Μικρασιατική Εκστρατεία: Ελληνικά Ελαφρά Πεδινά Πυροβόλα

Με την ανάρτηση αυτή συνεχίζεται η έκθεση του εξοπλισμού των δύο αντιπάλων κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία. Ειδικότερα, στην ανάρτηση αυτή εκτίθενται οι δύο τύποι ελαφρών πεδινών πυροβόλων που χρησιμοποίησε ο ΕΣ κατά την Εκστρατεία. Ο ένας και βασικότερος, το γαλλικό ελαφρύ πεδινό πυροβόλο προερχόταν από ίδιες αγορές του ΕΣ, ενώ το γερμανικό πυροβόλο υπήρξε λάφυρο των Βαλκανικών Πολέμων και γι΄αυτό διαθέσιμο σε περιορισμένο αριθμό.

Και πάλι, η επιδίωξη της παρουσίασης δεν είναι η εγκυκλοπαιδική έκθεση των τύπων, αλλά μια βασική ιδέα για τον εξοπλισμό της κάθε πλευράς και τις δυνατότητες που αυτός της παρείχε – ή δεν της παρείχε.

Ελαφρύ Πεδινό Πυροβόλο Schneider-Canet, Υπόδειγμα 1906

Πίνακας 1

Πίνακας 1

Βασικά Χαρακτηριστικά

Πρόκειται για τυπικό ελαφρύ πεδινό ταχυβόλο των αρχών του 20ου αιώνα, με ραβδωτή κάνη, υδροπνευματικό σύστημα οπισθοδρόμησης και κλείστρο έμφραξης, κάθετο στον άξονα του όπλου (πρόκειται για τύπο κλείστρου σχεδίασης του μηχανικού Canet). Έβαλε ολομερείς φύσιγγες, γεγονός που αύξανε την ταχυβολία του αλλά αύξανε τη φθορά του σωλήνα καθώς περιόριζε την ευκαμψία των πυρών. Τα βλήματα του πυροβόλου ήταν βάρους 6,5 χλγρ. και μικρής ρηκτικής ικανότητας. Το πυροβόλο ήταν ιππήλατο και συρόταν από έξι (6) άλογα. Συνοδευόταν από βλητοφόρο χωρητικότητας ~100 οβίδων (για την ακρίβεια 98). Κάθε πυροβολαρχία τεσσάρων (4) πυροβόλων συνοδευόταν από 12 βλητοφόρα, συνολικού αποθέματος 1.200 βλημάτων, σε αναλογία 4 εκρηκτικά προς 1 βολιδοφόρο. Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία και λόγω της μακροχρόνια χρήσης τους, τα πυροβόλα είχαν χάσει πολλές από τις βλητικές τους ιδιότητες, παρουσίαζαν μεγάλη διασπορά και το βεληνεκές τους είχε μειωθεί έναντι του αρχικού.

Ιστορικό

Το πυροβόλο Σνάιντερ-Κανέ των 75 χλστ., Υπόδειγμα 1906 αποτέλεσε μία από τις βασικές αγορές της κυβερνήσεως Θεοτόκη που είχε αναλάβει την αναδιοργάνωση και τον επανεξοπλισμό του στρατού μετά το 1897. Αγοράστηκαν 144 πυροβόλα το 1907, ενώ το 1914 παραγγέλθηκαν επιπλέον 32, τα οποία κατασχέθηκαν από τους Γάλλους στις αρχές του Α΄ΠΠ και χρησιμοποιήθηκαν από αυτούς μέχρι το 1917 οπότε και αποδόθηκαν στο στρατό της Εθνικής Άμυνας.

Κατά τις διεθνώς κρατούσες αντιλήψεις της εποχής, και ιδιαίτερα (αλλά όχι αποκλειστικά) τις γαλλικές, για τον βασικό εξοπλισμό του πυροβολικού επελέγη ένα ταχυβόλο πυροβόλο με διαμέτρημα 75 χλστ. Η επιλογή του έγινε κατόπιν διαγωνιστικής διαδικασίας στην οποία έλαβαν επίσης μέρος αντίστοιχα πυροβόλα των εταιρειών Έρχαρτ, Κρουπ και Άρμστρογκ, έναντι των οποίων υπερίσχυσε. Η εταιρεία Σνάιντερ ήταν βασική μεταλλουργική και οπλουργική βιομηχανία της Γαλλίας και ανταγωνιζόταν την Κρουπ στην παγκόσμια αγορά πυροβόλων.

Η ονομασία Σνάιντερ-Κανέ που συχνά χρησιμοποιείται οφείλεται στον σχεδιαστή Κανέ της εταιρείας Σνάιντερ, (κατά τρόπο ανάλογο με τα πυροβόλα Σνάιντερ-Δαγκλής, που οφειλόταν στο σχέδιο του Δαγκλή για πυροβόλο της ίδιας εταιρείας). Επισημαίνεται πάντως ότι απλώς η ονομασία «Σνάιντερ-Κανέ» δεν προσδιορίζει μονοσήμαντα έναν τύπο πυροβόλου, αφού ο Κανέ σχεδίασε και άλλα πυροβόλα για την Σνάιντερ. Η ονομασία Σνάιντερ-Κρεζώ που χρησιμοποιείται μερικές φορές οφείλεται στην κατασκευή των πυροβόλων στο εργοστάσιο της εταιρείας στην πόλη Κρεζώ.

Τονίζεται ότι το πυροβόλο Σνάιντερ-Κανέ είναι διαφορετικό από το περίφημο πυροβόλο των 75 χλστ. Υποδείγματος 1897, με το οποίο ενίοτε συγχέεται. Το τελευταίο υπήρξε το πλέον εξελιγμένο τεχνικά πυροβόλο αυτής της κατηγορίας για την εποχή του, αποτέλεσε το βασικό πυροβόλο του γαλλικού στρατού μέχρι και τον Α΄ΠΠ, και ήταν προϊόν εξέλιξης του γαλλικού υπουργείου αμύνης και όχι ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Το ελληνικό Σνάιντερ υπήρξε μία από τις πολλές εκδόσεις (εξελισσόμενες κάθε έτος σχεδόν) της γαλλικής εταιρείας. Ενδεικτικά, στη Σερβία πωλήθηκε το σχεδόν πανομοιότυπο υπόδειγμα Μ.1907, καθώς η αγορά έγινε το 1908. Εν πάση περιπτώσει, τα πυροβόλα της εταιρείας Σνάιντερ ήταν «εξαγωγικά» πυροβόλα, υποδεέστερα σε επιδόσεις έναντι του Υποδείγματος 1897, καθώς ήταν πιο βραχύκανα και με αισθητά μικρότερη ταχυβολία, αν και λόγω μικρότερου βάρους διέθεταν μεγαλύτερη ευκινησία.

Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία, τα Σνάιντερ-Κανέ αποτέλεσαν τον κορμό του Πυροβολικού Σώματος Στρατού, χρησιμοποιούμενα από τα Συντάγματα Πυροβολικού των Σωμάτων.

Φωτογραφίες

Εικόνα 1: Σχέδιο του Πυροβόλου, πίσω αριστερή όψη

Εικόνα 1: Σχέδιο του Πυροβόλου, πίσω αριστερή όψη

Εικόνα 2: Σχέδιο του Πυροβόλου, πίσω δεξιά όψη

Εικόνα 2: Σχέδιο του Πυροβόλου, πίσω δεξιά όψη

Εικόνα 3: Πυροβόλο Σνάιντερ-Κανέ ταγμένο για βολή, κάπου στη Μικρασία.

Εικόνα 3: Πυροβόλο Σνάιντερ-Κανέ ταγμένο για βολή, κάπου στη Μικρασία.

Εικόνα 4: Πυροβολαρχία Σνάιντερ-Κανέ ταγμένη για βολή, με τα σκέλη σε υπόσκαφο έδαφος για να αυξηθεί η κλίση του σωλήνα - και το βεληνεκές του πυροβόλου.

Εικόνα 4: Πυροβολαρχία Σνάιντερ-Κανέ ταγμένη για βολή, με τα σκέλη σε υπόσκαφο έδαφος για να αυξηθεί η κλίση του σωλήνα – και το βεληνεκές του πυροβόλου.

Εικόνα 5: Πυροβόλο Σνάιντερ-Κανέ ταγμένο για βολή. Δίπλα το εφόλκαιο του βλητοφόρου του.

Εικόνα 5: Πυροβόλο Σνάιντερ-Κανέ ταγμένο για βολή. Δίπλα το εφόλκαιο του βλητοφόρου του.

Εικόνα 6: Σνάιντερ-Κανέ ταγμένο για βολή σε υπόσκαφο έδαφος ώστε να δοθεί μεγάλη κλίση στο σωλήνα. Εικάνεται ότι είναι ταγμένο για αντιαεροπορική βολή.

Εικόνα 6: Σνάιντερ-Κανέ ταγμένο για βολή σε υπόσκαφο έδαφος ώστε να δοθεί μεγάλη κλίση στο σωλήνα.

Εικόνα 7: Πυροβολαρχία Σνάιντερ-Κανέ, ταγμένη για βολή.

Εικόνα 7: Πυροβολαρχία Σνάιντερ-Κανέ, ταγμένη για βολή.

Εικόνα 8: Πυροβολαρχία Σνάιντερ-Κανέ ιππήλατη, κατά τη διάρκεια στάσης.

Εικόνα 8: Πυροβολαρχία Σνάιντερ-Κανέ ιππήλατη, κατά τη διάρκεια στάσης.

Ελαφρύ Πεδινό Πυροβόλο Krupp, Υπόδειγμα 1903/1910/1911

Πίνακας 2

Πίνακας 2

Βασικά Χαρακτηριστικά

Πρόκειται για τυπικό ελαφρύ πεδινό ταχυβόλο των αρχών του 20ου αιώνα, με ραβδωτή κάνη, υδροπνευματικό σύστημα οπισθοδρόμησης και κλείστρο έμφραξης, κάθετο στον άξονα του όπλου (πρόκειται για τύπο κλείστρου σχεδίασης του μηχανικού Canet). Έβαλε ολομερείς φύσιγγες, γεγονός που αύξανε την ταχυβολία του αλλά αύξανε τη φθορά του σωλήνα καθώς περιόριζε την ευκαμψία των πυρών. Τα βλήματα του πυροβόλου ήταν βάρους 6,35 χλγρ. και μικρής ρηκτικής ικανότητας – τον τύπο αυτόν της Krupp, τουλάχιστον, χρησιμοποιούσε το πυροβόλο στον τουρκικό στρατό. Πιθανότατα στον ΕΣ χρησιμοποιούταν το βλήμα βάρους 6,5 χλγρ.  Το πυροβόλο ήταν ιππήλατο και συρόταν από έξι (6) άλογα. Συνοδευόταν από βλητοφόρο χωρητικότητας ~100 οβίδων (για την ακρίβεια 96). Κάθε πυροβολαρχία τεσσάρων (4) πυροβόλων συνοδευόταν από 12 βλητοφόρα, συνολικού αποθέματος 1.200 βλημάτων, σε αναλογία 4 εκρηκτικά προς 1 βολιδοφόρο.

Ιστορικό

Το ελαφρύ πεδινό πυροβόλο Κρουπ των 75 χλστ., Υπόδειγμα 1903 αποτέλεσε το βασικό εξαγωγικό μοντέλο ελαφρού πεδινού πυροβόλου της εταιρείας Κρούπ κατά τις αρχές του 20ου αιώνα. Πωλήθηκε σε πολύ μεγάλο αριθμό στη Ρουμανία καθώς και στην Νορβηγία και την Ολλανδία.

Αποτέλεσε το βασικό ελαφρύ πεδινό πυροβόλο του οθωμανικού στρατού από τις αρχές του αιώνα μέχρι και τον Α΄ΠΠ. Το πυροβόλο αποκτήθηκε σε μεγάλο αριθμό μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους, με διαδοχικές αγορές μεταξύ 1904 και 1911, ελαφρώς τροποποιημένων παραλλαγών του βασικού πυροβόλου, τα υποδείγματα Μ-1903, Μ-1910 και Μ-1911 που δύσκολα διακρίνονται μεταξύ τους και συνήθως αναφέρονται συνολικά ως «Υπόδειγμα Μ-1903». Τα μεταγενέστερα υποδείγματα (-1910 και -1911) φαίνεται να είχαν αποκτηθεί σε δύο παραλλαγές, μία για το πεζικό και μια λίγο ελαφρύτερη για το ιππικό.

Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους σημαντικός αριθμός πυροβόλων του τύπου αυτού έπεσε στα χέρια του Ελληνικού και του Βουλγαρικού Στρατού. Από τα λάφυρα αυτά προήλθε ο μικρός αριθμός που χρησιμοποιήθηκε στη Μικρά Ασία, όπου ήταν δευτερεύουσας σημασίας εξοπλισμός. Χρησιμοποιήθηκε σε ανεξάρτητες πυροβολαρχίες υπό τη διοίκηση τομέων στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας ή σε δευτερεύοντες αμυντικούς τομείς. Εξ αιτίας του τρόπου απόκτησης, το σύνολο των ελληνικών πυροβόλων αποτελούταν από ένα μείγμα από όλες τις παραλλαγές του βασικού τύπου, με πιο πολυάριθμη αυτή του Υποδείγματος 1903.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ ο σημαντικός αριθμός πυροβόλων του τύπου που περιήλθαν στην κατοχή του ΕΣ κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους δεν χρησιμοποιήθηκε στη Μικρασιατική Εκστρατεία, μετά τη λήξη της και εξ αιτίας των απωλειών και της φθοράς των πυροβόλων Κανέ που ήταν ο βασικός εν χρήσει αντίστοιχος τύπος, το μεγάλο απόθεμα των Κρουπ αξιοποιήθηκε και τελικώς χρησιμοποιήθηκε εντατικά στον Β’ ΠΠ.

Φωτογραφίες

Εικόνα 1: Έγχρωμο σχέδιο του πυροβόλου

Εικόνα 1: Έγχρωμο σχέδιο του πυροβόλου

Εικόνα 2: Κρουπ 75 χλστ., λάφυρα του ΕΣ κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο

Εικόνα 2: Κρουπ 75 χλστ., λάφυρα του ΕΣ κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο

Εικόνα 3: Το πυροβόλο σε χρήση από τον Ελληνικό Στρατό, κάπου στη Μικρασία.

Εικόνα 3: Το πυροβόλο σε χρήση από τον Ελληνικό Στρατό, κάπου στη Μικρασία.

Εικόνα 4: Το πυροβόλο ιππήλατο, εν υπηρεσία στον οθωμανικό στρατό.

Εικόνα 4: Το πυροβόλο ιππήλατο, εν υπηρεσία στον οθωμανικό στρατό.

Εικόνα 5: Πυροβόλο του τύπου εκτεθειμένο στο Πολεμικό Μουσείο της Αθήνας

Εικόνα 5: Πυροβόλο του τύπου εκτεθειμένο στο Πολεμικό Μουσείο της Αθήνας

29 Responses to Μικρασιατική Εκστρατεία: Ελληνικά Ελαφρά Πεδινά Πυροβόλα

  1. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    Ἡ μικρή γωνία ἀνυψώσεως 15-16 μοιρῶν,που ὑποχρέωνε σε ἐκσκαφή κάτωθεν της ἀκτηρίδος ὥστε να ἐπιτευχθεί ἐπαρκής ἀνύψωση περί τις 40 μοίρες για την ἐπίτευξη μεγίστου βεληνεκοῦς, ἦταν συνέπεια της μακρᾶς ὁπισθοδρομήσεως των πυροβόλων της ἐποχῆς, σε συνδυασμό με τη μορφή του σκέλους που ἦταν στενό και κυτιοειδές,και ἔτσι δέν ἐπέτρεπε δίοδο στα ὁπισθοδρομοῦντα μέρη.

    Στην πραγματικότητα αὐτό ἦταν ἀναχρονιστικό ἤδη την ἐποχή που ἀγοράστηκαν τα Σνάϊδερ-Κανέ, το 1908, ἀλλά για λόγους κόστους (και κυρίως βάρους,καθώς τα πεδινά τότε ἦσαν ἱππήλατα), κατασκευαζόταν ἔτσι μέχρι και το 1918, ἀκόμη και για μεγάλους στρατούς.

    Μετά τον Α΄ΠΠ, και προκειμένου να ἀξιοποιηθοῦν διαθέσιμα πεδινά ἀντί της ἀγορᾶς νέων, αὐτά τοποθετήθηκαν σε νέους δισκελείς ἤ και μονοσκελείς κιλλίβαντες, οἱ τελευταίοι με διχάλωση που ἑπέτρεπε τη δίοδο στα ὁπισθοδρομοῦντα μέρη.
    Το Κρούππ της εἰκονας 5 εἶναι εἶναι ἐκσυγχρονισμένο με μονο διχαλωτό σκέλος.
    Παρεμφερές,ἀλλ΄ὅχι ὅμοιο,εἶναι και το κατά πάσα πιθανότητα ὀλλανδικό πυροβόλο της ἀκόλουθης φωτό,κάτω ἀπό το 25άλιβρο

    http://www.modelclub.gr/forums/index.php/topic,2557.0.html

    Τα περισσότερα Κρούππ του 1903,(που ἡ ΔΙΣ ἀναφέρει ὡς ὑπ.1904),που ἐκσυγχρονίστηκαν κατά τον Μεσοπόλεμο,μεταξύ αὐτῶν πιθανόν και κάποια ἑλληνικά,ἐκσυγχρονίστηκαν ἀπό το Ὀλλανδικό ὁπλουργείο Siderius.

  2. Ο/Η ΚΛΕΑΝΘΗΣ λέει:

    Αγαπητέ Αχέροντα,

    Οι πληροφορίες σου για τον τρόπο επίτευξης αυξημένης γωνίας ανύψωσης και συναφώς του βεληνεκούς, είναι πολύ ενδιαφέρουσες.

    Η πατέντα της εκσκαφής για την ανύψωση της κάνης δεν πιστεύω ότι έτυχε μεγάλης χρήσης στην Μικρά Ασία ή αλλού, το πρόβλημα του μικρού βεληνεκούς είναι καταγεγραμμένο. Η ΔΙΣ αναφέρει για το θέμα πως η τεχνητά ανυψωθείσα κάνη δημιουργούσε προβληματική επανάταξη του πυροβόλου, πολύ δύσκολα λοιπόν θα έκανε κανονική βολή από τέτοια θέση.
    Η ΔΙΣ επίσης αναφέρει όντως την λύση της εταιρείας Σιντέριους για τη βελτίωση των ελληνικών Κρουπ, αλλά δεν λέει ότι αυτές οι λύσεις τελικά πραγματοποιήθηκαν στα πυροβόλα μας, ενώ π.χ. περιγράφει αρκετές άλλες επισκευές και προσθήκες, κάτι που με κάνει να υποθέτω ότι τελικώς δεν έγιναν. Ξέρεις κάτι για αυτό;

  3. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    @Κλεάνθης

    Χαίρε φίλτατε.

    Το τέχνασμα της ἐκσκαφῆς ἤ ὑποσκαφῆς ἔτυχε εὐρείας σχετικά ἐφαρμογῆς ὅσο τα πεδινά της πρώτης γεννεᾶς με ὑδραυλικό σύστημα ὁπισθοδρομήσεως τύγχαναν ἀξιοποιήσεως, ἀκόμη και στον Β΄ΠΠ και μεταγενέστερα.
    Ἀκόμη και το 25λιβρο (ἀνύψωση 40°) κατέφευγε σε αὐτήν την λύση κατά περιπτώσεις, προκειμένου να πραγματοποιήσει βολή στην ἄνω ὁρθή γωνία (45°+).

    Τα δισκελή με περιορισμένη ἀνύψωση,δηλαδή κάτω των 45°, ὅπως το γερμανικό LFH 18 105mm, μποροῦσε ἐπίσης να το κάνει, ἐπειδή ὅμως στα δισκελή ἀπαιτείται διπλή ὑποσκαφή,δέν ἦταν το ἴδιο δημοφιλής μέθοδος.

    Το πρόβλημα στην ἐπανάταξη τώρα,που ἀναφέρει ἡ ΔΙΣ,ἀφορᾶ κυρίως στα ἄκαμπτα πυροβόλα χωρίς σύστημα ὁπισθοδρομήσεως, ὅπως στα παλαιά Κρούππ ὑπ.1873,1876,1891,κ.ο.κ., καθώς και στα Ντε Μπάνζ ὑπ.1878 των 120. (τα ἀποκαλούμενα και βραδυβόλα, ἀκριβῶς ἐξ αἰτίας της ἀνάγκης ἐπανατάξεως μετά ἀπό κάθε βολή)

    Φωτογραφικά στιγμιότυπα ἀπό την Μικρασιατική Ἐκστρατεία ἐπιβεβαιώνουν ὅτι τα Ντε Μπάνζ ἔβαλαν και ἀπό θέση τεχνητῆς ἀνυψώσεως ,συνήθως ὅμως ὅχι με ὑποσκαφή, ἀλλά με «ἀναβάθμιση», δηλαδή τοποθετημένα σε ἀναβαθμό, (χώμα ἀποτεθειμένο και πεπατημένο σε πλαίσιο ἀπό πασσάλους σε ἕνα στιγμιότυπο).

    Προφανῶς σε περἰπτωση μετατοπίσεως, ἰδίως στο κατά διεύθυνση τόξο, ἡ ἐπανάταξη δέν θα ἦταν εὐχερής για ἕνα τόσο βαρύ ὅπλο, ἀλλά στα ἐλαφρότερα ὅπλα Π/Β της ἰδίας τεχνολογίας των 75 ἤ μικρότερα, παλευόταν.

    Για τις βελτιώσεις της Σιντέριους στα ἑλληνικά Κρούππ ὑπ.1903, δέν ἔχω τίποτε συγκεκριμένο ὑπόψιν, ἀλλά σε ἐπετειακή ἔκδοση του περιοδικοῦ «Σύγχρονος Στρατός», (ἤ των ἐκδόσεων Περισκόπιο, δέν εἶμαι πλέον βέβαιος) με θέμα την γερμανική εἰσβολή του 1941, ὑπήρχε ἀφιέρωμα στην δράση της Δ1 ΜΠΠ, με τέτοια π/β, ὅπου ἀναφέρεται ὅτι εἴχαν ἀναβαθμιστεί με την βοήθεια ὀλλανδικῆς ἐταιρείας, και το μέγιστο βεληνεκές εἴχε αὐξηθεί ἀπό τα 6.000 στα 7.500 μέτρα χωρίς ἐκσκαφή κάτω ἀπό την ἀκτηρίδα.

    Το μέγιστο ἐπιτεύξιμο βεληνεκές των νεόδμητων Σνάϊδερ-Κανέ και Κρούππ ὑπ. 1903 κυμαινόταν στα 8.500 ἕως 9.000 μέτρα, με την πατέντα της τεχνητῆς ἀνυψώσεως.

  4. Ο/Η Κ/Δ ΚΒ λέει:

    Καλησπέρα σας και Χρόνια Πολλά,
    Συγχαρητήρια για άλλη μια φορά στον ΚΛΕΑΝΘΗ.

    Μερικές σημειώσεις:

    Η προσπάθεια αναβάθμισης των Krupp έγινε το 1932, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο αν συνεχίστηκε και εφαρμόστηκε αργότερα σε περισσότερα πυροβόλα. Σίγουρα δεν προχώρησε κάποιο τέτοιο πρόγραμμα το 1933, αλλά δεν ξέρω για την περίοδο 1934-1935. Από το 1936-1940 πάντως δεν έγινε κάτι τέτοιο. Προσωπικά πιστεύω ότι δεν προχώρησε πέρα από το πρωτότυπο στην Ολλανδία.

    Το άρθρο για την Δ1 ΜΠΠ στο περιοδικό ΠΟΛΕΜΟΣ & ΙΣΤΟΡΙΑ αναφέρει στην εισαγωγή τα περί εκσυγχρονισμού στην Ολλανδία αλλά μάλλον πρόκειται για μια βεβιασμένη θέση θεωρώντας τα γραφόμενα στην ΔΙΣ ως δεδομένα για το σύνολο των πυροβόλων. Πάντως μέσα στο κείμενο σημειώνεται ότι σε μια τουλάχιστον περίπτωση επετεύχθη βολή στο μέγιστο βεληνεκές στα 7.900 μέτρα αφού όμως είχε γίνει εκσκαφή του εδάφους γύρω από την ακτηρίδα. Αν σκεφτούμε ότι το απλό μοντέλο επετύγχανε μέγιστο βεληνεκές 5.900 μέτρα και το τροποποιημένο στην Ολλανδία χωρίς εκσκαφή 7.500 μέτρα, μου φαίνεται το να πετυχαίνει μόνο 400 επιπλέον μέτρα με εκσκαφή είναι λίγο.

    Σε σχέση με τα 80 Krupp που γράφει η ΔΙΣ, αυτά επισκευάσθησαν απλώς, δεν προκύπτει από κάπου ότι έλαβαν το ολλανδικό πακέτο. Άλλωστε οι περιγραφόμενες εργασίες φαίνεται ότι δεν έχουν σχέση με τις ολλανδικές τροποποιήσεις.

    Το ολλανδικό 75άρι του Πολεμικού Μουσείου δεν είναι το πρωτότυπο που εστάλη στην Ολλανδία το 1932. Καμμία σχέση. Άλλωστε η κάννη του, έχει τα εμβλήματα της ολλανδικής εταιρείας -αν δεν κάνω λάθος. Μας το έδωσαν πρόσφατα (κάποιος μου ΄χει πει αλλά δεν θυμάμαι). Το κουφό είναι ότι κάπου στο εσωτερικό του μουσείου στα εκθέματα έχουν μια μικρή μινιατούρα πυροβόλου Krupp που έχει κάποιες τροποποιήσεις και πιθανόν είναι ένα μοντέλο σε μικρή κλίμακα του ολλανδικού πρωτοτύπου (λανθασμένα αναφέρεται ως Model 1906).

    Με το παραπάνω συνδέεται και το γεγονός ότι στην Μικρασιατική Εκστρατεία τα πεδινά Schneider (με παρόμοια βλητικά χαρακτηριστικά του Krupp) είχαν κανονικό βεληνεκές 6.000 μέτρα και με εκσκαφή 34 μοιρών επετύγχαναν μέγιστο βεληνεκές 8.000 μέτρα.

    Δεν νομίζω να έχω δει πουθενά αναφορά για βεληνεκή 8.500 μέτρα και 9.000 για τα πεδινά Krupp και Schneider. Η μόνη που έχω δει είναι για 7.900-8.000 με εκσκαφή.

    Μου προκαλεί εντύπωση πως ενώ το 1917 (ας πούμε) είχαμε 144+32 Schneider πεδινά (δεν ξέρω αν είχαμε απώλειες εν τω μεταξύ) το 1922 είχαμε καταλήξει με 134 σε Μικρά Ασία και Θράκη (δεν ξέρω αν είχαμε και σε Μακεδονία-Ήπειρο). Το 1923 είχαμε 70 (εδώ ξέρουμε τι μεσολάβησε) και το 1940 μόλις 61!

    Καλή Ανάσταση

  5. Ο/Η ΚΛΕΑΝΘΗΣ λέει:

    Aγαπητέ Κ/Δ ΚΒ,

    Κατ΄ αρχάς το κείμενο της ανάρτησης γράφτηκε από τον Βελισάριο στον οποίο ανήκουν τα συγχαρητήρια. Η δική μου συμβολή ήταν μόνο για την αλλαγή της βασικής σκευής του πεδινού πυροβολικού μετά την Μικρασιατική, από Σνάιντερ σε Κρουπ.

    Για το θέμα του εκσυγχρονισμού του Κρουπ, θα συμφωνήσω μαζί σου, μάλλον δεν εκσυγχρονίστηκαν. Δύσκολο να δεχτεί κανείς πως κάτι τέτοιο δεν θα αναφερόταν από την ΔΙΣ, που κάνει λόγο μόνο για το πυροβόλο δοκιμής.

    Για την τελευταία σου παράγραφο, από που προκύπτουν οι αριθμοί 70 το 1923 και 61 το 1940; Στην ΔΙΣ βλέπω στον πίνακα «1923-1935», 88 συνολικά Σνάιντερ 75 (σελ. 6 υπόδειγμα 1908 61 τεμ. και σελ. 7 υποδείγματα 1904 και 1907, 21 και 6 τεμ.)

  6. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    @Κ/Δ ΚΒ

    Τα βεληνεκή των 8.500 εως 9.000 μέτρων εἶναι τα βεληνεκή που οἱ κατασκευαστές ἔδιναν ὡς ἐπιτεύξιμη,και ἀναφέρεται στο βιβλίο «Artillerie im zwanzigsten Jahrhundert» του Franz Kosar,που το ἔχω,και σε ἄλλα βιβλία που ἔχω ξεφυλλίσει.

    Ἐπίσης, σαφῶς ἀναφέρω ὅτι τα βεληνεκή αὐτά εἶναι ἐπιτεύξιμα με τεχνητή ἀνύψωση.

    Το ἄν στον Ε.Σ καταγράφηκε βολή στα 8.000 μέτρα με 34°, δέν ἀναιρεί ἐλαφρῶς μεγαλύτερη ἐπίδοση με 42-45°, ὑπόψιν ὅτι στην φωτό 6 (που μετά βεβαιότητος δέν ἀφορᾶ ἀντιαεροπορική βολη/διαμόρφωση) ἡ κλίση εἶναι πιό κοντά στις 40° ἀπ᾿ὅτι στις 34.

    Στην ἐπετειακή ἔκδοση του «Π&Ι», ὅντως δέν τεκμηριώνεται πειστικά ἡ ἀναβάθμιση των Κρούππ.
    Μία ἄλλη ἀνακρίβεια του τεύχους, ἄσχετη με το θέμα μας ἦταν ἡ περιγραφή παλαιού, ἀλλά μεταπολεμικοῦ πυροβολείου ὡς ἐξοπλισμένου με πύργο Μ-47, ἐνῶ ὁ πύργος προερχόταν ἀπό Μ-18.

    Ἄν,ἀπ᾿ὅτι κατἀλαβα ἔχεις το τεύχος, μπορείς να το ψάξεις.

  7. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    @Κ/Δ ΚΒ

    Κάτι ἀκόμη, ἐγώ δέν εἶπα ὅτι το ὀλλανδικό Κρούππ του Πολεμικού Μουσείου, με τα ἐραλδικά σύμβολα στην κάννη ἦταν δικό μας ἐκσυγχρονισμένο, ἄν ἔτσι ἔγινε ἀντιληπτό, ἀλλά ἀπλῶς ἐκσυγχρονισμένο, με διχαλωτό σκέλος, γιά να το παρατηρήσουν οἱ ἀναγνώστες/σχολιαστές.

    Για την μινιατούρα που ἀναφέρεις, ἄν εἶναι ἡ ἴδια που εἴδα στο Landships ἤ στο AxisHistoryForum, ἀναπαριστᾶ το ἐκσυγχρονισμένο Κρούππ του Ἄλσους Στρατοῦ, του συνδέσμου που παρέθεσα ἀνωτέρω.

  8. Ο/Η .+- λέει:

    Νομιζω οτι η αναβθμηση αφορουσε τουλαχιστον 80 πεδινα Κρουπ. Συμφωνα με την ΔΙΣ αυτα «επισκευαστηκαν». Αλλα το σχολιο μαλλον δεν μπορει να θεωρηθει ακριβες. Αλλα το θεμα ειναι οτι μαλλον τροποποιηθηκαν να βαλουν και το Γαλλικο βλημα των 75χλς επιτρεποντας την τυποποιηση στα πεδινα. Μενει το ερωτηματικο γιατι για τα υπολοιπα Κρουπ δεν ειναι γνωστο να εγινε τιποτε.

    .και-

  9. Ο/Η Κ/Δ ΚΒ λέει:

    Συγχαρητήρια λοιπόν στον Βελισσάριο για την ανάρτηση.
    Φίλε ΑΧΕΡΟΝΤΑ ευχαριστώ για την διευκρίνιση για τα μέγιστα βεληνεκή. Συμφωνώ ότι αν με 34 μοίρες ανύψωση είχαμε 8.000 μέτρα με 40-45 ακόμα μεγαλύτερη. Απλά σημείωσα ποιά ήταν η επίδοση με την καταγεγραμμένη βολή με 34 μοίρες. Αυτό που λέω για το πυροβόλο του Μουσείου ότι δεν είναι το πρωτότυπο, αφορά την παράθεση της φωτό 5, για να μην υπάρχει σύγχυση.
    Φίλε ΚΛΕΑΝΘΗ στον πίνακα της ΔΙΣ κοιτάω μόνο τα 61 γιατί τα υπόλοιπα υποθέτω ότι είναι λάφυρα κι όχι από την αρχική αγορά.
    Φίλε .+- δεν νομίζω να προχώρησε η μετασκευή των πεδινών Krupp και μάλιστα δεν αξιοποιήθηκε το σύνολο αυτών γιατί κατά κύριο λόγο οι μεραρχίες είχαν ορεινή σύνθεση.

  10. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    @Κ/Δ ΚΒ

    Ὅντως τα 21 ὑπ.1904 ἦσαν πρώην βουλγαρικά,τα δέ 6 ὑπ.1907 πρώην σερβικά.

  11. Ο/Η .+- λέει:

    @Ο/Η Κ/Δ ΚΒ λέει: 04/13/2015 στο 20:12

    Απο οσα ειναι γνωστα τα πεδινα υπαγονταν σε Σντ πεδινου πυροβολικου σε ΣΣ, απο το 1914 τουλαχιστον, και αυτη η επιλογη διατηρηθηκε μεχρι και το 1940. Οι ΜΠ εστω και εαν ηταν ορεινης συνθεσης, αποκτουσαν 1 πεδινη μρ απο αποσπαση απο το Σντ του ΣΣ. Στην ουσια αναλογουσε 1μρ πεδινων ανα ΜΠ. επιπλεον πεδινα αναλογουσαν στο Ιππικο. Εκει ομως ποτε δεν ηταν σταθερο και σιγουρο, ποσα πεδινα θα υπαγονταν σε αυτην καθως διαχρονικα αλλαξε πολλες φορες το οργανωτικο σχημα του ΕΣ. Για παραδειγμα εχω βρει οτι το 1930 η ΜΙπ. ειχε 7 πρβ απο τις οποιες οι 2 με ορειβατικα των 65χλς και οι υπολοιπες με πεδινα. Το 1940 η μεραρχια ειχε μεινει με μολις 3 πρβ! (2 πεδινες και 1 ορειβ.)

    Υπαρχει το σημαντικο προβλημα της χρησης των Γαλλικων πυρομαχικων στα Κρουπ. Αν δεν απατομαι ηταν ακριβως αυτη η επιλογη που τους ωθησε για τις μετασκευες εξαιτιας της ευρειας χρησης (βλεπε παρακατω).

    …Εξοχο Αρθρο.

    Μια συμπληρωματικη διευκρηνηση. Τα σντ πεδινου των 3μρ ηταν μειχτης συνθεσης: 2/3 Schneider, 1/3 Krupp. απο ποτε ακριβως ειναι αγνωστο. Στην Μικρασιατικη ηταν σιγουρα ετσι και μαλλον διατηρηθηκε μεχρι και το 1941 (Βλεπε ΔΙΣ σχετικα με την μικρασιατικη).
    ενα ενδιαφερον σημειο ειναι εαν ολα τα Κρουπ προερχονταν απο τα λαφυρα των βλακανικων ή και του Α’ΠΠ, ή υπαρχουν και επιπλεον που «σηκωθηκαν» απο τις αποθηκες κατα την διαρκεια της μικρασιατικης, οπως εγινε και με τα Σκοντα των 105χλς. ειναι ακομη αδιευκρηνηστο εαν ειναι δυνατον να γινει μια διακρησει σε οτι αφορα τα λαφυρα (ποσοτητες, υποδειγμα) που αποχτηθηκαν αναλυτικα σε καθε αναμετρηση ξεχωριστα. το ιδιομισχυει και για τα Βουλγαρικα και Σερβικα πυροβολα.
    Αγνωστο παραμενει ποσα Schneider χαθηκαν κατα την διαρκεια των Βαλκανικων, ποσα κατα την διαρκεια του Α’ΠΠ και ποσα υπηρχαν τελικα το 1919 διαθεσημα. Εχω εντοπισει καποιες ασαφειες και αντικρουομενα στοιχεια που προκαλουν περισσοτερο συγχηση παρα βοηθουν.
    Το προβλημα της ακριβειας των στοιχειων ειναι σημαντικο και για τα υπολοιπα πυροβολα σε χρηση απο τον ΕΣ.

    ειναι δυνατον να υπαρξουν (τουλαχιστον μελλοντικα) οι ακριβεις ΠΟΥ για ολες τις μοναδες του ΕΣ απο επιπεδο διοιμηριας μεχρι ΣΣ;

    Θα ηταν σημαντικο και στο υπαρχον αρθρο να υπαρξουν, εαν εινι δυνατον, παραπλησια στοιχεια.

    …καθυστερημενα, πολλες ευχες, Καλο Πασχα.

    .και-

  12. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    @.+-
    Ἡ προβλεπόμενη σύνθεση του μεραρχιακοῦ πυροβολικοῦ το 1940 ἦταν καθ᾿ὁλοκληρίαν ὀρειβατική.
    Κάθε ΜΠ διέθετε ἕνα Σύνταγμα Ὀρειβατικοῦ Πυροβολικοῦ (ΣΟΠ),το ὁποίο ἔπαιρνε τον ἀριθμό της ΜΠ,π.χ ΧΙ ΣΟΠ,ἑνῶ τα ΣΟΠ των ΣΣ ἔπαιρναν τον ἀριθμό ἐκείνων,π.χ Δ΄ΣΟΠ.
    Κάθε μεραρχιακό ΣΟΠ περιελάμβανε 2 Μοίρες των 7,5 ἐκατοστῶν (των «ἑπτά και πέντε» κατά την τότε ὀρολογία),των 8 σωλήνων ἑκάστη,και μία των 10,5 ἑκατοστῶν (των «δέκα και πέντε»),ἐπίσης των 8 σωλήνων.
    Τα ΣΟΠ των ΣΣ περιελάμβαναν θεωρητικά μία Μοίρα των 75 και μία των 105,ἀλλά δέν προκύπτει ἀπό ποῦ ἐξευρέθηκαν,ἰδίως τα των 105.
    Κἄπου πάντως ἀναφέρεται ὅτι σε κάποια μάχη «το Δ΄ΣΟΠ ἐξήντλησε τα πυρομαχικά του».
    Τα πεδινά ἦσαν ἑν συνόλω 208,και ἀνέβαιναν σε 216 συνυπολογιζομένων 8 Ἔρχαρτ των 77 ὑπ.1896 (C-96),τα ὁποία δέν προβλεπόταν ἀρχικῶς να ἀξιοποιηθοῦν.
    Ἀφαιρόντας τα 88 συνολικά Σνάϊντερ,ἀπόμένουν 120 Κρούππ.

  13. Ο/Η .+- λέει:

    Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει: 04/14/2015 στο 21:35

    Οκ! στο μεραρχιακο ορειβατικο πυροβολικο δεν εχω κατι τι να αμφισβητησω. Αυτο που γνωριζω ειναι οτι οι ΜΠ προικοδοτοντουσαν με μια πεδινη μρ απο το ΣΠΠ του ΣΣ που υπαγοντουσαν, μια παλια πρακτικη απο την μικρασιατικη.
    Την μοναδικη χρονικη περιοδο που οι ΜΠ ειχαν ΣΠ μειχτης συνθεσης ηταν κατα την διαρκεια του Α’ΠΠ. Τοσο πριν, οσο και μετα (βλεπε ΔΙΣ), τα ορειβατικα και τα πεδινα υπαγοντουσαν σε διαφορετικες μοναδες που αντιστοιχουσαν σε διαφορετικους σχηματισμους. Τα ορειβατικα στις ΜΠ και τα πεδινα των 75χλς στα ΣΣ.

    «…Τα ΣΟΠ των ΣΣ περιελάμβαναν θεωρητικά μία Μοίρα των 75 και μία των 105,…»
    εισαι σιγουρος; Απο οσα ειναι γνωστα, (βλεπε βιβλια ΔΙΣ) τα ΣΣ δεν ειχαν οργανικο ΣΟΠ, μονο τα πεδινα των 75χλς (ΣΠΠ) (μεχρι το 1923 τουλαχιστον) και προστεθηκαν σε αυτο και τα βαρεα (ΣΒΠ) του Παγκαλου μεχρι και το 1940. η Αναφορα για ΣΟΠ ειναι για μενα καινουργια, γνωριζω για την υπαρξη μρ ΟΠ, για μια περιορισμενη περιοδο τον μεσοπολεμο, στην Στρατια, αλλα μετα διαλυθηκαν και τα ορειβατικα των 65χλς δοθηκαν στο Πζ.

    η ΔΙΣ στα βιβλια της αναφερει οτι μεχρι το 1935 υπηρχαν 220 πεδινα συνολικα. μετεπειτα διατηρηθηκαν 208. Ειναι ετσι; η αναφορα οτι διατηρηθηκαν αφορα μονο το οργανικο πυροβολικο και τα υπολοιπα δεσμευτηκαν στα οχυρα; Εαν τα Γαλλικα ηταν 88 συνολικα, ειναι λογικο να υποτεθει οτι τα υπολοιπα ηταν τα Κρουπ. Ειναι η πρωτη φορα που διαβαζω για πεδινα Ερχαρτ των 77χλς στις ταξεις του ΕΣ, γνωριζα για 8 ορειβατικα μονο με την Στρατια της Θρακης μεχρι το 1922. Εχεις προχειρα διαθεσημη καποια συγκεκρημενη πηγη;

    .και-

  14. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    @.+-

    Αὐτό με τα Ἔρχαρτ το διάβασα στην μονογραφία «Ὁ Ἑλληνικός Στρατός του 1940-41 και το Ἔπος της Βορείου Ἠπείρου»,ἐκδόσεις Περισκόπιο (ὑπάρχουν δύο ἐκδόσεις,με διαφοροποιημένη εἰκονογράφηση και ἐξώφυλλο,ἀλλά κοινό κείμενο),στο ἴδιο διάβασα ὅτι ἐξεβρέθησαν 6.000 ὀβίδες των 77 στην διἀρκεια του πολέμου.
    Τέλος,στο ἴδιο ἄν θυμᾶμαι καλά,διάβασα και την ἀναφορά -χάριν παραδείγματος- ὅτι «το Δ΄ΣΟΠ ἐξήντλησε τα πυρομαχικά του».
    Τα ἀνωτέρω περιλαμβάνονται στην ἑνότητα που ἀφορᾶ το Πυροβολικό.
    Για την ἀκρίβεια των πληροφοριῶν δέν μπορῶ να ἐγγυηθῶ,ἀλλά οὔτε να ἀρνηθῶ.
    Ὑπήρξαν πάντως κάποιες ἀνακρίβειες στον πίνακα τεχνικῶν χαρακτηριστικῶν των πυροβόλων,ὅπου τα στοιχεία του δισκελοῦς Σνάϊντερ των 105 ὑπ.1925/27 συγχέονται καταφανῶς με αὐτά του πεδινοῦ Σνάϊντερ των 105 ὑπ.1935,που δέν ὑπηρέτησε στον Ε.Σ.
    Στην ἑν λόγω μονογραφία δέν διευκρινίζεται ἄν τα Ἔρχαρτ ἦσαν ὀρειβατικά ἤ πεδινά.
    Ἀναφέρεται ἀπλῶς ὡς Ἔρχαρτ των 77,μαζί με 10 Κρούππ των 75,ἐπίσης χωρίς διευκρίνηση,και και ἀκόμη λιγώτερα,μᾶλλον 4 ἤ 6 Σνάϊντερ των 70,τα τελευταία προφανῶς ὀρειβατικά,πρώην σερβικά,καθώς στην περιοχή μόνο οἱ Σέρβοι διἐθεταν τέτοια,ὑπ.1907.
    Ἡ δική μου ὑπόθεση εἶναι ὅτι ἐπρόκειτο για πεδινά Ἔρχαρτ,ἐπειδή στο περιοδικό «Στρατιωτική Ἱστορία» εἶχε παρουσιαστεί ἕνα τέτοιο ἑγκατελλειμένο κάπου στην Ἤπειρο,με την (λανθασμένη) ὑπόθεση ὅτι ἦταν ὀρειβατικό του Α΄ΠΠ,ἀλλά κατά τον Α΄ΠΠ δέν τεκμηριώνεται ἡ παρουσία του τύπου στην περιοχή.

  15. Ο/Η Κ/Δ ΚΒ λέει:

    Κύριοι η Μοίρα Ορειβατικού Πυροβολικού Έρχαρτ των 77 συστάθηκε τον Ιανουάριο του 1922 από λάφυρα και αποτελείτο από 2 πυροβολαρχίες. Το μόνο που ξέρω είναι ότι έως τουλάχιστον τον Ιούλιο του 1939 υπήγετο στο VIII ΣΟΠ στην διάθεση της VIII ΜΠ, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται δεν λαμβάνετο υπ’ όψιν στο Σχέδιο Επιστράτευσης 1939β το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαρτίου 1940.

  16. Ο/Η ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ λέει:

    Κύριοι καλημέρα σας
    Μια και η συζήτηση για το πυροβολικό ,θα ήθελα πληροφορίες για την απόδοση του πυροβόλου Schneider των 85χλστ. κατά τον πόλεμο 1940-41. Μου έχει κάνει εντύπωση η προμήθειά του παρά την αρνητική γνώμη του ΓΕΣ ,κατ’αρχήν, αλλά και η επαναληπτική παραγγελία για επιπλέον 20 πυροβόλα το 1939, η οποία δεν υλοποιήθηκε .Επίσης το βεληνεκές των 15.000 μέτρων επιβαιβεβαιώθηκε στις επιχειρήσεις ;
    Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

  17. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    @ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ
    Δεν γνωρίζω πολλά,ἄλλωστε δέν καταγράφηκε συστηματικά ἡ ἀπόδοση των διαφόρων τύπων πυροβόλων,ἀλλά οἱ πυροβολαρχίες «μακροῦ βεληνεκοῦς» ἀπέδωσαν καλά στην μάχη της Κορυτσᾶς σύμφωνα και με κάποια δημοσιεύματα ἐφημερίδων (που δυστυχῶς δέν θυμᾶμαι ποιῶν),ἀλλά ἐπίσης ἀπέδωσαν καλά και στον VII ἤ VIIα συνοριακό τομέα,κατά την μάχη των Ὀχυρῶν,ὅπου ἀναφέρθηκε ὅτι ἦταν τα μόνα πραγματικά σύγχρονα και ἀποτελεσματικά πυροβόλα του τομέως.
    Ὑπόψιν,ἦταν ἡ ἀνεπάρκεια ὀβίδων των 85 που κράτησε κάποια τέτοια πυροβόλα στα Ὀχυρά,ἐνῶ τα δισκελή των 105 και τα βαρέα των 155 ἦταν ὅλα στην Άλβανία.

  18. Ο/Η .+- λέει:

    @Ο/Η ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ λέει: 05/12/2015 στο 14:42

    «…απόδοση του πυροβόλου Schneider των 85χλστ. κατά τον πόλεμο 1940-41…» ως προς τι; εαν ειναι δυνατον μπορεις να γινεις ποιο επηξηγηματικος;

    @Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει 05/12/2015 στο 22:34
    Απο οσα γνωριζω χρησιμοποιηθηκαν στο Αλβανικο μετωπο μεχρι που εξαντληθηκαν τα πυρομαχικα τους, οποτε προτιμηθηκε η αντικατασταση τους με τα δισκελη των 105χλς. Η ΕΕΠΚ περιπου τον μαρτιο του 1941 παρεδωσε ενα φορτιο πυρομαχικων για αυτα. Ο Αντιστρατηγος Τσαλακωτος στο βιβλιο του αναφερει ομως οτι την 6 απριλιου του 1941 υπηρχαν 28 στο Αλβανικο μετωπο και 20 στο Βουλγαρικο. Στον Αλβανικο υπηρχαν και τα εναπομειναντα 44 των 105χλς.

    .και-

  19. Ο/Η ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ λέει:

    Ευχαριστώ πολύ, κύριοι, για τις απαντήσεις σας.

  20. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    @.+-
    Ὅντως τα δισκελή των 85 χρησιμοποιήθηκαν και στην Αλβανία,δέν το ἀρνήθηκα.
    Ὑπάρχουν στιγμιότυπα που το ἀποδεικνύουν.
    Στην ἑλληνοβουλγαρική μεθόριο ὅμως,μόνο «κάποια τέτοια»,των 85 δηλαδή,ἐπειδή ὑπήρξε ἔλλειψη ὀβίδων.
    Ἡ σύνθεση της φρουρᾶς και του Π.Ο.Υ των Ὀχυρῶν μετεβλήθη,ὅπως εἶναι γνωστό,κατά την διάρκεια του πολέμου.
    Ἄν και δέν εἶναι εὔκολο πλέον να πιστοποιηθεί,προσωπικά θα με ἑνδιέφερε ὁ τύπος των τριῶν Κρούππ που διατέθηκαν στο Ὀχυρό Νυμφαία,και που ἀναφέρονται ὡς των 102 χιλιοστῶν (ναυτικό διαμέτρημα),ἀλλά ἐγώ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἦταν των 105,ὑποδείγματος 1914.

  21. Ο/Η .+- λέει:

    @Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει: 05/14/2015 στο 11:17

    «…θα με ἑνδιέφερε ὁ τύπος των τριῶν Κρούππ…»

    Αγνωστο!

    Πιθανη υποθεση (περιπου στα τυφλα): πρωην τουρκικα, λαφυρα της Βουλγαριας απο τους Βαλκανικους του 1913 και στην συνεχεια κατεληξαν σε Ελληνικα χερια.
    http://www.bulgarianartillery.it/Bulgarian%20Artillery%201/Krupp%20105mm%201905.htm

    Δεν εχω δει καμια φωτογραφια τους. Αμφιβαλω εαν υπαρχει.

    .και-

  22. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    @.+-
    Ἐγώ ἑννοῶ το ὑπ.1914

    http://www.bulgarianartillery.it/Bulgarian%20Artillery%201/Krupp%20105mm%201914.htm

    Φωτογραφία με ἐλληνικό πλήρωμα (στοιχείο) ὑπήρξε στο περιοδικό «Στρατοί και τακτικές»,στο πλαίσιο ἀφιερώματος στο πυροβολικό της Μικρασιατικῆς Ἐκστρατείας.
    Κατά την μάχη του Σκρᾶ,κυριεύθηκε ἕνας ἀριθμός Κρούππ των 105 του βουλγαρικοῦ 2ου συντάγματος βαρέος πυροβολικοῦ στην τοποθεσία Χούμα.
    Ὑπήρξε ἕνα τουλάχιστον φωτογραφικό τεκμήριο σε περιοδικό ποικίλης ὕλης ὅπου ἕνα ὑπ.1904

    http://www.bulgarianartillery.it/Bulgarian%20Artillery%201/Krupp%20105mm%201904.htm

    (ὅχι 1905 τουρκικοῦ ὑποδείγματος) περιγραφόταν ὡς των 120 χιλιοστῶν.

  23. Ο/Η .+- λέει:

    @ Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει: 05/14/2015 στο 22:08
    Σε ορισμενα απο τα Βιβλια της ΔΙΣ που εχω προσβαση, δεν υπαρχει συγκεκρημενη αναφορα για υποδειγμα. Απλα τα αναφερουν σαν «Κρουπ των 105χλς» ή «Βαρεα Κρουπ των 105χλς». Οποτε μπορει να προκειται για καποιο απο τα παραπανω. Λυπαμαι αλλα δεν ειμαι σε θεση να σε βοηθησω περισσοτερο.

    Γνωριζει καποιος τι καταληξη ειχαν τα 2 σναϊντερ των 120χλς -και αυτα απο λαφυρα- μετα το τελος της μικρασιατικης;

    .και-

  24. Ο/Η .+- λέει:

    Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει: 05/14/2015 στο 22:08

    Η αναφορα σου για την μαχη στο Σκρα, δεν νομιζω οτι επαρκει. Η βουλγαρια ειχε πυροβολικο απο πολλές διαφορετικες πηγες. Αναμεσα στα αλλα και πρωην Σερβικα και πρωην Τουρκικα. Εισαι σε θεση να ποσταρεις την φωτογραφια του αρθρου εαν την εχεις διαθεσημη; Ισως απο εκει να βγει κατι.

    .και-

  25. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    @.+-
    Το ἄρθρο ῆταν σε περιοδικό ποικίλης υλης της δεκαετίας του ᾿80,το ὁποίο ἀγνοῶ που μπορεί να βρίσκεται.
    Ἀπλῶς ἦταν το ὑπ.1904,ὅπως στον δεύτερο σύνδεσμο που παρέθεσα.
    Το βουλγαρικό 2ο σύνταγμα βαρέος πυροβολικοῦ ἀναφέρεται στο Bulgarian Artillery.it με ὅλους τους τύπους των 64(!) συνολικά πυροβόλων του,στα ὁποία συμπεριλαμβάνονται τα Κρούππ ὑπ.1904 (12)και 1914 (12),ὅπως ἄλλωστε και τα Σκόντα των 15 ἑκατοστῶν ὑπ.1914 (12).
    Τα δύο των 120 που ἀναφέρεις,προφανῶς ἦταν ὀβιδοβόλα ὑπ.1907 ἤ 1911 πρώην βουλγαρικά.
    Ἀκόμη και ὁ πολυσυλλεκτικός Ε.Σ δύσκολα θα ἀσχολείτο με δύο μόνον πυροβόλα,πάντως δέν ἀναφέρονται στις ἀπογραφές μεταξύ 1935 και 1940.

  26. Ο/Η .+- λέει:

    Γνωριζει καποιος ποιανου υποδειγματος ηταν τα 24 πεδινα των 75χλς του Σντ πυροβολικου της Στρατιας της Θρακης (μετεπειτα Δ’ΣΣ) την ανοιξη – καλοκαιρι του 1922; Το μοναδικο σντ πυροβολικου για ολη την στρατια διεθετε μονιμα επιπλεον: 8 ορειβατικα ενχαρτ των 77χλς, 12 οβιδοβολα των 6 ιντσων.
    .και-

  27. Ο/Η .+- λέει:

    ειστε σε θεση να το ανγνωρισετε;

    .και-

  28. Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:

    @.+-
    Ὁρειβατικό Σνάϊδερ ὐποδείγματος 1919 των «ἑπτά και πέντε» ἑκατοστῶν.

  29. Ο/Η .+- λέει:

    Ο/Η ΑΧΕΡΩΝ λέει:05/29/2015 στο 17:54

    Σε ευχαριστω πολυ. Η λεζαντα της φωτογραφιας στο μπλογκ που την ειδα με εχει μπερδεψει καθως αναφερονταν «Αθηνα ετος 1922». Εαν παρατηρησεις στο επανω μερος της φωτογραφιας, η οποια μαλλον ειναι το αρνητικο, αναφερει αναποδα γραμμενο το «1923» μαζι με το σχολιο.

    .και-

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s