Μικρασιατική Εκστρατεία: Ήταν δυνατή η άμυνα σε μια γραμμή ανατολικά της Σμύρνης τον Αύγουστο του 1922;

από τη Συντακτική Ομάδα του Ιστολογίου

Πρώτη δημοσίευση στην εφημερίδα «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 14/9/2014

Smyrni

Για να απαντηθεί το ερώτημα, επιβάλλεται να αναφερθεί συνοπτικά τι συνέβη από την έναρξη της τουρκικής επιθέσεως στο Αφιόν στις 13/8/1922 μέχρι την αποχώρηση του Ελληνικού Στρατού από τη χερσόνησο της Ερυθραίας.

Η Στρατιά Μικράς Ασίας μετά την αποτυχία των επιθετικών επιχειρήσεων του 1921, εγκαταστάθηκε στη γραμμή Κίος – Εσκή Σεχήρ – Αφιόν Καραχισάρ – Μαίανδρος. Το μήκους 800 χλμ μέτωπο θα απορροφήσει κάθε διαθέσιμη δύναμη, με αποτέλεσμα να εξαφανιστούν οι στρατηγικές εφεδρείες. Στον ανέφικτο σκοπό της διατήρησης του εδάφους η Στρατιά παραιτήθηκε των στρατηγικών της δυνατοτήτων και μετέπεσε σε «διοίκηση μονάδων προκαλύψεως». Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη χάραξη της αμυντικής γραμμής νότια του Αφιόν σε έδαφος ακατάλληλο για άμυνα, αποτέλεσαν τους κύριους παράγοντες που οδήγησαν στην ήττα του Αυγούστου 1922.

Πολλά ακόμη θα συμβάλουν στην τελική έκβαση, όπως: Η απώλεια των ικανότερων αξιωματικών ανατολικά του Σαγγάριου, η πτώση του ηθικού λόγω της μακροχρόνιας στράτευσης, των συνεχών αποτυχιών, της ανισότητας στο φόρο αίματος και της έκλειψης της ελπίδας για επιτυχή κατάληξη της εκστρατείας, η «συνειδητή» συνενοχή της κυβέρνησης στη πτώση του ηθικού και τη γενικευμένη φυγοστρατία (40.000 ανυπότακτοι και λιποτάκτες), η ανάληψη της διοίκησης της Στρατιάς από τον ιδιόρρυθμο Χατζανέστη, η απόρριψη προτάσεων για συγκρότηση στρατηγικών εφεδρειών, η αφαίρεση δυνάμεων από τη Μικρασία για να συμμετάσχουν στη «φαιδρά επιχείρηση κατάληψης της Κωνσταντινούπολης», η απαράδεκτη οχύρωση από μάντρες ξερολιθιάς στο δεξιό σκέλος της «εξέχουσας του Αφιόν», κ.α..

Από την άλλη πλευρά, η τουρκική ηγεσία σχεδιάζει τη διεξαγωγή μιας μάχης συντριβής εναντίον της ελληνικής Στρατιάς, συγκεντρώνοντας τις κύριες δυνάμεις της απέναντι στο δεξιό σκέλος της «Εξέχουσας», εκτιμώντας ότι «εκεί βρισκόταν η σπουδαιότερη και η μάλλον εύτρωτος τοποθεσία των Ελλήνων».

Στις 13/8/1922 τα ξημερώματα, μία πρωτοφανής συγκέντρωση πυρών πυροβολικού θα συντρίψει τις «ξερολιθιές» νοτιοδυτικά του Αφιόν και θα αποδεκατίσει τους υπερασπιστές τους. Ακολούθως δώδεκα τουρκικές μεραρχίες θα επιτεθούν εναντίον των Ι και IV ελληνικών Μεραρχιών (υποστράτηγοι Φράγκου και Δημαράς) που υπερασπίζονταν την τοποθεσία. Ταυτόχρονα, τρεις Τουρκικές μεραρχίες ιππικού διείσδυσαν στα ελληνικά μετόπισθεν διακόπτοντας τις συγκοινωνίες και επικοινωνίες με τη Σμύρνη και σπέρνοντας το πανικό.

Ο αιφνιδιασμός ήταν πλήρης και το κτύπημα συντριπτικό. Η ελληνική διοίκηση αντιδρά σπασμωδικά. Μονάδες κλονίζονται και εγκαταλείπουν τις θέσεις τους, ενώ άλλες δεν εκτελούν τις αποστολές τους. Με την επέμβαση των τοπικών εφεδρειών η αμυντική τοποθεσία θα κρατηθεί, και μολονότι οι δυνατότητες για άμυνα δεν είχαν εξαντληθεί, στις 1030 της 14/8 ο διοικητής του Α΄ΣΣ (υποστράτηγος Τρικούπης) θα διατάξει άμεση απαγκίστρωση. Η διαταγή δεν θα φθάσει στις Ιη και VIIη Μεραρχίες, με τις οποίες εφεξής διακόπτεται η επικοινωνία και ο σύνδεσμος.

Κατά τη σύμπτυξη επικράτησε χάος και χάθηκε ο έλεγχος. Η επιμονή του Τρικούπη να ακολουθεί διαταγές του αρχιστρατήγου που δεν είχαν σχέση με τη πραγματικότητα, θα αποδειχθεί ολέθρια. Στις 15 Αυγούστου η IVη Μεραρχία θα διαλυθεί και στο κενό θα διεισδύσουν τουρκικές δυνάμεις με αποτέλεσμα οι ελληνικές δυνάμεις να διασπαστούν σε δύο ομάδες: την Ομάδα Τρικούπη που θα βραδυπορεί βόρεια της σιδηροδρομικής γραμμής ενώ περισφίγγεται από τους Τούρκους, και την Ομάδα Φράγκου που στις 15/8 θα εγκατασταθεί στην οχυρωμένη τοποθεσία του Τουμλού Μπουνάρ αποβλέποντας σε συνένωση με την Ομάδα Τρικούπη. Όμως την επομένη η Ομάδα Φράγκου θα εγκαταλείψει το Τουμλού Μπουνάρ επειδή το 1/38 Σύνταγμα Ευζώνων, «επί τη θέα και μόνο των Τουρκικών δυνάμεων», εγκατέλειψε το δεξιό της τοποθεσίας. Με το ηθικό να καταρρέει ραγδαία και τους οπλίτες να αντιλαμβάνονται πως αυτή η μάχη είναι η τελευταία και  θα χαθεί, μονάδες εγκαταλείπουν τις θέσεις τους, ενώ γενικεύεται η διαρροή. Οι ελπίδες για συνένωση των 2 Ομάδων σβήνουν. Η Ομάδα Τρικούπη, συνεχίζοντας να βραδυπορεί, θα κυκλωθεί στις 17 Αυγούστου στην κοιλάδα του Αλή Βεράν και θα καταστραφεί. Μια καταστροφή τραγική, που σφράγισε τελεσίδικα την ήττα.

Μετά τις 17/8 η Ομάδα Φράγκου κατέρχεται από το Μικρασιατικό Υψίπεδο προς το Ουσάκ. Αποτελείται από τις Ιη και VIIη Μεραρχίες και αριθμό ταγμάτων άλλων μεραρχιών, που έχουν ηττηθεί επανειλημμένα, το ηθικό τους έχει εκμηδενιστεί, η πειθαρχία τους έχει διασαλευτεί και φυλλορροούν λόγω της διαρροής. Το βράδυ της 18/8 ο Φράγκου ενημερώνει τη Στρατιά ότι: «αγώνες τελευταίων ημερών επέδρασαν ολέθρια επί του ηθικού και πρέπει να αποφευχθεί κάθε επαφή με τον εχθρό, διότι η διάλυση θα είναι αναπόφευκτη». Την Ομάδα Φράγκου ακολουθούν το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων που αποτελεί το πλέον αξιόμαχο τμήμα της και η ανέπαφη ΙΙα Μεραρχία, αλλά οι μονάδες της εγκαταλείπουν τις θέσεις τους «επί τη θέα των Τουρκικών δυνάμεων». Νοτιοδυτικά του Ουσάκ η Ομάδα Φράγκου θα συνενωθεί στις 21/8 με μια μάζα 35.000 ανδρών που διέφυγαν από την κόλαση του Αλή Βεράν. Προέρχονταν από διάφορες μονάδες, είχαν αναμιχθεί και δεν διέθεταν καμιά μαχητική αξία.

«Τα ελάχιστα τμήματα τα αποτελούντα το σκελετό των μονάδων διαδοχικώς διαλύονται. Δια της κοιλάδας κινείται προς τα δυτικά όχλος, εις ουδέν έτερο αποβλέπων, ει μη προσεγγίσει Σμύρνη».

(Τηλεγράφημα προς Στρατιά από Ταγματάρχη Παναγάκο, 19/8/22)

Η σύμπτυξη των ελληνικών δυνάμεων στο νότο, από τις 14/8 μέχρι τις 17/8.

Η σύμπτυξη των ελληνικών δυνάμεων στο νότο, από τις 14/8 μέχρι τις 17/8.

Τα 2-3 συντάγματα που διατηρούν ακόμη κάποιο αξιόμαχο, καλύπτουν έναν θλιβερό όχλο που κινείται προς τη θάλασσα και στο διάβα του καίει και ληστεύει. Αυτή είναι η Στρατιά που υποχωρεί προς τη Σμύρνη. Αποτελείται ουσιαστικά από 3 μεραρχίες, βαριά απομειωμένες από τις διαρροές, με εκμηδενισμένο ηθικό, ανίκανες για μάχη. Η αποσύνθεση των μονάδων είναι γενική, το ηθικό των ανδρών έχει καταρρεύσει και η σωματική εξάντληση από τις αδιάκοπες πορείες, την πείνα και τη δίψα κάνουν αδύνατη οποιαδήποτε ιδέα για αντίσταση. Ενδεικτικά, η ανασυγκρότηση των συνταγμάτων της IVης Μεραρχίας στις 24/8 θα αποδώσει 113 αξιωματικούς και 550 οπλίτες. Οι παλαίμαχοι στρατιώτες, «προδομένοι» από την κυβέρνηση και τους ανώτατους διοικητές τους, αντιλαμβάνονται ότι ο πόλεμος έχει χαθεί και κανένας δεν είναι διατεθειμένος να σκοτωθεί ή να αιχμαλωτιστεί.

Μπορούσε να ανατραπεί η κατάσταση;

Μέχρι τις 16/8, ναι. Η Ομάδα Φράγκου, μολονότι είχε δοκιμαστεί σκληρά, διέθετε την αναγκαία ισχύ για να κρατήσει την τοποθεσία του Τουμλού Μπουνάρ. Επιβαλλόταν όμως να ληφθούν δραστήρια μέτρα για την επαναφορά της πειθαρχίας και την εκτέλεση των διαταγών. Αλλά αυτό υπερέβαινε κατά πολύ τις δυνατότητες του υποστράτηγου Φράγκου και του επιτελείου του.

Μετά το Τουμλού Μπουνάρ και μέχρι τις 20/8, η κατάσταση θα μπορούσε να βελτιωθεί, αλλά μόνο για την επίτευξη περιορισμένων στόχων, δηλαδή να συμπτυχθούν οι δυνάμεις συντεταγμένα, όχι όμως και να αμυνθούν πέριξ της Σμύρνης. Απουσιάζουν όμως οι διοικητές που θα ηγηθούν και θα επαναφέρουν την πειθαρχία. Κανείς από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία δεν θα πάει μπροστά, ώστε με το προσωπικό του παράδειγμα να εμψυχώσει και να βάλει τάξη στο χάος. Άλλωστε μέχρι και τις 21/8 η πολιτική ηγεσία θα αγνοεί ότι ο Ελληνικός Στρατός έχει συντριβεί και θα διορίσει τον ήδη αιχμαλωτισθέντα Τρικούπη αρχιστράτηγο.

Μετά τη διέλευση από το Ουσάκ στις 20/8, δεν υπήρχε πλέον καμιά απολύτως δύναμη για να σταματήσει τον ανθρώπινο χείμαρρο που με εξαντλητικές ημερήσιες πορείες κινούταν προς τη θάλασσα, παλεύοντας με το χρόνο προκειμένου να διαφύγει από τις τουρκικές μεραρχίες Ιππικού που κινούνταν στο πλευρό του με σκοπό να αποκόψουν την οδό διαφυγής του.

ekkenosi

Η Στρατιά, μετά από 5ήμερο αγώνα στη περιοχή του Αφιόν, ηττήθηκε τόσο αποφασιστικά που δεν ήταν σε θέση να προβάλει καμιά αντίσταση στους Τούρκους πλην μικρών τοπικών συγκρούσεων. Με απλά λόγια, δεν υπήρχαν οι ικανές και αναγκαίες συνθήκες για ανατροπή της κατάστασης ώστε να προβληθεί άμυνα ανατολικά της Σμύρνης. Όσοι ισχυρίζονται ότι η απουσία οχύρωσης ανατολικά της Σμύρνης, συνέβαλε στη μη προβολή άμυνας, σφάλουν. Δεν ήταν η οχύρωση που έλειπε. Δεν υπήρχε στρατός να σταθεί και να πολεμήσει.

5 Responses to Μικρασιατική Εκστρατεία: Ήταν δυνατή η άμυνα σε μια γραμμή ανατολικά της Σμύρνης τον Αύγουστο του 1922;

  1. Ο/Η ΑΝΤΙΟΧΟΣ 4 λέει:

    ΑΝ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΚΤΙΜΩ ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΟΝ ΕΙΔΙΚΟ-ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ,ΘΑ ΤΟΛΜΗΣΩ ΝΑ ΣΑΣ ΕΚΘΕΣΩ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ.ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΠΤΩΣΗΣ ΗΡΘΕ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΓΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ.ΟΙ ΕΠΙΤΕΛΙΚΟΙ ΠΡΟΤΕΙΝΑΝ ΔΙΑΦΟΡΑ…Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΣΤΕΙΛΕ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΤΑΣΙΑΣΑΝ ΣΤΑ ΠΛΟΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ…ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΕΦΥΓΕ ΚΛΑΙΓΟΝΤΑΣ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ…Ο ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ ΖΗΤΟΥΣΕ 2 ΜΕΡΑΡΧΙΕΣ ΓΙΑ ΑΓΩΝΑ ΜΕΧΡΙ ΕΣΧΑΤΩΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ…ΤΟΥ ΕΙΠΑΝ ΝΑ ΣΠΕΥΣΕΙ ΣΤΟΝ ΤΣΕΣΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΙΣΤΕΙ…ΠΕΡΑΣΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ ΣΜΥΡΝΗ ΣΕΡΝΟΝΤΑΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ-ΟΧΙ 5-10 ΑΛΛΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ…ΥΠΗΡΧΑΝ ΤΜΗΜΑΤΑ ΑΞΙΟΜΑΧΑ ΠΟΥ ΑΡΚΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΣΕ Ο ΚΑΡΑΜΠΙΜΠΕΡ ΟΜΩΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ Η ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑ ΔΕΝ ΤΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΑΜΥΝΘΕΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΕΠΕΛΑΥΝΟΝΤΑ ΚΕΜΑΛ…ΑΛΛΟΙ ΔΕΧΘΗΚΑΝ ΤΟ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ ΤΟΥ ΚΕΜΑΛ ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΣΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΜΑΧΗ…ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΔΕ ΣΤΑΘΗΚΑΝ ΠΟΥΘΕΝΑ ΜΕΧΡΙ ΧΙΟ-ΠΕΙΡΑΙΑ…ΥΠΗΡΧΕ Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΘΙΚΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΡΑΚΗ ΤΟΥ ΦΡΑΓΚΟΥ…ΘΕΛΗΣΗ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ…ΜΗΠΩΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟ 1974 ΕΙΔΑΜΕ ΑΛΛΟ ΕΡΓΟ Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ?

  2. Πιστεύω ότι ητελευταία φράση του ΑΝΤΙΟΧΟΥ τα λέει όλα και στην ουσία δεν υπάρχει διαφωνία με την συντακτική ομάδα. Υπήρχαν και άλλοι σαν τον Πλαστήρα -και ίσως ικανώτεροι- αυτό που δεν υπήρξε ήταν η στιβαρή ανώτατη ηγεσία.

  3. Ο/Η .+- λέει:

    Ισως καποιος εαν εχει την δυνατοτητα να παει να ξεσκονησει εαν υπαρχουν εγγραφα σχετικα με τις οχυρωσεις της Σμυρνης την περιοδο του Παγκαλου το 1920-21. Ισως εκει μεσα υπαρξουν χρησιμα στοιχεια.

    Επι τη ευκαιρια ειναι γνωστη η δομη της λογιστικης υποστηριξης κατα την διαρκεια της μικρασιατικης. Παρα το οτι υπαρχει ενα σχετικο βιβλιο της ΔΙΣ που ασχολειτια με το αντικειμενο, καποιες συμπληρωματικες πληροφοριες δεν θα ηταν ασχημα να βρεθουν και δημοσιευθουν. τι λετε;

    .και-

  4. Ο/Η Κλείτος ο Μέλας λέει:

    συγχαρητήρια για το μπλογκ και ιδιαίτερα για το αφιέρωμα στην επική Μικρασιατική Εκστρατεία!συμπληρώνοντας τους παραπάνω σχολιαστές θα ήθελα να προσθέσω οτι ο ίδιος ο πλαστήρας είχε ζητήσει να αμυνθεί ανατολικά της σμύρνης όπως ήδη αναφέρθηκε με δυνάμεις που θα ανασυγκροτούσε απο τα υποχωρούντα και διαφεύγοντα υπολείμματα της άλλοτε στρατιάς.Προσωπικά θεωρώ οτι η άμυνα ήταν δύσκολη μεν αλλά ΕΦΙΚΤΗ δε..διότι:
    1)ο συνταγματάρχης Πλαστήρας ήταν εκτός από άριστος γνώστης τηςκαι ΒΟΥΝΟ ηθικού που το μετέδιδε και στο 5/42. Ακατάβλήτος ο ίδιος και το 5/42 και οσα τμήματα ακολουθούσαν δεν απέφυγε τις μάχες αλλά όπου χρειάστηκε έμεινε και πολέμησε(σαλιχλί,σταυρός ερυθραίας)Λοιπον με έναν τέτοιο αρχηγό οι έλληνες στρατιώτες θα έβρισκαν ΗΘΙΚΟ και κουράγιο να πολεμήσουν για την διάσωση της Ιωνίας-θυμηθείτε πως η ανεξάρτητη μεραρχία διασώθηκε επειδή οι αξιωματικοί έπεισαν τους στρατιώτες τους για τις ικανότητες τους και το εφικτό της αποστολής τους(εξ΄ου και η πρώτη μου αγγύλη με την αρχαίζουσα έκφραση)οι στρατιώτες μας υπό τις διαταγές του πλαστηρα θα έβρισκαν ηθικό δεν ξέρω για πόσο αλλά θα έβρισκαν.
    2)συνεχίζοντας το συλλογισμό για το ηθικό.Υποθέτοντας οτι το ηθικό ήταν τόσο χαμηλό και οποιαδήποτε σκέψη για άμυνα ήταν μάταια.δηλαδή όταν αφήσαν την Ιωνία και αισθανόταν τα στρατά μας ασφάλεια αν οι τούρκοι περνούσαν στη χίο η στη σάμο δεν θα αμύνονταν?αν από τη Θράκη προήλαυναν προς θεσσαλονίκη η αθήνα ακόμα δεν θα έβρισκαν το ηθικό να αμυνθούν τι θα λεγαν στους τούρκους ελάτε εμείς κουραστήκαμε δεν πολεμάμε άλλο?δηλαδή να ευχαριστούμε τον κεμαλ που δεν είχε όρεξη για άλλες κατακτήσεις?δεν νομίζω.ηθικό τα στρατεύματα μας κάτω απο την κατάλληλη ηγεσία αλλά θα έβρισκε!ιδιαίτερα εαν η πολιτική ηγεσία τους έπειθε οτι η Ιωνία δεν είναι ξένο σώμα αλλά πατρώα γη η οποία κατοικείται από έλληνες από τότε που και η Αθήνα η Πρωτευουσα μας κατοίκειται!
    3)ο ίδιος ο κεμαλ έχει αναφέρει οτι Ελληνες αυτοηττήθηκαν!αυτό νομίζω είναι είναι ιδανικό συμπλήρωμα για τον παραπάνω συλλογισμό μου.δεν λέω πως οι τούρκοι δεν είχαν τακτικό πλεονέκτημά η οτι τελικά θα κερδίζαμε και άλλα τέτοια.Λέω όμως οτι με το πλαστήρα τα στρατεύματα θα είχαν και ηθικό και ικανότητες και όρεξη να αμυνθούν.
    4)για επάρκεια δυνάμεων για άμυνα πολύ εύκολα ανασυγκροτούσε οχι 2 αλλά και παραπάνω τη στιγμή που το βόρειο συγκρότημα ήταν άθικτο και με την ανεξάρτητη να πραγματοποιεί νέα κάθοδο των μυρίων κρατώντας τις δυνάμεις τις σχέδον ανέπαφες.μόνο έλλειψη σε πυροβόλα θα ύπήρχε καθώς τα περισσότερα εγκαταλείφθηκαν κατά την υποχώρηση αλλά κάτι θα βρίσκαμε..
    Συνεπώς θεωρώ οτι η άμυνα δεν ήταν αδύνατη κάθε άλλο…

  5. Ο/Η piterpan λέει:

    ΑΝΤΙΟΧΟΣ μην συγκρινης τη μικρα ασια με τη κυπρο του 74 στη κυπρο το παιχνιδι ηταν σικε εξ αρχης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s