Δηλώσεις του Υπουργού Εθνικής Άμυνας περί του δόγματος αποτροπής, της μη αύξησης της θητείας και άλλων τινών

Γράφει ο Αρματιστής

(Ταξίαρχος ε.α. Βασίλειος Λουμιώτης)

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος μιλώντας στο 12ο Συνέδριο της ΟΝΝΕΔ μεταξύ άλλων δήλωσε και τα εξής αναφορικά με τα ζητήματα της εθνικής άμυνας (η αρίθμηση δική μου):

  1. «Δεν είμαστε πολεμοχαρείς, ούτε θέλουμε πολέμους» είπε ο κ. Παναγιωτόπουλος αλλά σημείωσε πως είναι σημαντικό:
  2. Να υπάρχει σοβαρό δόγμα αποτροπής ώστε να γνωρίζουν οι αντίπαλοι ότι θα έχουν μεγάλο κόστος με ελάχιστο όφελος.
  3. Υπογράμμισε ότι στα τέλη του χρόνου θα προωθηθεί το σχέδιο για τη δομή των Ενόπλων Δυνάμεων και ξεκαθάρισε πως δεν θα υπάρξει αύξηση της θητείας.
  4. Είπε πως στόχος είναι οι νέοι οπλίτες να αποκτήσουν δεξιότητες και πιστοποιητικά στο πλαίσιο της θητείας. Ανέφερε πως θα αξιοποιηθούν τα καλύτερα μυαλά και οι οπλίτες θα μπορούν να συμμετέχουν σε σεμινάρια για την απόκτηση πιστοποιητικών για χρήση υπολογιστών, ξένων γλωσσών, χειρισμού ειδικών μηχανημάτων, μαγείρων και άλλων δεξιοτήτων.

Ακολουθεί σχολιασμός των δηλώσεων του κυρίου υπουργού.

 

Επί της δήλωσης ότι «δεν είμαστε πολεμοχαρείς»

Η φράση «δεν είμαστε πολεμοχαρείς» είναι εξαιρετικά κακόηχη και μου φέρνει στη μνήμη άλλες τραγικές καταστάσεις.

Στις 6 Μαρτίου 1921 και εν όψει της εκτέλεσης από τη Στρατιά Μικράς Ασίας των επιχειρήσεων του Μαρτίου προς το Εσκή Σεχήρ και το Αφιόν Καραχισάρ κλήθηκαν υπό τα όπλα οι κλάσεις 1913β, 1914 και 1915. Πρώτη ημέρα παρουσίασης των εφέδρων ορίστηκε η 14η Μαρτίου. Ο λόγος που επέβαλε την κήρυξη της επιστράτευσης κατά την κυβέρνηση, όπως δηλώθηκε στον Αθηναϊκό τύπο, ήταν ο εξής:

«Η κυβέρνηση δεν προβαίνει εις την ενέργειαν ταύτην επιδιώκουσα πόλεμον. Η Ελλάς δεν είναι πολεμοχαρής. Είναι ανάγκη να σημειωθή καλώς τούτο. Αλλ’ επιθυμεί να αντιμετωπίση εγκαίρως μερικάς μετακινήσεις και συγκεντρώσεις των εν Ανατολή οργανώσεων …»

Τρεις ημέρες αργότερα, στις 10 Μαρτίου 1921, η Στρατιά Μικράς Ασίας θα εξορμούσε με την κατά 50% περίπου μειωμένη μάχιμη δύναμη που διέθετε (η δύναμη των Λόχων Πεζικού που θα διεξήγαγαν τη μάχη ανερχόταν σε 100 άνδρες έναντι των 200 προβλεπομένων) για την κατάληψη της γραμμής Εσκή Σεχήρ – Αφιόν Καραχισάρ. Ασφαλώς για πόλεμο επρόκειτο εναντίον τακτικού στρατού και όχι οργανώσεων ατάκτων. Αλλά μόνο που οι έφεδροι των κλάσεων που κλήθηκαν υπό τα όπλα, δεν θα προλάβουν να πάρουν μέρος στις επιχειρήσεις, αφού ως πρώτη ημέρα κατάταξης είχε οριστεί από την κυβέρνηση η 14η Μαρτίου για να μη θεωρηθεί η Ελλάδα πολεμοχαρής. Η επιστράτευση του Μαρτίου 1921 και ο τρόπος με τον οποίο κηρύχθηκε, ήταν μία ενέργεια που δεν είχε θετικό αποτέλεσμα στην έκβαση των επιχειρήσεων του Μαρτίου και κατά τούτο συμπεριλαμβάνεται στις αιτίες της αποτυχίας των επιχειρήσεων του Μαρτίου, αποτυχία που σημάδεψε ανεξίτηλα το δρόμο προς την καταστροφή.

Κύριε υπουργέ. Ασφαλώς η Ελλάδα δεν είναι πολεμοχαρής χώρα και η δήλωση σας ήταν το λιγότερο άστοχη και αχρείαστη. Η χώρα μας όμως είναι υποχρεωμένη να διατηρεί ισχυρές ένοπλες δυνάμεις κατάλληλα οργανωμένες επανδρωμένες εξοπλισμένες και εκπαιδευμένες για να αντιμετωπίσει την με πολλούς τρόπους εκπεφρασμένη Τουρκική απειλή κατά της ακεραιότητας της και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Η προετοιμασία των Ενόπλων μας Δυνάμεων για την αποτροπή ενός Ελληνοτουρκικού πολέμου, αλλά και για να τον διεξάγουν νικηφόρα, σε περίπτωση αποτυχίας της αποτροπής, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηρίσει τη χώρα μας πολεμοχαρή ή μιλιταριστική. Η διατήρηση ισχυρών ενόπλων δυνάμεων για την προάσπιση της πατρίδας αποτελεί ιερή υποχρέωση προς την ιστορία μας και τις μελλοντικές γενιές. Υπόψη ότι η απειλή που αντιμετωπίζει εδώ και πολλές δεκαετίες η πατρίδα μας προέρχεται από την Τουρκία, μία χώρα της οποίας  η διαδρομή στον ιστορικό χρόνο έχει χαρακτεί ανεξίτηλα από μία συνεχή γραμμή αίματος, σημαδεμένη με σφαγές, με γενοκτονίες και με εξανδραποδισμούς λαών, με λεηλασίες και καταστροφές πολιτισμών και πολιτιστικών αγαθών. Πολεμοχαρής χώρα ήταν ανέκαθεν η Τουρκία —και συνεχίζει να είναι— πράγμα που θα πρέπει να το αναδεικνύει συνεχώς η Ελληνική πολιτεία στα διεθνή φόρα και να μη παύει να μας προβληματίζει.

Η Ελλάδα και ειδικά εσείς κύριε υπουργέ, που είστε ο επικεφαλής του αμυντικού βραχίονα της  χώρας, δεν έχετε κανένα λόγο να αισθάνεστε ενοχές για τις όποιες ελάχιστες προσπάθειες θα αναλάβει η παρούσα κυβέρνηση για την ισχυροποίηση των Ενόπλων μας Δυνάμεων ύστερα από μία δεκαπενταετία εκούσιου αφοπλισμού. Όλως αντιθέτως έχετε υποχρέωση να ενημερώνετε υπεύθυνα και όχι με μισόλογα τους πολίτες για την σοβαρότητα της Τουρκικής απειλής προκειμένου να κατανοήσουν ότι η αμυντική θωράκιση της χώρας αποτελεί αδήριτη ανάγκη.

Κύριε υπουργέ έχετε χρέος να μας ενημερώσετε αν θα συνεχίσετε τις προσπάθειες των προηγούμενων κυβερνήσεων για τον αφοπλισμό της χώρας με το πρόσχημα ότι δεν υπάρχουν λεφτά, ή αν έχετε σκοπό να ανατρέψετε την πορεία προς μία ενδεχόμενη καταστροφή. Σε κάθε περίπτωση η Χώρα (και η κυβέρνηση) δεν μπορεί να στηρίζει τις ελπίδες της για την αντιμετώπιση της Τουρκικής απειλής στις 1-2 πανάκριβες Belhara  και στα 80 F-16 Viper που θα είναι διαθέσιμες-α μετά από 7-8 χρόνια. [Σημειώνω, με βάση τα όσα διαβάζω και αντιλαμβάνομαι, ότι η ενδεχόμενη προμήθεια των φρεγατών Belhara θα αφήσει το ΠΝ με δύο σύγχρονα πλοία και 10 που δεν θα κάνουν ούτε για παλιοσίδερα, ότι θα επωμισθούμε και την επίλυση των «παιδικών» προβλημάτων που θα παρουσιάσουν αυτά τα πλοία και τέλος ότι θα καταβάλουμε και μέρος του κόστους της ανάπτυξης τους. Είναι πολλά τα 2,4 δις ευρώ για δύο πλοία κύριε υπουργέ.] Πιστεύω ότι πρώτο σας μέλημα αναφορικά με τον εξοπλισμό των Ενόπλων μας Δυνάμεων θα πρέπει να ήταν η ανάληψη σημαντικών ενεργειών για να θέσετε σε επιχειρησιακή κατάσταση ότι καλό διαθέτει την παρούσα περίοδο το Ελληνικό οπλοστάσιο και αφ’ ετέρου για να αυξήσετε τη θητεία επειδή ο Στρατός μας ενώ διαθέτει περίπου 43.000 μισθοδοτούμενους βαθμοφόρους τανκς και κανόνια, στερείται στρατιωτών.

 

Επί της δήλωσης για το Ελληνικό «δόγμα» της αποτροπής του πολέμου

Τα αναφερόμενα από τον κύριο Υπουργό περί του Ελληνικού «δόγματος» αποτροπής του πολέμου  —το σωστό κατά την άποψή μου είναι να αναφερόμαστε σε στρατηγική αποτροπής του πολέμου—  τα έχω ακούσει και από άλλους υπουργούς, με παραπλήσια πάντοτε φρασεολογία, και κατά τη γνώμη μου είναι εξόχως προβληματικά επειδή δείχνουν ότι ο υπουργός της Εθνικής Άμυνας αγνοεί, μάλλον, την αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως αυτή καθορίζεται από το κείμενο της Πολιτικής Εθνικής Άμυνας (ΠΕΑ).

Για την ακρίβεια ο υπεύθυνος για την άμυνα της πατρίδας μας υπουργός αναφέρει ότι θα πρέπει να διαθέτουμε σοβαρό «δόγμα» αποτροπής ώστε να γνωρίζουν οι αντίπαλοι μας ότι (αν επιχειρήσουν κατά της ακεραιότητας και των συμφερόντων της πατρίδας μας) θα καταβάλουν μεγάλο κόστος, αλλά μπορεί και να αποκομίσουν και κάποιο όφελος (ελάχιστο κατά τον υπουργό). Αυτό όμως το ελάχιστο όφελος ο κύριος Υπουργός αποφεύγει να το προσδιορίσει. Αν αναλογιστούμε ότι οι Τούρκοι χωρίς να καταβάλλουν κανένα απολύτως κόστος κέρδισαν μία βραχονησίδα και τη συμφωνία της Μαδρίτης, πρέπει να αναρωτηθεί κανείς ποιο μπορεί να είναι το όφελος που θα αποκομίσουν καταβάλλοντας μεγάλο κόστος; Κάποιο μεγάλο νησί; Μία συμφωνία χειρότερη από αυτή της Μαδρίτης; Μήπως το μοίρασμα του Αιγαίου και των πλουτοπαραγωγικών του πηγών;

Και τι είδους «δόγμα» αποτροπής του πολέμου είναι αυτό που ο αντίπαλος θα καταβάλει μεν μεγάλο κόστος, αλλά θα αποκομίσει και κάποιο όφελος, όταν είναι παντάπασι γνωστό ότι οι Τούρκοι δεν φείδονται αίματος και υλικών απωλειών προκειμένου να επιτύχουν τους σκοπούς τους, σκοπούς που έχουν θέσει προ πολλών δεκαετιών και μας τους έχουν προσδιορίσει με εξαιρετικά σαφή τρόπο. Είναι απολύτως σαφές ότι ο νυν Υπουργός Εθνικής Άμυνας, όπως και κάποιοι από τους προκατόχους του, δηλώνει εμμέσως πλην σαφώς ότι το Ελληνικό δόγμα αποτροπής του πολέμου περικλείει και την περίπτωση της απώλειας εδάφους και κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά την απώλεια αυτή ο αντίπαλος θα την πληρώσει «ακριβά». Βεβαίως γεννάται το ερώτημα το πως είναι δυνατό ο αντίπαλος να καταβάλλει μεγάλο κόστος αλλά πόλεμος να μη γίνει;  Αν ο υπουργός εννοεί ότι θα γίνει πόλεμος (που δεν προκύπτει από τη δήλωσή του), τότε το Ελληνικό «δόγμα» αποτροπής του πολέμου κρίνεται ως μη αποτελεσματικό.

Τα αναφερόμενα περί αποτροπής του πολέμου από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας ασφαλώς αποτελούν μία σαφέστατα πολιτική θέση, που με άλλες διατυπώσεις έχει εκφραστεί και από προηγούμενες ηγεσίες του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (υπενθυμίζω τα «δόγματα» περί «ισοδυνάμου τετελεσμένου» και «στρατηγικής ψυχραιμίας»), οδηγούν στην υποψία ότι ενδεχόμενη Τουρκική επιθετική ενέργεια κατά ενός ή περισσοτέρων μικρών νησιών (αυτά που η Τουρκία τα έχει στοχοποιήσει ως Τουρκικό έδαφος ή τα έχει «γκριζάρει») και που το πιθανότερο θα έχει σαν αποτέλεσμα την κατάληψη αυτών των νησιών, δεν θα οδηγήσει κατ’ ανάγκη και σε γενικευμένο Ελληνοτουρκικό πόλεμο. Το «δόγμα» του Τσοχατζόπουλου περί «ισοδύναμου τετελεσμένου» προέβλεπε ότι σε περίπτωση Τουρκικής ενέργειας κατά της κυριαρχίας μας που θα είχε σαν αποτέλεσμα την κατάληψη π.χ. μίας βραχονησίδας, η Ελλάδα θα απαντούσε με τη δημιουργία μίας ισοδύναμης κατάστασης σε βάρος της Τουρκικής κυριαρχίας (την κατάληψη π.χ. Τουρκικού εδάφους). Το δόγμα του Βενιζέλου περί «σημειακών κρίσεων» που θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται με «στρατηγική ψυχραιμία», ήταν κάτι αντίστοιχο με αυτό που έκανε ο νυν πρόεδρος της Δημοκρατίας όταν ο Κασιδιάρης «on camera» είπε τα «Γαλλικά του» και έδειξε το νταηλίκι του σε δύο κυρίες της Ελληνικής Βουλής. Ή για να είμαστε και περισσότερο ακριβείς, σαν αυτό που έκανε ο παρουσιαστής δημοσιογράφος που «προσπάθησε εναγωνίως» να παρεμβληθεί μεταξύ Κασιδιάρη και της κυρίας Λιάνας Κανέλη. Ο σκοπός όλων αυτών των δήθεν «δογμάτων» —που το πλέον βέβαιο δεν αποτελούν αποτέλεσμα επεξεργασμένης εθνικής στρατηγικής αλλά προσωπικές ιδέες των Τσοχατζόπουλου και Βενιζέλου—  ήταν η αποφυγή ενός γενικού Ελληνοτουρκικού πολέμου στην περίπτωση ακόμη και έμπρακτης αμφισβήτησης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Ακόμη και στη περίπτωση κατάληψης εθνικού εδάφους περιορισμένης μάλλον έκτασης; Οι τότε ΥΕΘΑ που συνέλαβαν και επέβαλαν αυτά τα «δόγματα», αλλά και οι διάδοχες κυβερνήσεις που τα ακολούθησαν με συνέπεια (θυμηθείτε την παράλογη μείωση της θητείας στους 9 μήνες και την απάντηση του γενικού γραμματέα εξοπλισμών Βασιλάκου προς τον Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Γράψα που ζητούσε την προμήθεια βλημάτων για τα άρματα LEO-2: «στρατηγέ σιγά μη γίνει πόλεμος») δήλωσαν προς πάσα κατεύθυνση ότι η Ελλάδα θα προσπαθήσει να αποφύγει την κλιμάκωση ακόμη και της πλέον σοβαρής κρίσης. Επομένως τα παραπάνω «δόγματα» αποτελούν την επισημοποίηση του ενδοτισμού μας στην Τουρκική επιθετικότητα. Δεν είναι δόγματα αποτροπής του πολέμου αλλά ιδεολογήματα περί κατευνασμού του αντιπάλου. Με άλλα λόγια μόνοι μας ρίχνουμε νερό στο μύλο του Τουρκικού αναθεωρητισμού.

Έχω την υποψία ότι εξ αιτίας της επικράτησης των παραπάνω «δογμάτων» ενδοτικότητας και κατευνασμού του αντιπάλου οι φρουρές των Ελληνικών νησιών που η Τουρκία  τα θεωρεί δικά της, ή αμφισβητούμενης κυριαρχίας, συνεχίζουν να αποτελούνται από 10-15 άνδρες, που είναι πολύ εύκολο να υφαρπαγούν  από τις ειδικές δυνάμεις του αντιπάλου και στη συνέχεια το ζήτημα της κατάληψης εθνικού εδάφους θα το παραπέμψουμε (ή θα παραπεμφθεί) σε ατέρμονες συνομιλίες υπό την «αιγίδα» του ΟΗΕ. Με βάση το «δόγμα» Βενιζέλου περί «στρατηγικής ψυχραιμίας» νομίζω ότι κανένας Έλληνας κυβερνήτης δεν θα ήθελε σε ένα νησί  (του οποίου η Τουρκία αμφισβητεί την Ελληνική κυριαρχία) η φρουρά της μικρονήσου να είναι μία Διμοιρία (ή και δύο) εξοπλισμένη με βαριά όπλα και εγκατεστημένη σε ένα ισχυρά οχυρωμένο ύψωμα από όπου θα μπορούσε να προβάλλει αποτελεσματική άμυνα για σημαντικό χρόνο σε μία Τουρκική επιθετική ενέργεια. Δηλαδή να διεξαχθεί μάχη στην οποία δεν θα μπορούσε να μείνει απαθής θεατής η Ελλάδα και οι Ένοπλες Δυνάμεις της. Κατόπιν τούτων προκύπτει το ερώτημα σχετικά με το αν η μη εγκατάσταση ισχυρών φρουρών στα μικρονήσια που η Τουρκία τα θεωρεί δικά της, ή τα χαρακτηρίζει «γκρίζα», αποτελεί μία συνειδητή ενέργεια παθητικής (ή ενδοτικής) αποτροπής του πολέμου. Κατά τη γνώμη μου η ύπαρξη ισχυρών φρουρών στα μικρονήσια που η Τουρκία αμφισβητεί την Ελληνική κυριαρχία αποτελεί από μόνη της ισχυρή θετική ενέργεια αποτροπής του πολέμου.

Βεβαίως ο νυν υπουργός Εθνικής Άμυνας πρόσθεσε στα παραπάνω δόγματα ότι η Τουρκία θα καταβάλει μεγάλο κόστος έναντι ελάχιστου οφέλους. Ασφαλώς δεν είναι βέβαιο τι ακριβώς «εννοούσε ο ποιητής» αφού άφηνε το ενδεχόμενο να αποκομίσει ο αντίπαλος και κάποιο όφελος.

Νομίζω ότι η μόνη μέχρι σήμερα σαφής και καθαρή απάντηση στο τι θα πράξει η Ελλάδα σε περίπτωση που οι Τούρκοι ανέβουν πάνω σε μία βραχονησίδα την έδωσε στις 19 Δεκεμβρίου 2018 ο τότε Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχος Αποστολάκης, ο οποίος απαντώντας σε σχετική ερώτηση δήλωσε ότι θα ισοπεδώσουμε τη βραχονησίδα. Ασφαλώς αυτή η απάντηση δόθηκε με τη βούλα της κυβέρνησης και κατά την άποψη μου ήταν μία σαφής πολιτική δήλωση, μία σαφέστατα κόκκινη γραμμή, που απέβλεπε στην αποτροπή του πολέμου. Βεβαίως αν ερχόταν η ώρα της κρίσης τίποτε δεν θα εμπόδιζε τον πρωθυπουργό της χώρας, να αποφασίσει περί του δέον γενέσθαι με «στρατηγική ψυχραιμία». Σε κάθε περίπτωση ο Ναύαρχος Αποστολάκης μας είπε ως υπουργός και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό, γνωστό βεβαίως σε όσους δεν είναι διεθνιστές, κοσμοπολίτες αριστεροί ή κοσμοπολίτες νεοφιλελεύθεροι, ότι αν χρειαστεί να πολεμήσουμε θα είμαστε μόνοι μας και δεν θα έρθει ο θείος Sam για μας σώσει. Το είπε για τον πρόεδρο της Δημοκρατίας που διαρκώς ομιλεί περί του διεθνούς δικαίου (που βεβαίως όλοι γνωρίζουμε που το έχει γραμμένο η Τουρκία), περί των Ελληνικών συνόρων που είναι και Ευρωπαϊκά σύνορα  (που ούτε η Ευρώπη το γνωρίζει, αλλά ούτε και η Τουρκία), το είπε για όλους τους πολιτικούς και κυρίως το είπε να το ακούσουν όλοι οι Έλληνες πολίτες.

Πιστεύω ότι η Ελληνική στρατηγική αποτροπής του πολέμου θα πρέπει να περιέχει και την κλιμάκωση της κρίσης, ακόμη και την έναρξη πολεμικών επιχειρήσεων σε περίπτωση που επιχειρηθεί (ή συμβεί) ο εδαφικός ακρωτηριασμός της χώρας μας, ή διακυβεύονται ύψιστα εθνικά συμφέροντα.

Είναι ενδιαφέρον όμως να δούμε ποια είναι η αποστολή των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων όπως καταγράφεται στο Εγχειρίδιο Εκστρατείας (ΕΕ 100-1) «Επιχειρήσεις Χερσαίων Δυνάμεων» που εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Δόγματος του Γενικού Επιτελείου Στρατού το 2008, μήπως και την αντιληφθεί ο κύριος υπουργός Εθνικής Άμυνας.

«Αποστολή των ενόπλων δυνάμεων συνίσταται στη συμβολή για αποτροπή κάθε μορφής απειλής ή και προκλήσεως ή και ενόπλου επιθέσεως κατά της χώρας μας, στην αποτελεσματική αντιμετώπιση καταστάσεων κρίσεως και τη διεξαγωγή των κατά περίπτωση απαιτουμένων επιχειρήσεων, εάν η αποτροπή αποτύχει, με σκοπό την εξασφάλιση της ακεραιότητας του εθνικού χώρου, την επίτευξη των εθνικών αντικειμενικών σκοπών αμύνης, όπως καθορίζονται στην Πολιτικής Εθνικής Άμυνας (ΠΕΑ) και την ανταπόκριση στις διεθνείς υποχρεώσεις.»

Αλλά και το «Δόγμα του Στρατού Ξηράς» που εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Δόγματος του Γενικού Επιτελείου Στρατού το Φεβρουάριο του 2014, αναφέρεται η ίδια αποστολή για τις Ένοπλές Δυνάμεις, όπως και προηγουμένως.

«Αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ) είναι να συμβάλλουν στην αποτροπή κάθε μορφής απειλής ή / και πρόκλησης ή / και ένοπλης επίθεσης κατά της Χώρας μας, στην αποτελεσματική αντιμετώπιση καταστάσεων κρίσης και να διεξάγουν, εάν η αποτροπή αποτύχει, τις απαιτούμενες κατά περίπτωση επιχειρήσεις, καθώς επίσης να συμβάλλουν στη διαφύλαξη και προαγωγή σταθερότητας στον ευρύτερο χώρο γεωπολιτικού ενδιαφέροντος και στην ανταπόκριση στις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, με σκοπό τη διασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας, της εθνικής κυριαρχίας, των κυριαρχικών δικαιωμάτων, των αρμοδιοτήτων της Χώρας που καθορίζονται από διεθνείς συμβάσεις ή αποφάσεις διεθνών οργανισμών και την προάσπιση των Εθνικών Συμφερόντων (ΕΘΣΜ).»

Κατόπιν των παραπάνω είναι προφανές ότι το Ελληνικό δόγμα αποτροπής του πολέμου προβλέπει ότι η χώρα θα πρέπει να διαθέτει ισχυρότατες και καλά εκπαιδευμένες ένοπλες δυνάμεις που αφ’ ενός μεν θα αποθαρρύνουν τον οποιοδήποτε θα θελήσει να επιβουλευτεί την εδαφικής της ακεραιτότητα και τα κυριαρχικά της δικαιώματα και αφ’ ετέρου θα καθιστούν γνωστό στον κάθε πιθανό επιβουλέα ότι αν επιχειρήσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο κατά της χώρας μας θα ηττηθεί. Επομένως το Ελληνικό δόγμα αποτροπής του πολέμου περικλείει τη θεωρία της νίκης. Δηλαδή ότι ο οποιοσδήποτε θα ενεργήσει κατά της ακεραιότητας του εθνικού μας χώρου και της κυριαρχίας μας θα πρέπει να είναι βέβαιος ότι θα ηττηθεί και όχι αυτά που αναφέρει ο κύριος Υπουργός, ότι δηλαδή ο αντίπαλος θα καταβάλλει μεγάλο κόστος έναντι κάποιου ελάχιστου οφέλους που μπορεί να αποκομίσει. Με άλλα λόγια οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θα πρέπει να διαθέτουν την απαιτουμένη κάθε φορά ισχύ (έμψυχη και υλική) για να συντρίψουν αυτόν που θα επιβουλευτεί την ακεραιότητα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας. Και η διατήρηση ισχυρών Ενόπλων Δυνάμεων για την αποτροπή του πολέμου και την αντιμετώπιση νικηφόρα του αντιπάλου σε περίπτωση που αποτύχει η αποτροπή, αποτελεί αποκλειστική ευθύνη της εκάστοτε κυβέρνησης.

Βεβαίως η πατρίδα μας είναι μία φιλειρηνική χώρα και η παγίως ακολουθούμενη πολιτική απ’ όλες τις κυβερνήσεις αποβλέπει στη δημιουργία σχέσεων φιλίας και καλής γειτονίας με όλες τις χώρες και ειδικά με αυτές που βρίσκονται στην εγγύς γειτονιά μας και στην επίλυση των διαφορών μας με τις άλλες χώρες με βάση το διεθνές δίκαιο και τη χάρτα του ΟΗΕ. Άλλωστε μία Δημοκρατική Πολιτεία έχει καθήκον να μεριμνά για την ευημερία των πολιτών της υπό συνθήκες ειρήνης και ο πόλεμος να αποτελεί το έσχατο μέσο για την προστασία της ανεξαρτησίας της και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της. Δυστυχώς η Τουρκία βρισκόταν πάντα πολύ μακριά από το δημοκρατικό ιδεώδες και ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου και των συνόρων των γειτόνων της την αφήνει αδιάφορη. Κατόπιν τούτων η διατήρηση από τη χώρα μας ισχυρών Ένοπλων Δυνάμεων απέναντι σε ένα επιθετικό γείτονα, που δεν σέβεται το διεθνές δίκαιο τις συνθήκες και τα σύνορα, αποτελεί ισχυρή εγγύηση αποτροπής του πολέμου και στοιχίζει πολύ ολιγότερο από τις συνέπειες ενός πολέμου στον οποίο θα συρθούμε απροετοίμαστοι ηθικά και με ανίσχυρες Ένοπλες Δυνάμεις.

Κύριε Υπουργέ οφείλετε να εξασφαλίσετε αφ’ ενός τη διατήρηση της ειρήνης και αφ’ ετέρου ότι σε περίπτωση που απειληθούν η ακεραιότητα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Χώρας μας, οι Ένοπλες Δυνάμεις μας μπορούν να αντιμετωπίσουν νικηφόρα τον αντίπαλο χωρίς την απώλεια εδάφους και κυριαρχικών δικαιωμάτων. Αν η Δημοκρατία μας σκέφτεται διαφορετικά θα πρέπει να τροποποιήσει ανάλογα και το κείμενο της Πολιτικής Εθνικής Άμυνας και την αποστολή των Ενόπλων μας Δυνάμεων.

 

Επί του ζητήματος της αύξησης (ή μη) της θητείας

Κύριε Υπουργέ της Εθνικής Άμυνας είναι βέβαιο ότι η ευθύνη για την αύξηση (ή μη) της θητείας των κληρωτών οπλιτών ανήκει αποκλειστικά στην κυβέρνηση της Χώρας. Τα ζητήματα της αμυντικής θωράκισης της χώρας και της διεξαγωγής του πολέμου είναι καθαρώς πολιτικά. Είμαι όμως βέβαιος ότι οι κύριοι Αρχηγοί των Ενόπλων Δυνάμεων σας ζήτησαν να αυξήσετε τη θητεία επειδή γνωρίζουν καλύτερα από κάθε άλλο ότι η «δουλειά δεν βγαίνει». Και τούτο επειδή οι Μονάδες μας και ειδικά αυτές του Στρατού αντιμετωπίζουν τεράστιο πρόβλημα υποεπάνδρωσης με αποτέλεσμα αφ’ ενός να μην παρέχεται στους οπλίτες θητείας η απαιτούμενη εκ της απειλής που αντιμετωπίζει η Χώρα  εκπαίδευση, πράγμα που έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην ικανότητα της εφεδρείας να αποδώσει τα αναμενόμενα στον πόλεμο και αφ’ ετέρου επειδή εκμηδενίζεται η δυνατότητα των ενεργών μονάδων να απαντήσουν άμεσα και αποφασιστικά σε περίπτωση που απειληθεί η ακεραιότητα της χώρας. Στο σημείο αυτό θεωρώ εξαιρετικά χρήσιμο να υπενθυμίσω ότι στις μεγάλες Ελληνοτουρκικές κρίσεις του παρελθόντος δεν υπήρξε κανένας απολύτως χρόνος προειδοποίησης με αποτέλεσμα οι Μονάδες να αιφνιδιαστούν και να κινητοποιηθούν με πολλά προβλήματα. Μη νομίζετε ότι το 1987 τα πράγματα πήγαν καλύτερα από το 1974. Δυστυχώς δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Αν θέλετε μπορώ να σας πω τι συνέβη το Μάρτιο του 1987.

Θυμάμαι επίσης αρκετά καλά ότι ο Πρωθυπουργός της Χώρας όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση είχε δηλώσει ότι αν η τότε κυβέρνηση (των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ) αποφασίζε να αυξήσει τη θητεία, η ΝΔ θα υποστήριζε αυτή την απόφαση. Είχε ασφαλώς ενημερωθεί προηγουμένως από τους Αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων περί της ανάγκης αύξησης της θητείας. Άλλωστε την ανάγκη αύξησης της θητείας την είχε αναφέρει και ο πρώην Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχος Αποστολάκης σε συνέντευξή του στους δημοσιογράφους. Επομένως υπάρχει πρόβλημα, είναι κρίσιμο και απαιτεί γενναίες αποφάσεις που δεν πρέπει να καθυστερήσουν άλλο. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να μάθουμε το λόγο που ο Αρχηγός της ΝΔ αναλαμβάνοντας την εξουσία άλλαξε γνώμη.

Επειδή είμαι «παλιός» γνωρίζω ότι το ΝΑΤΟ χαρακτήριζε μία ενεργή Μονάδα ετοιμοπόλεμη όταν αυτή διέθετε  επάνδρωση άνω του 80%. Οι Πίνακες Οργανώσεως (ΠΟΥ) των ενεργών Μονάδων του Στρατού, τότε, προέβλεπαν σε μία πρώτη στήλη την «Εν Πολέμω» δύναμη της Μονάδας, σε μία δεύτερη στήλη την «Εν Ειρήνη» δύναμη της Μονάδας και σε μία τρίτη στήλη τη δύναμη της Αποστολής Συμπληρώσεως (Α.Σ.), δηλαδή τη δύναμη των εφέδρων που απαιτούνταν για να αποκτήσει η Μονάδα την προβλεπόμενη πολεμική της δύναμη, η οποία όμως δύναμη της Α.Σ. ήταν όμως εξαιρετικά μικρή. Η Αποστολή Συμπληρώσεως της πρώτης Μονάδας εκστρατείας στην οποία τοποθετήθηκα μετά την αποφοίτησή μου από τη Σχολή Ευελπίδων (η 11η Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων στην Ορεστιάδα) ανερχόταν σε 90 περίπου εφέδρους. Αργότερα όταν άρχισε να μειώνεται σταδιακά η θητεία, άρχισαν και οι «ρωμαίικες» εφευρέσεις. Οι εξαμηνιαίες καταστάσεις αναπροσαρμογής της εφεδρείας περιελάμβαναν μία ονομαστική κατάσταση εφέδρων για την Αποστολής Συμπληρώσεως (η δύναμη που προβλεπόταν στον ΠΟΥ) και μία δεύτερη κατάσταση εφέδρων με το τίτλο «προσαύξηση» που περιελάμβανε τους εφέδρους που θα συμπλήρωναν τη διαφορά μεταξύ της προβλεπόμενης από τον ΠΟΥ ειρηνικής δυνάμεως και της υπηρετούσας (τοποθετημένης) δυνάμεως της μονάδας.

[Σημ.: Αν και τα όσα θα αναφέρω παρακάτω, βρίσκονται εκτός του θέματος που διαπραγματεύεται το άρθρο, ευκαιρίας δοθείσης, κρίνω σκόπιμο να δείξω με ποιο τρόπο λειτουργεί ο Στρατός που θεωρείται (και είναι βεβαίως) ο καλύτερα οργανωμένος και αποτελεσματικότερος οργανισμός του Ελληνικού κράτους. Θα αναφερθώ στον τρόπο που επιλέγονταν οι έφεδροι (πριν 30 χρόνια) για να συμπληρώσουν τη δύναμη των Ενεργών Μονάδων. Το υπολογιστικό πρόγραμμα που κατένειμε τους εφέδρους στις Μονάδες ήταν κάτι το σουρεαλιστικό. Θα το προσομοιάσω σαν ένα φυγοκεντρικό διαχωριστήρα που είχε μέσα τα ονόματα «Χ» αριθμού εφέδρων μίας συγκεκριμένης ειδικότητας ενός Όπλου (π.χ. πυροβολητές αρμάτων) που θα έπρεπε να τους κατανείμει σε «Ψ» αριθμό Επιλαρχιών. Ο διαχωριστήρας άρχιζε να περιστρέφεται και έστελνε κατά τυχαίο τρόπο σε «Ψ» τρύπες (όσες και οι Επιλαρχίες) τα ονόματα των «Χ» πυροβολητών. Όταν το κουτάκι που βρισκόταν πίσω από την κάθε τρύπα συμπληρωνόταν με τον προσδιορισμένο αριθμό πυροβολητών για την αντίστοιχη μονάδα, έκλεινε η τρύπα. Για να κάνω το παράδειγμα περισσότερο χειροπιαστό θα αναφέρω ότι έχω ένα φίλο καταγόμενο από την Αλεξανδρούπολη (και μόνιμο κάτοικο της πόλης) που τον είχα στρατιώτη στην 11η ΕΜΑ με την ειδικότητα του πυροβολητή αρμάτων. Όταν απολύθηκε παρέμεινε για πολλά χρόνια στην επιστράτευση. Η επιστράτευση τον είχε περάσει από όλες τις Επιλαρχίες του Έβρου και της Ροδόπης, ενώ θα μπορούσε να τον είχε μονίμως σε μία (την ίδια πάντοτε) από τις Επιλαρχίες της περιοχής Αλεξανδρούπολης, στην οποία θα μπορούσε να παρουσιαστεί σε περίπτωση επιστράτευσης σε λίγα λεπτά. Βεβαίως το πρόβλημα αυτό το αντιμετώπισα έξι φορές όταν σας υποδιοικητής Επιλαρχίας χρειάστηκε να κατανείμω στις Ίλες τους εφέδρους κάθε εξαμηνιαίας αναπροσαρμογής και έβλεπα μετά μεγάλης θλίψεως ότι μου δίνονταν έφεδροι που είχαν υπηρετήσει σε γειτονικές Επιλαρχίες (π.χ. είχαν υπηρετήσει στην 16η ΕΜΑ και δίνονταν στην 21η), ή έφεδροι που κατάγονταν από περιοχές όπου υπήρχε μονάδα τεθωρακισμένων και θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε αυτή. Μακάρι το σύστημα να έχει βελτιωθεί, αν και δεν το ελπίζω. Στην Ελλάδα συνεχίζει να είναι πανίσχυρος ο κανόνας «να μη ταράζετε τα λιμνάζοντα ύδατα».]

Στη συνέχεια θα προσπαθήσω να εκτιμήσω με βάση τα διατιθέμενα στοιχεία από ανοικτές πηγές την υπηρετούσα δύναμη οπλιτών (Μόνιμοι Υπαξιωματικοί, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ, Κληρωτοί) του Ελληνικού Στρατού και το ποια είναι η περίπου μέση επάνδρωση των Μονάδων Μάχης προκειμένου να προκύψουν τα αναγκαία συμπεράσματα. Ως Μονάδες Μάχης θα θεωρήσω αυτές που εμπλέκονται με τον εχθρό δια πυρών, δηλαδή τις Μονάδες Καταδρομών (ΚΔ), Αλεξιπτωτιστών (ΑΛ), Αμφιβίων Καταδρομών (ΑΜΦ), Πεζοναυτών (ΠΖΝ), Πεζικού (ΠΖ), Τεθωρακισμένων (ΤΘ), Πυροβολικού (ΠΒ) και Α/Α Πυροβολικού. Τον αριθμό των Ενεργών Μονάδων και την προβλεπόμενη στον πόλεμο δύναμη τους θα τον υπολογίσω με βάση τις διατιθέμενες πληροφορίες από ανοικτές πηγές (κυρίως τη wikipedia), και επομένως τα συνολικά στοιχεία θα διαθέτουν μία μικρή, κατά τη γνώμη μου, απόκλιση από τα πραγματικά δεδομένα.

Υπηρετούσα Δύναμη Οπλιτών Ενεργού Στρατού (άνδρες και γυναίκες):

Μόνιμοι Υπαξιωματικοί

Η Δύναμη των Μονίμων Υπαξιωματικών υπολογίστηκε με βάση την παραδοχή ότι κατ’ έτος εξέρχονται από τη ΣΜΥ 300-350 νέοι Μόνιμοι Υπαξιωματικοί και ότι αυτοί φθάνουν στο βαθμό του Ανθυπασπιστή ύστερα από υπηρεσία 18 ετών περίπου ως Μόνιμοι Υπαξιωματικοί.

Οι μόνιμοι Υπαξιωματικοί ήταν πάντα λίγοι σε αριθμό και εκτελούν όλοι τους διοικητικά καθήκοντα και επομένως αυτό θα πρέπει να εκτιμηθεί ανάλογα στους διάφορους υπολογισμούς. Με άλλα λόγια ο Μόνιμος Υπαξιωματικός δεν είναι ο απλός κληρωτός οπλίτης, αλλά  είναι διοικητής Διμοιρίας – Ουλαμού, ή διευθυντής γραφείου.

Εθελοντές Μακράς Θητείας (ΕΜΘ)

Η δύναμη των ΕΜΘ υπολογίστηκε από μία ενδιαφέρουσα μελέτη που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα https://www.onalert.gr/ στις 28 Σεπτεμβρίου 2015 με βάση την οποία η δύναμη τους το 2015 ανερχόταν σε 11.178 (πολλοί θα έχουν αποστρατευθεί πλέον) εκ των οποίων 1.000 περίπου ήταν γυναίκες. Εκ των ανδρών ΕΜΘ 8.000 περίπου υπηρετούσαν σε Μονάδες Εκστρατείας και εκ των γυναικών ΕΜΘ οι 900 περίπου στα επιτελεία.

Οι ΕΜΘ είναι πλέον μία «γερασμένη» δύναμη του Στρατού, οι περισσότεροι είναι οικογενειάρχες με υποχρεώσεις και οι ικανότεροι εδώ και πολλά χρόνια αναλαμβάνουν διοικητικά καθήκοντα στις Μονάδες ή υπηρεσίες. Επομένως και αυτοί δεν πρέπει να υπολογίζονται (όπως συνήθως γίνεται) στην κατηγορία του απλού κληρωτού οπλίτη.

Μέσος όρος ηλικίας των ΕΜΘ το 2015 (οι πίνακες προέρχονται από το onalert)

Παρατήρηση: Ο παραπάνω πίνακας είναι αντιπροσωπευτικός του πως σκέφτονται και ενεργούν οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες. Αποφασίζουν αιφνιδιαστικά να μειώσουν τη θητεία και να προσλάβουν επαγγελματίες οπλίτες (ΟΠΥ, ΕΠΥ, ΕΠΟΠ, ΕΜΘ). Στη συνέχεια προκηρύσσουν «διαγωνισμό» για την πρόσληψη 5.000 ανδρών και γυναικών χωρίς καμία στρατηγική προοπτική και χωρίς αυστηρά κριτήρια επιλογής των όσων θα προσληφθούν. (Σημ.: Έχω διατελέσει μέλος επιτροπής επιλογής και τα πράγματα δεν ήταν καθόλου καλά…) Όταν προσλαμβάνονται μαζικά 5.000 ΕΠΟΠ το βασικό κριτήριο της πρόσληψης δεν είναι η επαύξηση της πολεμικής ικανότητας των Μονάδων, αλλά η αγορά κάποιων ψήφων από το κυβερνόν κόμμα. Εφόσον η πρόσληψη επαγγελματιών οπλιτών κρίνεται αναγκαία από την κυβέρνηση και τους Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, τότε αυτή θα πρέπει να ακολουθεί κάποιους κανόνες και κάθε χρόνο να προσλαμβάνεται ένας καθορισμένος αριθμός επαγγελματιών οπλιτών (περίπου ο ίδιος κάθε χρόνο) ώστε σταδιακά να συμπληρωθεί μία σαφώς προσδιορισμένη οροφή για κάθε Κλάδο των Ενόπλων Δυνάμεων ώστε να υπάρχει και μία φυσιολογική ανανέωση του προσωπικού σε βάθος 35ετίας τουλάχιστον. Οπωσδήποτε η πρόσληψη θα πρέπει να γίνεται σε μικρές ηλικίες, με σοβαρές διαγωνιστικές διαδικασίες και επί τη βάσει αυστηρών κριτηρίων επιλογής. Όταν προσλαμβάνεις μαζικά ένα μεγάλο αριθμό επαγγελματιών οπλιτών, είναι βέβαιο ότι η διαγωνιστική διαδικασία θα είναι αναξιόπιστη και διάτρητη. Επειδή οι προσλαμβανόμενοι επαγγελματίες οπλίτες ύστερα από ένα καθοριζόμενο χρόνο παραμονής στο στράτευμα «αξιολογούνται» και οι κρινόμενοι ικανοί μονιμοποιούνται, με αποτέλεσμα να θεωρούνται στελέχη εξομοιούμενα με τους Μόνιμους Υπαξιωματικούς τους προερχόμενους από τη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ) —που εισέρχονται στη Σχολή δια των πανελληνίων εξετάσεων— πιστεύω ότι το κύριο απαιτούμενο προσόν για να συμμετάσχει κάποιος νέος στη διαγωνιστική διαδικασία πρόσληψης Επαγγελματιών Οπλιτών θα πρέπει να είναι η συμμετοχή του σε πανελλήνιες εξετάσεις και η βαθμολόγησή του τουλάχιστον με 12.

Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠΟΠ)

Οι ΕΠΟΠ υπολογίστηκαν με βάση τα στοιχεία της αρχικής τους πρόσληψης και την αποχώρηση κάποιων εξ αυτών στη συνέχεια. Αυτοί και αν είναι που προσλήφθηκαν κατά μαζικότατο τρόπο με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Οπλίτες Θητείας (κληρωτοί)

Ο υπολογισμός της υπηρετούσας δύναμης οπλιτών θητείας έγινε επί τη βάσει των υπαρχόντων στοιχείων γεννήσεων αρρένων της εθνικής στατιστικής αρχής. Θεωρητικά θα υπηρετούσε σήμερα η κλάση του 1999. Αυτό ασφαλώς δεν ισχύει αφού υπάρχουν οι αναβολές.  Οι γεννήσεις αρρένων κατά τη δεκαετία του 1990 ανέρχονται στις 52.000 περίπου κατ’ έτος. Το 1999 γεννήθηκαν για την ακρίβεια 51.884 άρρενα παιδιά. Αν υπολογίσουμε ότι ένας σημαντικός αριθμός ανδρών από τις παραπάνω γεννήσεις δεν θα υπηρετήσουν θητεία για διαφόρους λόγους (υγείας, της υποθαλπόμενης ανυποταξίας, εξαγοράς θητείας, συνειδήσεως κ.λπ.) θα πρέπει να είμαστε ευτυχείς αν τελικά θα καταταγούν 42.000 άνδρες σε ένα ημερολογιακό έτος. Με εννεάμηνη θητεία και με ένα σεβαστό αριθμό να υπηρετεί στο ΠΝ και την ΠΑ, η δύναμη που υπηρετεί στο Στρατό εκτιμάται σε 27.000 περίπου άνδρες. Έχω την πεποίθηση ότι η υπηρετούσα δύναμη κληρωτών είναι αρκετά μικρότερη.

[Σημ.: Αλιεύω από το διαδίκτυο ότι σύμφωνα με στοιχεία του ΓΕΕΘΑ, οι ανυπότακτοι στο τέλος του 2018 έφταναν τους 30.400. (και εις ανώτερα). Από αυτούς οι 10.000 είναι ανυπότακτοι εσωτερικού και οι υπόλοιποι 20.400 εξωτερικού. Σύμφωνα με τις πληροφορίες της εφημερίδας των Συντακτών που δημοσίευσε τη σχετική πληροφορία «το κυνήγι των ανυπότακτων θα ενταθεί»!!! Είναι βέβαιο ότι αυτοί που διακινούν αυτές τις πληροφορίες παίζουν τα παιχνίδια των υπουργών και τούτο επειδή οι ανυπότακτοι και ειδικά του εσωτερικού απολαμβάνουν κάλυψης «προστατευόμενου μάρτυρα». Και από τις τρεις εξουσίες. Για να μη κοροϊδευόμαστε. Αν μία κυβέρνηση έχει τη βούληση (μέχρι σήμερα δεν υπήρξε τέτοια κυβέρνηση) να τελειώσει αυτό το αίσχος που προσβάλει βάναυσα αυτούς που εκτελούν κανονικά το χρέος τους προς την πατρίδα, είναι εύκολο να το τελειώσει. Ασφαλώς και δεν προσδοκώ κάτι καλύτερο από την παρούσα κυβέρνηση. Οφείλει και αυτή να θέσει σε καθεστώς «προστατευόμενου μάρτυρα» τα δικά της παιδιά.]

 Συνολική Προβλεπόμενη Δύναμη Οπλιτών Ενεργών Μονάδων Μάχης  

Με βάση τον αριθμό των υπαρχόντων ενεργών μονάδων μάχης που  προκύπτει από ανοικτές πηγές και την εκτιμώμενη κατά μονάδα προβλεπόμενη δύναμη οπλιτών προκύπτει ο παρακάτω πίνακας, σύμφωνα με τον οποίο η απαιτούμενη δύναμη οπλιτών για να συμπληρωθεί η προβλεπόμενη (πολεμική) δύναμη των ενεργών μονάδων μάχης ανέρχεται σε 72.000 περίπου οπλίτες. Ασφαλώς τα στοιχεία δεν είναι απολύτως ακριβή, αλλά δεν απέχουν σημαντικά από την πραγματικότητα.

Δύναμη Οπλιτών Μονάδων Υποστηρίξεως Μάχης και ΔΜ και Υπηρεσιών  

Πλέον της παραπάνω δύναμης οπλιτών που απαιτείται για την πλήρη επάνδρωση των Μονάδων Μάχης, απαιτείται ακόμη μία κατά πολύ μεγαλύτερη δύναμη οπλιτών, τουλάχιστον διπλάσια αν όχι τριπλάσια, για να επανδρώσει ένα τεράστιο πλήθος επιτελείων σχηματισμών μονάδων και υπηρεσιών που υποστηρίζουν τη δύναμη μάχης.

Δεν χρειάζεται να αναφέρω λεπτομερή στοιχεία, που άλλωστε δεν διαθέτω, αλλά από τους υπηρετούντες οπλίτες ένα σημαντικό μέρος θα διατεθεί για τα επιτελεία του ΓΕΣ, της Στρατιάς, των Γ΄ και Δ΄ Σ.Σ., της ΑΣΔΕΝ, της ΑΣΔΥΣ, τα στρατηγεία 7 Μεραρχιών (ΠΖ, Μ/Κ και ΤΘ), τα επιτελεία των στρατιωτικών σχολών, των 30 περίπου Ταξιαρχιών (ΠΖ, Μ/Κ ΠΖ, ΤΘ, ΚΔ-ΑΛ, ΠΖΝ, ΕΙΔ. ΕΠΙΧ., ΑΜ, ΕΛΔΥΚ, ΤΑΞΥΠ) και των 5 περίπου Συνταγμάτων ΠΖ. Ένας ακόμη σημαντικότερος αριθμός οπλιτών θα επανδρώσει τα «Α» Τάγματα Διοικήσεως, τα «Β» Ταγμάτα Διαβιβάσεων διαφόρων τύπων, τα «Γ» Τάγματα Μηχανικού διαφόρων τύπων, τα «Δ» Τάγματα Μεταφορών ή Εφοδιασμού διαφόρων τύπων, τις «Ε» Μονάδες Επιστρατεύσεως, τα ~25 Τάγματα/Επιλαρχίες Υποστηρίξεως (με Λόχο Εφοδιασμού Μεταφορών + Λόχο Τεχνικού + Λόχο Υλικού Πολέμου + Λόχο Υγειονομικού + Λόχο Διοικήσεως), τους ~60 Λόχους Διοικήσεως, τους ~40 Λόχους Διαβιβάσεων, τους ~30 Λόχους Μηχανικού, τους (ΣΤ) Λόχους Στρατονομίας, τα Κέντρα Εκπαιδεύσεως, τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία διαφόρων τύπων, τις Αποθήκες Υλικού Πολέμου, τις Αποθήκες Πυρομαχικών Καυσίμων και Τροφίμων, τα Στρατιωτικά Εργοστάσια και Συνεργεία, τις Στρατιωτικές Μουσικές, τις Λέσχες, τα ΚΑΑΥ, τα Μουσεία και τις πολλές άλλες Μονάδες και Υπηρεσίες. Οφείλουμε να μη ξεχνάμε και το μεγάλο αριθμό των Ταγμάτων Εθνοφυλακής που θα ενεργοποιηθούν και θα αναλάβουν αποστολή άμυνας στη γραμμή του Ε-Τ Μετώπου, ή στο εσωτερικό της Χώρας.

Όλες οι παραπάνω Μονάδες, Υπομονάδες και Υπηρεσίες υποστηρίξεως μάχης και ΔΜ κ.λπ. απορροφούν στην ειρήνη ένα μεγάλο αριθμό οπλιτών της υπηρετούσας δύναμης, υπερβολικά μεγάλο μάλιστα για κάποιες μονάδες ή υπηρεσίες αγραναπαύσεως (επιπέδου πυροβολείου Λυκαβηττού, πολεμικού μουσείου, Μετοχικού Ταμείου Στρατού, ΕΚΕΜΣ κ.λπ.). Η γνώμη μου είναι ότι οι στην προηγούμενη παράγραφο αναφερόμενες μονάδες και υπηρεσίες απορροφούν το ήμισυ της υπηρετούσας δύναμης οπλιτών. Δηλαδή 30.000 οπλίτες.  Χρειάζεται να γίνει η διευκρίνιση ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτής της δύναμης υποστηρίζει τις ενεργές μονάδες μάχης.

Επομένως η υπηρετούσα δύναμη οπλιτών στις Ενεργές Μονάδες Μάχης με βάση την παραπάνω υπόθεση «εργασίας» ανέρχεται σε 30.000 άνδρες και γυναίκες περίπου.

Μέσο ποσοστό επάνδρωσης δια Οπλιτών των Ενεργών Μονάδων Μάχης

Κατόπιν των όσων αναφέρθηκαν προκύπτει ότι οι  Ενεργές Μονάδες Μάχης συνολικής προβλεπόμενης δύναμης 72.000 οπλιτών επανδρώνονται δια 30.000 περίπου οπλιτών κατά την ειρήνη. Επομένως το μέσο ποσοστό επάνδρωσης των Ενεργών Μονάδων που θα εμπλακούν στη μάχη δια πυρών ανέρχεται σε 40% περίπου. Άρα βρίσκονται εκτός των Νατοϊκών προβλέψεων περί του ετοιμοπόλεμου των ενεργών μονάδων.

Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ένα μεγάλο μέρος των Μονίμων Υπαξιωματικών και των ΕΜΘ από την παραπάνω δύναμη αναλαμβάνουν διοικητές Διμοιριών και Ουλαμών που παλαιότερα, που η διάρκεια της θητείας ήταν μεγάλη, διοικούνταν από Δόκιμους Έφεδρους Αξιωματικούς.

Βεβαίως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Οι Μονάδες αντίδρασης (ΚΔ – ΑΛ – ΠΖΝ, ΑΜΦ ΚΔ – ΑΜ) διαθέτουν κατά πολύ υψηλότερο ποσοστό επάνδρωσης από το μέσο του 40%. Το ίδιο ισχύει και για τις Μονάδες των πρόσω που θεωρούνται Μονάδες Α’ ετοιμότητας. Δεν πρέπει να υπολογίζουμε βεβαίως σε κάτι το συνταρακτικό. Κάποιες ακόμη Μονάδες που βρίσκονται εκτός Ελλάδος το ποσοστό επάνδρωσής τους προσεγγίζει ίσως το 80-90%. Ασφαλώς διαφοροποιείται και το ποσοστό κάλυψης των Μονάδων δια οπλιτών θητείας. Οι Επιλαρχίες Αρμάτων π.χ. θα διαθέτουν περιορισμένο αριθμό οπλιτών θητείας.

Κατόπιν των όσων συνοπτικά αναφέραμε παραπάνω είναι προφανές ότι το ποσοστό επάνδρωσης των περισσοτέρων Μονάδων και ειδικά του Πεζικού, πολύ πιθανό και είναι και κάτω του 30%. Επιβάλλεται όμως να θυμούνται αυτοί που έχουν την ευθύνη (πολιτικοί και στρατιωτικοί) ότι το έδαφος κατέχεται και διατηρείται από το Πεζικό (απλό ή Μ/Κ).

Εκπαίδευση Οπλιτών Θητείας

Τι σημαίνει όμως ότι ένα Μ/Κ Τάγμα Πεζικού διαθέτει ποσοστό επάνδρωσης, όχι 30%, αλλά 40%;

Σημαίνει ότι η τοποθετημένη δύναμη του Τάγματος ανέρχεται σε 220 οπλίτες περίπου. Επομένως ο κάθε Λόχος επανδρώνεται με 44 οπλίτες. Στη πραγματικότητα οι Λόχοι Πεζικού με ~40 οπλίτες, ο ΛΥΤ με ~30 οπλίτες και ο Λόχος Διοικήσεως με ~70 οπλίτες. Κάποιοι από τους Οπλίτες είναι Διμοιρίτες (Μόνιμοι Υπαξιωματικοί ή ΕΜΘ). Με αυτή την περίπου κατανομή η κάθε Διμοιρία Πεζικού θα διαθέτει 10 οπλίτες και η κάθε Ομάδα Μάχης 3 οπλίτες. Υπόψη ότι κάποιοι εκ των οπλιτών είναι ικανότητας Ι3 και Ι4. Επομένως ένας Μ/Κ Λόχος αν έχει παρόντες όλη την τοποθετημένη δύναμή του (που δεν θα την έχει) θα μπορεί να επανδρώσει τα ΤΟΜΠ του με τον οδηγό, τον αρχηγό πληρώματος και έναν ακόμη. Με άλλα λόγια δεν υπάρχει Ομάδα Μάχης και Διμοιρία Υποστηρίξεως. Ασφαλώς οι πολιτικοί που δεν έχουν υπηρετήσει πλήρη θητεία ή δεν έχουν υπηρετήσει στο Στρατό, αλλά στο ΠΝ ή την ΠΑ, ως είθισται, αδυνατούν να τα αντιληφθούν τη σημασία αυτών των σοβαρών ζητημάτων.

Πόσοι είναι οι παρόντες κάθε Λόχου με ποσοστό αδειών 10%, κάποιον νοσηλευόμενο σε νοσοκομείο και κάποιους ακόμη σε αναρρωτική άδεια ή αποσπασμένους; 30; Λιγότεροι; Μάλλον. Πόσοι είναι οι διαθέσιμοι για εκπαίδευση αν αφαιρεθούν οι καθημερινές υποχρεώσεις ενός Λόχου; 5-10 κατά Λόχο ή και κανένας.

Η εκτίμησή μου είναι ότι σήμερα ένας κληρωτός που θα υπηρετήσει όλο το χρόνο της θητείας του σε ένα Μ/Κ Τάγμα Πεζικού των πρόσω, από τις περίπου 225 εργάσιμες ημέρες θα λάβει εκπαίδευση και εφόσον αυτή είναι πολύ καλά οργανωμένη, 60 περίπου ημερών. Αυτή η εκπαίδευση, που μάλιστα διεξάγεται κατά αποσπασματικό τρόπο, δεν παράγει μαχητές.

Όποιος πολιτικός ή στρατιωτικός πιστεύει ότι υπό αυτές τις συνθήκες επάνδρωσης ο οπλίτης θητείας εκπαιδεύεται πολεμικά και είναι ικανός να πολεμήσει χρειάζεται ψυχίατρο. Λυπάμαι που το αναφέρω αυτό, αλλά αυτή είναι η άποψή μου.

Παλιά όταν η θητεία ήταν στους 18 μήνες, για να θεωρηθεί ένας οπλίτης ετοιμοπόλεμος θα έπρεπε να είχε λάβει πλήρη εκπαίδευση χειμερινού και θερινού εξαμήνου. Που ασφαλώς δεν την λάμβανε. Ίσχυε τότε ότι όλοι οι κληρωτοί θα πρέπει να υπηρετήσουν σε Μονάδες εκστρατείας της Θράκης και των Νησιών επί εννεάμηνο και ύστερα να πάρουν μετάθεσή. Σήμερα πάρα πολλοί διανύουν τη θητεία τους στις διάφορες υπηρεσίες των Αθηνών. Ποιες ηγεσίες διέθεταν τη σωστή άποψη για την εκπαίδευση των κληρωτών; Οι τότε ή οι σημερινές; Αν οι τότε ήταν λάθος, θα πρέπει να τις καταγγείλουμε.

Με τους ΕΜΘ και τους ΕΠΟΠ να εξομοιώνονται με Μόνιμους Υπαξιωματικούς ο οπλίτης θητείας καταλήγει «σκοποφύλακας» και «αγγαρειομάχος». Έχω μιλήσει με πολλούς σημερινούς στρατιώτες, κάποιους από το εγγύς περιβάλλον μου και αυτό μου είπαν ότι έκαναν (ή έμαθαν) στο Στρατό. Να φυλάνε σκοπιά ατέλειωτες ώρες και να κάνουν «αγγαρείες». Ένας εξ αυτών κατά τη διάρκεια της θητείας του βρισκόταν, με ελάχιστα διαλείμματα, συνεχώς στη φρουρά του φυλακίου της Νυμφαίας. Τι άλλη εκπαίδευση μπορούσε να είχε λάβει ως στρατιώτης από το κάνει τον σκοπό και τον ξεναγό στο οχυρό της Νυμφαίας και κατά περίπτωση τον μάγειρα; Και αν αυτά συμβαίνουν με τους υπηρετούντες στις Μονάδες Μάχης, μπορείτε να βγάλετε συμπεράσματα για την εκπαίδευση αυτών που υπηρετούν στις Μονάδες Υποστήριξης.

Η μη εκπαίδευση, ή η πλημμελής εκπαίδευση των οπλιτών θητείας έχει δυσμενή αντίκτυπο στην ικανότητα της εφεδρείας να πολεμήσει. Ας το καταλάβουν επιτέλους οι πολιτικοί ταγοί αυτής της χώρας πριν σημάνουν οι καμπάνες.

Είναι σκόπιμο όμως να αναφερθούμε και στο τι θα μπορούσε, ή θα προλάβαινε να κάνει να κάνει  ένα Μ/Κ Τάγμα 220 ανδρών στην περίπτωση που εντελώς αιφνιδιαστικά διαταχθεί γενικός συναγερμός: Να διασπείρει τα οχήματά του, τα υλικά του, τα εφόδια του και τα υλικά της Αποστολής Συμπληρώσεώς του; Να ενεργοποιήσει την Α/Α άμυνά του; Να εγκαταστήσει στα οχήματα μάχης τα όπλα που μεταφέρουν; Να ασφαλίσει τους χώρους διασποράς του; Να  επιστρατεύσει τους εφέδρους του; Να μεταφέρει από τις αποθήκες τα πυρομαχικά του στους χώρους διασποράς και να τα φορτώσει στα ερπυστριοφόρα του; Να εντάξει τους εφέδρους του στις Διμοιρίες και στις Ομάδες; Να  διαθέσει και να χρεώσει όπλα και πυρομαχικά στους άνδρες; Να παρασκευάσει συσσίτιο; Να πολεμήσει στην περίπτωση που ξεκινήσουν αμέσως οι εχθροπραξίες; Είναι χρήσιμο να γνωρίζουν όσοι έχουν την ευθύνη ότι κάτι τέτοιο ζητήθηκε να γίνει στην Κύπρο το 1974 από τα Τάγματα Πεζικού που διέθεταν εξαιρετικά μειωμένη επάνδρωση, με αποτέλεσμα αυτά  ουδέποτε να αγγίξουν ένα έστω ελάχιστο επίπεδο επιχειρησιακής ικανότητας και να αυτοδιαλυθούν όταν ήρθαν σε επαφή με τον αντίπαλο, ενώ δεν συνέβη το ίδιο με τις Μοίρες Καταδρομών και Πυροβολικού που διέθεταν καλή επάνδρωση και στελέχωση.

 

Επί του ζητήματος της απόκτησης από του οπλίτες θητείας δεξιοτήτων και πιστοποιητικών

Κύριε υπουργέ της Εθνικής Άμυνας,

Η αναφορά σας στα περί της απόκτησης από τους κληρωτούς οπλίτες κατά τη διάρκειά της θητείας τους δεξιοτήτων και πιστοποιητικών (χρήσιμων μάλλον για τον πολιτικό του βίο) μαρτυρά ότι η άποψή σας περί της θητείας ταυτίζεται με αυτούς που θεωρούν τη θητεία χαμένο χρόνο και ότι κατά τη διάρκειά της ο κληρωτός θα πρέπει να αποκτά κάποιες χρήσιμες γνώσεις. Με άλλα λόγια αν και υπουργός της εθνικής άμυνας αντιλαμβάνεστε τη θητεία ως χαμένο χρόνο από τη ζωή ενός πολίτη. Αυτό είναι το συμπέρασμα που προκύπτει από τα όσα αναφέρατε. Και η άποψή σας αυτή είναι μηδενιστική και απαξιώνει το θεσμό της θητείας που είναι θεσμοθετημένος από το Σύνταγμα και αποτελεί ιερή υποχρέωση των πολιτών προς την πατρίδα. Αν τα λέει αυτά ένας υπουργός της κεντροδεξιάς, τότε τι τους θέλουμε τους «συντρόφους» της αριστεράς; Στο χέρι σας είναι κύριε υπουργέ να προτείνετε τη κατάργηση της θητείας και την αντικατάσταση του στρατού θητείας από ένα στρατό επαγγελματιών. Μόνο που θα πρέπει να πείτε στον Ελληνικό λαό να πληρώσει το μάρμαρο ενός επαγγελματικού στρατού. Ο επαγγελματικός στρατός υπουργέ μου στοιχίζει τεράστια ποσά. Μπορείτε βεβαίως και να καταργήσετε το στρατό.

Τέλος πάντων είμαι κάθετα αντίθετος από τις απόψεις σας, όπως αυτές προκύπτουν από το λόγο σας. Η θητεία αποτελεί μέρος της υποχρέωσης των πολιτών να προστατεύουν την πατρίδα και το σύνταγμα.

Ο Στρατός έχει αποστολή και υποχρέωση να εκπαιδεύσει τους νέους πολίτες της πατρίδας μας για να γίνουν μαχητές και ο χρόνος που διαθέτει για αυτό το σκοπό δεν φθάνει. Πόσο δύσκολο είναι αυτό ώστε να μη μπορείτε να το αντιληφθείτε. Ο Στρατός δεν μπορεί να υποκαταστήσει τα τεχνικά λύκεια τα ΙΕΚ και τα ΤΕΙ. Δεν είναι αυτή η δουλειά του. Θα πρέπει να ξαναδείτε ποιοι είναι οι σύμβουλοί σας και πόσο αξίζουν οι συμβουλές τους. Δικηγόρος είστε στο επάγγελμα και είναι εύλογο να μη γνωρίζετε καλά τα των Ενόπλων Δυνάμεων. Υπάρχουν διαμάντια στο σώμα των αξιωματικών για να σας συμβουλεύσουν αρκεί να τα αναζητήσετε. Αν έχετε απόστρατους ως συμβούλους, να τους απομακρύνετε το γρηγορότερο.

Σήμερα οι νέοι μας που παρουσιάζονται στο Στρατό είναι κομπιουτεράδες, κατέχουν άδεια οδήγησης αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας, γνωρίζουν ξένες γλώσσες, διαθέτουν πτυχία ΑΕΙ ΤΕΙ ΙΕΚ, κατέχουν μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών και δεν περιμένουν από το Στρατό να τους μάθει αυτά που εσείς αναφέρατε. Ο Στρατός έχει παύσει προ πολλού να εκπαιδεύει μαγείρους για να φτιάξουν φασολάδα και κοτόπουλο ψητό με πατάτες λεμονάτες. Στο Στρατό κατατάσσονται κάθε χρόνο εκατοντάδες σεφ με πτυχία και μακρά προϋπηρεσία σε μεγάλα μαγαζιά.

Ο Στρατός κύριε υπουργέ επιβάλλεται να απεκδυθεί από κάθε άλλη δραστηριότητα που τον απομακρύνει από την κύρια αποστολή του και να αφοσιωθεί αποκλειστικά στην «παραγωγή» μαχητών.

Κλείνοντας της ενότητα για τα αφορώντα τη θητεία θα αναφέρω τη γνώμη παλαιότερων στρατηγών για τα αποτελέσματα της μικρής διάρκειας θητείας στην εκπαίδευση των κληρωτών οπλιτών. Στο πρακτικό του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου της 14ης Δεκεμβρίου 1932, που υποβλήθηκε αρμοδίως στην κυβέρνηση αναφέρονται τα εξής:

«…. η μόνη σήμερα δυνατή προσπάθεια για τη βελτίωση και προαγωγή της Εθνικής Άμυνας, είναι η εκπαίδευση του μάχιμου πληθυσμού της χώρας και των στελεχών, για την οποία επιβάλλεται η παροχή των πάσης φύσεως απαιτουμένων μέσων.  Τούτο εν μέρει επετυγχάνετο, διότι καίτοι ατελώς δια της 14μήνου θητείας, εν τούτοις εγένετο έστω ατελής τις εκπαίδευσις των κληρωτών. … Η εφαρμογή όμως της ελαττώσεως της θητείας (στους 12 μήνες) και των προταθέντων περικοπών των μονάδων, … την μεν εκπαίδευσιν των κληρωτών ελαττεί κάτω του ελαχίστου ανεκτού ορίου, δηλαδή δυνάμεθα να είπωμεν ότι δεν επιτυγχάνεται η εκπαίδευσις, την δε επιστράτευσιν, προκάλυψιν και συγκέντρωσιν, καθιστά προβληματική».

Αναρωτιέμαι για το τι μπορεί να αναφέρουν τα πρακτικά των  Ανωτάτων Στρατιωτικών Συμβουλίων των 20 τελευταίων ετών για το επίπεδο της εκπαίδευσης των κληρωτών και της εφεδρείας,  με τη στρατιωτική θητεία να έχει σταθεροποιηθεί στους  9 μήνες και το δημογραφικό να αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα του κράτους.

 

Επίλογος

Η θητεία επιβάλλεται να αυξηθεί τουλάχιστον στους 15 μήνες. Ο Ελληνικός Στρατός στηρίζεται στην εφεδρεία για να εκτελέσει την πολεμική του αποστολή και κατόπιν τούτου η δύναμη των υπηρετούντων κληρωτών θα πρέπει να ανέλθει πάνω από τις 50.000 άνδρες ώστε στο διάστημα των 15 μηνών να είναι δυνατή η παραγωγή μίας πολύ καλά εκπαιδευμένης και ετοιμοπόλεμης εφεδρείας.

Είναι ανάγκη εσείς οι πολιτικοί που έχετε και την ευθύνη να πάψετε πλέον να υποθάλπετε την ανυποταξία. Νομικός είστε και επομένως γνωρίζετε πολύ καλά ότι η ατιμωρησία υποθάλπει την εγκληματικότητα.

Θα πρέπει επίσης να μη λησμονείτε ότι οι σημερινοί πολίτες είναι περισσότερο ενημερωμένοι από εμάς τους «παλιούς» για όσα αφορούν τη θητεία και ειδικότερα την εξαίρεση των «βυσμάτων» από τα δύσκολα και ως εκ τούτου απαιτούν ίση και  δίκαιη μεταχείριση. Η ύπαρξη και η διαιώνιση των «βυσμάτων» είναι δημιούργημα των πολιτικών και επιδρά δυσμενώς στο ηθικό.

Ακόμη και αν η αεροπορία μας δεν μπορεί να πετάξει, ακόμη και αν το ναυτικό μας δεν μπορεί να συνδράμει την χερσαία μάχη, το έδαφος μπορεί να διατηρηθεί από το Στρατό Ξηράς, αρκεί αυτός να διαθέτει την απαιτούμενη επάνδρωση και να είναι καλά εκπαιδευμένος και αποφασισμένος. Το ορεινό έδαφος των νησιών ευνοεί τον αμυνόμενο. Το Πεζικό θα συνεχίσει να είναι ο κυρίαρχος στα ορεινά εδάφη, ή σε αυτά που διαθέτουν έντονο ανάγλυφο, όπως είναι τα νησιά μας.

65 Responses to Δηλώσεις του Υπουργού Εθνικής Άμυνας περί του δόγματος αποτροπής, της μη αύξησης της θητείας και άλλων τινών

  1. ΑΧΕΡΩΝ says:

    Άρθρο-καταπέλτης!

    Ἂν κάτι θα ἢθελα να τονίσω κατά προτεραιότητα,(εφόσον όλο το άρθρο είναι εξαίρετο),είναι το εξής συγκλονιστικά απλό : «Όποιος πολιτικός ή στρατιωτικός πιστεύει ότι υπό αυτές τις συνθήκες επάνδρωσης ο οπλίτης θητείας εκπαιδεύεται πολεμικά και είναι ικανός να πολεμήσει χρειάζεται ψυχίατρο.»

    Θα κάνω επίσης μία αναφορά στον σημερινό ΥΠΑΜ,για να παρατηρήσω ότι μία από τις πρώτες δημόσιες δηλώσεις του,ἀν και τύποις αναρμόδιος,ήταν το ξέπλυμα της συμφωνίας των Πρεσπών,υπό το όμμα και το μειδίαμα του κυρίου πρέσβη.
    Ακόμα,ἡ δημόσια δήλωση-φετφάς ότι δέν πρόκειται να αυξηθεί ἡ θητεία,με πρόταξη την μή έκφραση ανἀγκης από τα επιτελεία,δημιουργεί την αίσθηση ότι ὁ κύριος ψεύδεται,όπως υποπτεύεται ὁ κάθε παροικών την άμυνα.
    Με τέτοιο ντεμπούτο,δέν μου δημιούργησε βέβαια καμμία απολύτως προσδοκία,και προφανώς δέν είμαι ὁ μόνος που τον θεωρεί ακατάλληλο.

    Το ερώτημα όμως για τις θέσεις του νύν ΠτΚ,για τις θέσεις του περί αυξήσεως της θητείας όντας στην αντιπολίτευση όπως και ἡ κυβίστηση όντας στην κυβέρνηση,είναι μάλλον και ἡ απάντηση για τις θέσεις και τις δηλώσεις του ΥΠΑΜ.

  2. ΑΛΑΣΤΩΡ says:

    Πολύ καλό άρθρο που χωράει πολύ συζήτηση. Το πρώτο που θα ήθελα να ρωτήσω (και με απασχολεί πολύ καιρό) είναι το εξής:

    Οι αξιωματικοί (και γενικότερα τα μόνιμα στελέχη του στρατεύματος) τι κάνουν για όλα αυτά; Αναφέρουν το πρόβλημα στην ιεραρχία/ανωτέρους τους και αν ναι πως το μεταφέρουν σε αυτούς και εκείνοι τι κάνουν σχετικά με το θέμα; Υπάρχουν ευθύνες στους στρατιωτικούς ή φταίνε μόνο οι πολιτικοί; Και όταν οι πολιτικοί έχουν ενημέρωση τι κάνουν;

  3. Kostas Kladianos says:

    »Να υπάρχει σοβαρό δόγμα αποτροπής ώστε να γνωρίζουν οι αντίπαλοι ότι θα έχουν μεγάλο κόστος με ελάχιστο όφελος.»

    Αγαπητέ κύριε Ταξίαρχε, το παραπάνω μπορεί να είναι και μια προέλαση, λέω τώρα εγώ, στην αρματικά πεδινή Ανατολική Θράκη (στην περίπτωση κατάληψης μίας μικρής ελληνικής νησίδας) που θα παράξει πολλαπλάσιο γεωπολιτικό και ψυχολογικό αποτέλεσμα – αντίκτυπο και δύναται να πράξει ο στρατός μας με την μεγάλη ισχύ -για τα δυτικοευρωπαϊκά δεδομένα- πυρός που έχει, μην δεχόμαστε κάθε δήλωση πολιτικού προϊσταμένου με ένα περιτύλιγμα αμφιβολιών και εσωστρέφειας.

    Συναδελφικά.

  4. Dash5 says:

    Οποιος ειδε τη συνεντευξη του Δενδια στη ΝΕΤ προχτες θα καταλαβει πολλα.
    Εν ολιγοις ειπε οτι η δυναμη των οπλων ειναι ‘so last century’ μαλλον τα εμαθε απο τον κυριο Πομπεο γιατι δεν εξηγητε η σιγουρια του για το οτι η τουρκια κανει τοσο μεγαλα στρατηγικα λαθη και θα βρεθει εκτεθημενη.. εγω προς το παρον βλεπω μονο κατι μασημενα λογακια κ δυστυχως στη θεση της Συριας βαζω τα νησια μας.
    Στη σκεψη αυτη κ αν ημουν υπουργος εξωτερικων δεν θα χαζογελαγα οπως ο κυριος Δενδιας.
    μαλλον θα ημουν πολυ πιο αγχωμενος κ θα εψαχνα τροπους να σωσω την χωρα μου.
    Δεν μπορω να καταλαβω γιατι δεν καταργουν τα στρατοπεδα?
    Γιατι δεν γινεται αναδιοργανωση?
    Γιατι ο ναυσταθμος ειναι στην σαλαμινα?
    Πως θα γινει αποκεντρωση?
    Πως θα καταληξει αυτη η χωρα με 2 πολεις κ ολο το υπολοιπο τιποτα?

  5. Αρματιστής says:

    @ ΑΛΑΣΤΩΡ
    Τα ζητήματα στα οποία αναφέρομαι είναι αρμοδιότητας της πολιτικής εξουσίας και αυτή είναι υπεύθυνη για δώσει λύσεις. Είμαι βέβαιος ότι οι κύριοι Αρχηγοί των Ενόπλων Δυνάμεων τα θέτουν στην πολιτική ηγεσία και μάλιστα μετά παρρησίας.

    @ Kostas Kladianos
    Από που προκύπτει ότι ο Ελληνικός Στρατός με βάση τον υπάρχοντα συσχετισμό ισχύος μπορεί να περάσει τον Έβρο και να προελάσει (άνετα όπως αφήνεις να εννοηθεί) στην Αν Θράκη;

  6. evmeniskardianos says:

    Στο άκρως εμπεριστατωμένο άρθρο [όπως πάντοτε….!] του ΑΡΜΑΤΙΣΤΗ, τολμώ να παρατηρήσω ότι θίγει ένα πολύ φλέγον θέμα.

    Τις λεπτομερείς παρατηρήσεις του αξιοτίμου ΑΡΜΑΤΙΣΤΗ, λογικά σκεπτόμενος και χωρίς να είμαι ειδήμων, τις βρίσκω πέρα για πέρα σωστές.

    Θα προχωρήσω σήμερα σε μια εκ βαθέων εξιστόρηση!

    Εγώ υπηρέτησα περίπου δυο (αριθ. 2 ) χρόνια και οι πρώτοι 8 περίπου μήνες ήσαν για εμένα πολύ σημαντικοί για την υπόλοιπη ζωή μου.

    Ομολογώ ότι τόσο στο ΚΕΝΚ (= Κέντρο Εκπαιδεύσεως Νεοσυλλέκτων Κορίνθου) όσο στην θρυλική (για εμάς τους Υ.Ε.Α.Μ.) Σχολή Μηχανικού στο Λουτράκι, η εκπαίδευση που έλαβα ήταν μεν σκληρή αλλά καλή για την εποχή της.

    Χάρις στην αναγνώριση που είχα τόσο στο Κ.Ε.Ν.Κ. όσο και στην Σχολή Μηχανικού, από τους άριστους Αξιωματικούς που είχαμε τότε ως εκπαιδευτές μας, απέκτησα αυτοπεποίθηση.

    Τα χρόνια μου στη εκπαίδευση στον στρατό ήσαν ανεκτίμητα. Μετά τράβηξα το διάβολό μου (ηθικά), τόσο από τους γονείς μου και διότι οι περισσότεροι φίλοι μου είχαν τελειώσει τις σπουδές τους και εγώ ήμουν καθυστερημένος.

    Αργότερα όταν έληξε η θητεία μου, εφαρμόζοντας το σύστημα «….στο Πανεπιστήμιο όπως στον Στρατό….», επέστρεψα και τελείωσα Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός σε Γερμανικό Πανεπιστήμιο με αρκετά άριστα, – Θα μπορούσαν να είναι περισσότερα αν, – λόγω ανωριμότητας μου -, δεν είχα απέχθεια σε όσους Καθηγητές «έκοβαν»!

    Τώρα πιστεύω ότι στο Πανεπιστήμιο πηγαίνεις να μάθης και είσαι σαν ένα σφουγγάρι που παίρνει γνώσεις, αδιαφορείς δε τελείως αν ο Καθηγητής είναι αυστηρός και «κόβει» ή είναι κακομούτσουνος, ψηλός ή κοντός!

    Εσύ είσαι εκεί για να μάθεις και να πάρεις όσα μπορείς περισσότερα!

    Έτσι απέκτησα μετά τον στρατό και την φήμη καλού σπουδαστή.

    Χαρακτηριστικά, μου είπε ένας Επιμελητής Έδρας, επειδή ανησυχούσα για αν πέρασα : – Du bist kein Grieche (δλδ, Τι φοβάσαι; Εσύ δεν είσαι ΄Ελληνας….). Τέτοιο κοπλιμέντο….πήρα ο φουκαράς. [Σημείωση γράφοντος, είμαι πολύ υπερήφανος που είμαι Έλλην Μακεδών και μάλιστα Έφεδρος Αξιωματικός Μηχανικού!]

    Μπορώ να φανταστώ πως στα τεθωρακισμένα η εκπαίδευση για την χρήση και για την συντήρηση, θα είναι πολύ πολύπλοκη και δύσκολη, διότι έχεις ίσως να μάθεις τρία πράγματα, τον χειρισμό και την συντήρηση του οχήματος, την επικοινωνία μέσω ραδιοτηλεφώνου VHF και την βλητική για το πυροβόλο του άρματος και ίσως και άλλα πολλά.

    Π.Χ. στην Βουλγαρία του Συμφώνου Βαρσοβίας, η θητεία στα Τεθωρακισμένα ήταν τριετής.

    Ο αείμνηστος Στρατηγός Δημήτριος Δήμου είχε πει σε μια συνέντευξή του, ότι έτυχε να συναντήσει έναν στρατιώτη σε απομακρυσμένο σταθμό ραντάρ, λαμπρό Ηλεκτρονικό Επιστήμονα και Διδάκτορα, και του είχε κάνει εντύπωση τόσο το σθένος του νέου όσο και η υπερηφάνειά του διότι έκανε κατά την διάρκεια της θητείας του το καθήκον του!

    Φιλικά

    Ευμένης Καρδιανός

    Ερώτηση: Ο νύν ΥΠΕΘΑ κ. Παναγιωτόπουλος έχει μήπως κάποια συγγένεια με τον πάλαι ποτέ υπουργό Εμπορίου Παναγιωτόπουλο από την Καβάλα ο οποίος κατά την δεκαετία 1970, ήταν κεντρικός ομιλητής στον Ροταριανό Όμιλο Βορρά και έφθασε στην Μεγάλη Βρετανία με καθυστέρηση τριών τετάρτων της ώρας όπου μίλησε από στήθους με το ένα χέρι στην τσέπη του? (Το τελευταίο σήμαινε στην Σχολή Μηχανικού κατά την διάρκεια της εξόδου, τουλάχιστον 20 μέρες κράτηση, δλδ 20 μέρες ύπνο στο … Μπάκιγχαμ ….. και τιμωρία!).

  7. M says:


    Στο 1:29 περίπου.
    Γίνεσθε καλύτεροι ….όχι για να πολεμάτε…αλλά γιά….. !!!!!
    Τρέχα γύρευε!!!
    Διαχρονική και εμπεδωμένη στάση και νοοτροπία!

  8. KonTim says:

    Προέλαση εντός την Ανατολικής Θράκης, φρονώ πως είναι εκτός, ίσως όχι του επιχειρησιακού σχεδιασμού του Ε.Σ, τουλάχιστον των ρεαλιστικών του δυνατοτήτων.

    Πέραν της απομειωμένης ισχύος του Δ’ Σ.Σ και των στρατηγικών εφεδρειών που είναι προσανατολισμένες προς αυτήν την περιοχή, απουσιάζουν οι σχηματισμοί εκείνοι που θα προσέδιδαν βάθος στην διάταξη δυνάμεων και που θα επέτρεπαν παρόμοιο εγχείρημα.

    Το μέγιστο που μπορούμε να περιμένουμε από τον Ε.Σ και ειδικά του Δ’ Σ.Σ, είναι «σφιχτή» άμυνα στην περιοχή του Έβρου και ίσως ένα περιορισμένης έκτασης (αντ)επιθετικό εγχείρημα προς την περιοχή του Κάραγατς.

  9. Αλεξανδρος Σφηκας says:

    Αγαπητέ κύριε Ταξιάρχε όλα αυτά θα είχαν αξία αν τα λέγατε και επί σύριζα και επί Αποστολάκη που έγιναν όχι μόνο λεχθησαν πολύ χειρότερα. Τώρα όλη αυτή η αράδα πάει δικαιωματικά στον κάλαθο των αχρήστων

  10. pararigg75 says:

    Εξαιρετικό και απόλυτα τεκμηριωμένο άρθρο.

    Γνώμη μου είναι πως τα προβλήματα ελλιπούς εκπαίδευσης και λανθασμένης νοοτροπίας που πολύ εύστοχα θίγετε, προέρχονται από την υπεραισιόδοξη και εσφαλμένη εκτίμηση ότι παρά την δεδομένη τουρκική επιθετικότητα οι ΗΠΑ θα μπορούν πάντα να αποτρέψουν Ελληνοτουρκικό πόλεμο. Την εκτίμηση αυτή φαίνεται να ενστερνίζεται μεγάλο μέρος της Πολιτικής και Στρατιωτικής ηγεσίας, δημοσιογράφων, διανοουμένων και Λαού.

    Στα προβλήματα υπογεννητικότητας, οικονομικής κρίσης, «brain drain» που αντιμετωπίζουμε έρχεται να προστεθεί τα τελευταία χρόνια και μία διαρκώς αυξανόμενη έλλειψη «εθνικής αυτοπεποίθησης», απαξίωση της θητείας και αποδοχής τετελεσμένων, σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, ανεξαρτήτως μόρφωσης, ιδεολογίας, κοινωνικής και επαγγελματικής θέσης.

    Το πρόβλημα είναι μεγάλο και πολυσύνθετο. Αναμένουμε με πολύ ενδιαφέρον πιστεύω όλοι οι αναγνώστες, άρθρο με προτάσεις για κινήσεις που θεωρείτε ότι είναι δυνατόν να γίνουν άμεσα για ανατροπή της κατάστασης.

  11. ΚΛΕΑΝΘΗΣ says:

    @Αλεξανδρος Σφηκας
    Το σχόλιό σου είναι απαράδεκτο

  12. Τι πράγμα; says:

    Δηλαδή τώρα συγνώμη, αλλά για να ξέρουμε και τι λέμε, την περίφημη δήλωση του προηγούμενου υπουργού Άμυνας ότι σε περίπτωση που οι Τούρκοι θα «ανέβαιναν» σε βραχονησίδα (επιτιθέμενοι δηλαδή κανονικά, γιατί με τα κύματα προσφύγων που μας στέλνουν πακέτο ανεβαίνουν κανονικότατα σε νησιά, όχι μόνο σε βραχονησίδες), θα την ισοπέδωνε, αν και μ΄αρέσει…ωστόσο υπάρχει κανείς που την πιστεύει; Δεν ξέρω αναρωτιέμαι, μετά τα Ίμια πια όλοι μας πρέπει να αμφιβάλλουμε για πολλά…

  13. Αλεξανδρος Σφηκας says:

    Αγαπητέ Κλεάνθη, ο συγκεκριμένος κύριος κάνει προεκλογικό αγώνα. Οι πληροφορίες που παραθέτει εφόσον είναι αληθινές δεν έχουν καμία θέση σε δημόσια φόρουμ, αυτά που λέει είναι τουλάχιστον ανοησίες αλλά και εντελώς άτοπα και ακαιρα και δεν προκυπτουν από τρεις αποκομμενες φράσεις του παναγιωτοπουλου. Αν θες να κάνεις κριτική στον παναγιωτοπουλο μπορεις να κάνεις για πολλά θέματα. Το συγκεκριμένο άρθρο είναι κομματική προπαγάνδα και παρέχει πληροφορίες που δεν θα έπρεπε κιόλας. Απαράδεκτος είναι αυτός που έχει γράψει το άρθρο που δεν έχει εκφράσει καμία άποψη για φλέγοντα εθνικά θέματα αλλά έχει κρατήσει ενοχές σιωπες ενώ άλλα έγραφε το 11, το 12 κτλπ

  14. ΑΛΑΣΤΩΡ says:

    Κάτι άλλο πάνω στο οποίο αξίζει να γίνει συζήτηση είναι κατά την άποψή μου, το αν θα έπρεπε και αν θα ήταν εφικτό να γίνει ο στρατός επαγγελματικός (με ίσως εθελοντική θητεία ‘επικουρικά’ και φυσικά εφέδρους). Πιστεύω πως και θα έπρεπε και θα μπορούσε να γίνει επαγγελματικός ο Ελληνικός στρατός (και το ναυτικό και η αεροπορία φυσικά!). Θα γράψω πιο πολλά όταν θα έχω χρόνο.

    ΥΓ Στο άρθρο ο αρματιστής μιλά για αύξηση της θητείας σε 15 μήνες. Να ρωτήσω γιατί 15 και όχι 18; Ίσως επειδή πιστεύει πως μια ‘απότομη’ αύξηση σε 18 μήνες θα ήταν κάτι στο οποίο θα αντιδρούσε η κοινωνία;

  15. npo says:

    Να λες και να ξαναλές οτι εσύ είσαι ειρηνόφιλος ενώ ο προαιώνιος εχθρός σου έχει φτάσει σε σημείο να σε απειλεί με εξαφάνιση δεν ξέρω πως να το χαρακτηρίσω. Εγώ πάντως θα ήμουν πολεμοχαρότατος αν ήμουν στην θέση του.

  16. Αρματιστής says:

    @ Αλεξανδρο Σφηκα

    Στο πρώτο σχόλιο σου αποφάσισα να μην απαντήσω. Σκέφτηκα ότι το ιστολόγιο είναι ελεύθερο για να προβάλει κάποιος τη γνώμη του. Ασφαλώς όχι όμως και για να χρησιμοποιεί κάποιος υποτιμητικά ή υβριστικά, ή απαξιωτικά σχόλια για τα άρθρα των αρθρογράφων, ή για τα σχόλια άλλων σχολιαστών.

    Ασφαλώς η κριτική του κάθε άρθρου που αναρτάται σε αυτό το ιστολόγιο είναι ελεύθερη και εάν θέλεις επιβεβλημένη. Το άρθρο μου μπορούσες να το κρίνεις επί των όσων αναφέρει προσδιορίζοντας με επιχειρήματα που είναι το λάθος, ή που δεν συμφωνείς. Το να γράφεις όμως στο πρώτο σου σχόλιο ότι «όλη αυτή η αράδα πάει δικαιωματικά στον κάλαθο των αχρήστων», είναι εξαιρετικά απαξιωτική και μειωτική προς το πρόσωπό μου.

    Ποιο ήταν το επιχείρημά σου; Ότι όφειλα να έκανα κριτική και στο Σύριζα και τον Αποστολάκη που έγιναν πολύ χειρότερα. Πιθανό σου διέφυγε η ακόλουθη πρόταση στο άρθρο μου: «Αν τα λέει αυτά ένας υπουργός της κεντροδεξιάς, τότε τι τους θέλουμε τους «συντρόφους» της αριστεράς;».

    Άκουσε: Δικαίωμά μου είναι να επιλέγω εγώ πότε θα γράψω και το τι θα γράψω. Και όποιος θέλει το διαβάζει. Και όποιου δεν του αρέσει, το τυπώνει και το πετάει στον κάλαθο των αχρήστων. Ή το καίει; Είναι κάτι που συνηθιζόταν στη ναζιστική Γερμανία.

    Τα κείμενά μου κρίνονται (και είσαι ελεύθερος να τα κρίνεις) μόνο ως προς το περιεχόμενό τους.

    Ο φίλος μου και συνοδοιπόρος Κλεάνθης σου επεσήμανε το απαράδεκτο του σχολίου σου, αλλά επανήλθες δριμύτερος λέγοντας χειρότερα για μένα από ότι στο προηγούμενο σχόλιο σου. Γράφεις συγκεκριμένα:

    • Ότι κάνω προεκλογικό αγώνα.
    • Ότι λέω ανοησίες και αυτά που γράφω είναι άτοπα και άκαιρα.
    • Ότι το άρθρο μου είναι κομματική προπαγάνδα.
    • Ότι παραθέτω πληροφορίες που δεν πρέπει.
    • Ότι είμαι απαράδεκτος.
    • Ότι έχω κρατήσει ένοχες σιωπές για φλέγοντα εθνικά θέματα.
    • Ότι άλλα έγραφα το 11 και 12.

    Επειδή έχεις πάει πολύ μακριά τη βαλίτσα:

    • Δεν έχουμε προεκλογική περίοδο για να κάνω προεκλογικό αγώνα και κομματική προπαγάνδα. Ουδέποτε έχω ασχοληθεί με τα κόμματα και τους πολιτικούς. Και μία πληροφορία εντελώς προσωπική. Παρ’ ότι είμαι πολύτεκνος, ούτε η σύζυγός μου, ούτε κάποιο από τα παιδιά μου έχει διοριστεί στο δημόσιο. Και τούτο επειδή δεν δέχθηκα να γλύψω κόμματα και πολιτικούς, όπως κάνουν οι περισσότεροι και πιθανόν και εσύ. Και το λέω αυτό επειδή το σχόλιο σου έχει καθαρότατα κομματικό χαρακτήρα. Ενοχλήθηκες επειδή έκρινα τα αναφερόμενα από ένα υπουργό της ΝΔ.

    • Η μη αιτιολόγηση των απαξιωτικών χαρακτηρισμών σου προς το πρόσωπό μου και το άρθρο μου (ότι δηλαδή είμαι απαράδεκτος, ότι γράφω ανοησίες και ότι αυτά που γράφω είναι για τον κάλαθο των αχρήστων) αποτελεί μέθοδο αποδόμησης αυτών με τους οποίους δεν συμφωνούμε —ή των κατά τη γνώμη μας κομματικών μας αντιπάλων— πράγμα που συνηθίζεται από τους κομμουνιστές, τους συριζαίους, τους φασίστες, τους ναζιστές και αυτούς που είναι ανίκανοι να κρίνουν με επιχειρήματα. Μπορείς να κατατάξεις ανάλογα τον εαυτό σου. Τύποι σαν και του λόγου σου το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να βάζουν ταμπέλες, να γλύφουν πολιτικούς και να εξαργυρώνουν κομματικά γραμμάτια.

    • Είμαι βέβαιος ότι πιστεύεις ότι γράφοντας τα όσα απαράδεκτα έγραψες, επιτέλεσες το ιερό κομματικό σου καθήκον και οφείλουν στο κόμμα να στο αναγνωρίσουν και να σε ανταμείψουν. Επομένως είσαι ένας επικίνδυνος πολίτης.

    • Το χειρότερο όλων είναι η αναφορά σου ότι «έχω κρατήσει ένοχες σιωπές για τα φλέγοντα εθνικά θέματα». Ειλικρινά δεν ξέρω πώς να απαντήσω, όταν αυτά που γράφω έχουν σαν κεντρικό πυλώνα μόνο την Ελλάδα. Θα ήθελα να μάθω ποιες είναι οι δικοί σου αγώνες, ή η γραπτή συνεισφορά για την υποστήριξη των εθνικών θεμάτων.

    • Γνωρίζω πολύ καλύτερα από σένα πιο είναι το απόρρητο. Ότι αναφέρω προέρχεται από ανοικτές πηγές και προσδιορίζω την κύρια πηγή. Εκτός βεβαίως και αν δεν γνωρίζεις τη σημαίνει ανοικτές πηγές. Πολύ πιθανό.

    • Τέλος διατηρώ το δικαίωμα να εκφράζομαι ελεύθερα και όχι κομματικά. Μόνο τα βόδια είναι αυτά που δεν αλλάζουν γνώμη. Δεν απολογούμαι για ότι έγραψα το 2011 και 2012. Πιστεύω και τώρα ότι δεν μπορούσαν να σώσουν την Ελλάδα αυτοί που την οδήγησαν στην χρεοκοπία. Και νομίζω ότι αυτή η άποψη είχε ισχυρές βάσεις σε ένα μεγάλο μέρος του Ελληνικού λαού.

    Προσπάθησα να απαντήσω με ήθος και ευπρέπεια. Κανονικά τα σχόλια σου θα έπρεπε να κοπούν επειδή ήταν στον υπερθετικό βαθμό υβριστικά, απαξιωτικά και απαράδεκτα προς το πρόσωπό μου.

  17. ilias stampoulidis says:

    Αυτη η καταιγιδα που ερχεται μας αναγκαζει να γινουμε ατομικα καλυτεροι αντρες, καλυτεροι Ελληνες, καλυτεροι πατριωτες…..ας προετοιμαστουμε για την ευκαιρια αυτη που μας δινουν οι γειτονες αν θελουμε να επιβιωσουμε…..αυτοργανωση, αυτοβελτιωση…..ειμαστε μονοι, χωρις κρατος κυριαρχο….Πατρις, Θρησκεια, Οικογενεια….

  18. Αρματιστής says:

    @ Αλέξανδρο Σφήκα

    Και κάτι ακόμη που μου διέφυγε:

    Κατακρίνεις (εμένα ένα απλό πολίτη) ότι άλλα έγραφα το 11 και 12.

    Ξεχνάς ότι η ΝΔ έχει εντάξει στους κόλπους της την παρούσα περίοδο ένα πλήθος βουλευτών, υπουργών και πολιτευτών άλλων κομμάτων (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Ανανεωτική Αριστερά, Ποτάμι κ.λπ.) που την προηγούμενη δεκαετία ήταν απέναντί της και την καθύβριζαν. Ενέταξε στο κόμμα και έκανε υπουργό, βουλευτή το ποταμιού που έριξε την καταλυτική ψήφο για να επικυρωθεί η συμφωνία που αναγνώρισε την λεγόμενη Β. Μακεδονία. Επίσης ενέταξε στους κόλπους της παλαιά προβεβλημένα στελέχη της που είχαν αποχωρήσει, είχαν δημιουργήσει κόμματα, της συμπεριφέρθηκαν εχθρικά και την εμπόδισαν να κερδίσει τις εκλογές. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται ο Α. Σαμαράς, η Ν. Μπακογιάννη, ο Αβραμόπουλος και ο Αυγενάκης.

    Και σε ενόχλησε το τι έλεγα εγώ το 2011 και 2012.

    Η υποκρισία σου περισσεύει και αποδεικνύει ότι είσαι ένας κομματικός ευνούχος που επιδιώκεις να αποκτήσεις πιστοποιητικά κομματικής νομιμοφροσύνης.

  19. @ Αλέξανδρος Σφήκας

    Ταλαντεύτηκα πολύ για το αν έπρεπε να δημοσιεύσω το δεύτερο συκοφαντικό σχόλιό σας. Τελικά το έκανα, για να φανεί απλώς σε ποιο χάλι μπορεί να φτάσει τον άνθρωπο ο κομματικός πατριωτισμός.

    Το χάλι που περιγράφει ο Αρματιστής δεν επιχειρείτε να το αμφισβητήσετε, αφού… και τι να αμφισβητήσωμεν άλλωστε; Οι πληροφορίες που παρατίθενται «εφ’ όσον είναι αληθινές, δεν έχουν καμία θέση σε δημόσια φόρουμ». Βέβαια, οι πληροφορίες που παρατίθενται είναι από τετριμμένες ανοικτές πηγές, και όλοι οι ξένοι «ενδιαφερόμενοι» τις γνωρίζουν με πολύ μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Απλά, βολεύει ο κόσμος να το έχει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι. Τα αναγραφόμενα είναι «άτοπα και άκαιρα», επειδή δεν γράφονται κατόπιν εορτής, μετά από κανένα κάζο που θα έχουμε πάθει, ούτε εν μέσω καμία κρίσεως, αλλά τώρα που έχει κάποιο νόημα. Αν θέλει κανείς να κάνει κριτική στον Παναγιωτόπουλο, «μπορείς να το κάνει για πολλά θέματα» αλλά όχι για την κεντρική πολιτική του υπουργείου στο οποίο είναι υπουργός – τι πιο λογικό; Και φυσικά ο «συγκεκριμένος κύριος» κάνει «προεκλογικό αγώνα», αφού είναι γνωστό τοις πάσι ότι διανύουμε προεκλογική περίοδο. Μένει μία μικρή απορία «υπέρ ποίου κόμματος», αλλά ας μην αφήνουμε τέτοιες λεπτομέρειες να χαλάνε μία όμορφη κατηγορία. Ο χαρακτηρισμός «ανοησίες» είναι εντυπωσιακός. Εξ ίσου εντυπωσιακή είναι η έλλειψη δικαιολόγησής του, παρ’ όλο που είναι εύκολο να εξηγήσει κανείς γιατί κάτι είναι «ανοησία». Αλλά άμα δεν έχει ιδέα γιατί μιλάει και πρέπει κάτι να πει για να υπερασπιστεί την κομματική του πατρίδα, πετάει και καμία κροτίδα.

    Βασικά, από ένοχες κραυγές έχουμε μπουχτίσει.

    Αγαπητέ κύριε Σφήκα, όπως μάλλον αντιλαμβάνεστε και μόνος σας, μετά από το σχόλιο αυτό δεν είστε ευπρόσδεκτος στον σχολιασμό του παρόντος ιστολογίου.

  20. Xρήσιμα γραφόμενα, αλλά διαφωνώ με την 15μηνη θητεία. Κατά την γνώμη μου, και αυστηρά μόνο, Το πρόβλημα του ελληνικού στρατού δεν είναι η διάρκεια της θητείας, είναι η προβληματική κατάσταση της εφεδρείας και η κακή χρήση της θητείας. Δεν είμαι ειδήμονας οπότε ότι γραφώ μπορεί κάλιστα να είναι λάθος.

    Στην δικιά μου 12μηνη θητεία, θεωρώ ότι ο ωφέλιμος χρόνος ήταν τρεις μήνες, η βασική, το σχολείο μαχητή, το σχολείο υπαξιωματικών. Κάλλιστα μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτά τα τρία σχολεία μπορούν να τραβήξουν ωφέλημα για τέσσερις μήνες. Από εκεί και πέρα ο υπόλοιπος χρόνος πρέπει να έχει κάποιον επιχειρησιακά χρήσιμο σκοπό, και αυτός δεν είναι άλλος για εμένα από την εξοικείωση με όσα περισσότερα στοιχεία ζωής εν εκστρατεία. Και ναι, ας βρίζουμε όλοι την σκοπιά (εγώ την αγάπησα γιατί όταν ήμουν σκοπός ουδείς με ενοχλούσε), ας βρίζουμε την αγγαρεία (είναι κομμάτι απαραίτητο υγιεινής εκστρατείας), αυτά είναι κομμάτια της εκστρατείας. Στον πόλεμο όπως λεμέ ο χρόνος είναι 1/10 κόλαση και 9/10 βαρεμάρα. Πρέπει ο φαντάρος, και ο στρατός, να μάθει να ζει με την βαρεμάρα και να την διαχειριστεί. Διότι η κατάρρευση στρατών στον νεκρό χρόνο έρχεται (1922).

    Αλλά αυτά πρέπει να είναι κομμάτι μιας εκπαίδευσης σε όλα τα στοιχεία μιας εκστρατείας. Τις μακρινές πορείες υπό αντίξοές συνθήκες, τους συναγερμούς, το ψυχολογικό κόστος του βομβαρδισμού (φτιάξε έναν εξομοιωτή βομβαρδισμού και περνά τους φαντάρους μέσα. Έχε ψυχολογική υποστήριξη αλλά περνά τους μέσα), την ανάγκη να σκάψεις, κτλ.
    Θεωρώ ότι μετα το πέρας των 4 μηνών προετοιμασίας, η υπόλοιπη θητεία πρέπει να αναλωθεί σε μια μεγάλη άσκηση επιχειρήσεων σε επίπεδο μεγάλων μονάδων., Συγκέντρωσε όλους μιας ΕΣΣΟ σε δυο μονάδες, βαλέ και έναν αριθμό εφέδρων, και βαλτές να οργώσουν την χωρά από Αθηνά σε Φερές σε εικονική εκστρατεία για όσο καιρό μπορούν φαντάροι και αξιωματικοί να μάθουν κατι χρήσιμο.

    Αυτό μπορεί να είναι ένας μήνας? δυο μήνες? άντε έξι μήνες. Αυτό λείπει. Άμα αυτό το κάνεις σωστά μπορεί και μια θητεία 9 εννιά μηνών να κάνει δουλειά.

    Η φρούρηση στρατοπέδων και εγκαταστάσεων που δεν έχουν άμεση επιχειρησιακή χρησιμότητα μπορεί να δοθεί σε Ι4, Ι3, μπορεί να αρχίσει η στρατιωτική θητεία γυναικών για πλήρωση τέτοιων μονάδων φρούρησης, και εφέδρους ή επαγγελματίες. Υπάρχουν μονάδες που έχουν καλή πληρότητα για σκοπούς επιχειρησιακά μη χρήσιμους. Μετα τους 4 μήνες, υπηρέτησα την θητεία μου στην προεδρική φρουρά (λόχος διοικήσεως. Ντρέπομαι να πω ήμουν βύσμα αν και στο ΛΔ κατέληξα λόγο ασθένειας. ). Η Π.Δ είναι από τις λίγες μονάδες του στρατού με καλή πληρότητα (συνολικά 200 οπλίτες) . Αυτή η ανάγκη θα μπορούσε να μειωθεί καταργώντας την σκοπιά του στρατοπέδου (οι ΛΔ κάναμε ένοπλες σκοπιές, ο Εύζωνάς ήταν εκεί για συμβολισμό) και τις σκοπιές του Προεδρικού Μεγάρου (δεν υπάρχει λόγος), δηλαδή ευζωνικό αυστηρά μόνο στο Σύνταγμα. Αμέσως εξοικονομείς το 1/3 της ΠΔ για υπηρεσία σε λόχους εκστρατείας. Το ίδιο με ΜΛΑΤ, ΜΟΦΑΤ κτλ (τότε, τώρα δεν ξέρω τι παίζει)

    Τα παραπάνω φυσικά δεν αρκούν για να έχουμε αξιόμαχο στρατό. Πρέπει να αλλάξει τελείως το σύστημα της εφεδρείας . Εκεί εγγυάται η αδυναμία μας. Ο μακαρίτης ο Γούναρης είχε πει πολλά λάθη, αλλά κάποτε είπε ότι ίσως έπρεπε να σκεφτεί η Ελλάδα το Ελβετικό Μοντέλο. Την περίοδο της επέκτασης αυτό δεν ήταν δόκιμο, αλλά τώρα ίσως πρέπει να αρχίσει μια συζήτηση (μεγάλη) για το αν το Ελβετικό μοντέλο δεν θα εξυπηρετούσε τις Ελληνικές ανάγκες καλυτέρα.
    Τώρα για το θέμα αποτροπής. Είστε άδικος φοβάμαι κύριε Ταξίαρχε. Ο υπουργός απλά παπαγαλίζει την πιο συνήθη διατύπωση του δόγματος στον ειδικό τύπο. Τολμώ να πω ότι οι λεπτομέρειες που επισημάνατε δεν πέρασαν από το μυαλό κανενός.

    Αυτό που προτείνετε εσείς, τουλάχιστον εμένα μου φαίνεται, ότι δεν είναι δόγμα αποτροπής (ένα δόγμα και μια ιδέα εξαιρετικά άτοπη κατ’εμε για συμβατικό πόλεμο), αλλά ολικής άμυνας. Φοβάμαι ότι αν είναι χρήσιμο ένα δόγμα ολικής άμυνας ή ένα δόγμα πιο ευέλικτης άμυνας (δηλαδή παράδοσης εδάφους) είναι μια μεγάλη συζήτηση. Για εμένα τουλάχιστον, τα περισσότερα παραδείγματα ολικής άμυνας που έχω διαβάσει απέτυχαν (π.χ Οθωμανοί 1912). Μπορεί να κάνω λάθος και να παραχαράζω τα λεγόμενα σας, ή να λέμε τα ιδιά αλλά με άλλο τρόπο. Αλλά δεν είναι απλή συζήτηση.

    Για εμένα το σωστό είναι να ξεκαθαρίσει η Ελλάδα , και να μπορεί να υποστηρίξει με τα μέσα, ότι σε περίπτωση ελληνο – τουρκικού πολέμου θα κοιτάξουμε να επιφέρουμε αλλαγές που θα μας φέρουν σε καλύτερη στρατηγική θέση σε σχέση με την προ-πολέμου κατάσταση. Ότι η ισορροπία υπερ Τουρκίας που έδωσε η Λοζάνη δεν θα επιβιώσει πολέμου. Και για εμένα ο μονός επιχειρησιακός τρόπος να επιτευχθεί αυτό είναι ότι και να γίνει στην Θράκη και Κύπρο, η Ελλάδα θα κλειδώσει το Αιγαίο. Κατάληψη όλων των νήσων και νησίδων, ειδικά Ίμβρος και Τένεδος, καταναυμαχήση Τουρκικού στόλου , διάλυση ναυτικών και στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην ακτογραμμή από Καλλίπολη μέχρι Φοινίκη.

    Όλα τα αλλά (κατάληψη Ανδριανόπουλης ή Καρααγατς), ανακατάληψη κομματιών Κύπρου , δεν αλλάζουν τον στρατηγικό συσχετισμό. Μας αφήνουν στα ιδιά. Το ίδιο ίσχυε και ακόμα και αν αναγκαστούμε να υποχωρήσουμε μέχρι τον Νέστο. Άμα ελέγχουμε το Αιγαίο, η πλάστιγγα στρατηγικά έχει γύρει προς εμάς. Καλή η συζήτηση για θητεία λοιπόν, καλή η συζήτηση για θωράκιση της Θράκης, αλλά αν θέλουμε να βρεθούμε σε καλύτερη στρατηγική κατάσταση μετα- πολέμου από ότι είμαστε προ- πολέμου πρέπει να εστιάσουμε, για εμένα, στον αερο – ναυτικό αγώνα πάνω στο Αιγαίο. Και να δημιουργήσουμε τις υποδομές για απόβαση σε Ίμβρο η Τένεδο. Μόνο αν οπουδήποτε Τουρκική κυβέρνηση αναμένει ότι σε περίπτωση πολέμου, ότι και να γίνει Θράκη και Κύπρο (που δεν θα γίνουν πολλά αν είμαστε έστω λίγο σοβαροί), το Αιγαίο θα γίνει απολυτά ελληνική λίμνη, δεν θα κάνουν πόλεμο εκτός και αν αφήσουμε τίποτα ηλίθιους να ξεσαλώσουν σε Θράκη και Ρόδο.

    Και κάτι γενικό ,γενικά για τον χώρο στρατιωτικής μελέτης στην Ελλάδα. Καιρός να αρχίσουμε να μελετάμε παραδείγματα που έχουν πιο πολλές ομοιότητες με την ελληνική κατάσταση (ανισορροπία ισχύος, μη εγγύηση εξωτερικής επέμβασης). Στην Ελλάδα είτε ψάχνουμε πρότυπο στο Ισραήλ, μια πυρηνική δύναμη που πολέμησε τρεις πολέμους λόγω αποτυχίας συμβατικής αποτροπής (1967, 1967-1970,1973), είτε μεγάλες δυνάμεις. Κοροϊδεύουμε τα Σκανδιναβικά κράτη και την Φιλανδία και τα Βαλτικά κράτη, αλλά ακριβώς αυτά τα κράτη αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν παρόμοιες καταστάσεις με εμάς (και πολέμησαν πολέμους υπό συνθήκες ανισορροπίας όπως η Ελλάδα το 1940 και όπως θα πρέπει να πολεμήσει με την Τουρκιά- Δανία το 1864, Φιλανδία το 1939,Νορβηιγια το 1940, κοροϊδεύουμε Ολλανδούς και Βέλγους το 1940, αλλά πολέμησαν, και τόσο το γιατί πολέμησαν όπως πολέμησαν και το γιατί απέτυχαν και παραδοθήκαν έχει χρήσιμα μαθήματα για την Ελλάδα). Εκεί είναι και τα καλά μαθήματα και τα κακά (η Σουηδία πχ είχε δόγμα ολικής άμυνας στον Ψυχρό Πόλεμο, με σοβαρή πολιτική άμυνα). Ακόμα και σε επίπεδο συμβατικού πολέμου, το μόνο παράδειγμα πλήρως καθαρά διακρατικού συμβατικού πολέμου στην μεταψυχροπολεμική περίοδο είναι ο πόλεμος Αιθιοπίας – Ερυθραίας. Ξανά κοροϊδεύουμε, ρατσιστικά πολλοί, αλλά μαθήματα για σύγχρονο πόλεμο μεταξύ ομοίως αμυνομένων συμβατικών δυνάμεων σε ίδιο επίπεδο τεχνολογίας μόνο εκεί θα βρεις. Ούτε στο Αφγανιστάν, ούτε στην Ουκρανία. Εκεί έχεις αρματομαχίες, αερομαχίες, πόλεμο χαρακωμάτων. Εκεί έχει στρατηγικές παύσεις.

  21. npo says:

    @ Dash5
    Αν και δεν σκόπευα, με ερέθισες και την είδα.
    Συμφωνώ μαζί σου. Τραγικός και ιδεοληπτικός με το τέλος της ιστορίας. Όταν όμως η πολιτική των κανονιοφόρων του σκάσει στην κεφάλα και δεν θα μπορεί να τρώει τις φάπες και να κοιτάει αλλού, τότε δεν θα χαζογελάει με τα «αστεία πράγματα» των Τούρκων… Δυστυχώς..

    Συνοψίζοντας, συνεχίζουμε να βλέπουμε την γνωστή δύο ειδών μεταπολιτευτική πολιτική «σκέψη» στην χώρα μας, τους «ανήκομε εις την Δύση» και τους Ελλαδεμπόρους. Ο ένας νίπτει τα χέρια του άλλου κι οι δυό μαζί έχουν καταφέρει η ισχύ μας να έχει βρεθεί κοντά στο μηδέν.

    Στο ίδιο πνεύμα οι δύο δημοσιογράφοι που το μόνιμο ερώτημα που τριβιλίζει το μυαλό τους είναι αν οι Αμερικάνοι, οι Γάλλοι οι Γερμανοί θα βγάλουν τα κάστανα απ την φωτιά για μας, θυμίζοντας τα λόγια του Κονδύλη .. «Ο ελληνικός ευρωπαϊσμός δεν είναι παρά η μεταμφιεσμένη επιθυμία άλλοι να μας ταΐζουν και άλλοι να φυλάνε τα σύνορά μας»

  22. npo says:

    @ Dash5
    .. προς το τέλος είπε και μερικά σωστά. Μην τα θάβω όλα.

  23. KonTim says:

    Η διάρκεια της θητείας δεν έχει να κάνει τόσο με την παρεχόμενη εκπαίδευση (αν και η αλήθεια είναι πως την επηρεάζει έμμεσα) αλλά με την παράθεση του απαιτούμενου έμψυχου δυναμικού που θα επιτρέπει την επάνδρωση των μονάδων.

    Με τα δημογραφικά στοιχεία της χώρας να είναι δεδομένα, απαιτείται αύξηση της διάρκειας της θητείας στους 18 μήνες κατ’ ελάχιστον, στράτευση των γυναικών για 12 μήνες, μαζί με δέσμη συμπληρωματικών μέτρων ώστε να αυξηθεί η ενεργή δύναμη των Ε.Ε.Δ και να εξασφαλιστεί η ικανοποιητική επάνδρωση του μονάδων.

  24. Ευστάθιος Παλαιολόγος says:

    Απολαμβανω τις δομοσιες παρεμβασεις σας κ. Ταξιαρχε αν και θα ηθελα να μην ηταν αναγκαιες. Ειναι εξαιρετικα ψυχοφθορο να προσπαθεις να πεισεις για τα αυτονοητα?

    Εδω, μια δικη μου «παρεμβαση» (με πολλη βοηθεια κι απο αλλους)
    http://e-amyna.com/n%CE%AD%CE%B1-%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%8D%CF%83%CE%B5%CF%89%CF%82-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%8D-%CE%BA%CE%BB/

    Αυτο που θελω να πω ειναι οτι οσοι ανησυχουν ψαχνονται και προτεινουν λυσεις. Οχι τελειες. Ισως οχι και πολυ σωστες. Αλλα προσπαθουν. Και ειναξ αποριας αξιο πως.η επισιμη Υπηρεσια και το Κρατος αδυνατουν να φτασουν εστω και σε απομακρυσμενα παραδεχτες λυσεις στα καταφανη προβληματα.
    Συγχαρητήρια

  25. npo says:

    @Ευστάθιος Παλαιολόγος
    Όπως το είπες Ευστάθιε, οσοι ανησυχουν ψαχνονται και προτεινουν λυσεις.
    Εγώ θα πρόσθετα κι όσοι νοιάζονται ψάχνονται και προτείνουν λύσεις.

    Οπότε απ τους ταγούς μας, κάποιοι νοιάζονται αλλά δεν ανησυχούν γιατί πιστεύουν πως περίπου έχει έρθει το τέλος της ιστορίας και δεν θα ξαναζήσουμε πόλεμο, δυστυχώς υπάρχουν και αρκετοί ανεξαρτήτως χώρου που απλά δεν νοιάζονται. Αν την βγάλουμε καθαρή αυτή την δεκαετία θα είμαστε πραγματικά τυχεροί.

  26. T.T. says:

    Τρία πράγματα

    (1) Για να μην μπαίνουμε σε μία περιπτωσιολογία Παναγιωτόπουλος, Τόσκας, Βενιζέλος, κλπ, κλπ, μπορούμε να πούμε ότι αφού η τάση είναι λίγο – πολύ ίδια εδώ και δεκαετίες πρέπει να υπάρχει ένα κοινό υπόβαθρο. Το υπόβαθρο είναι ότι ο Καραμανλής μετά την Κύπρο πήρε 54,37% και ο Σημίτης μετά τα Ίμια 41,49%. Ο λαός μίλησε. Ο λαός ΔΕΝ θέλει «περιπέτειες». Μήνυμα εστάλη – μήνυμα ελήφθη. Αν αλλάξουν οι συσχετισμοί στην κοινωνία εδώ θα είναι οι πολιτικοί για να καβαλήσουν και αυτό το κύμα.

    (2) Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις θα υπερασπιστούν την πατρίδα, αλλά πότε; Μόνο σε περίπτωση μίας μεγάλης, απρόκλητης και άδικης τουρκικής εισβολής, που θα κινητοποιήσει τις δυνάμεις του έθνους και θα καταστήσει σαφές το δίκαιο του αγώνα. Όλη η πείρα δείχνει ότι η Τουρκία ένα τέτοιο δώρο δεν πρόκειται να μας το κάνει.

    Κατ΄ αρχήν το έδαφος στο οποίο κινούνται οι τουρκικές ενέργειες εμπεριέχει, τις περισσότερες φορές, και μια δικιά μας πατάτα, πχ έχουμε άλλον ΕΕΧ και άλλα ΕΧΥ.

    Κατά δεύτερον, η παρουσία δεν συνιστά αποτροπή (presence is not deterrence, στ΄ αγγλικά ακούγεται πιο ωραίο!) Οι Τούρκοι μπορούν να προβαίνουν σε περιορισμένες έως πολύ περιορισμένες ενέργειες που αμφισβητούν όμως άμεσα την εθνική μας κυριαρχία και να περιμένουν μετά την αντίδραση μας. Έτσι. η κατάσταση στην οποία βρίσκονται κάθε φορά οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις γίνεται τραγική, όχι γιατί δεν μπορούν να αμυνθούν, αλλά γιατί αυτό που τους ζητείται, για να γίνουν σχετικές με αυτό που συμβαίνει, είναι να χτυπήσουν. Αλλά αυτό εξαιτίας του (1) είναι τελείως αδύνατο.

    (3) Αφού εξαιτίας του (2) οι ελληνικές ένοπλες δεν μπορούν να αποκτήσουν σχετικότητα στην ελληνοτουρκική διαμάχη, οι δυνατότητες τους, εν πολλοίς, είναι αδιάφορες. Γι΄ αυτό και αγοράζονται άρματα χωρίς βλήματα, αεροπλάνα χωρίς συστήματα αυτοπροστασίας, μειώνεται η θητεία, η εκπαίδευση γίνεται κουκουρούκου κλπ, κλπ. Οπότε, οι πολιτικοί ασχολούνται με αυτά που είναι λογικό κι επόμενο γι΄ αυτούς να ασχοληθούν:

    Διαχείριση προσωπικού, μόνιμου και στρατεύσιμου, που φέρνει ψήφους.
    Ικανοποίηση τοπικών κοινωνιών, που φέρνει ψήφους.
    Αγορές για εξόφληση πολιτικών γραμματίων ή και καν΄α΄ φράγκο στην τσέπη γι΄ αυτούς που είναι πιο επιτήδειοι.
    Και καμιά εθνικιστική κορώνα που και που για να ικανοποιείται και εκείνο το κοινό.

  27. Γεράκι says:

    Με καλύπτει απόλυτα το σχόλιο του T.T. @13 Οκτωβρίου 2019 στο 09:46 και συμφωνώ βεβαίως με Ευστάθιο και npo. Είναι πολύ σημαντικό να αποδεχθούμε όλοι εμείς που νοιαζόμαστε και για αυτό και ανησυχούμε τη σκληρή πραγματικότητα που αποτυπώνεται στο τι θέλει ο λαός, τι ψηφίζει και τι πολιτικές επιλογές επιδοκιμάζει. Κι αν αυτό είναι αόριστο ή δύσκολο να το αποδεχθεί κανείς τότε ας δει ποια ήταν η κρατούσα νοοτροπία των υπηρετούντων κατά τη θητεία του και πως έχει εξελιχθεί σήμερα (προς το χειρότερο).

    Δυστυχώς, ως κάτοικος ακριτικού νησιού η νοοτροπία που έζησα στη δική μου 18μηνη θητεία σε πολλά διαφορετικά τάγματα που βρέθηκα, λόγω ειδικότητας, από τους περισσότερους ακρίτες και μη ήταν καταθλιπτική. Το δυστυχέστερο είναι ότι τη χειρότερη νοοτροπία την είχαν οι ίδιοι οι νησιώτες – συντοπίτες μου όπου η θητεία δεν ήταν τίποτα άλλο παρά χάσιμο χρόνου και το κύριο μέλημα ήταν το πως θα χωθούν άλλοι σε υπηρεσίες, δυσμενείς αποσπάσεις και η βυσματική απόκτηση ευνοϊκών αποσπάσεων, εξόδων κι αδειών κάθε είδους. Θα μπορούσα να γράψω σελίδες ολόκληρες για τη σαπίλα της νοοτροπίας με το δικαίωμα που μου δίνει το γεγονός ότι ενώ διέθετα και αδιαμφισβήτητα μπορούσα δεν χρησιμοποίησα τέτοια μέσα σε παράνομες πολύμηνες αποσπάσεις διαρκείας που είχαν αποτέλεσμα την πρώτη καθαρή έξοδο να την έχω στον 13ο μήνα και στο τέλος να μην προλάβω να πάρω όχι μόνο τις τιμητικές που είχα μαζέψει αλλά ούτε καν όλη την κανονική άδεια που δικαιούμουν.

    Ακόμα χειρότερα λόγω επαγγέλματος βλέπω και τα υπηρετούντα μιλλένιουμ του 9μηνου και τη νοοτροπία τους και θλίβομαι από αυτά που ακούω και το πως το αντιμετωπίζουν όταν σκέφτομαι ότι η συνολική θητεία τους που δεν παλεύουν είναι μικρότερης διάρκειας από τους μήνες που δεν πήρα ούτε εξοδούχο νούμερο και να κοιμηθώ εντός στρατοπέδου και σε κρεβάτι.

  28. npo says:

    @ Γεράκι

    Η γιγάντωση αυτής της νοοτροπίας είναι η κληρονομιά που μας άφησε η χούντα φίλε μου. Λέω γιγάντωση γιατί προϋπήρχε. Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μην αφήσουμε την μονοπώληση του ενδιαφέροντος για την άμυνα και την εθνική ισχύ στους χουντικούς και στους Ελλαδέμπορους, ελπίζοντας πως σιγά σιγά αυτή η νοοτροπία θα μπει στο περιθώριο.

  29. @TT

    Είναι περίπου έτσι, αλλά όχι τελείως ακριβώς έτσι. Γιατί αν ήταν ακριβώς έτσι, θα αντέλεγε κάποιος: «Ωραία, οι Τούρκοι απλώς προκαλούν κι αυτό είναι ενοχλητικό, αλλά επί της ουσίας δεν υπάρχει περιεχόμενο. Εγείρουν διεκδικήσεις, αλλά τις εγείρουν λεκτικά, κάνουν και μερικές ενέργειες επιδείξεως, που αν δεν αντιδράσουμε εμείς, αυτές απλώς πέφτουν στο κενό γιατί δεν μπορούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα ή απτό κέρδος. Άρα, προς τι οι πόροι για ΕΔ; »

    Η Τουρκία όμως αντιλαμβάνεται πολύ καλύτερα πώς λειτουργεί στην πράξη η στρατιωτική ισχύς.

  30. T.T. says:

    @Βελισάριος,
    μα έχουν δημιουργήσει και τετελεσμένα και απτά κέρδος.

  31. npo says:

    @Βελισαριος

    Τα χωρικά ύδατά μας είναι στα 6 μίλια. Απ τις ελάχιστες χώρες στον πλανήτη μαζί με την Αλβανία. Η οποία Αλβανία πιθανώς να συνδέεται με τις Τουρκικές θέσεις.

    Το οτι φοράμε τα ψευδοευρωπαϊκά μαϊμούδικα γυαλιά μας και προσποιούμαστε πως δεν το βλέπουμε δεν το κάνει «μη απώλεια».

    Το πρόβλημα είναι πως η Τουρκία έχει στην σειρά πολλές τέτοιες ταπεινώσεις για την καμπούρα μας, κι όσο κι αν κάνουμε πως δεν τις βλέπουμε δεν παύουν να είναι ταπεινώσεις. Και σε ταπεινωμένο έθνος δεν θέλει ν’ανήκει κανείς, να έχουμε υπ όψη μας. Γι αυτό και επιμένω πως η Τουρκία απειλεί να μας εξαφανίσει ως έθνος. Συνεπώς δεν είναι για γελάκια η Τουρκική δραστηριότητα.

  32. Κώστας Σταματίου says:

    Εξαιρετικό , όπως πάντα, το άρθρο του Κου Ταξίαρχου .

    Υπηρέτησα 30 μήνες σε αντιτορπιλικό την δεκαετία του 70 . Υπήρχαν περίπου 180 στρατευμένοι , το προσωπικό μηχανής προερχόταν από το εμπορικό ναυτικό , όπως και πολλοί άλλοι στις υπόλοιπες ειδικότητες , απ’όσο γνωρίζω, αυτό το δυναμικό του εμπορικού δεν αξιοποιείται στον Στόλο εδώ και χρόνια .

    Πρόσφατα υπηρέτησε ο γυιός μου στο πυροβολικό .Τον πρώτο μήνα της θητείας παραπονιόταν για την απόλυτη αδράνεια – βαρεμάρα . Κατευχαριστήθηκε μια πορεία έξι χιλιομέτρων (χωρίς εξαρτήσεις και όπλα , πριν την ορκομωσία .) Στις τρείς μονάδες που μετατέθηκε η αναλογία προσωπικού ήταν περίπου είκοσι μόνιμα στελέχη ( 2-3 αξιωματικοί) και 10-12 στρατιώτες θητείας , οι τελευταίοι δεν κοιμούνταν ποτέ περισσότερες από 4 ώρες , αφού οι δεν επαρκούσαν για τις υπηρεσίες . Μόνιμοι υπαξιωματικοί έκαναν χρέη θαλαμοφύλακα . Οι αξιωματικοί εμπιστεύονταν τους στρατιώτες στον χειρισμό συστημάτων , παρά τους μονίμους .

    Πιστεύω ότι οι πολιτικοί πρέπει , επιτέλους , να πουν ξεκάθαρα στον λαό τι ακριβώς συμβαίνει με τον εξ΄ανατολών γείτονα και να αλλάξουν τον τρόπο επάνδρωσης των ΕΔ , όσον αφορά την θητεία.
    Η στράτευση αμέσως μετά το Λύκειο και τις Πανελλήνιες εξετάσεις , ίσως είναι μέρος της λύσης.

  33. @T.T.

    Ασφαλώς. Αλλά, αφ’ ενός η ελληνική κοινωνία δεν το αντιλαμβάνεται αυτό, ή δεν το αντιλαμβάνεται έτσι. Και κυρίως: υπάρχει η εδραία πεποίθηση (που εξυπηρετεί και την ψυχολογική ανάγκη για ραθυμία και για να «περνάμε καλά») ότι η Τουρκία, αντιμετωπίζοντας την απρόθυμη, καχεκτική και νωχελική αντίδρασή μας, έχει επιτύχει το μέγιστο που μπορεί να επιτύχει. Μέχρι εκεί είναι δυνατόν να φτάσει μία «επιθετική πολιτική». Δεν περνάει από το μυαλό των ελληναράδων «ευρωπαϊστών» κάθε είδους ότι για αποφασιστικές ενέργειες η Τουρκία θα επιλέξει η ίδια την κατάλληλη στιγμή, και θα τρίβουν τα μάτια τους.

    Ένας προσφιλής γνωστός μου, αυτής της νοοτροπίας, μου εξήγησε ως εξής την άποψή σου για το τι συμβαίνει με την Τουρκία: «Είσαι με το αυτοκίνητό σου στον δρόμο, κι έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση στον μονόδρομο που έχεις προτεραιότητα, ένας κάφρος. Κατεβαίνει από το αυτοκίνητό του, και σε απειλεί με βρισιές και απειλές να πας πίσω για να περάσει. Αλλά βλέπεις ότι δεν αποτελεί και πραγματική απειλή – δεν μπορεί, ούτε και πρόκειται να σε δείρει. Φασαρία κάνει γιατί είναι κομπλεξικός. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να τσακωθείς μαζί του. Κάνεις πως δεν ακούς, δεν αντιδράς, και περιμένεις να περάσει και να φύγει, για να πας κι εσύ στη δουλειά σου, ήσυχα κι ωραία».

    Αυτή είναι η πεποίθηση που υπάρχει στην πλειοψηφία του κόσμου. Εμείς είμαστε Ευρωπαίοι με κοστούμια, ενώ αυτοί είναι «γύφτοι», φωνακλάδες και απολίτιστοι, που κάνουν σαματά στον δρόμο και βρίζουν. Δεν θα πέσουμε στο επίπεδό τους. Ούτως ή άλλως, υπάρχει η αστυνομία και τα δικαστήρια, οπότε στην πράξη δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Άρα, δεν χρειάζεται να ξοδευόμαστε και να κουραζόμαστε και με Ένοπλες Δυνάμεις.

    Το όλο πράγμα μοιάζει τρομακτικά με την απόλυτη πεποίθηση που είχε η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών για την οικονομική της ασφάλεια πριν από το 2010, επειδή εμείς «ανήκαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Ακόμη και σήμερα, τη σφαλιάρα που φάγαμε και χάσαμε τον κόσμο, δεν φαίνεται να την έχει επεξεργαστεί η πλειοψηφία του κόσμου. Ή την επεξεργάστηκε παιδικά, α λα Βαρουφάκη.

    Το ενδεχόμενο να δουν οι Έλληνες πολίτες την τουρκική 1η στρατιά στην Κομοτηνή δεν το θεωρούν ρεαλιστικό. «Δεν γίνονται σήμερα αυτά τα πράγματα». Κι άμα γίνει η στραβή, θα τους φταίει «η Δύση», «ο καπιταλισμός» και δεν ξέρω εγώ ποιος άλλος – σίγουρα όχι το κακό τους το κεφάλι.

  34. ilias stampoulidis says:

    πρεπει να τονιστει το φαινομενο του φανατικου εθνικισμου στην τουρκια πχ ο στρατιωτικος χαιρετισμος της εθνικης ποδοσφαιρου τους…..στη χωρα μας λογω εθνικης αποχαυνωσης, ουδετεροποιησης και απονευρωσης τετοια πραγματα ειναι ανηκουστα….δυστυχως οι Ελληνοφοβικοι Ελληνοφωνοι κανουν καλα τη δουλεια τους….ΟΙΚΑΔΕ λοιπον οπως και τοτε….ποια θητεια; πρεπει να στραφουμε στους αποδημους που στους βαλκανικους πολεμους επανδρωναν μεραρχιες για να πολεμησουν….εδω μεσα μας εχουν αδρανοποιησει συστηματικα….Παυλους Μελαδες χρειαζομαστε επειγοντως….

  35. ΑΛΑΣΤΩΡ says:

    @ Κώστας Σταματίου

    ‘Η στράτευση αμέσως μετά το Λύκειο και τις Πανελλήνιες εξετάσεις , ίσως είναι μέρος της λύσης.’

    Δεν συμφωνώ γιατί δεν είμαι καθόλου σίγουρος τι τύχη θα είχε σε ένα πόλεμο ένας στρατός που αποτελείται κατά κύριο λόγο από 18άρηδες και 20άρηδες (στην ουσία παιδιά) απέναντι σε στρατό που στελεχώνεται από 25άρηδες και 30άρηδες. Όχι πως δεν υπάρχουν 20άρηδες που βάζουν κάτω 30άρηδες αλλά θεωρώ πως είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.

    Η στράτευση στα 18 (αμέσως μετά το λύκειο όπως στην Κύπρο) μπορεί να λύνει το πρόβλημα της…λειψανδρείας-επάνδρωσης στο στράτευμα αλλά δεν δίνει ουσιαστική λύση στο πως αποκτάς ένα στρατό που μπορεί να εμπλακεί σε νικηφόρες επιχειρήσεις. Και ίσως κάποιοι να ανατρέξουν στο μακρινό παρελθόν και να επιχειρηματολογήσουν υπέρ του αντιθέτου, αλλά τα πράγματα είναι εδώ και χρόνια διαφορετικά και οι νέες γενιές δεν πιστεύω πως είναι τόσο σκληραγωγημένες και έτοιμες να αναλάβουν το δύσκολο έργο που τους αναλογεί.

    Για μένα η καλύτερη λύση είναι ένας επαγγελματικός στρατός (όπως στην Αμερική) παράλληλα με εθελοντική θητεία κληρωτών (επικουρικά) και φυσικά ύπαρξη εφέδρων. Κάποιοι ίσως εκφράσουν αμφιβολίες και πουν πως το κόστος θα ήταν μεγάλο. Σε αυτό θα απαντούσα πως κατά την άποψή μου και στο παρελθόν θα μπορούσαμε να το είχαμε τολμήσει αν σκεφτούμε τι τεράστια χρηματικά ποσά κατασπαταλήθηκαν σε σκάνδαλα-φαγοπότια όπως του ΟΤΕ, της ΔΕΗ, του ΟΣΕ, της Ολυμπιακής, των Ολυμπιακών αγώνων του 2004, του ευρύτερου χώρου της υγείας, διάφορων εξοπλιστικών προγραμμάτων κτλ! Για να μην μιλήσω για τα ποσά από την φοροδιαφυγή και την γενικότερη κακοδιαχείρηση από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών! Θα έφταναν και με το παραπάνω για να καλύψουν το κόστος αφού μιλάμε για εκατοντάδες δις ευρώ!

    Αναφορικά πάλι με το κόστος διατήρησης ενός επαγγελματικού στρατεύματος μην ξεχνάμε πως η χώρα μας (αν πράξει τα δέοντα) έχει να λαμβάνει τεράστια χρηματικά ποσά (που ανέρχονται σε ΤΡΙΣ ευρώ!) σε βάθος χρόνου από την εκμετάλλευση κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου!

    ΥΓ Επίσης θα πρέπει να δούμε σοβαρά το θέμα της εκπαίδευσης και των σωστών εξοπλιστικών προγραμμάτων. Δεν υπάρχει μόνο το θέμα της λειψανδρείας κύριοι.

  36. Τ.Τ. says:

    @ Βελισάριος

    Καταλαβαίνω τι εννοείς. Στο τέλος είναι ένα ζήτημα υπόθεσης των σκοπών του άλλου. Η λογική ότι υπάρχει μονίμως ένας μεγαλύτερος κίνδυνος που αποτρέπεται δεν με βρίσκει σύμφωνο, γιατί δικαιολογεί την υποχωρητικότητα των κυβερνήσεων μας. Χάσαμε τη μισή Κύπρο, το 87 δεν κάναμε έρευνες εκεί που μας είπαν να μην κάνουμε, το 96 πήραμε τη σημαία παραμάσχαλα και φύγαμε, έχουμε συμβιβαστεί με τις καθημερινές παραβιάσεις, ΑΛΛΑ έχουμε αποτρέψει την τουρκική εισβολή. Κι εγώ έχω αποτρέψει τον Ζαμπίδη από το να με δείρει. Με έδειρε; Όχι! Ατράνταχτο επιχείρημα!

    Δεν νομίζω ότι η Τουρκία αρπάζει ένα κομμάτι γης απλά και μόνο επειδή μπορεί. Αν ήταν έτσι θα έπρεπε να είχε εισβάλει δέκα φορές στη στρατιωτικά ανίσχυρη Βουλγαρία για να «προστατέψει» τη μουσουλμανική μειονότητα. Άρα δεν είναι τόσο απλό.

    Μπορούμε να αποδίδουμε στην Τουρκία όποιους σκοπούς θέλουμε για να υποστηρίξουμε μετά το α΄ ή το β΄ επιχείρημα. Το μόνο χειροπιαστό δεδομένο που έχουμε είναι ότι στις κρίσιμες στιγμές η ελληνική στρατιωτική ισχύς δεν απέκτησε σχέση με αυτό που συνέβαινε.

  37. ΑΛΑΣΤΩΡ says:

    Να συμπληρώσω στο προηγούμενό μου σχόλιο πως ένας ακόμη λόγος που με κάνει να πιστεύω πως τα 18 έτη δεν είναι (πλέον) η καλύτερη δυνατή ηλικία στράτευσης, είναι το γεγονός πως όλο και πιο πολύ οι στρατευμένοι καλούνται να χειριστούν εξοπλισμό προηγμένης τεχνολογίας που καλό θα ήταν να είναι στα χέρια όσο πιο ‘καταρτισμένων’ και ικανών ανθρώπων γίνεται. Αλλά και γενικότερα η…τέχνη του πολέμου καλό θα ήταν να είναι αντικείμενο πιο ‘ψημένων’ και έτοιμων ψυχολογικά, συναισθηματικά και πνευματικά ανθρώπων.

    Ξαναλέω για να μην παρεξηγηθώ, πως πιθανότατα να υπάρχουν και τέτοιοι 18χρονοι αλλά ως εξαίρεση μπορώ να το φανταστώ αυτό και όχι ως κανόνα.

  38. «απόδημους που στους βαλκανικούς πολέμους επάνδρωναν μεραρχίες» Συγγνώμη, ποιες μεραρχίες 1912-1913 επανδρώθηκαν αποκλειστικά από απόδημους?

  39. Kostas Kladianos says:

    @Κωνσταντίνος Τραυλός

    Μήπως εννοούμε τις εθελοντικές μονάδες Γαριβαλδίνων -ιταλών και ελλήνων- υπό την ηγεσία του υιού Γαριβάλδη;

  40. npo says:

    @ilias stampoulidis

    Σε παρακαλώ κάνε μου την χάρη και ξέχνα τις εκφράσεις με τους Ελληνοφοβικούς κι Ελληνόφωνους. Κι εθνομηδενιστές που χρησιμοποιούν κατά κόρον άλλοι. Αυτές οι εκφράσεις δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα. Μόνο σύννεφα σκόνης σηκώνουν για να μην βλέπουμε τα προβλήματα.

  41. Κοιτά, υπήρξαν αρκετοί Έλληνες εξωτερικού, απόδημοι και όχι αλύτρωτοι, που υπηρέτησαν στον ελληνικό στρατό. Όχι μόνο στο Σώμα Γαριβαλδίνων (το οποίο λίγο πολύ αχρηστεύτικε με το που ήρθε (μάχη Δρίσκου) και έπρεπε να αναδιοργανωθεί). Αλλά όχι σε αριθμούς που να στελεχώνουν μεραρχίες. Και οι αλύτρωτοι ήταν πολλοί περισσότεροι (ειδικά αναμεσά στου προσκόπους), αλλά το μεγαλύτερο μέγεθος ήταν οι Ελλαδίτες.

    Αυτό που θέλω να πω είναι ότι την Ελλάδα δεν θα την σώσουν ούτε οι απόδημοι, ούτε οι Μεγάλες Δυνάμεις, ούτε οι Κούρδοι, ούτε οι κρυπτό – χριστιανοί, ούτε ο οποιοσδήποτε (Ούτε ο Θεός που ενδιαφέρετε για ανθρώπους και όχι κράτη). Μπορεί να συνεισφέρουν, μπορεί και όχι. Μπορεί να το κάνουν όταν θέλουμε, μπορεί όταν είναι αργά για εμάς, αλλά ακόμα χρήσιμο για αυτούς.
    Πραγματικά δεν μου αρέσει η εχθρότητα πολλών για τον κόσμο στην Ελλάδα. Ζω εκτός για χρόνια (ΗΠΑ, Σουηδια, και Τουρκια), έχω δει αρκετούς αποδήμους να εκφέρονται απαξιωτικά για τους Ελλαδίτες, αλλά εγώ προσωπικά δεν συμφωνώ. Ο κόσμος ούτε ηδονιστής είναι ούτε εθνικό-μηδενιστής. Κάνει ότι μπορεί για να τα βγάλει πέρα. Μην μπερδεύουμε το τι ψηφίζουν με το τι θα κάνουν σε καιρό κίνδυνου.

    Ο κόσμος δεν είναι ηλίθιος. Τουλάχιστον η εμπειρία μου στο Περιστέρι δεν μου βγάζει τέτοιο συμπέρασμα. Απλά δεν εμπιστεύεται όλους τους φωνασκώντας εθνικιστές. Μπορεί να συμφωνεί μαζί τους σε χυδαίο βαθμό. Μπορεί να λέει, καλά τα λένε ή τι ωραία τα είπε στον Τούρκο. Αλλά δεν τους εμπιστεύεται. Σε αυτή την χωρά έχουμε δει αρκετούς σωτήρες και υποσχόμενους κάθαρση. Όλοι λίγο πολλοί απέτυχαν, και κάποιοι πήραν ολόκληρα κομμάτια του Ελληνισμού μαζί τους. Δεν τους αδικώ. Το πολιτικό σύστημα, με εξαίρεση τις γνωστές εξάρσεις βλακείας , έχει δώσει αυτό που θέλει ο κόσμος. Σταθερότητα.

    Φρονώ ότι πριν γίνουν όλα αυτά τα ωραία που λεμέ, η πρώτη και πιο σημαντική αλλαγή στην Ελλάδα είναι η δημιουργία Εθνικού Συμβούλιου Άμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής. Μόνο αν μπει ένα όριο στον φατριασμό σε θέματα εθνικής άμυνας και εξωτερικής πολιτικής (όπως κάποτε μπήκε στον στρατό) , όλες αυτές οι συζητήσεις θα έχουν αντίκρισμα. Διότι άμα συνεχίσουμε έτσι, και πετρέλαιο να βρούμε , στα ιδιά και χειροτέρα θα είμαστε (η κατάρα του πετρέλαιού που λένε οι οικονομολόγοι – υπάρχει λόγος που μόνο η Νορβηγία την γλίτωσε και αυτό είναι διότι κλείδωσαν τα έσοδα από το πετρέλαιο εκτός πολιτικής).

  42. ilias stampoulidis says:

    καποιοι ενοχλουνται απο τη λεξη Ελληνοφωνοι αλλα χρησιμοποιουν τη λεξη Ελλαδεμποροι…καποιοι στις μερες μας καταντησαν τη λεξη Μακεδονομαχος απαξιωτικο χαρακτηρισμο….καποιοι απλα φορτωνουν στην χουντα το Ελληνικο ναυαγιο και καθαρισαν….

    οι αποδημοι το 1912 κατα χιλιαδες επεστρεψαν στην Ελλαδα απο παντου για να πολεμησουν χωρις ομως να επανδρωσουν αποκλειστικα καποια μεραρχια.

  43. npo says:

    @ ilias stampoulidis

    Δεν θα μπω σε αντιπαράθεση μαζί σου επι της ουσίας, θα βγούμε εκτός θέματος.

    Αλλά..

    Ελληνόφωνος είναι αυτός που μιλάει Ελληνικά. Όλοι μας δλδ. Δεν γίνεται να χρησιμοποιηθεί αυτή η λέξη υποτιμητικά εκτός αν θεωρείς τα Ελληνικά άθλια γλώσσα. Το ίδιο ισχύει και για το Ελληνόψυχος που χρησιμοποιούν κάποιοι άλλοι υποτιμητικά, αν κι αυτοί πιθανώς θεωρούν την Ελληνική ψυχή κάτι κακό οπότε απ την πλευρά τους ορθά χρησιμοποιούν την λέξη.

    Ελλαδέμπορος είναι αυτός που πουλάει «Ελλάδα». Είναι κρυστάλλινη η έννοια της λέξης. Εφόσον μιλάμε για το εσωτερικό εννοούμε ανθρώπους που πουλάνε σε μας Ελληνικό πατριωτισμό και εισπράττουν κάποιο κέρδος. Υπάρχουν, υπήρχαν και θα υπάρχουν.

    Νομίζω είναι πολύ καθαρό πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί η μία λέξη και πως η άλλη.
    Τουλάχιστον να μην γ@μάμε την γλώσσα μας γίνεται? Δεν ζητάω πολλά.

    Το Ελληνοφοβικός αν και σηκώνει κουβέντα, ας το χρησιμοποιείς, αίρω την επιφύλαξή μου.

  44. Νομίζω ότι η συζήτηση για τους όρους αυτούς μπορεί να σταματήσει εδώ.

  45. Ζητούμενο είναι μάλλον ποιο-α από τα 4 είναι δικές του επιθυμίες ή των επιτελείων..

  46. Αρματιστής says:

    Το τι εισηγούνται ή δεν εισηγούνται τα επιτελεία, ελάχιστη σημασία έχει όταν λαλεί, ή αποφασίζει ο πολιτικός προϊστάμενος των Ενόπλων Δυνάμεων.

  47. Αρματιστής says:

    1. Ευχαριστώ θερμά όλους όσους διάβασαν το άρθρο και συμμετείχαν στο διάλογο.

    2. Πιστεύω ότι είναι ανόητο να βάζουμε ταμπέλες.

    3. Έχει γίνει μία σχετικά εκτενής επιμέλεια στα αφορώντα το λεγόμενο «δόγμα» αποτροπής του πολέμου και όποιος επιθυμεί μπορεί να τη διαβάσει.

    4. Κατά την άποψή μου αποτρέπεις τον πόλεμο όταν:

    α. Έχεις ισχυρό εσωτερικό μέτωπο.
    β. Αγαπάς την πατρίδα σου.
    γ. Διαθέτεις εθνική παιδεία και ισχυρή οικονομία.
    δ. Διαθέτεις ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις άρτια οργανωμένες και εκπαιδευμένες.
    ε. Δεν γυρίζεις την πλάτη στον αντίπαλο όταν σε απειλεί.

    Οι κυβερνώντες της τελευταίας 30ετίας επικαλούνται διάφορα περίεργα δόγματα για να καλύψουν το φόβο τους έναντι της Τουρκικής επιθετικότητας.

    5. Θα γίνουν εορταστικές εκδηλώσεις λέει για τα 2.500 χρόνια από τη μάχη των Θερμοπυλών και τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Ανακοινώθηκε στο Ζάπειο…. Το μνημείο της μάχης των Θερμοπυλών είναι αδύνατο να το δει κάποιος λόγω του νέου αυτοκινητόδρομου που το παρέκαμψε, τη δε κατάσταση του μνημείου της ναυμαχίας της Σαλαμίνας και του περιβάλλοντος χώρου, μπορεί κάποιος να τη δει στους χάρτες google. Ασφαλώς για τις εκδηλώσεις θα δοθούν λεφτά και αυτό είναι το σημαντικό.

  48. Επί του (4) διαφωνώ. Θα επαναλάβω το 90% του επιστημονικού υλικού επί αποτροπής εδράζεται στην πυρηνική αποτροπή. Ένα μικρό κομμάτι δοκίμασε να τα εφαρμόσει την λογική σε συμβατικό πόλεμο, πρώτα δουλεύοντας στην λογική της ευέλικτης ανταπόδοσης του Κέννεντυ (δηλαδή πάλι στα πλαίσια πυρηνικού ανταγωνισμού). Από εκεί άντλησε ο Ήφαιστος την δεκαετία του 1980 το δόγμα αποτροπής και το έφερε στην Ελλάδα σε νεωτερική μορφή.

    Το θέμα είναι ότι το όλο γνωστικό πεδίο στην Ελλάδα έχει αγνοήσει το πλήθος υλικού μεταξύ 80 και τώρα που έχει θέσει σε αμφισβήτηση την λογική της αποτροπής σε συμβατικό επίπεδο ( από το γεγονός ότι βασικές επιταγές της αποτροπής ανεβάζουν την πιθανότητα πολέμου, δηλαδή αντί για την λογική πολέμου δια αποτυχίας αποτροπής ο μέσος όρος είναι πόλεμος λόγω συγκρουσιακου σπιράλ , μέχρι το γεγονός ότι κατά μέσω όρο η ειρήνη μεταξύ συμβατικών δυνάμεων τείνει να συσχετίζεται με ασυμμετρία ισχύος πάρα ισότητα. Δηλαδή οι ίσοι πολεμούν, οι ανίσοι αποφεύγουν πόλεμο ).

    Αυτά που αναφέρεται αγαπητέ Ταξιαρχε είναι σωστά και το κράτος πρέπει να τα καλλιεργήσει ασχέτως αν εν τέλει η αποτροπή δεν δουλεύει σε συμβατικό επίπεδο. Διότι αυξάνουν την πιθανότητα να κερδίσεις τον πόλεμο και να μειώσεις το κόστος ήττας. Αλλά δεν έχουν τίποτα να κάνουν με αποτροπή.

    Μερικά παραδείγματα αποτυχίας αποτροπης σε συμβατικό επίπεδο

    Η Ελλάδα το 1940 (κατά Ιταλίας), η Φιλανδία το 1940 (κατά ΕΣΣΔ) , η Πολωνία το 1939 (κατά Γερμανίας), η Παραγουάη το 1932 (κατά Βολιβίας), η Σερβια το 1914 (κατά Αυστρίας), η Ιαπωνία το 1904 (κατά Ρωσίας) , το Ισραήλ το 1967i,ii, 1973 (κατά Αιγύπτου). Όλα αυτά τα κράτη λίγο πολύ ικανοποιούσαν αρκετές από τις παραμέτρους που αναφέρατε. Απέτυχαν να αποτρέψουν τον ισχυρότερο αντίπαλο. Κάποια κέρδισαν τους πολέμους τους. Αλλά έχασαν. Αλλά ουδέν επετυχε αποτροπή.

    Δεν λέω ότι δεν πρέπει να ισχυροποιήσουμε την χώρα. Αλλά αυτό δεν εγγυάται αποτροπή σε ασύμμετρη σχέση. Το μόνο που εγγυάται είναι ότι αν γίνει πόλεμος θα έχουμε καλές πιθανότητες να βγούμε σε καλύτερη στρατηγική θέση από ότι ήταν πριν.

    Αρκεί να αποδεχτούμε οτι
    1. Ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος με την έννοια ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι που να συνάδει με την εθνική κυριαρχία μας που να κατευνάσει την απειλή και ότι άνευ πυρηνικών δεν υπάρχει κόστος που να μπορούμε να επίβαλλουμε που να πείθει τον αντιπάλο ότι ο πόλεμος δεν έχει αξία για αυτόν υπό οποιαδήποτε συνθήκες επιλέξει.

    2. Ότι σε περίπτωση πολέμου στόχος πρέπει να είναι η βελτίωση της στρατηγικής μας θέσις και η ξεκάθαρη δήλωση στα λόγια και στα έργα ότι σε περίπτωση πολέμου ότι και να γίνει η Τουρκία θα βρεθεί σε χειρότερο στρατηγικο περιβάλλον.

    Το παραπάνω έχει ένα σημαντικό υπέρ. Αποδέχομεθα το κόστος πιθανού συγκρουσιακου σπιράλ με μόνο ότι δεν ξεκινάω τον πόλεμο. Όχι δεν μπορείς να λέες ότι δεν είσαι πολεμοχαρείς τότε . Αλλά ούτε χρειάζεται να ανησυχείς για Χ επίπεδο αποτρεπτικής ικανότητας. Αυτό που έχει σημασία είναι η δυνατότητα σου να επιτύχεις τον στόχο στο (2) . Υπάρχει διαφορά στις απαιτήσεις.

    Σε όλα τα άλλα είμαι απολύτως συμφώνως.

  49. npo says:

    @Κωνσταντίνος Τραυλός

    Συμφωνώ απολύτως. Στο σημείο που έχουμε φτάσει τον ισχυρό στρατό δεν το θέλουμε για αποτροπή αλλά για να κερδίσουμε σε μια πολεμική σύρραξη (ή να μην χάσουμε κι αυγά και πασχάλια σε μια πολεμική σύρραξη …) Η εναλλακτική είναι να υποχωρούμε σε κάθε φάπα και να κάνουμε πως δεν την είδαμε… Μέχρι να συρρικνωθούμε στο τίποτα.

    Αυτό το δόγμα ότι θέλουμε ν’αποφύγουμε σώνει και καλά τον πόλεμο δεν μας κάνει καλό (ο ΥΕΘΑ επιστράτευσε και το ρωμαϊκό ρητό «αν θες ειρήνη ετοίμασε πόλεμο» για να δικαιολογήσει μερικά ψιχία εξοπλισμών – το οποίο είναι λίγο άκυρο αν σκεφτούμε πως η Ρώμη ήταν το πιο πολεμοχαρές κράτος της αρχαιότητας με διαφορά)

  50. Αρματιστής says:

    Αγαπητέ Κωνσταντίνε

    Πιστεύω ότι είμαι αρκετά σαφής. Θεωρώ τα διάφορα «δόγματα» αποτροπής που κατά καιρούς παρουσιάστηκαν ότι ήταν μάλλον δόγματα ενδοτισμού και κατευνασμού του αντιπάλου.

    Όλη αυτή η φιλολογία που κυκλοφορεί περί των δογμάτων αποτροπής, ότι Ελλάδα διαθέτει ισχυρές συμμαχίες, ότι υπάρχει το διεθνές δίκαιο και η Ε.Ε. που μας προστατεύουν, ότι τα σύνορα μας είναι σύνορα της ΕΕ και η Τουρκία οφείλει να τα σεβαστεί και πολλά άλλα, είναι οι απόλυτες ανοησίες [είναι πολλοί (πολιτικοί και πολίτες ) που τις ασπάζονται] και έχουν σαν αποτέλεσμα τον αποπροσανατολισμό των πολιτών από την πραγματικότητα της Ε-Τ ψυχρής σύγκρουσης και την καλλιέργεια ενδοτισμού και ηττοπάθειας.

    Την άποψή μου για το όλο την έχω αναφέρει (και στο τελευταίο σχόλιο μου) και είναι αυτή που προκύπτει από την αποστολή που έχουν αναθέσει οι κυβερνήσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις:

    Η χώρα μας θα πρέπει να διαθέτει ισχυρότατες και καλά εκπαιδευμένες ένοπλες δυνάμεις που αφ’ ενός μεν θα αποθαρρύνουν την Τουρκία να ενεργήσει κατά της εδαφικής μας ακεραιότητας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και αφ’ ετέρου δε θα την καθιστούν ενήμερη με κάθε δυνατό τρόπο ότι αν επιχειρήσει κατά της χώρας μας θα ηττηθεί· και όχι ότι θα καταβάλλει μεγάλο κόστος έναντι κάποιου ελάχιστου οφέλους που μπορεί να αποκομίσει.

  51. Τ.Τ. says:

    @Κωνσταντίνος Τραυλός
    Συμφωνώ μαζί σου ότι η αποτροπή αποτυγχάνει και στηρίζω το σκεπτικό μου στο ότι «η πολιτική, για να εξυπηρετήσει τους σκοπούς της, μπορεί να αποφασίσει τη διεξαγωγή όλων των δυνατών μορφών πολέμου από τον πόλεμο εκμηδενίσεως μέχρι την απλή ένοπλη παρατήρηση» (Κλαούζεβιτς, Βιβλίο I, Κεφάλαιο 1). Η πυρηνική αποτροπή επιτυγχάνει γιατί αναφέρεται μόνο στο άκρο του φάσματος, τίποτα όμως δεν μπορεί να αποτρέψει όλο τα υπόλοιπα.
    Επίσης συμφωνώ μαζί σου ότι η επιδίωξη μας θα πρέπει να είναι η βελτίωση της στρατηγικής μας θέσης, πάλι εκκινώντας από τον Κλαούζεβιτς που γράφει ότι «νίκη υπάρχει στην τακτική – στη στρατηγική δεν υπάρχει νίκη, παρά μόνο επιτυχία » (Βιβλίο VΙ, Κεφάλαιο 3).
    Συμπερασματικά, επειδή για εμάς, όπως έχουν δείξει οι πράξεις, υπάρχει μόνο ή ειρήνη ή ένας πόλεμος με χαρακτήρα αποκαλύψεως, ενώ ο αντίπαλος δεν δεσμεύεται από μία τέτοια προσέγγιση, πάντα θα είμαστε αυτοί που θα ξεμένουν από επιλογές.

  52. Γεράκι says:

    Αγαπητέ Αρματιστή γράφεις «θα την καθιστούν ενήμερη με κάθε δυνατό τρόπο ότι αν επιχειρήσει κατά της χώρας μας θα ηττηθεί»

    Το οποίο είναι πρακτικά αδύνατο στην περίπτωση των νησιών τουλάχιστον κι εκεί αρχίζει το πρόβλημα ενώ η αναφορά του άρθρου στην αξία του ΠΖ

    «Το ορεινό έδαφος των νησιών ευνοεί τον αμυνόμενο. Το Πεζικό θα συνεχίσει να είναι ο κυρίαρχος στα ορεινά εδάφη, ή σε αυτά που διαθέτουν έντονο ανάγλυφο, όπως είναι τα νησιά μας.»

    βεβαίως ισχύει ως γενικός κανόνας αλλά στις συγκεκριμένες συνθήκες όχι τόσο λόγω περιορισμένης έκτασης – βάθους σε σχέση πάντα με τις διαθέσιμες αμυντικές δυνάμεις και δυνατότητες έναντι της ποιότητας και ποσότητας της δυνητικής απειλής και της δεδομένης θέλησης να καταβληθεί το σχετικό κόστος.

  53. Αυτή είναι η κατάρα των μικρών κρατών σε ασύμμετρες συμβατικές αντιπαλότητες (και τα πυρηνικά υπόψη, δεν σου δίνουν ασυλία από χαμηλής έντασης συγκρούσεις λόγω παράδοξου σταθερότητας -αστάθειας π.χ Ινδία – Πακιστάν). Μερικές φόρες ο μεγαλύτερος αντίπαλος αποδεικνύετε φούσκα (Βολιβία) και ο πόλεμος οδηγεί στην κατάρρευση της στρατηγικής απειλής. Άλλες φόρες δεν έχεις επιλογή από το να εναποθέσεις το μέλλων σου στις μεγάλες δυνάμεις. Αυτό άλλοτε δουλεύει καλά (Δανία 1940), άλλοτε καταστροφικά (Τσεχοσλοβακια1939). Και άλλες φόρες πολεμάς και αποδέχεσαι της συνέπειες της ήττας, προσπαθώντας να εδράσεις στον αγώνα που έκανες, κάποια ερείσματα περιορισμού του κόστους ήττας (Φιλανδία 1939). Τα μικρά κράτη, σε συμβατικό ανταγωνισμό (και δεν με νοιάζει τι νομίζουμε ότι είμαστε, στην Ελληνοτουρκική αντιπαλότητα είμαστε το μικρό κράτος) δεν έχουν πολλές επιλογές. Κάνεις ότι καλύτερο μπορείς, φτιάχνεις ότι σχέσεις μπορείς που να σε καθιστούν χρήσιμο για μεγάλες δυνάμεις (μερικές φόρες δεν θέλει πολύ, δες Δανία), ψάχνεις οποίο άνοιγμα στην άλλη πλευρά για καλλιέργεια σχέσεων με πολίτικες δυνάμεις πρόθυμες για ειρηνικές σχέσεις σε επίπεδο αμοιβαίο σεβασμού, δεν κομπάζεις, δεν απειλείς, απλά λες ότι αν δεν αλλάξετε πορεία κυρίου ο πόλεμος με εμάς είναι αναπόφευκτος. Στο χέρι σας είναι.

    Και χτίζεις για εμένα στρατηγική πολέμου βασισμένοι σε απτούς στόχους και όχι μια γενική οπτική αποτροπής. Δεν ελέγχεις τον άλλον, δεν έχεις καν πολιτικά ερείσματα στον άλλο αξία λογού. Δεν μπορείς να ξέρεις αν αποτρέπεις ή όχι. Αυτό που ξέρεις είναι αν γίνει πόλεμος θα κάνεις το και το. Διαφωνώ με την ολική αποτροπή, διότι θεωρώ ότι οδηγεί σε κατά-σπαταληση ενέργειας και υπερ – επέκταση. Το κέντρο βάρους της ελληνοτουρκικής αντιπαλότητας είναι το Αιγαίο. Τα αλλά μέτωπο είναι σημαντικά, αλλά στο Αιγαίο παίζονται στρατηγικές ισορροπίες βάθους χρόνου. Και να αναγκαστούμε σε σύμπτυξη στον Νέστο , και να χάσουμε το Καστελόριζο στην διάρκεια πολέμου, μπορούμε να τα ξαναπάρουμε είτε στρατιωτικός είτε διπλωματικός όταν θα έχουμε Ίμβρο, Τένεδο, βαρείες μονάδες σε Σάμο, Χίο, Λέσβο , Ρόδο κτλ. Είμαι πεπεισμένος ότι οι Τούρκοι θα θυσιάσουν οποιοδήποτε εδαφικό κέρδος σε Καστελόριζο – Θράκη για να μην έχουν ελληνικό ναύσταθμο στο Μούδρο, συστοιχίες πυροβολικού και πυραύλων στα νησιά κτλ. Πάνω από όλα για αυτό φοβούνται. Διότι άμα κάνουμε πόλεμο, αντίο Λοζάνη. Και μπορεί μεν να έχουν τοπικές νίκες οδυνηρές για τον ελληνισμό, αλλά δύσκολα θα μεταφραστούν αυτές σε στρατηγική επιτυχία εφάμιλλη της Λοζάνης.

  54. evmeniskardianos says:

    Μόλις διάβασα το εξαιρετικό άρθρο του ΑΡΜΑΤΙΣΤΗ Ταξιάρχου ΤΕΘ ε.α. κ. Βασιλείου Λουμιώτη (Ένα σχόλιο αναγνώστη το αποδίδει στον κ. Ταξίαρχο!) αναρτημένο στην Ιστοσελίδα ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ με τίτλο:
    Μικρασιατική Εκστρατεία: «Οι Σοβιετικοί και το μνημείο της πλατείας Ταξίμ».

    Μου προκαλούν εντύπωση η λεπτομέρειες που αναφέρονται σε αυτό και η στρωτή αφήγηση των γεγονότων από τον εξαιρετικό συγγραφέα του, τον Ταξίαρχο ε.α. κ. Βασίλειο Λουμιώτη, έναν ανώτατο αξιωματικό του Ελληνικού Στρατού.

    Είχα την τιμή να γνωρίσω τον αείμνηστο Στρατηγό Βίμπλη, τον αείμνηστο Στρατηγό Γεράσιμο Λάμαρη του Ρίμινι και άλλους ανώτατους αξιωματικούς των οποίων την μνήμη σέβομαι.

    Με αφήνει τελείως αρνητικό και τελείως ανικανοποίητο το παντελώς ατεκμηρίωτο και ασεβές σχόλιο που υπογράφεται από τον υποτιθέμενο Αλέξανδρο Σφήκα, διότι δεν υπάρχει καμία αναφορά τεκμηριωμένων γεγονότων σε όσα αυτός ισχυρίζεται στα σχόλιά του.

    Δεν καταφεύγω σε ύβρεις, διότι σέβομαι τόσο τον Βελισάριο, όσον και τον κ. Ταξίαρχο, καθώς και τους άλλους Φίλους του διακεκριμένου τούτου Ιστολογίου.

    Με τιμή

    Ευμένης Καρδιανός

  55. npo says:

    @ evmeniskardianos

    Αυτό είναι παλιό άρθρο του παρόντος ιστολογίου, του 2013

    https://belisarius21.wordpress.com/2013/09/10/μικρασιατική-εκστρατεία-οι-σοβιετικ/

  56. Γιώργος Γ. says:

    Μια διευκρίνηση, αν μπορείτε. Όταν μιλάτε για επάνδρωση ( και την προσδιορίζετε στο 40% κατά μέσο όρο, έναντι της προβλεπόμενης από το ΝΑΤΟ στο 80%), εννοείτε βάση της προβλεπόμενης σύνθεσης στον πόλεμο ή εν ειρήνη;
    Ευχαριστώ,
    Γιώργος Γ

  57. Αρματιστής says:

    @ Γιώργος Γ.

    40% επί της πολεμικής επάνδρωσης.

    Σύμφωνα με πληροφορίες που παίρνω, στον Έβρο και τα νησιά πιθανόν να είναι και χαμηλότερα και στις μονάδες – υπηρεσίες Αττικοβοιωτίας Κορινθίας και περί τη Θεσσαλονίκη υψηλότερα.

    Το 80% επί της πολεμικής ως τεκμήριο αξιόμαχου ίσχυε προ αμνημονεύτων ετών.

  58. Αρματιστής says:

    Οπωσδήποτε δεν ζητώ από κανένα να επιβεβαιώσει ποσοστά. Αυτά που γράφω προκύπτουν από τις δικές μου εκτιμήσεις. Αλλά περί της υποεπάνδρωσης των μονάδων όλοι και όλα τα ιστολόγια μιλούν ανοικτά.

  59. Γιώργος Γ. says:

    Ευχαριστώ πολύ. Διευκρίνηση ζήτησα, δεν αμφισβητώ τα ποσοστά. Πολύ ανησυχητικά όλα αυτά και οι περισσότεροι κοιμούνται, όπως την άνοιξη του 22 και την άνοιξη του 74.

  60. GeorgeD says:

    Εξαιρετικό άρθρο για ακόμη μια φορά.Συγχαρητήρια.
    Όμως η κύρια αιτία για τα χάλια είναι η πολιτική ηγεσία σαν σύνολο.Από εκεί πιστεύω πως ξεκινάνε όλα, είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε είτε όχι.
    Οι πολιτικοί θα κάνουν αυτό που θέλουν να κάνουν όσα άρθρα και να γραφτούν και όσες φωνές
    και να ακουστούν.Όποιος το αμφισβητεί μετά από περίπου 45 χρόνια του σημερινού καθεστώτος και ειδικότερα με όσα ζούμε τα τελευταία χρόνια, μάλλον περιμένει διορισμό.
    Οπότε αν θέλουμε να βρούμε λύση στα προβλήματα του ΕΣ και της Εθνικής Άμυνας, ας βρούμε λύση πρώτα στα προβλήματα που δημιουργούν τα προβλήματα.Αλλιώς τζάμπα καταναλώνουμε φαιά ουσία και καίμε εγκεφαλικά κύτταρα.
    Περνάνε και τα χρόνια και γίνεται κουραστικό έως αφόρητο να μιλάς δίχως αντίκρισμα…

  61. Phil Pappas says:

    Χαίρετε. Υπηρέτησα 12 μήνες στις Ειδικές Δυνάμεις το 2003-4. Με κάλεσαν ξανά ως επίστρατο το 2017 (14 χρόνια μετά!) σε άσκηση 5 ημερων σε περιοχή της Θράκης αυτή τη φορά σε μονάδα πυροβολικού. Στην θητεία μου είχα το Μ16. Στην άσκηση μας έδωσαν FN και από ότι κατάλαβα αυτά παίρνουμε οι επίστρατοι. Ζητήσαμε να κάνουμε κάποια βολή με το όπλο και μας το αρνήθηκαν. Η γενικότερη εικόνα που αποκόμισα ήταν πολύ χειρότερη από την εποχή της θητείας μου. Πειθαρχία ανύπαρκτη. Τουλάχιστον εγώ αλλιώς τα ήξερα από την θητεία μου.
    Χωρίς να θέλω να σας προσβάλλω ανάλογο μερίδιο ευθύνης με την πολιτική ηγεσία έχουν και οι στρατιωτικοί που έχουν εμποτιστεί με μία δημοσιουπαλληλική νοοτροπία. Να το πω απλά… δεν έχετε τσαγανό κύριοι. Δεν μπορείτε να χτυπησετε το χερι στο τραπεζι όταν είστε εν υπηρεσία αλλά όταν αποστρατεύεστε όλοι τα λέτε έξω από τα δόντια.
    Λύσεις υπάρχουν. Δεν πιστεύω όμως ότι είναι υλικοτεχνικό το πρόβλημα αλλά κυρίως νοοτροπίας. Κάποιος γνωστός μου είχε πει για έναν παλιότερο αρχηγό ΓΕΣ που το πρώτο πράμα που έκανε όταν έμπαινε στο γραφείο του ήταν να δει την σελίδα του Σπαρτακου (των αντιρρησιών συνείδησης) για να μάθει αν σε κάποια μονάδα κακομεταχειρίζονται τους στρατιώτες. Αυτό λέει πολλά.

  62. Αρματιστής says:

    @ Phil Pappas

    Αγαπητέ καταδρομέα

    Έχεις δίκιο. Υπάρχουν προβλήματα. Πάντοτε υπήρχαν. Και πάντοτε θα υπάρχουν. Υπάρχουν προβλήματα που είναι εύκολο να λυθούν και προβλήματα που θέλουν πολλά χρήματα για να λυθούν και ως εκ τούτου θα παραμένουν άλυτα για πολλά χρόνια.

    Θα πρέπει όμως να γνωρίζεις, όπως και όσοι μας διαβάζουν, ότι το τι Στρατό θα θέλαμε να έχουμε (ή να μην έχουμε) είναι ζήτημα που το αποφασίζουν οι πολιτικοί και όχι οι στρατιωτικοί.

    Αν ένας διοικητής θέλει να φέρει τη μονάδα του σε ένα αξιόλογο επίπεδο πειθαρχίας, θα γίνει δυσάρεστος σε πολλά «αντράκια» της Μονάδας, ως επίσης σε μαμάδες και μπαμπάδες και τα παράπονα θα μεταφερθούν αρμοδίως δια διαφόρων διαύλων. Και οι πολιτικοί και οι στρατηγοί δεν θέλουν προβλήματα. Επομένως θα βάλουν πάγο στο διοικητή. Αυτά ήταν έντονα πριν 25 χρόνια και τα έχω ζήσει. Φαντάσου ποια είναι η κατάσταση σήμερα.

    Μη κρίνεις το επίπεδο πειθαρχίας της Μονάδας του Πυροβολικού με αυτό των μονάδων καταδρομών. Στις Μονάδες Καταδρομών πηγαίνουν εθελοντές και σε όλες τις άλλες μονάδες … το υπόλοιπο. Υπάρχουν οπλίτες (στρατεύσιμοι και ΕΠΟΠ κ.λπ.) που αντιλαμβάνονται τις υποχρεώσεις τους ως στρατιώτες και οπλίτες (στρατεύσιμοι και ΕΠΟΠ κ.λπ.) που βλέπουν το Στρατό ως αντίπαλο και κάποιοι λειτουργούν ως Δ.Υ..

    Σίγουρα οι μονάδες σήμερα αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα λόγω της μειωμένης επάνδρωσης, που με τη σειρά της δημιουργεί άλλα παράπλευρα προβλήματα, που τελικά προκαλούν αφάνταστη κόπωση στα στελέχη και τα απομακρύνουν από την εκτέλεση της αποστολής τους. Σήμερα γίνονται συσκέψεις σε επίπεδο Ταξιαρχιών για να μπορέσει να βγει το πρόγραμμα των υπηρεσιών. Που μυαλό για την εκπαίδευση όταν η καθημερινότητα απορροφά τεράστια ενέργεια. Και η εκπαίδευση, ειδικά η εντατική επιχειρησιακή εκπαίδευση, αποτελούν ένα από τα θεμέλια πάνω στα οποία κτίζεται η πειθαρχία.

    Βεβαίως υπάρχουν προβλήματα που μπορούν να λυθούν. Ένα είναι αυτό που ανέφερες εσύ. Υπηρέτησες ως καταδρομέας και το «ηλεκτρονικό σύστημα» σε έστειλε ως έφεδρο και μετά από 14 χρόνια σε μονάδα πυροβολικού. Αναφέρθηκα στο άρθρο μου στις «ατέλειες» του συστήματος, που τις αντιμετώπισα πριν 35 χρόνια και ακόμη δεν έχουν λυθεί. Σε ότι όμως έχει να κάνει με τις δυνάμεις καταδρομών το πρόβλημα κατά την άποψη μου είναι σοβαρότερο και έχει να κάνει με αυτό που θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε «απουσία πρακτικής επιχειρησιακής σκέψης». Ο όρος δεν υπάρχει, αλλά έτσι σκέφτηκα για να τον περιγράψω.

    Οι μονάδες γενικά των Καταδρομών (Αλεξιπτωτιστών, Καταδρομών, Αμφιβίων Καταδρομών, Πεζοναυτών) απολαμβάνουν μίας καλύτερης σε σχέση με τις λοιπές μονάδες επάνδρωσης, διαθέτουν ανώτερη εκπαίδευση και επανδρώνονται αποκλειστικά από εθελοντές. Μόνιμους και στρατεύσιμους που θέλουν να υπηρετήσουν στις «ειδικές δυνάμεις». Επομένως υπάρχει ένα μεγάλο δυναμικό πολιτών που έχουν έχουν υπηρετήσει στις ειδικές δυνάμεις, που διαθέτουν εξαιρετικό επίπεδο εκπαίδευσης και κατά τεκμήριο και σωματικών ικανοτήτων και το σημαντικότερο διαθέτουν υψηλό ηθικό και συνείδηση των υποχρεώσεών τους ως πολιτών και ως στρατιωτών. Αυτό το εξαιρετικό δυναμικό, το ηλίθιο κράτος μας και οι ηλίθιοι που βρίσκονται σε θέση ευθύνης, το αφήνουν ανεκμετάλλευτο και είτε δεν το συμπεριλαμβάνουν στην εφεδρεία, είτε το επιστρατεύουν στο πυροβολικό, το πεζικό και αλλού. Δύο πολύ φιλικά μου άτομα που υπηρετήσαν ο ένας στους αλεξιπτωτιστές και ο άλλος στους πεζοναύτες, η υπηρεσία ουδέποτε τους συμπεριέλαβε στην εφεδρεία.

    Η άποψή μου είναι ότι όσοι υπηρετήσαν στις Καταδρομές θα πρέπει να επιστρατεύονται είτε για να συμπληρώσουν τη δύναμη των ενεργών Μονάδων των Ειδικών Δυνάμεων, είτε για να συμπληρώσουν επιστρατευόμενες εξ ολοκλήρου μονάδες Καταδρομών (Μονάδες ΕΜ). Ο Ελληνικός Στρατός και η Ελλάδα γενικότερα απαιτείται να διαθέτει στην ειρήνη και κυρίως στην επιστράτευση, σημαντικό αριθμό Μονάδων Καταδρομών, μεγαλύτερο από αυτό που διαθέτει εν ειρήνη.

  63. ΑΛΑΣΤΩΡ says:

    @Αρματιστής

    ‘Θα πρέπει όμως να γνωρίζεις, όπως και όσοι μας διαβάζουν, ότι το τι Στρατό θα θέλαμε να έχουμε (ή να μην έχουμε) είναι ζήτημα που το αποφασίζουν οι πολιτικοί και όχι οι στρατιωτικοί.’

    ‘Βεβαίως υπάρχουν προβλήματα που μπορούν να λυθούν. Ένα είναι αυτό που ανέφερες εσύ. Υπηρέτησες ως καταδρομέας και το «ηλεκτρονικό σύστημα» σε έστειλε ως έφεδρο και μετά από 14 χρόνια σε μονάδα πυροβολικού. Αναφέρθηκα στο άρθρο μου στις «ατέλειες» του συστήματος, που τις αντιμετώπισα πριν 35 χρόνια και ακόμη δεν έχουν λυθεί.’

    Για να καταλάβω τελικά ποιος πραγματικά φταίει; Οι πολιτικάντηδες ή η στρατιωτική ηγεσία; Γιατί στο ‘Θα πρέπει όμως να γνωρίζεις, όπως και όσοι μας διαβάζουν, ότι το τι Στρατό θα θέλαμε να έχουμε (ή να μην έχουμε) είναι ζήτημα που το αποφασίζουν οι πολιτικοί και όχι οι στρατιωτικοί.’ συμφωνώ πως την ευθύνη την έχουν όντως οι πολιτικάντηδες ΑΛΛΑ στο ‘Βεβαίως υπάρχουν προβλήματα που μπορούν να λυθούν. Ένα είναι αυτό που ανέφερες εσύ. Υπηρέτησες ως καταδρομέας και το «ηλεκτρονικό σύστημα» σε έστειλε ως έφεδρο και μετά από 14 χρόνια σε μονάδα πυροβολικού. Αναφέρθηκα στο άρθρο μου στις «ατέλειες» του συστήματος, που τις αντιμετώπισα πριν 35 χρόνια και ακόμη δεν έχουν λυθεί.’ γιατί φταίνε οι πολιτικάντηδες; H στρατιωτική ηγεσία δεν μπορεί να διαχειριστεί το «ηλεκτρονικό σύστημα» που χρησιμοποιεί για την διαχείρηση της εφεδρείας;

    Μήπως τελικά θα πρέπει ΟΛΟΙ να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν και να σταματήσει αυτό το ΄πετάει το μπαλάκι των ευθυνών ο ένας στον άλλον’;

    Φιλικά και με ειλικρινή ανάγκη απαντήσεως του ερωτήματος.

  64. Αρματιστής says:

    @ ΑΛΑΣΤΩΡ

    Την ανώτατη στρατιωτική ηγεσία την επιλέγει η κυβέρνηση.
    Συνήθως οι πρωθυπουργοί, οι υπουργοί, οι υπουργοί άμυνας, οι βουλευτές, οι πολιτευτές, οι δημοσιογράφοι και γενικά οι έχοντες σοβαρό λόγο στα κοινά, υπηρέτησαν τη θητεία τους σε θέσεις αγραναπαύσεως, ή και και δεν υπηρέτησαν θητεία. Ανάλογο το ενδιαφέρον τους και για την άμυνα.
    Την τοποθέτηση των διοικητών Μονάδων την υπογράφει ο υπουργός. Επομένως βγαίνει κάποιο συμπέρασμα το τι γίνεται στα ενδιάμεσα κλιμάκια.
    Ένα μεγάλο μέρος των μεταθέσεων γίνεται κατόπιν εντολής του υπουργού, ή με την παρέμβαση πολιτικών προσώπων, δεσποτάδων, δημάρχων, ιδιαιτέρων κ.α..
    Οι θέσεις αγρανάπαυσης καλύπτονται από αυτούς που διαθέτουν δόντι και ειδικότερα πολιτικό δόντι.
    Η επιστράτευση θεωρούνταν πάντα χώρος αγρανάπαυσης και δεν νομίζω ότι κάτι θα έχει αλλάξει.
    Σε καμία περίπτωση δεν βγάζω από την εξίσωση την ατομική ευθύνη ενός εκάστου αξιωματικού για ότι γίνεται ή δεν γίνεται στο στρατό.

    Και ένα τελευταίο:
    Διαβάζω ότι το υπουργείο εθνικής άμυνας πιέζει τη βουλή και το υπουργείο οικονομικών για την έγκριση πιστώσεων για την κάλυψη σοβαρών (μικρών βεβαίως) εξοπλιστικών αναγκών, όπως είναι οι τορπίλες των Υ/Β και η προμήθεια ανταλλακτικών για τα Μιράζ.. Το υπουργείο οικονομικών όμως έχει άλλες προτεραιότητες και κωλυσιεργεί.
    Ερωτώ:
    Ποιος είναι ο κύριος πολιτικός υπεύθυνος για τη λήψη απόφασης στα μείζονα προβλήματα της ασφάλειας της χώρας; Ο Σταϊκούρας, ή ο Κ. Μητσοτάκης; Ο Μητσοτάκης δεν είναι αυτός που έλαβε την απόφαση να τεθεί η ΕΑΒ υπό την ευθύνη του Σταϊκούρα και όχι του Γεωργιάδη που επανειλημμένα έχει αποδείξει την ικανότητά του να βάζει το τραίνο στη γραμμή;

    Θέλω να πω ότι τα πάντα εξαρτώνται από τη βούληση του πρωθυπουργού της χώρας. Σίγουρα ο Μητσοτάκης έχει λάβει μέτρα που δημιούργησαν σοβαρές προσδοκίες ότι η χώρα μπορεί να βγει από τη στασιμότητα και να γίνει σοβαρό κράτος. Όμως τα σοβαρότερα προβλήματα που είναι βέβαιο ότι θα αντιμετωπίσει η παρούσα κυβέρνηση και η χώρα, είναι της ασφάλειας και το μεταναστευτικό, με το δεύτερο να επηρεάζει θανάσιμα την ασφάλεια της χώρας. Και νομίζω ότι εδώ βαδίζουμε στον ίδιο δρόμο …

  65. ΑΛΑΣΤΩΡ says:

    Αρματιστή ευχαριστώ για την γρήγορη απάντησή σου και για το αρκούντως ξεκάθαρο περιεχόμενό της.

    Κρατώ το εξής ‘Σε καμία περίπτωση δεν βγάζω από την εξίσωση την ατομική ευθύνη ενός εκάστου αξιωματικού για ότι γίνεται ή δεν γίνεται στο στρατό.’ και προσωπικά τονίζω αυτό που λέει ο σοφός λαός μας, πως δηλαδή το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.

    Ελπίζω να βελτιωθεί η κατάσταση και μάλιστα άμεσα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s