Νέο τεύχος του περιοδικού «Στρατηγείν» / «Στρατηγικόν»

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του περιοδικού «Στρατηγικόν», το οποίο μετονομάζεται σε «Στρατηγείν«. Η κυκλοφορία του περιοδικού είναι διαδικτυακή, και μάλιστα με την ίδια μορφή και διαδικασία, ελαφρώς δύσκαμπτη, που έχουν αρκετά αντίστοιχα περιοδικά του εξωτερικού, όπως το Infinity Journal ή το Journal of Military Operations.

Το τεύχος είναι αφιερωμένο στις Πολιτικοστρατιωτικές Σχέσεις, ένα ζήτημα κρίσιμο, λεπτό και συχνά παρεξηγημένο. Το ενδιαφέρον εν προκειμένω είναι ότι το θέμα αντιμετωπίζεται από ιστορικής απόψεως αλλά, κι εδώ είναι το πολύτιμο στοιχείο των άρθρων, σε ελληνικό πλαίσιο, δηλαδή το ζήτημα εξετάζεται σε τρία παραδείγματα της ελληνικής νεώτερης ιστορίας. Δεδομένου ότι οι γνωστές σε όλους τους ασχολούμενους αναφορές προέρχονται από ξένες αναλύσεις και, αναπόφευκτα, αντλούνται από αντίστοιχες ιστορικές αναλύσεις, η αναγωγή στα καθ’ ημάς, συγκεκριμένη και αναλυτική, είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Το πρώτο άρθρο έχει τίτλο: «Πολιτικοστρατιωτικές Σχέσεις στην Ελλάδα της Κρίσεως, 2008-15» και είναι του πρώην Αργηγού ΓΕΣ αντιστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Γκίνη. Θέμα του είναι η διαμόρφωση των σχέσεων των διαδοχικών κυβερνήσεων με την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων από την έναρξη της βαθιάς οικονομικής κρίσης το 2008 και μέχρι το 2015. Όπως είναι, άλλωστε, γνωστό, κατά την περίοδο αναφοράς δεν υπήρξε κάποια πολεμική αναμέτρηση ή μείζων κρίση ασφαλείας ώστε να δοκιμαστούν οι πολιτικοστρατιωτικές σχέσεις στην κρίσιμη «λειτουργική» τους διάσταση. Επειδή όμως η περίοδος αναφοράς υπήρξε μία ιδιαίτερη ιστορική περίοδος από πολιτικής απόψεως, έχει ενδιαφέρον να εξεταστεί πώς διαμορφώθηκαν οι σχέσεις πολιτικών και στρατιωτικών σε αυτή την περίοδο και, κυρίως, πώς επηρεάστηκε η άμυνα και η ασφάλεια της Χώρας.

Το τρίτο άρθρο έχει τίτλο «Η Συγκρότηση της Ηγεσίας του Στρατού: Από την Ήττα του 1897 έως τους Βαλκανικούς πολέμους» και είναι του διδάσκοντος στη ΣΣΕ κυρίου Δημητρίου Μαλέση. Πρόκειται για ένα άρθρο κατ’ ουσίαν πολιτικής ιστορίας, το οποίο ασχολείται με την ανάθεση της αρχηγίας του Ελληνικού Στρατού στον Διάδοχο Κωνσταντίνο  κατά την ανασυγκρότηση του στρατού μετά την ήττα του 1897, και τις πολιτικές περιπλοκές που η ανάθεση αυτή είχε.

Το ουσιαστικότερο άρθρο -ας μας επιτραπεί η κρίση, έστω κι αν φανεί ότι «ευλογούμε τα γένια μας»- σε ότι αφορά το θέμα των πολιτικοστρατιωτικών σχέσεων προέρχεται από τον ταξίαρχο ε.α. κ. Βασίλειο Λουμιώτη και αφορά την εις βάθος ανάλυση μίας συγκεκριμένης περίστασης πολιτικοστρατιωτικών σχέσεων στην πλέον κρίσιμη διάστασή τους, αυτή της διεύθυνσης πολεμικών επιχειρήσεων. Πρόκειται για την ανάλυση της πολιτικής διεύθυνσης των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Δεκεμβρίου 1920 και του Μαρτίου 1921. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το ίδιο το άρθρο, εξετάζονται τα ακόλουθα ερωτήματα:

  • η πολιτική ηγεσία έθεσε με σαφήνεια και ορθότητα τους στόχους —κι ενδεχομένως τους περιορισμούς— των πολεμικών επιχειρήσεων;
  • η πολιτική ηγεσία έθεσε στη διάθεση του Στρατού πόρους αντίστοιχους με τους σκοπούς που έθεσε στις στρατιωτικές επιχειρήσεις;
  • η πολιτική ηγεσία επέλεξε ορθά τη στρατιωτική ηγεσία που θα ηγούνταν των επιχειρήσεων; Και τέλος,
  • η στρατιωτική ηγεσία συμβούλευσε ορθά την πολιτική ηγεσία σε σχέση με τις δυνατότητες και τους περιορισμούς του Στρατού να ανταποκριθεί στους στόχους που η πολιτική ηγεσία, με πολιτικά ασφαλώς κριτήρια, έθεσε σε αυτόν;

Το άρθρο αυτό μπορεί να ενταχθεί στο πλαίσιο της συνολικής έκθεσης και ανάλυσης της Μικρασιατικής Εκστρατείας που έχει αναληφθεί από το ιστολόγιο, μπορεί να αναγνωστεί ως οργανικό κομμάτι της, κι εν καιρώ θα δημοσιευτεί και από εδώ.

Εκτός του κεντρικού θέματος των πολιτικοστρατιωτικών σχέσεων, το τεύχος του Στρατηγείν φιλοξενεί δύο ακόμη άρθρα:

Το πρώτο άρθρο είναι του αντισυνταγματάρχη (ΤΘ) ε.α. Παναγιώτη Τσαρουχάκη, και αφορά το «Επιθετικό Στοιχείο στην Άμυνα» ή τη λεγόμενη «επιθετική επιστροφή». Το άρθρο εξετάζει τις βασικές προϋποθέσεις και τα χαρακτηριστικά της επιτυχούς μετατροπής μίας αμυντικής προσπάθειας σε επιθετική, κάτι που αποτελεί κρίσιμο οργανικό στοιχείο μίας (επιτυχούς) αμυντικής προσπάθειας. Το άρθρο είναι αρκετά «τεχνικό» και βασίζεται σε δύο εκτενή ιστορικά παραδείγματα επιθετικής επιστροφής: των Γερμανών εναντίον των Σοβιετικών στη Νότια Ρωσία-Ουκρανία κατά τον χειμώνα του 1942/1943 καθώς και των Ισραηλινών εναντίον των Αιγυπτίων στη Χερσόνησο του Σινά κατά τον πόλεμο Πόλεμο του 1973. Το άρθρο απευθύνεται, προφανώς, κυρίως σε στρατιωτικούς αλλά και σε όποιον έχει ενδιαφέρον να αντιληφθεί κάτι από την ουσία των στρατιωτικών επιχειρήσεων πέραν «μετρήματος κουκιών» και τεχνικών χαρακτηριστικών.

Τέλος, το τεύχος περιλαμβάνει ένα εκτενές άρθρο του αντιστρατήγου ε.α. Παναγιώτη Γκαρτζονίκα σχετικά το αντικείμενο της Στρατιωτικής Ιστορίας. Το άρθρο παρουσιάζει εξαντλητικά την εξέλιξη της φύσης και του περιεχομένου της Στρατιωτικής Ιστορίας ως επιστημονικού αντικειμένου και ως αντικειμένου στρατιωτικής παιδείας. Εν συνεχεία, εξετάζεται η εξέλιξη της Στρατιωτικής Ιστορίας ως επιστημονικού αντικειμένου και ως αντικειμένου στρατιωτικής παιδείας στην Ελλάδα – με απογοητευτικές διαπιστώσεις, όπως άλλωστε θα ανέμενε κανείς…

Τα άρθρα του περιοδικού είναι κάπως άνισα, το τεύχος παραμένει όμως, συνολικά, εξαιρετικά  ενδιαφέρον.

2 Responses to Νέο τεύχος του περιοδικού «Στρατηγείν» / «Στρατηγικόν»

  1. Εγώ θα πω συγχαρητήρια στην ομάδα που οι κόποι της ανταμείβονται με έκδοσή σε επιστημονικό περιοδικό.

  2. Kostas Kladianos says:

    Aριστη δουλεια, αστρο στην φτωχη και ημιμαθη ελληνικη σκηνη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s