνικού Στρατού διέθεταν και νομίζω ότι συνεχίζουν να διαθέτουν Ουλαμό Ανιχνευτών [ΟΥΛΑΝΙΧ] με οχήματα ¼ τον εξοπλισμένα με πολυβόλο 7,62 χιλ. Αλλά και το βασικό δομικό στοιχείο των Επιλαρχιών και Ιλών Αναγνωρίσεως [ΕΑΝ και ΙΛΑΝ αντίστοιχα], «ήταν» ο Ουλαμός Αναγνωρίσεως [ΟΥΛΑΝ] με σύνθεση 5 ανιχνευτικά οχήματα ¼ τον με πολυβόλο, μία Μ/Κ Ομάδα ΠΖ επί ΤΟΜΠ Μ113 και 2 άρματα.
  •  Η κάθε Ίλη Αναγνωρίσεως [ανεξάρτητη, ή οργανική Επιλαρχίας Αναγνωρίσεως (ΕΑΝ)], διέθετε ένα Ουλαμό όλμων 4,2’’, των τριών στοιχείων, επί ΤΟΜΟ Μ106.
Όλμος 4,2" του Ε.Σ. επί ΤΟΜΟ Μ 106

Όλμος 4,2″ του Ε.Σ. επί ΤΟΜΟ Μ 106

Βεβαίως δεν γνωρίζουμε τη σύνθεση των Διμοιριών Παρατηρήσεως και Αναγνωρίσεως των Ισραηλινών ΤΘ, αλλά με κάποια ευρύτητα θα μπορούσαμε να εικάσουμε ότι:

  • Η Διμοιρία Παρατηρήσεως θα διαθέτει οπωσδήποτε μικρά ανακτώμενα αεροχήματα κατόπτευσης του πεδίου ενδιαφέροντος της Επιλαρχίας και ίσως και άλλα κατάλληλα μέσα με τα οποία θα μπορεί να παρατηρεί το πεδίο της μάχης, όπως πιθανό κάποιου τύπου ραντάρ εδάφους, ή ισχυρές θερμικές κάμερες.
  • Η Διμοιρία Αναγνωρίσεως θα είναι κάτι διαφορετικό από τον ΟΥΛΑΝΙΧ [Ουλαμός Ανιχνευτών] των Ελληνικών ΕΜΑ και θα προσομοιάζει μάλλον προς τον Ουλαμό Αναγνωρίσεως [ΟΥΛΑΝ] των Ιλών και Επιλαρχιών Αναγνωρίσεως [ΙΛΑΝ και ΕΑΝ], χωρίς όμως άρματα. Θα χρησιμοποιεί δηλαδή αποκλειστικά – όπως αναφέρεται στο άρθρο – ΤΟΜΠ Μ113, που θα διαθέτουν ευκινησία, πρόσθετη θωράκιση κατά το Ισραηλινό πρότυπο και κατάλληλα μέσα και όπλα για να εκτελούν αποστολές αναγνωρίσεως. Με δεδομένο ότι όλοι οι σχηματισμοί του Ι.Σ. διαθέτουν Λόχους Αναγνωρίσεως, γίνεται αντιληπτό ότι ο Ι.Σ. του οποίου το δόγμα είναι καθαρά επιθετικό [όλοι βεβαίως οι στρατοί αποκαλούν το δόγμα τους «αμυντικό»], αποδίδει μεγάλο βάρος στην αναγνώριση, σε αντίθεση με τα καθ’ ημάς που οι Επιλαρχίες Αναγνωρίσεως χρησιμοποιούνται – κατ’ επιταγή του αμυντικού μας δόγματος – για την ασφάλεια των  μετόπισθεν και για τη διεξαγωγή άμυνας ευρέως μετώπου.

 

Γενικά στοιχεία για την επιχειρησιακή χρησιμοποίηση των αρμάτων

Ως γνωστόν, οι μονάδες και οι σχηματισμοί των Τεθωρακισμένων διαθέτουν ορισμένα πολύ κρίσιμα χαρακτηριστικά που τους προσέδωσαν πλεονεκτήματα υπεροχής στις μέχρι σήμερα πολεμικές συγκρούσεις και πιστεύω ότι με βάση τις γνωστές τεχνολογικές εξελίξεις, θα συνεχίσουν να κυριαρχούν και στο μελλοντικό πεδίο μάχης.

Οι περισσότεροι εκ των ασχολούμενων ερασιτεχνικά [αλλά και κάποιοι επαγγελματικά] με τα αμυντικά ζητήματα, στέκουν πάντα με θαυμασμό και δέος στα ποιοτικά χαρακτηριστικά των αρμάτων και αναλώνονται σε συζητήσεις επί των χαρακτηριστικών και των πλεονεκτημάτων που παρουσιάζουν, πιστεύοντας ότι τα ανώτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους αποτελούν και τον  αναγκαίο και ικανό παράγοντα που θα οδηγήσει στη νίκη. Βεβαίως κάνουν λάθος. Εμείς οι τεθωρακισμένοι θεωρούμε ότι «καλύτερο άρμα είναι αυτό που έχει το καλύτερο πλήρωμα» και ακόμη πιστεύουμε ότι μια μονάδα αρμάτων που διαθέτει αποτελεσματικό σύστημα διοικήσεως και ελέγχου, ικανή διοίκηση, ορθολογική συγκρότηση, άριστη επιχειρησιακή εκπαίδευση, υψηλό βαθμό ευελιξίας και της παρέχεται αποτελεσματική υποστήριξη διοικητικής μέριμνας, μπορεί να αντιμετωπίσει με επάρκεια αντίπαλες μονάδες νεότερων και ικανότερων αρμάτων με αντίστοιχο επίπεδο εκπαίδευσης και οπωσδήποτε να επιβληθεί σε αντίπαλες μονάδες νεότερων και ικανότερων αρμάτων, με κατώτερο όμως επίπεδο εκπαίδευσης.

Τα άρματα οργανώνονται σε μονάδες αρμάτων (Επιλαρχίες) οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να κινούνται και να ελίσσονται ταχέως, να αναπτύσσονται  και να καταλαμβάνουν πλεονεκτικές έναντι του εχθρού θέσεις, να εμπλέκουν τις εχθρικές δυνάμεις και να τις καταστρέφουν δια πυρός κινήσεως κρούσεως και παντός διαθεσίμου μέσου. Οι μονάδες αρμάτων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτέλεση κάθε μορφής πολεμικής επιχείρησης. Η κορυφαία μορφή αγώνα όμως στην οποία μπορούν να αποδώσουν όλες τις δυνατότητές τους, είναι η επίθεση, η οποία είναι και η μόνη που οδηγεί στην νίκη [κανένας πυγμάχος δεν νίκησε προσπαθώντας να αποκρούσει συνεχώς τα κτυπήματα του αντιπάλου του].

Οι πλέον κατάλληλοι σχηματισμοί για τη διεξαγωγή επιθετικών επιχειρήσεων, είναι οι Τεθωρακισμένοι. Ο βέλτιστος τρόπος χρησιμοποιήσεως των μονάδων αρμάτων είναι όταν αυτές ενεργούν στο πλαίσιο ΤΘ Σχηματισμών. Δηλαδή ΤΘ Ταξιαρχιών και Μεραρχιών.

Άρματα

Ο χείριστος τρόπος χρησιμοποιήσεως των Μονάδων αρμάτων είναι αυτός κατά τον οποίο  διατίθενται στους σχηματισμούς πεζικού και χρησιμοποιούνται ως εξάρτημα ή μέσο υποστήριξης του πεζικού. Η μέθοδος αυτή παίρνει ακόμη χειρότερες διαστάσεις, όταν το μεγαλύτερο μέρος των διατιθεμένων μονάδων αρμάτων ενός στρατού κατανέμεται στους σχηματισμούς πεζικού, οι οποίοι τις κατακερματίζουν στα επί μέρους στοιχεία τους, τα οποία διαθέτουν για την υποστήριξη ταγμάτων και λόχων.  Η υπόψη μέθοδος έχει χρησιμοποιηθεί, έχει αποτύχει και έχει καταδικαστεί αμετάκλητα στη στρατιωτική σκέψη. Η εμμονή στη χρησιμοποίησή της αποτελεί  ανοησία.

Βεβαίως μονάδες αρμάτων είναι δυνατό να διατίθενται σε σχηματισμούς ή συγκροτήματα πεζικού για την εκτέλεση συγκεκριμένων αποστολών, όπως για την εκτέλεση αντεπιθέσεων κατά τη διεξαγωγή αμυντικών επιχειρήσεων. Αυτή όμως η διάθεση θα πρέπει να γίνεται με φειδώ, να είναι περιορισμένων διαστάσεων και για περιορισμένο χρόνο, το δε πεζικό να χρησιμοποιεί τις μονάδες αρμάτων κατά συγκεντρωτικό τρόπο και να μη τις κατακερματίζει σε Ίλες και Ουλαμούς.

Κρίσιμα στοιχεία που επιδρούν καθοριστικά στο βαθμό της επιχειρησιακής ικανότητας και αποτελεσματικότητας των σχηματισμών και των μονάδων αρμάτων: 

  1. Το μοντέλο οργάνωσης και σύνθεσης των μονάδων και σχηματισμών, το οποίο μπορεί να οδηγεί σε βαριές και δυσκίνητες ή ελαφριές και ευέλικτες μονάδες.
  2. Το σύστημα εκπαίδευσης των μονίμων αξιωματικών και υπαξιωματικών των ΤΘ και επιλογής των κατάλληλων διοικητών για όλα τα κλιμάκια μάχης των μονάδων αρμάτων.
  3. Το σύστημα διοίκησης και ελέγχου των μονάδων αρμάτων κατά τις επιχειρήσεις, το οποίο αν είναι αυστηρά συγκεντρωτικό οδηγεί στη τυποποιημένη – μεθοδική μάχη, ενώ αν είναι αποκεντρωμένο οδηγεί στη μάχη ελιγμών.
  4. Το γενικό σύστημα εκπαίδευσης των τεθωρακισμένων μονάδων, αλλά και η ποιότητα της εκπαίδευσης της κάθε Επιλαρχίας ξεχωριστά.
  5. Το τακτικό δόγμα χρησιμοποίησης των μονάδων αρμάτων που μπορεί να οδηγεί στη στατική, τυποποιημένη και μεθοδική  μάχη,  ή στη μάχη κινήσεων και ελιγμών  που στοχεύει στη νίκη.
  6. Η επάνδρωση των μονάδων ΤΘ και ειδικότερα η επιλογή και η επάνδρωση των πληρωμάτων των αρμάτων [αν ληφθεί υπόψη το κόστος κτήσης και χρήσης ενός άρματος κατά τη διάρκεια του κύκλου της ωφέλιμης ζωής του, θα μπορέσει να γίνει αντιληπτή και η κρισιμότητα του υπόψη παράγοντα].
  7. Το σύστημα λογιστικής υποστήριξης.

Το ιστορικό πλαίσιο της οργάνωσης και σύνθεσης των Ελληνικών Τεθωρακισμένων 

Οι μονάδες των Ελληνικών ΤΘ, από τη συγκρότησή τους μέχρι και σήμερα, ακολούθησαν αυστηρά το Αμερικάνικο μοντέλο  οργάνωσης και σύνθεσης των μονάδων αρμάτων και μέχρι το 1992 δομούνταν πάνω σε Ουλαμούς Μέσων Αρμάτων [ΟΥΜΑ] των 5 αρμάτων. Το σύστημα αυτό έδινε Ίλες Μέσων Αρμάτων [ΙΜΑ] αρχικά των 17 αρμάτων, όπου τα 15 άρματα ανήκαν στους 3 ΟΥΜΑ, το 1 στο διοικητή της Ίλης και το 17ο στον ΠΑΠ [αξιωματικός παρατηρητής του πυροβολικού], το οποίο καταργήθηκε το 1977 και αντικαταστάθηκε με ΤΟΜΠ Μ113. Η Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων [ΕΜΑ] διέθετε αρχικά 54 άρματα εκ των οποίων τα 51 ανήκαν στις 3 ΙΜΑ, τα 2 στο Διοικητή και το 3ο Γραφείο και το 53ο στον ΑΕΛΑ [αξιωματικός ελεγκτής αέρος]. Το 1977 καταργήθηκαν τα άρματα των ΠΑΠ και ΑΕΛΑ και η σύνθεση των Επιλαρχιών περιορίστηκε στα 50 άρματα. Το 1992 οι ΟΥΜΑ έγιναν των 4 αρμάτων, η ΙΜΑ των 13 αρμάτων και η ΕΜΑ των 41. Αυτές ήσαν και οι μόνες «φιλόδοξες» αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στη σύνθεση των Επιλαρχιών Μέσων Αρμάτων στη διάρκεια μισού αιώνα, οι οποίες ακολούθησαν και πάλι – αλλά με καθυστέρηση – το μοντέλο των ΟΥΜΑ των 4 αρμάτων που είχε υιοθετήσει ο Αμερικανικός στρατός.

Αμερ. ΤΘΜ 1960

Μπορεί να ελαττώθηκαν τα άρματα των Ουλαμών, αλλά η γενική φιλοσοφία οργάνωσης της Επιλαρχίας Μέσων Αρμάτων του Ε.Σ. παρέμεινε αμετάβλητη. Αποτελεί κατάλοιπο της κυρίαρχης οργάνωσης των Νατοϊκών στρατών με βαριές μεραρχίες πεζικού [που διέθεταν και 1 Επιλαρχία αρμάτων], οι οποίες θα επιχειρούσαν να ανασχέσουν από οχυρωμένες τοποθεσίες την επέλαση των τεθωρακισμένων στρατιών του Συμφώνου της Βαρσοβίας στα θέατρα επιχειρήσεων της Ευρώπης μέχρι να φθάσει το «Αμερικάνικο Ιππικό».  Αυτή ήταν και η φιλοσοφία οργάνωσης του στρατού μας μετά τον εμφύλιο, στον οποίο συνέχιζε να κυριαρχεί απόλυτα το πεζικό, η Σχολή Ευελπίδων απέδιδε το ½ σχεδόν των ανθυπολοχαγών στο πεζικό, οι ηγεσίες του στρατού προέρχονταν κυρίως από το πεζικό και ο στρατός ήταν οργανωμένος – στο σύνολό του – σε μεραρχίες απλού πεζικού, συντάγματα και τάγματα, που είχαν ως αποστολή να αμυνθούν επί των βορείων συνόρων για την απόκρουση «του από βορρά κινδύνου». Οι Μεραρχίες διέθεταν – κατά το Αμερικάνικο σύστημα – 3 Συντάγματα απλού πεζικού, 4 Μοίρες Ρ/Μ Πυροβολικού, 1 Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων [που διέθετε και Ίλη Αναγνωρίσεως  (ΙΛΑΝ)], 1 Λόχο Ερπυστριοφόρων [ΛΕΡΠ]  για την μηχανοκίνηση κάποιου τμήματος πεζικού, ώστε αυτό να μπορεί να συνεργαστεί με τα άρματα. Οι Επιλαρχίες έθεταν υπό τη διοίκηση των συνταγμάτων από ένα τμήμα αρμάτων [Ίλης ή Ουλαμού] για την εκτέλεση αντεπιθέσεων. Επειδή τα μέτωπα κάθε μεραρχίας ήταν τεράστια, τα τμήματα που αποσπώνταν από την Επιλαρχία θα έπρεπε να είναι αυτοδύναμα στα ζητήματα τεχνικής υποστήριξης, διακομιδών και εφοδιασμού σε τρόφιμα καύσιμα και πυρομαχικά [όπως και οι ΕΜΑ των ΗΠΑ]. Οι παραπάνω δεσμεύσεις σε συνδυασμό και με το ότι τα Ελληνικά άρματα ήσαν βενζινοκίνητα, επέβαλαν οι μεν Ίλες αρμάτων να διαθέτουν οργανικές Ομάδες Συντηρήσεως και ΔΜ καθώς και δυνατότητες και μέσα παρασκευής συσσιτίου, η δε Επιλαρχία να διαθέτει 7 βυτιοφόρα και 8 φορτηγά ΓΧ για τη μεταφορά καυσίμων και ελαιολιπαντικών και 14 φορτηγά ΓΧ για τη μεταφορά πυρομαχικών. Σε αυτήν τη γενικά αμυντική στατική φιλοσοφία διεξαγωγής της μάχης [μεθοδική μάχη – μάχη φθοράς], που στοιχεία της συναντάμε στην αντίστοιχη Γαλλική του 1940, οι μεν Επιλαρχίες Μέσων Αρμάτων διέθεταν μεγάλο αριθμό αρμάτων, ερπυστριοφόρων και τροχοφόρων οχημάτων που τις καθιστούσαν δυσκίνητες, οι δε τεθωρακισμένοι σχηματισμοί του Ε.Σ. είχαν να παίξουν ασήμαντο ρόλο στον όλο αμυντικό σχεδιασμό και επιπλέον ακολουθώντας και αυτοί την πεζικοκεντρική αντίληψη που διαπερνούσε κάθετα τον Ελληνικό Στρατό, ακολουθούσαν αυστηρά την ίδια συγκρότηση των Επιλαρχιών τους με την αντίστοιχη των Επιλαρχιών των Μεραρχιών πεζικού.

Το 1972 υπήρχε μία ΤΘ Μεραρχία με 3 Διοικήσεις Μάχης και συνολικά 6 ΕΜΑ και 1 ΕΑΝ [(6Χ54)+23=347 άρματα), και 1 ΤΘ Ταξιαρχία με 2 ΕΜΑ [108 άρματα]. Επί 1075 περίπου αρμάτων που διέθετε ο Ε.Σ., τα 455 βρίσκονταν στους 2 ΤΘ σχηματισμούς. Δηλαδή το 42%.

Όμως το 1974 και λόγω της Τουρκικής απειλής, ο στρατός «ξύπνησε» και αποφάσισε να αυξήσει τη δύναμη των αρμάτων του, να οργανώσει τις Διοικήσεις Μάχης της ΤΘ Μεραρχίας σε 3 ΤΘ Ταξιαρχίες και να συγκροτήσει μία ακόμη ΤΘ Ταξιαρχία με Γαλλικά άρματα, που όμως δεν μακροημέρευσε, αφού στις αρχές του 21ου αιώνα «κρίθηκε περιττή» και διαλύθηκε. Το 1974 ήταν η πρώτη χρονιά που η Σχολή Ευελπίδων απέδωσε διπλάσιο αριθμό Ανθυπιλάρχων στα τεθωρακισμένα, απ’ ότι τα προηγούμενα χρόνια.

Έτσι στα μέσα της δεκαετίας του 1980, επί 1500 αρμάτων τα 500 βρίσκονταν σε 5 ΤΘ Ταξιαρχίες. Ποσοστό 33%. Επομένως ενώ το Κέντρο Βάρους της Ελληνικής άμυνας μεταφέρθηκε από το ορεινό έδαφος των βορείων συνόρων στις πεδιάδες της Θράκης, το ποσοστό των αρμάτων που ανήκαν σε ΤΘ σχηματισμούς αντί να αυξηθεί, μειώθηκε.

 Οι κατεστημένες αντιλήψεις [βοηθούσης και της αντίληψης που επικράτησε μεταπολιτευτικά ότι τα ΤΘ κάνουν πραξικοπήματα – άρα βάλτε τα στο περιθώριο], δεν μπορούσαν να αλλάξουν. Και στην ουσία ούτε και σήμερα έχουν αλλάξει. Μολονότι σε μια Ε-Τ σύρραξη η Ελλάδα μπορεί να επιτύχει Στρατηγικό Πλεονέκτημα μόνο στις πεδιάδες της Θράκης, η ΠΕΖΙΚΟΚΕΝΤΡΙΚΗ αντίληψη του Ελληνικού Στρατού για τη διεξαγωγή της μάχης παρέμεινε κυρίαρχη. Αντί τα Ελληνικά ΤΘ να συγκροτηθούν κυρίως σε ΤΘ Ταξιαρχίες που θα διαθέτουν μεγάλη ισχύ πυρός και υψηλό βαθμό ευκινησίας, ικανές να κινούνται, να ελίσσονται και να επιχειρούν επιθετικά σε βάθος και στα πλευρά της εχθρικής διάταξης, προτιμήθηκε να μηχανοποιηθεί ένα ακόμη τάγμα των ιστορικών Συνταγμάτων ΠΖ, στα οποία δόθηκαν ως οργανικές μονάδες 1 ΕΜΑ [αυτή την οποία προηγουμένως έπαιρναν υπό διοίκηση για να συγκροτηθούν σε Τακτικό Συγκρότημα] και 1 Α/Κ Μοίρα Μέσου Πυροβολικού [αυτή που  προηγουμένως τους παρείχε Άμεση Υποστήριξη] ώστε να αποτελέσουν Μ/Κ Ταξιαρχίες. Η ζυγαριά ισορρόπησε κάπου στο +41 ΤΟΜΠ – 16 άρματα. Στη πραγματικότητα οι Μ/Κ Ταξιαρχίες που προέκυψαν δεν είναι ιδιαίτερα ισχυροί επιθετικοί σχηματισμοί, ή τουλάχιστο δεν είναι ισχυρότεροι από τα Τακτικά Συγκροτήματα που αντικατέστησαν. Είναι σχηματισμοί μηχανοποιημένου πεζικού, που μπορούν να κάνουν κάτι καλύτερα από τα πρώην Τακτικά Συγκροτήματα των Συνταγμάτων Πεζικού. Όμως την κίνηση, το πυρ και την ισχυρή κρούση – υπό προστασία θώρακα – τα προσφέρουν μόνο τα άρματα.

Το στοιχείο ισχύος μιας ΤΘ ή Μ/Κ Ταξιαρχίας είναι αποκλειστικά και μόνο τα άρματα. Τα ΤΟΜΠ και τα ΤΟΜΑ διαθέτουν προστασία θώρακα – διαβάθμισης από το ανεπαρκές μέχρι το ικανοποιητικό – και πολύ περιορισμένη ισχύ πυρός. Ειδικά τα Μ113 που αποτελούν εδώ και πέντε ολόκληρες δεκαετίες το βασικό μέσο που εξοπλίζει το Μ/Κ πεζικό, διαθέτουν πολύ μικρή ισχύ πυρός και τελείως αναιμική θωράκιση.

6 - M113 & AchzaritΤα ΤΟΜΠ και τα ΤΟΜΑ δεν μπορούν δηλαδή να τοποθετηθούν μπροστά και να αποτελέσουν την αιχμή μιας επιθετικής ενέργειας. Το Όπλο του Πεζικού αν και «μηχανοκινήθηκε», παρέμεινε συνειδησιακά «απλό πεζικό» που θέλει να βαυκαλίζεται ότι οι Μ/Κ Ταξιαρχίες που χρησιμοποιούν το «άρμα Μ113», είναι πλέον «ισχυροί επιθετικοί» σχηματισμοί και μπορούν σε πεδινό και αρματικό έδαφος να αντιμετωπίσουν ΤΘ και Μ/Κ ταξιαρχίες που στη σύνθεσή τους διαθέτουν ΤΟΜΑ και 2-3 Επιλαρχίες αρμάτων. Οι καθαρόαιμοι σχηματισμοί Τεθωρακισμένων [2 ΕΜΑ + 1 Μ/Κ ΤΠΖ] συνεχίζουν να αποτελούν κλάσμα της συνολικής δύναμης του στρατού, μικρότερο μάλιστα από την εποχή που ο στρατός διέθετε 12 μεραρχίες πεζικού.

Έτσι επί 1200 περίπου αρμάτων που διαθέτει σήμερα ο Ε.Σ. [σύμφωνα με ανοικτές πηγές], μόνο τα 328 ανήκουν σε ΤΘ Ταξιαρχίες. Δηλαδή ποσοστό 28%. Λίγο καλύτερα από το Γαλλικό στρατό του 1940 και πολύ χειρότερα από το ποσοστό του 1972. Σε αυτό το περιβάλλον, οι παγιωμένες αντιλήψεις δεν μπορούν να αλλάξουν γρήγορα και δραματικά. Και μέχρι τουλάχιστο το δικό μου ορίζοντα γεγονότων, η σύνθεση της Επιλαρχίας αρμάτων παρέμεινε στην ουσία της απείραχτη, κατάλοιπο του ψυχρού πολέμου.

Ποσοστά Αρμάτων

Γενικά απουσίασε το όραμα για κάτι το επαναστατικό. Άλλωστε την εποχή που συνέβη το μεγάλο άλμα στην μεγέθυνση του Όπλου των Τεθωρακισμένων – αμέσως μετά το 1974 – δια της πρόσκτησης μεγάλου αριθμού αρμάτων και της συγκρότησης νέων μονάδων, το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού Πεζικού κινούταν με τα πόδια και το Ελληνικό Πυροβολικό χρησιμοποιούσε κατά πλειοψηφία ρυμουλκούμενα πυροβόλα. Είναι επόμενο ότι ήσαν ελάχιστοι αυτοί μπορούσαν να κατανοήσουν το θώρακα και την ερπύστρια και τα πλεονεκτήματα που προσφέρουν οι τεθωρακισμένοι σχηματισμοί στη διεξαγωγή της μάχης, ειδικά σε αρματικά εδάφη. Και νομίζω ότι ούτε και σήμερα έχει κατανοηθεί. Το μικρό ποσοστό των αρμάτων που βρίσκονται σε τεθωρακισμένους σχηματισμούς ουδέποτε απασχόλησε κάποιον υπεύθυνο.

30 Responses to Προτάσεις για την αναδιοργάνωση των ΤΘ, Μέρος Α’

  1. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Νομίζω ότι λανθασμένα βγαίνει το ποσοστό επι του συνόλου των αρμάτων. Θα έπρεπε να βγει επι του συνόλου των αρμάτων στο πεδίο του Εβρου, γιατί τώρα μετράμε και τα νησιά. Τα συμπεράσματα μπορει να ειναι διαφορετικά.

  2. Ο/Η michalakias λέει:

    Σωστή και εύλογη η παρατήρηση όσον αφορά τα ποσοστά, όμως η ουσία του άρθρου δεν βρίσκεται στους αριθμούς, αλλά στη λογική της χρήσης των αρμάτων στον Ε.Σ.

  3. Ο/Η xx λέει:

    Αρματιστη επετρεψε μου 2 αποριες/διαφωνιες:
    α) σε αντιθεση με την τωρινη οργανωση του οργανικου πυροβολικου των ταξ. ,
    εαν δημιουργουνταν ταξιαρχιες πυροβολικου μεραρχιων, που θα διεθεταν κατα περιπτωση το πυροβολικο (σχεδον κατα τα Σοβιετικα προτυπα),
    αυτο δεν θα οδηγουσε σε αποδυναμωση των ταξιαρχιων των προσσο?
    Εννοω πχ:
    εαν αντι για 3 οργανικες μοιρες ΠΒ σε 3 μ/κ ταξ. στην 16η μεραρχια και μια μεραρχιακη μοιρα ΠΒ,
    οδηγουμασταν στην ταξιαρχια ΠΒ μεραρχιας ,
    αυτο δεν θα οδηγουσε σε αποδυναμωση των 2 εκ των τριων ταξιαρχιων εαν αποφασιζονταν να ενισχυθει μονο η μια?
    Δεν ειναι πιο ισορροπημενο το τωρινο υποδειγμα?

    β) «»Γενικά απουσίασε το όραμα για κάτι το επαναστατικό»»
    Δεν ειναι καλυτερη λυση για την ισχυροποιηση των σχηματισμων του Στρατου
    η μετατροπη ολων των ΤΘ και Μ/κ μοναδων σε μεικτες?
    ΠΧ :
    σε ΤΘ ταξ των 2 ΕΜΑ (2 ιλες και 1 μ/κ λοχος) και ενα μ/κ ταγμα (της 1 ιμα και 2 μ/κ ταγματων)
    και
    Μ/κ ταξ της 1 ΕΜΑ (2 ιλες και 1 μ/κ λοχο) και 2 μ/κ ταγματα (της 1 ιμα και 2 μ/κ ταγματων) ,
    και μετατροπη ολων των ΑΔΤΕ στην ΑΣΔΕΝ στο 2ο υποδειγμα ?

    Ετσι ολες οι μοναδες αρματων θαχουν οργανικη ισχυη ολμων και Α/Τ,
    οι μοναδες ΠΖ θα ειναι ΤΘ ,
    η ιλη προφανως θα χρησιμοποιηται σαν συνολο ιλης και οχι διεσπηρωμενη αναμεσα σε 3 λοχους,
    και μεσω της οργανικης δυναμης αρματων
    θα ειναι προφανως (κατα την δικη μου σκεψη)
    πιο αποτελεσματικες οχι μονο σε αμυντικες επιχειρησεις,
    αλλα με δυνατοτητα αμεσης αναλληψης επιθετικων αποστολων ,
    πχ αντεπιθεσεις/επιθετικες αναγνωρισεις/παραπλανιτικες κρουσεις.

  4. Ο/Η T.T. λέει:

    Εξαιρετικό άρθρο και είναι ακόμα περισότερο εξαιρετικό γιατί πιάνει θέματα που ελάχιστοι θα τολμούσαν να αγγίξουν. Σε ποιο επίπεδο συνεργάζονται άρματα και πεζικό; Τι απέδωσε η μετατροπή των παλαίων τακτικών συγκροτημάτων ΣΠ των δύο μεραρχιών σε Ταξιαρχίες; Ποιος είναι ο βέλτιστος τρόπος διάθεσης του πυροβολικού; Αναμένουμε τη συνέχεια!

  5. Ο/Η Ευστάθιος Παλαιολόγος λέει:

    Εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο. Τα ισραηλινά πρότυπα δεν σημαίνει εκ των προτέρων ότι είναι και σωστά ή κατάλληλα για μας(ούτε φυσικά και ότι δεν είναι).
    Δεν είμαι ειδικός για να κρίνω τον Αρματιστή απλά μια μικρή διαφωνία, η καταλληλότητα ή ακαταλληλότητα των Ταξιάρχων εκ του ΠΖ ή των ΤΘ να διοικήσουν ή να χρησιμοποιήσουν σωστά το ΠΒ(ή τα ΤΘ και ΠΖ) δεν εξαρτάται από το που προέρχονται, κατά την γνώμη μου, αλλά από την ποιότητα τους ως Αξιωματικών και από την ποιότητα του Επιτελείου τους(και το πόσο ανοιχτοί είναι στις συμβουλές και απόψεις του)-αν δεν κάνω λάθος τα Επιτελεία των Ταξιαρχιών έχουν αξκούς του ΠΒ σε κατάλληλες θέσεις

  6. Ο/Η michalakias λέει:

    Αν καταλαβαίνω καλά, οι προτάσεις του Αρματιστή κινούνται προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση: το κάθε όπλο (ΤΘ, ΠΖ, ΠΒ) να έχει αμιγείς/ ξεχωριστές μονάδες, οι οποίες θα καλούνται να ενισχύσουν/ υποστηρίξουν η μια την άλλη ανάλογα με την κατάσταση και το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

  7. Ο/Η Κυνέγειρος λέει:

    Σχετικά με το Ισραήλ και την οργάνωση αυτού.

    Το Ισραήλ δεν διαθέτει ΣΣΕ. Οι αξκοι τους είναι όλοι απο ΔΕΑ με 4ετή θητεία. Όσοι επιθυμούν προχωρούν με μονιμότητα η οποία συνήθως σταματά στα 40-45. Οι ισραηλινοί βασισμένοι στο πρωσικό μοντέλο παραγωγής αξκων (λίγοι αλλά άριστοι) πιέζουν μάλιστα τους αξκους μετά τα 30 για απόκτηση πολιτικού πτυχίου για μετά την αποστρατεία – που να σημειώσω δεν παρέχει σύνταξη – ώστε οι μετά των 45 να είναι οι διαλεκτοί.
    Απο τα 18 μέχρι τα 45 ο αξκος που θα φτάσει πχ Συνταγματάρχης περνάει απο ισραηλινά και ξένα σχολεία για το όπλο-κλάδο του ενώ ταυτόχρονα περνάει μεγάλο μέρος του έτους σε ασκήσεις. Καταλαβαίνουμε οτι δεν φτάνει κατα διάνοια το επίπεδο ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ μόρφωσης ενός δυτικούς νατοικoύ αξκου.
    Να το φέρω στα πολιτικά δεδομένα μιλάμε για έναν πολιτικό μηχανικό που δεν πάει πανεπιστήμιο αλλά μια σχολή μικρής διάρκειας και μαθαίνει στην δουλειά. Μετά απο 20 χρόνια είναι τοπ λόγω έργου πχ στην κατασκευή γεφυρών αλλά δεν γνωρίζει απο κατασκευή λιμένων.
    Το έργο του ισραηλινού δυσκολεύει απο την επιχειρησιακή απαίτηση να γνωρίζει απο τον βαθμό του, 2 βαθμούς πάνω το έργο των ανωτέρων του. Όλα αυτά όπως είπα ενώ περνάει μεγάλο μέρος στην ύπαιθρο.
    Μετά τα 40-45 οι διαλεκτοί ξεκινούν διακλαδικά σχολεία και μπορούμε να πούμε οτι έχουν γενικές γνώσεις και αυτό είναι κάτι που επιδίωξαν μετά τον πόλεμο του Γιομ Κιπουρ όπου ο αγώνας έγινε απο αξκους των ΤΘ και της Αεροπορίας που αδυνατούσαν να κατανοήσουν τα άλλα όπλα και τις συνδυασμένες επιχειρήσεις.
    Εκεί οφείλεται και η δια-ενδωκλαδικότητα μόνο στα ‘ψηλά’ κλιμάκια. Οι ταξιαρχίες τους είναι στην πράξη συντάγματα γιατί απλά ο συνταγματάρχης δεν ΞΕΡΕΙ, δεν ΚΑΤΑΧΕΙ άλλα όπλα-σώματα. Στην μεραρχία και το επιτελείο των διαλεκτών 45+ αξκων συγκεντρώνονται ΔΜ, Υποστήριξη κτλ
    Σε χαμηλότερα στρώματα όπου το 90% των αξκων είναι έφεδροι τα πράγματα είναι ακόμα πιο απλά. Την στιγμή πχ που για έναν φαρμακοποιό είναι τρομερά δύσκολο να μάθει να διοικεί εφεδρική διμοιρία, να μάθει ΔΜ του λόχου και την διοίκηση αυτού σε περίπτωση απωλειών των αξκων πώς θα μάθει έξτρα πράγματα;
    Άλλη μια πτυχή με την εμονή των ισραηλινών στην προστασία του προσωπικού: οι κατέχοντες την γνώση είναι ΛΙΓΟΙ.
    Και δύο πραγματάκια για να καταλάβουμε επίσης και τις μικρές υπομονάδες: πρώτον δεν εθελοτυφλούν. ο έφεδρος και ο ΔΕΑ δεν είναι ευέλπιδες. Αντί λοιπόν να κορδώνονται οτι η τοπική ΣΕΑΠ έβγαλε τον νέο κλαούζεβιτσ και ρόμμελ σχηματίζουν μικρές δρίες και μικρούς λόχους.
    Σε αυτό βοήθησε και η εχθρική οργάνωση. Οι άραβες λόγω του κεντρικά ελεγχόμενου σοβιετικού δόγματος είχαν μικρές μονάδες ώστε ο κατώτερος αξκος να μην μπορεί να πάρει πρωτοβουλίες. Δεν μπήκαν ποτέ σε αγώνα με μια ΕΜΑ των 30 αρμάτων έναντι μιας βρετανικής με 70.
    Στην μεραρχία λοιπόν αφού δουν το πρόβλημα σχηματίζουν καμπφγκρούπεν (είπαμε γερμανικής νοοτροπίας) που να μπορούν οι ίδιοι να υποστηρίξουν. Αυτά είναι επιπέδου ταξιαρχίας τουλάχιστον. Συνήθως απο τις 5 συνολικά ελιγμού ανα μεραρχία μπορεί να δούμε 5 αλλά και 2 ή 3 συγκροτήματα μάχης βασισμένα στον πιο ικανό ανώτατο αξκο.Μπορεί μια ολόκληρη ταξιαρχία να μην θεωρηθεί μάχιμη γιατί δεν πέρασε το τεστ τον προηγούμενο καλοκαίρι στο διακλαδικό κέντρο χερσαίου αγώνα ή απλώς να αρρώστησε ο δκτης της και να δωθεί υποδιοίκση σε άλλη ταξιαρχία εντός της μεραρχίας κάτι ανήκουστο στη δύση.
    Τα τακτικά αυτά συγκροτήματα – «ούγκντα» μπορούν και λειτουργούν μόνο γιατί η μεραρχία τα αδειάζει απο όλα τα έξτρα. Δεν υπάρχει ΠΒ, ΜΧ, ΔΜ, υποστήριξη, έλεγχος μετόπισθεν κτλ. Μόνο μάχη. Όλα τα άλλα γίνονται απο «πάνω» Έτσι ο δκτης μπορεί να την ελέγξει.

    Σχετικά με μας τώρα. Πόσο δίκιο έχεις φίλε Αρματιστή. Όχι μόνο το ΠΖ είναι το χειρότερο όπλο αλλά καταφέρνει μέσου του όγκου αξκων που βγαίνουν απο την ΣΣΕ να διοικεί το στράτευμα. Τα μ/κ ΤΠ είναι απλώς κινητοί σταθμοί προστασίας των βαρέων όπλων του τάγματος δηλαδή των ΑΤ και τον όλμων. Δεν είναι όπλα ελιγμού σε αναπεπταμένα πεδία. Είναι ικανά για αγώνα εντός πόλεων ή δύσβατων περιοχών αλλά μέχρι εκεί.
    Είναι ανίκανα να υποστηρίξουν άρματα σε επέλεση. Απλώς δεν υπάρχουν τα μέσα. Διακρίνοντας την αδυναμία του είχε καταφέρει μια εποχή να αρπάξει τα καλύτερα άρματα του ΕΣ και μιλάω για τα βαρέα θωρακισμένα Μ60Α3TTS τοποθετώντας τα σε μεμονωμένες ΕΜΑ που φυλούσαν απλά και μ/κ τπ. Πρόσφατα μάθαμε για τη «εξέλιξη» με την απόσπαση 2 εκ των τριών ΤΘΤ της 20ης στο πεζικό…
    Ακόμα και τώρα μια ολόκληρη ΤΘΜ υπάρχει στα νησιά. Φυσικά δεν μιλάω για τα άρματα δεκαετίας του 60 αλλά για το πολύτιμο προσωπικό. ΤΘΜ είναι ο ΚΟΣΜΟΣ – όχι τα υλικά. Είναι ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ και όχι οχήματα.
    Αν τα M48 δίνονταν στο ΠΒ – όπως τις εποχές των Μ18 – με ρόλο υποστήριξης πεζικού, η ακόμα και στο πεζικό στους ΛΑΤ θα μπορούσε το προσωπικό με τα μαύρα μπερέ να μεταφερθεί βόρεια, σχηματίζοντας μια ΤΘΜ ακόμα δίπλα στην 20η με τα άρματα των ταξπζ του Εβρου.
    Οι ταξπζ μπορούν να μείνουν με τα εφεδρικά Μ60Α3TTS – Έχουν τον θώρακα για αυτοάμυνα έναντι στα τομα και τα ΛΑΤ ενώ σε περίπτωση ανάγκης θα επεμβαίνει μια ΤΘΤ.
    Μην ξεχνάμε οτι ο κίνδυνος πια δεν είμαι μάζες εχθρικών ΤΘ (το 80 η τουρκία είχε 16+ μεραρχίες και άλλα 21+ ανεξάρτητα συντάγματα ΤΘ), αλλά οι μάζες μηχανοκίνητου πεζικού με τομα που προελαύνουν υπο 2 μοίρες μακρού βεληνεκούς πυροβολικού ανα τθτ ακριβώς πίσω, απο τα ίδια σε αριθμό με μας, τουρκικά άρματα

    Τώρα σχετικά με την ισραηλινή «νέα» δομή. Πρακτικά όλες οι ταξιαρχίες τους έχουν «ειδικά τάγματα». Αυτά στις μόνιμες πεζικού είναι όπως ανέφερες με τους 3 λόχους. Στα ΤΘ υπάρχουν εφεδρικά τάγματα με ίδια δομή ή καθαρά με επίλεκτους λόχους αναγνώρισης/σαγιερέτ. Πχ στο Λίβανο το 82 είδαμε το ανατολικό μέτωπο να βασίζεται στα ΤΘ, αλλά και στις ταξιαρχίες αλεξιπτωτιστών που προχωρούσαν πάνω σε ΑΤ τζιπ με TOW. Ήταν μια ad hoc – του ποδαριού – οργάνωση που απέδωσε όμως στο μέγιστο. Ο αγώνας στις αμμώδεις πεδιάδες του σινά τέλειωσε. Υπάρχει πια το ενδεχόμενο για αγώνα εντός αστικού-ημιαστικού ιστού. Αυτός ήταν αρχικά ο λόγος που διαλύθηκαν οι 6 ΤΘΤ – σχηματίζοντας μελλοντικά ταξιαρχίες πεζικού. Πρόσφατα ανακοίνωσαν και 3η Μεραρχία στο βορρά. Μάλλον θα είναι πεζικού καθαρή.
    Ο ΛΥΤ στο πεζικό σε μας δεν υπάρχει στις ΕΜΑ γιατί ακολουθώντας το αμερικανικό δόγμα οι μονάδες του μπαίνουν στην Ι/ΔΚ. Θα μπορούσαμε άνετα να βάλουμε ΙΥΕ (ΙληΥποσ.Εμα) στις ΕΜΑ χωρίς καμία αλλαγή σε κόσμο ή δόγμα. Όπως και στο πζ η ΙΥΕ θα διαλυόταν με τον ιλαρχό της να εκτελεί τον ρόλο αξκου πυρών κάτω απο τον δκτη, η αναγνώρισης στο 2ο γραφείο και ίσως ένας ου-σκαπανέων στο 3ο. Τι θα αλλάξει στα ΤΘ; Τίποτα.
    Αλλού είναι τα προβλήματα. Εστιάζω και γω στην τοποθέτηση αρμάτων σχεδόν στο ποσοστό της Γαλλίας τον Μάη του 40.
    Καιο να τελειώσω: όχι μικτές μονάδες ΑΝ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΓΕΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ. Είτε κόβουμε το μ/κ πεζικό και το στέλνουμε στα ΤΘ (γερμανία) ή το επιλεκτοποιούμε σε άλλο όπλο (ρωσσία), ή σε ρόλο ελαφρύ-βαρύ(ηπα) ή το κάνουμε ΕΔ (ισραήλ).
    Με την παρούσα κατάσταση ο Ταγματάρχης πζ που πέρασε 3 χρόνια σε ΤΕ διακοπές στη ρόδο θα αναλάβει δκση μικτού τάγματος με 2 ίλεςς;;; Ο Σχης πζ επίσης με μόνη εμπειρία μια διοίκηση πριν μια πενταετία με ΤΠΖ στην ήπειρο θα αναλάβει μικτή ταξιαρχία με 2+2 μονάδες;;;
    ΟΧΙ.
    Το πεζικό πρέπει να κόψει τα άρματα και να τα δώσει στους σωστούς χειριστές τους. Με την παρούσα κατάσταση δεν έχει καν μέλλον.
    Αν δεν βαριέσαι ρίξε μια ματιά εδώ: http://hellarmforces2010.blogspot.gr/2013/07/blog-post_8.html?q=%CE%BA%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%B3%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%BF%CF%82

  8. Ο/Η frouros λέει:

    Εξαιρετικα ενδιαφερόν το αρθρο αλλα είμαι επιφυλακτικός ως προς το τελικό συμπέρασμα.Πιστευω οτι οι ταξιαρχίες πεζικού με την σημερινή τους συνθεση εξυπηρετουν καλύτερα το ξεκάθαρα αμυντικο δόγμα του Ελληνικου Στρατου.Οι Τ/Θ ταξιαρχίες,καθαρα επιθετικοι σχηματισμοι,πιστευω οτι θα χρησιμοποιηθουν αποκλειστικά για αντεπιθέσεις.Σχετικά με την συγκεντρωση του π/β μήπως αυτη υφισταται στις IDF λογο της μορφής του χώρου ενεργείας(τεραστιες εκτασεις στις οποιες οι μοναδες μπορουν να αναπτυχθουν σχετικα γρηγορα);

  9. Ο/Η T.T. λέει:

    Στα επιτελεία των Ταξιαρχιών δεν υπάρχουν Αξκοι από το Πυροβολικό. Κάθε Ταξιαρχία συγκροτεί το δικό της Κέντρο Συντονισμού Πυρών Υποστηρίξεως, το οποίο οργανώνεται και επανδρώνεται από τη Μοίρα ΠΒ. Σύμβουλος του Ταξίαρχου σε θέματα ΠΒ είναι ο Διοικητής της Μοίρας. Να μη ξεχνάμε όμως ότι οι Μοίρες αυτές μπορεί να είναι υπό τη διοικητική διοίκηση της Ταξιαρχίας άλλα «πραγματικό αφεντικό» σε θέματα ΠΒ έχουν τη Διοίκηση ΠΒ της Μεραρχίας.

  10. Ο/Η Αρματιστής λέει:

    Αγαπητέ φίλε
    Τα άρματα είναι όπλο καθαρά επιθετικό. Και στοιχίζουν πανάκριβα! Ιστορικά ξεδίπλωσαν τις «αρετές» τους μόνο όταν χρησιμοποιήθηκαν κάτω από τεθωρακισμένους σχηματισμούς. Οπωσδήποτε θα διατεθούν άρματα στο πεζικό, αλλά ο αριθμός τους θα πρέπει να βρίσκεται σε πολύ λογικά – χαμηλά επίπεδα. Ύστερα, ακόμη – όσο και αν έψαξα – δεν μπόρεσα να βρω πόσες Τουρκικές επιλαρχίες βρίσκονται απέναντι στα νησιά μας. Επίσης δεν γνωρίζω αν οι Τούρκοι διαθέτουν δυνατότητες απόβασης σε όλα τα νησιά.

  11. Ο/Η Αρματιστής λέει:

    Θα πρέπει να περιμένεις το μέρος 2.

  12. Ο/Η Αρματιστής λέει:

    Φίλε μου κατάλαβες λάθος. Θα πρέπει να περιμένεις το μέρος 2

  13. Ο/Η Αρματιστής λέει:

    Αγαπητέ φίλε
    Σε καμιά περίπτωση δεν υποστηρίζω ότι θα πρέπει να μιμηθούμε τους Ισραηλινούς. Λέω όμως ότι θα πρέπει να τους μελετούμε. Μπορούμε να μάθουμε πάρα πολλά.
    Όσο αφορά το πυροβολικό: Υποστηρίζω ότι όλες οι μονάδες πυροβολικού θα πρέπει να βρίσκονται από το καιρό της ειρήνης εντεταγμένες σε διοικήσεις πυροβολικού όπως παλαιότερα. Ή σε ταξιαρχίες και συντάγματα πυροβολικού. Στο πόλεμο η διοίκηση των πυρών είναι συγκεντρωτική [ως Τ.Τ.]

  14. Ο/Η xx λέει:

    περιμενουμε με μεγαλο ενδιαφερον …

  15. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Εγώ το ποσοστό το βγάζω στο 40% δηλαδή στα πιο υψηλά που είχαμε ποτέ…τα άρματα στα νησιά λειτουργούν κι ως φόβητρο για το επίλεκτο πεζικο του αντιπαλου. Επίσης εκεί δεν παίρνει ενισχύσεις σε καιρό πολέμου.

    @Μichalakias
    Ολη η ανάλυση του άρθρου στηρίζεται εδώ:

    Έτσι στα μέσα της δεκαετίας του 1980, επί 1500 αρμάτων τα 500 βρίσκονταν σε 5 ΤΘ Ταξιαρχίες. Ποσοστό 33%. Επομένως ενώ το Κέντρο Βάρους της Ελληνικής άμυνας μεταφέρθηκε από το ορεινό έδαφος των βορείων συνόρων στις πεδιάδες της Θράκης, το ποσοστό των αρμάτων που ανήκαν σε ΤΘ σχηματισμούς αντί να αυξηθεί, μειώθηκε.

    Οι κατεστημένες αντιλήψεις [βοηθούσης και της αντίληψης που επικράτησε μεταπολιτευτικά ότι τα ΤΘ κάνουν πραξικοπήματα – άρα βάλτε τα στο περιθώριο], δεν μπορούσαν να αλλάξουν. Και στην ουσία ούτε και σήμερα έχουν αλλάξει. Μολονότι σε μια Ε-Τ σύρραξη η Ελλάδα μπορεί να επιτύχει Στρατηγικό Πλεονέκτημα μόνο στις πεδιάδες της Θράκης, η ΠΕΖΙΚΟΚΕΝΤΡΙΚΗ αντίληψη του Ελληνικού Στρατού για τη διεξαγωγή της μάχης παρέμεινε κυρίαρχη

  16. Ο/Η DrJ λέει:

    πολυ ενδιαφερον αρ8ρο

    ισως 8α ειχε νοημα και μια παρουσιαση των Ισραηλινων Ειδικων Δυναμεων, ειδικοτερα η συνεργειες με συγχρονα συστημα C&C

  17. Ο/Η Κυνέγειρος λέει:

    Μερικά χαρακτηριστικά για τις ΕΔ του ισραήλ:
    1. Απο αυτές ξεκίνησε ο στρατός και όχι αντίθετα – μόνο στο ισραήλ παγκοσμίως
    2. Χωρίζονται στα όπλα-σώματα-διευθύνσεις: όλοι έχουν ειδική δύναμη – ακόμα πχ και το σώμα υγειονομικού
    3. Τα ΤΕ (ΠΕΝ) έχουν μια διάρκεια πχ 9 μήνες. όσοι κόβονται και στο σημείο που κόβονται περνάνε σε ανάλογης σκληρότητας μονάδες πχ αν πούμε για το ΠΕΝ της γκολάνι στον 4ο μήνα ορεινό πεζικό, στον 6 ανιχνευτές του ορεινού πεζικού. όσοι φτάνουν στο τέρμα πάνε σε ΕΕ σε ξεχωριστό λόγο. έχουν πολλά ΤΕ και είναι άκρως ανταγωνιστικά.
    4. συνεχιζόμενες μετεκπαιδέυσεις, έξτρα μήνες θητεία (αρκετοί και επι πληρωμή)
    5. αλλαγή δόγματος, οργάνωσης, υλικών κτλ ανάλογα τον εχθρό. είναι πολύ πολύ ρευστοί σε ότι κάνουν

    Για συνεργασίες με CC εξαρτάται τί βγάζει η τοπική βιομηχανία.

  18. Ο/Η Κυνέγειρος λέει:

    Οι ταξιαρχίες πεζικού δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη σύνδεση βασισμένη σε κάποιο δόγμα. Αντιγραφή έγινε κάποια στιγμή το 70 απο τις αμερικανικές ανεξάρτητες ταξιαρχίες. Με τα μέσα που έχουν ούτε άμυνα κάνουν ούτε επίθεση αποτελεσματικά.

    Οι Τ/Θ ταξιαρχίες δεν είναι μόνο για αντεπιθέσεις. Κάνουν για τα πάντα. Η παρεξήγηση οφείλεται στο ότι στην Ελλάδα οι Τ/Θ είναι ιππικό. Λάθος! Τ/Θ είναι το ΣΥΝΟΛΟ των μέσων υπο θώρακα είτε άρματα, είτε πεζικό, είτε ΑΤ, είτε ΠΒ είτε ακόμα και ΔΒ

    Στην αμερική για παράδειγμα οι μεραρχίες πεζικού τους με άρματα ή τομα ή τροχοφόρα stryker είναι Τ/Θ (βαριές και ελαφρές) ενώ αυτές με αλεξιπτωτιστές και ε/π ΠΖ.

    Θα λυνόταν η παρεξήγηση στην ελλάδα αν ΟΛΕΣ οι μ/κ ταξπζ και τθτ ονομάζονταν ΤΘΤ.
    Έχουμε πέσει θύματα άλλη μια φορά λάθους αρχικής ονομασίας (όπως με το καταδρομείς ή την 71 αερομεταφερόμενη). Σε άλλες χώρες υπάρχει διαχωρισμός έχοντας το «τεθωρακισμένα» ως γενική ονομασία και αρμάτων ή ιππικού ή τεθ ιππικού για τις ταξιαρχίες ή τα τάγματα.

  19. Ο/Η frouros λέει:

    Φίλε Κυνεγειρε,σαφως και οι Τ/Θ Ταξ, εχουν ευρος αποστολων που μπορουν να αναλαβουν,εγω αναφερθηκα απλα στην ελληνικη πραγματικοτητα.Στο μετωπο του Εβρου δεν μπορω να αντιληφθω αλλη χρηση τους,πέρα απο αντεπιθεσεις για την εξαληψη εχθρικων εισχωρησεων.Χρηση τους σε καθαρα αμυντικο ρόλο εκτός των αλλων,θα προκαλούσε και πρόωρη φθορά τους.

    Εχεις δικιο οταν μιλας για ανεπαρκεια μεσων του Πεζικου.Θα επρεπε με βαση της αποστολες που του εχουν ανατεθει να εχει προσεχθει περισσοτερο απο αυτη την αποψη.

  20. Ο/Η Κυνέγειρος λέει:

    Φίλε με την ΠΑΡΟΥΣΑ οργάνωση το πζ είναι ανεπαρκές ΑΛΛΑ αν είχε άλλη οργάνωση πχ όλα τα μ/κ στις «τθτ» και έμενε με ειδικά τάγματα σε σύνταγμα προκάλυψης στον έβρο θα ήταν πιο επαρκές τουλάχιστον στην άμυνα αλλά και σε επέλαση πίσω απο τις ΤΘΤ. μια τέτοια οργάνωση είναι ανα τάγμα πεζικού (1 λόχος τ/φ, 12 τομο 120, ΛΑΤ, ΛΜΧ)
    Με την παρούσα κατάσταση το να δίνεις 90 τομπ Μ113 ως κύριο όπλο είναι αστείο. μετά τρέχανε να βάλουνε τα βαρύτερα θωρακισμένα άρματα (μ60) και τώρα πια έχουν 54+ λεο1 ανα ταξιαρχία. δηλαδή έχουν μετατρέψει τις μκτ σε 75% τθτ πάνω κάτω. φυσικά δεν συνοδεύονται απο το κατάλληλο δόγμα η όλη δομή δίνοντας στατικό ρόλο και αφήνοντας τα 54+ λέο σε ρόλο χωροφύλακα πεζικού σε ημιπροστατευόμενους χώρους…και καπάκι διαλύουν πρακτικά δύο τθτ σε ρόλο επόπτη χωροφυλακής…
    Λες για εξαλειψη εχθρικων εισχωρησεων. Ποιός θα κάνει εξάλειψη; η 3η – που είναι και ελίτ;; Πχ αν μπουν 90 aifv και 45 sabra; ούτε για αυτό το ρόλο κάνουν.

  21. Ο/Η DrJ λέει:

    ευχαριστω μπρο για τις πολυ ενδιαφερουσες πληροφοριες

    εξαιρετικο το αξιομαχο των Ισραηλινων ΕΔ με πολλαπλασιαστη ισχυος τοσο απο την εγχωρια πολυ προηγμενη προστι8εμενη αξια (καμποσα σπιν οφς – και μερικα εισηγμενα σε Νασντακ- εχουν ‘βγει’ πχ απο το στρατιωτικο R&D) οσο και απο ποιοτητα πληροφορησης (Σιν Μπετ, Αμαν κλπ)

    τελος, νομιζω οτι το Ισραηλ ειναι η μονη χωρα (ή παντως απο τις ελαχιστες) των οποιων οι ΕΔ ‘βγαζουν’ πρω8υπουργους – με οτι αυτο συνεπαγεται για την ποιοτητα του πολιτικου προσωπικου

  22. Ο/Η Κυνέγειρος λέει:

    Φίλε DrJ
    σχετικά με το τελευταίο. δεν είναι καλό.

    είναι τέλειο να έχεις τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή πχ Μιλιτάδης, Cincinnatus, αλλά το ισραήλ βασικά μετά το 73 δεν έχει εχθρό.

    συντηρείται μια κατάσταση ημι-πολεμική απο τα γεράκια (θρησκευτικοί ηγέτες, στρατιωτικοί, βιομήχανοι, και πολλοί άλλοι) που έχουν ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ συμφέροντα και προωθούν στρατιωτικούς στις ανώτατες θέσεις.

    Δες τώρα πχ την πιθανή ειρήνη των ΗΠΑ με το Ιραν. Το ισραήλ και ο νετανιάχου έχουν σκυλιάσει. Ποιος ο λόγος;;;; Τους βολεύει να έχουν εχθρούς, τους βολεύει να έχουν επιδοτήσεις, να καταπατούν, να πουλάνε όπλα και νερό.

    οπότε κοιτάμε ναι μεν τον αξιοζήλευτο στρατό τους, μας αρέσει η επιθετική εξωτερική πολιτική τους αλλά αφήνουμε έξω συνολικά ένα ημιφασιστικό-θρησκευτικό κράτος με ιμπεριαλιστικές τάσεις
    οι εποχές που ζηλεύαμε ολικά το κράτος τους σταμάτησαν με την παραίτηση της Golda Meir και πιθανόν δεν θα ξανάρθουν ποτέ.

    όταν θα γίνουν ελβετία το ξαναβλέπουμε

  23. Ο/Η Πάτε καλά; λέει:

    Οποιος ζηλευει το Ισραηλ,ας ρωτησει Ισραηλινους τη γνωμη τους για τη ζωη στην Ελλαδα(και με κριση) σε συγκριση με τη ζωη στη χωρα τους.
    Ακομα και τωρα λες στους Ισραηλινους εφεδρους για κριση,για φτωχεια,για ενδεια,για αγωνια για το μελλον και σου απαντανε «ναι αλλα δεν πεφτουν ρουκετες ουτε σε στελνουν σε πολεμο».

    The grass is always greener on the other side…

  24. Ο/Η Προβοκάτωρ λέει:

    Αφήνοντας κατά μέρος την τυπολογία και τις εκδόσεις αρμάτων..έπρεπε εδώ και μια δεκαετία να πάψει να υφίσταται το ΜΠΖ ως αυτόνομες υπάρξεις και να αποδοθεί στις ΤΘΤ (ΕΜΑ & 1 ή 2 Λόχοι ΜΠΖ), με μετατροπή των τελευταίων σε βαριές ανεξάρτητες ΤΞ.

    Αλλά ως συνήθως..αυτό ξέρουμε,αυτό εμπιστευόμαστε..και που να τρέχεις τώρα..και ο επιτελάρχης..του επιτελάρχη..και πως θα βγαίνουν οι μεταθέσεις ύστερα..

  25. Ο/Η DrJ λέει:

    μπρο, 8α μπορουσε να συνεχισει να υπαρχει το κρατος του Ισραηλ, με μια διαφορετικη αν 8ες πολιτικο/οικονομικη/στρατιωτικη προσεγγιση;

    εξελικτικα το υφισταμενο περιβαλλον, αλλα και τα περιβαλλοντα (κατα κανονα εχ8ρικα) μεσα στα οποια κλη8ηκαν να δραστηριοποιη8ουν οι Εβραιοι ανα τους αιωνες εχουν προσαρμοσει τον φαινοτυπο τους σε μια κατα την γνωμη μου ‘κα8αρη’ εφαρμογη νεο-Δαρβινικης αποτελεσματικοτητας (και οχι το αναποδο)

    τι τυχη 8α ειχε πχ το Σκανδιναβικο μοντελο κοινωνικης εφαρμογης στο σκληρο περιβαλλον της Μεσης Ανατολης με τα ημι-αυτιστικα Ισλαμικα κρατιδια σε 8ρησκευτικο παροξυσμο; δε μοστ ανταπταμπλ του τζειντζ, π ειπε και ο 8ειος Καρολος

    Σε αυτο το απολυτα εχ8ρικο, ανυδρο περιβαλλον, το κρατος του Ισραηλ εχει να παρουσιασει το μεγαλυτερο αρι8μο τεχνολογικων πατεντων/κατοικο μετα τις ΗΠΑ, ακαδημαικο/ερευνητικο εργο υψηλοτατου επιπεδου (πχ Τεχνιον), 8ερμοκοιτιδες υψηλης τεχνολογιας που απεφεραν μονο το 2013 απο μπαι ουτς 7,5Β USD, οικονομικα φανταμενταλς πολυ καλυτερα των περισσοτερων Δυτικων οικονομιων…και τοσα αλλα που 8α επρεπε να γραφω σε Α3

    Συνεκρινε το Ισραηλ τωρα, με την αστεια βαλκανικη επαρχια, η οποια οχι μονο δεν ειναι ικανη πχ να προασπισει τα κυριαρχικα της δικαιωματα (Ιμια, ΑΟΖ κλπ) και της οποιας το μετα-Σοβιετικο απολυτα διεφ8αρμενο μοντελο κρατικοδιαιτου παρασιτισμου την εχει εγκλωβισει σε ενα παραγωγικο μοντελο εντασεως εργασιας τυπου Τυνησιας και πρυτανεων τυπου Πελεγρινη αλλα και συνεχιζει να συζητα με τους Σκοπιανους…3 δεκαετιες μετα πως 8α ονομαζονται, εφευρισκοντας παραλληλα εχ8ρους και διε8νιες συνομωσιες για να δικαιολογησει την απολυτη απαξια του (…εμεις 8ελαμε, αλλα οι αλλοι δεν μας αφηναν και λοιπα τετοια φαιδρα)

    Κατα συνεπεια, μεταξυ των Γκαλαπαγκος της Βαλκανικης και ενος Κρατους (με Κ κεφαλαιο) το οποιο παραυτα ειναι αναγκασμενο να ζει σε μια διαρκη επιστρατευση αν 8ες, αλλα που παραλληλα, μεσα σε απολυτα αντιξοες συν8ηκες εχει να επιδειξει τεραστιο εργο, επιλεγω το δευτερο

    Τελος, εχοντας πολλους φιλους Ισραηλινους, δεν μπορω να μην παρατηρησω αυτο που οι φιλοι Αγγλοσαξωνες ονομαζουν perseverance…και να μην το αντιπαραβαλω με την κλαψα του αιωνιου ραγια για κα8ε 8εμα και σε κα8ε αφορμη….αν ειχε να αντιμετωπισει τους παραληρηματικους φονταμενταλιστες τι 8α εκανε αραγε; ….ισως αλλα 400 χρονια ιν μπεντ με τον αιωνιο εξ Ανατολων εραστη του και τους Ορ8οδοξους ρασοφορους του

  26. Ο/Η AXEΡΩΝ λέει:

    Θα ἤθελα να ρωτήσω τον Ἀρματιστή ἄν βλέπει κάποια διαφορά ἀνάμεσα σε μία ΕΜΑ με 4 ἵλες Χ 3 ουλαμούς = 13 ἄρματα ἀνά ἵλη,και μία ΕΜΑ με 3 ἵλες Χ 4 οὐλαμούς = 17 ἄρματα ἀνά ἵλη.
    Ἡ πρώτη,εἶναι ἡ ἰσχύουσα τετράγωνη σύνθεση των ἑνισχυμένων ἐπιλαρχιῶν,ἡ δεύτερη εἶναι πρακτικῶς ἡ παλαιά σύνθεση,ἀλλά με τετράγωνες ἵλες.

  27. Ο/Η Stratilatis λέει:

    Μια παρατήρηση επί του άρθρου.
    Αν θυμάμαι καλά οι Ισραηλινοί σχηματίζουν μεικτές ομάδες Τ/Θ ΠΖ που στα ισραηλινά ονομάζονται ugda.
    Για αυτό και είναι πάγια απαίτηση τα άρματα του Ισραηλινού στρατού να μπορούν να μεταφέρουν μέχρι δέκα στρατιώτες πεζικού.
    Κατά τις επιχειρήσεις, μία ίλη Τ/Θ διαθέτει και μία διμοιρία πεζικάριων.
    Ήταν από τα πρώτα λάθη που διορθώσαν μετά τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ.

  28. Ο/Η Ovidius λέει:

    Αγαπητέ αρματιστή, έτερος αρματιστής εδώ. Διαβάζοντας το άρθρο σου δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω. Απλά θα ήθελα να συνεισφέρω λίγο στην συζήτηση περί πεζικού.

    1ον Ακομή και μετα τα περίφημα «μικτά – κοινά» σχολεία ανθλγων – Λγων, το πεζικό δεν έχει καταλάβει πως πρέπει να χρησιμοποιούνται τα άρματα προς οφελος του. Έχοντας αποφοιτήσει από ένα εξ αυτών και ταυτόχρονα έχοντας υπηρετήσει για χρονια στην προσομοίωση επιχειρήσεων σχεδιάζοντας και υλοποιώντας ασκήσεις προσομοίωσης, μπορώ να σου πω μετα βεβαιότητος οτι αυτό που έλεγες για κατακερματισμό της ΕΜΑ σε ιλες και ουλαμους οχι απλως ισχύει αλλά ειναι κανόνας.

    2ον με το Μ113 δεν μπορείς να έχεις συνεργασία πζ – τθ για δυο λόγους: ευκινησία και προστασία ειδικά στις τθτ. Το «παπί» για κανένα λόγο δεν μπορεί να ακολουθήσει τα Λεοπαρντ και δεύτερον αρκει μια βολίδα 12,7 για να το ακινητοποιήσει, πόσο δε μάλλον τα πυροβόλα των 25mm και κάποια στιγμή αργότερα των 30 και 35 mmτων τουρκικών ΤΟΜΑ.

    3ον το πεζικό έχει δυο σοβαρές ελλείψεις. Δόγμα μηχανοκίνητης μάχης και αντιμετώπισης Α/Τ και έλλειψη συγκροτημένης αντίληψης για το πως θελει να πολεμήσει. Το πεζικο αντιμετωπίζει την μηχανοκίνητη μάχη σαν ενα κλασσικό «αέρα» – απλά σε μεγαλύτερη απόσταση από την γραμμή εκκίνησης χάρη στην υπαρξη του ΤΑΞΙ που λέγεται ΤΟΜΠ. Αν για κάποιο λόγο κάτι βρεθεί στον δρόμο του, μπλόκαραν τα πάντα. Ή θα αποβιβάσει τους μεταφερόμενους οπλίτες ή θα περιμένει τα άρματα. Αυτό δυστυχώς εχει ως αποτέλεσμανα χρησιμοποιούνται τα διαθέσιμα άρματα σε αντεπιθέσεις που το πεζικό θα έπρεπε να τα εχει βγαλει πέρα μόνο του.

    Σε προσομοιώσεις που εγιναν σε διάφορες περιόδους διαπιστώθηκε οτι το πεζικό ακομη και δρώντας σε συγκροτήματα λόχου με ουλαμο υπο διοικηση δεν κατάφερνε σχεδον ποτε να φερει σε περας την αποστολή, είτε γιατί έχανε την επαφή με τα άρματα λόγω ταχύτητας, είτε διότι είχε χάσει μεγάλο μέρος των μηχανοκινήτων μέσων πριν φθάσουν στον ΑΝΣΚ.
    Είναι εντυπωσιακό ότι το αποτελεσμα ήταν το ίδιο ακόμη και στο What if scenario όπου το πεζικό είχε στην διάθεση του το BMP – 3.

    Κλείνοντας μπορώ να πω ότι από τα όσα εχω δει, οι αξκοι του πζ επιδεικνύουν ένα πνεύμα ανάλογο των αξιωματικών του ιππικού στον Α’ ΠΠ με τις επελάσεις απέναντι στα πολυβόλα – μόνο που οι δικοί μας έχουν στο μυαλο τους το «αέρα» με εφ’ όπλου λόγχη των ευζώνων.

  29. Ο/Η ΚΛΕΑΝΘΗΣ λέει:

    Φίλε Ovidius,

    Αυτά που γράφεις για το ΠΖ είναι δυσοίωνα, βέβαια θα είναι οι προσωπικές σου απόψεις, καθόλα σεβαστές εννοείται, αφού δεν θα δημοσίευες υπηρεσιακά συμπεράσματα Ασκήσεων. To σχόλιό σου είναι ασφαλώς χρήσιμο για συζήτηση, μου δημιούργησε λοιπόν κάποιες απορίες. Γιατί γράφεις ότι το ΠΖ «δεν έχει δόγμα μηχανοκίνητης μάχης»; Αφού έχει και διδάσκεται σχετικούς κανονισμούς. Δεν είναι καλοί οι κανονισμοί ή κατά την γνώμη σου δεν γίνεται καλή και πρακτική εκπαίδευση σε αυτούς;

    Επίσης, γιατί το πεζικό στο Συγκρότημα Λόχου, έχανε τα άρματα που είχε υπό διοίκηση «λόγω ταχύτητας» όπως γράφεις; Στο συγκρότημα τα άρματα και το ΠΖ δεν κινούνται συντονισμένα; Είναι τεχνικό ή επιχειρησιακό το θέμα και π.χ. τα άρματα δεν μπορούν να κινηθούν ανάλογα με την ταχύτητα του πιο βραδυπορούντος ΠΖ;

  30. Ο/Η Μάριος Μιχαηλίδης λέει:

    1. Όταν υπηρέτησα στην ενσωμάτωση των LEO 1 στον Ελληνικό Στρατό, ο ενθουσιασμός και η υπεροψία των εμπλεκόμενων «μαύρων» ήταν απερίγραπτη. Είχε έλθει η νέα «Wunderwaffe» («θαυματουργό όπλο»), όπως ονόμασαν οι οι Γερμανοί του Β’ Π.Π. τη ρουκέτα V2! Νουνεχείς αξ/κοί παρέπεμπαν στη δράση της Αεροπορίας και την απαραίτητη συνέργεια του ΠΖ…
    2. Σε επικείμενο Ε-Τ πόλεμο δεν προοιωνίζεται η αρματομαχία του Κουρσκ αλλά ούτε και περί «μοδιστρώνοδος του πεζικάριου με τη λόγχη στον κάμπο του Κιλκίς. Θα συμβούν στοιχεία και από τα δυο, μαζί με τη δράση Α/Φ και Ε/Π σε συνθήκες κορεσμού μέσων και, ας μην το παραλείπουμε, μαζί με ανορθόδοξη δράση σε νευραλγικά σημεία, ιδιαίτερα εντός αστικού περιβάλλοντος. Άρα, ουδείς περισσεύει και υποτιμάται! Ιδιαίτερα στα νησιά, η σημασία του ΠΖ, εξοπλισμένου με βαρύ οπλισμό, ανεβαίνει αισθητά.
    3. Είναι αισθητή η ανάγκη «ολιστικής», διακλαδικής εκπαίδευσης των στελεχών, ιδιαίτερα σε ανταπόκριση των αναγκών μιας «Auftragstaktik» (Τακτικής εκ της αποστολής). Καθώς όλα τα μικτά συγκροτήματα μάχης έχουν ενιαία διοίκηση, η οποία, μάλιστα, μπορεί να τεθεί εκτός μάχης και θα πρέπει να αντικατασταθεί. Εδώ προβάλλει το εμπόδιο του «οπλικού πατριωτισμού», περί του «Βασιλέως των Όπλων», περί του ποιος «νικά τους Πολέμους», περί «μοδιστρών» κλπ.!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s