Ο Συνταγματάρχης Νικόλαος Πλαστήρας και η Προβληματική Δράση του κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία – Ενημέρωση

Μετά τις θερμές ευχές σε όλους τους αναγνώστες για τις γιορτές των ημερών, και πριν προχωρήσουμε στην ανάρτηση του επομένου κειμένου σχετικά με τη δράση του Πλαστήρα στη Μικρασιατική Εκστρατεία, ενημερώνουμε τους ενδιαφερόμενους αναγνώστες ότι τα ήδη αναρτηθέντα κείμενα που αναφέρονται στη δράση του Πλαστήρα στο Καλετζίκ έχουν συμπληρωθεί και εμπλουτιστεί. Οι αλλαγές που έχουν γίνει αφορούν:

  • συμπλήρωση των κειμένων με νέες πληροφορίες
  • προσθήκη διευκρινιστικών υποσημειώσεων
  • αναλυτικότερη  παρουσίαση και σχολιασμό των κύριων  γεγονότων της μάχης, πάντα βάσει της Εκθέσεως Πλαστήρα
  • συμπλήρωση και εμπλουτισμό των σχεδιαγραμμάτων με νέα στοιχεία που προέκυψαν από την έρευνα.
  • προσθήκη περισσότερων φωτογραφιών με αναλυτικές λεζάντες, που προσφέρουν μία πλήρη κατά μάλλον εικόνα του πεδίου της μάχης του Καλετζίκ, πράγμα που το καθιστά το πλέον φωτογραφημένο πεδίο Ελληνικής μάχης
  • παρουσίαση της Έκθεσης Πεπραγμένων του Αποσπάσματος Πλαστήρα στο 13ο σχόλιο του Μέρους ΙΙβii, όπως αυτή δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ στις 26 Ιουνίου 1924.

Τις αμέσως προσεχείς ημέρες θα αναρτηθεί το επόμενο κείμενο σχετικά με τη δράση του Πλαστήρα στη Μικρασιατική Εκστρατεία.

26 Responses to Ο Συνταγματάρχης Νικόλαος Πλαστήρας και η Προβληματική Δράση του κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία – Ενημέρωση

  1. Τολμώ να πω, ότι έχετε δημιουργήσει την πιο πλήρη και τεκμηριωμένη εικόνα του τι έγινε εκείνη την αποφράδα μέρα, είτε στα ελληνικά είτε στα τουρκικά. Το νέο υλικό πραγματικά αναδεικνύει το έργο ακόμα περισσότερο. Πραγματικά ελπίζω να δημοσιευτεί μια μέρα και στην μορφή μονογραφίας. Αξίζει. Και από μόνο του αποτελεί αντικείμενο για διδασκαλία.

  2. ilias stampoulidis says:

    Εμεις οι πονεμενοι απογονοι προσφυγων αναμενουμε τις αληθειες που κρυβονταν τοσα χρονια….

  3. Κ/Δ ΚΒ says:

    Για κάποιους όμως, όχι μόνο είναι δύσκολο να δεχθούν την αλήθεια, ενώ υπάρχουν κι άλλοι που ενώ θα διαβάσουν, δεν θα αποδεχθούν την απομυθοποίηση και τον «περιορισμό» στην απλή πραγματικότητα.

  4. @ Κωνσταντίνος Τραυλός

    Αγαπητέ Κωνσταντίνε, ευχαριστούμε πολύ για τα καλά σου λόγια. Άλλωστε, έχεις κι εσύ μία συνεισφορά στη μελέτη αυτή, με το υλικό που μας παραχώρησες και και την πρόσβαση σε υλικό που μας εξασφάλισες.

    @ Ηλίας Σταμπουλίδης
    Για να μη δημιουργούνται παρεξηγήσεις: δεν είναι ο Πλαστήρας που ευθύνεται για τη Μικρασιατική Καταστροφή. Ένα σύνταγμα διοικούσε. Το ζήτημα είναι ότι απέκτησε φήμη που δεν είχε καμία σχέση με τα πεπραγμένα του στον πόλεμο.

    @ Κ/Δ ΚΒ. «Ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο», που έλεγε ένας μουστακαλής.

  5. ilias stampoulidis says:

    κι ομως η αποτυχημενη υποστηριξη της ΙV μεραρχιας οπως και μετεπειτα η ανυπαρκτη υποστηριξη του στρατηγου Τρικουπη στο Αλη βεραν ή η αναπαντεχη υποχωρηση απο το τουμλου μπουναρ δεν ειναι σοβαρα; ενας Κασλας (731 ύψωμα) μας χρειαζονταν….o πλαστηρας μπορουσε να το σωσει αλλα ….

  6. Εγώ θεωρώ ότι η απραξία στο Ακτσαλ Νταγ το 1921 είναι η σοβαρότερη. Εκεί μιλάμε για ίσως πράξη με σοβαρές επιπτώσεις σε επιχειρησιακό επίπεδο. Βέβαιος την μεγαλύτερη ευθύνη την φέρουν οι διοικητές του που δεν επιβλήθηκαν.

  7. KΛΕΑΝΘΗΣ says:

    @ ilias stampoulidis
    Δεν ωφείλεται προσωπικώς στον Κασλά η απόκρουση της ιταλικής εαρινής επίθεσης. Ήταν μια συλλογική επιτυχία του ΕΣ, όπως γενικά συμβαίνει στις μεγάλες μάχες. Η μονοδιάστατη προσωπική προβολή του -ήρωα- Κασλά αδικεί την μνήμη πολλών άλλων διοικητών που παραμένουν στην αφάνεια ενώ συνέβαλαν και αυτοί αποφασιστικά στην άμυνα τόσο του 731 όσο και συνολικά του ελληνικού μετώπου σε αυτή την σύγκρουση.

  8. Γιώργος Γ. says:

    Καλή χρονιά σε όλους!
    Ο εμπλουτισμός έχει γίνει στις προϋπάρχουσες αναρτήσεις σας;

  9. Τις θερμότερες ευχές για Καλή Χρονιά, με Υγεία, Ευτυχία κι Επιτυχίες σε όλους!

    Ο εμπλουτισμός έχει γίνει στις προϋπάρχουσες αναρτήσεις που αφορούν το Καλετζίκ. Εντός των αμέσως προσεχών ημερών, η συνέχεια.

  10. Semsiris says:

    Κωνσταντινος Τραυλος 30 Δεκ 2019

    Προσωπικά δεν θεωρώ αδικαιολογητη τη άρνηση ενός διοικητή επίλεκτο σώματος να καταλάβει ύψωμα ισχυρά οχυρωμενο διατρεχοντας αρχικά 3χλμ σε ανοιχτή πεδιάδα και έπειτα 500 μέτρα σε ύψωμα. Πόσοι ευζωνοι θα επιζουσαν; Εξάλλου πουθενά δεν υπάρχει εγγραφή διαταγή του Διγενή προς τον Πλαστήρα σχετικα

  11. Semsiris says:

    Κών Τραυλος 11 Απριλίου 2020
    Κ. Τραυλε η απάντηση γράφτηκε έχοντας υπ όψιν τα άρθρα του Ταξιαρχου στα οποία δεν υποχρεούμαι να συμφωνησω με την άποψη του. Βλέπετε ότι ο Διγενής δεν λέει τίποτα για τον Πλαστήρα, τη διαταγή επίθεσης στο Ακτσαλ την έλαβε αυτός και δεν την εκτέλεσε. ΕΞΆΛΛΟΥ αφού δεν τιμώρησε τον Πλαστήρα, αν ισχύει ο αστικός μύθος, έπρεπε να βρει άλλη λύση την οποία δεν βρήκε. Ναι μεν ο κ Πλαστήρας είναι αρκετά υπερτιμημένος
    γενικά αλλά εδώ δε νομίζω ότι φταίει η ότι είχε λάθος. Κάθε τεκμηριωμένη άποψη δεκτη

  12. Semsiris says:

    Φυσικά αυτό που λέει ο Αρμστιστης, ότι ορεσειβιοι Ευζωνοι φοβήθηκαν στη θέα και μόνο του Ακτσαλ αδυνατώ να το πιστεψω
    Πάντως παρα τα στοιχεία που δίνει ο Ταξιαρχος επιμένω ότι η επίθεση θα είχε τρομακτικές απώλειες για το επίλεκτο 5/42

  13. «ενός διοικητή επίλεκτο σώματος να καταλάβει ύψωμα ισχυρά οχυρωμένο διατρέχοντας αρχικά 3χλμ σε ανοιχτή πεδιάδα και έπειτα 500 μέτρα σε ύψωμα. »

    Ωραία, ας ξεκινήσουμε από τα απλά. Όπως δείχνουν oı φωτογραφίες στην ανάρτηση του Ταξίαρχου το ύψωμα Ακτσαλ (στους Τουρκικούς χάρτες Κουρουτσαλ) δεν είναι ένα ανυπέρβλητο φυσικό κώλυμα. Έχει αρκετά ομαλές πλάγιες.

    Δεύτερον, ο Πλαστήρας είχε στην διάθεση του υποστήριξη πυροβολικού. Δεν θα πήγαινε στην επίθεση «γυμνός» αλλά με το ελληνικό πυροβολικό να βομβαρδίζει την 5η Καυκάσου. Το ίδιο έγινε και στον Σαγγάριο στην αρχική φάση της μάχης. Αν δείτε εικόνες και βίντεο από της Τουρκικές θέσεις δεν υπάρχει κάλυψη για τον επιτιθέμενο. Αλλά τα υψώματα είναι ομαλά, και με την υποστήριξη του πυροβολικού τα ελληνικά συντάγματα πήρανε την πρώτη γραμμή χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες. Στο κάτω κάτω το δόγμα του Τουρκικού στρατού, όπως και το Γερμανικό, εδράζονταν για την άμυνα στην εκτέλεση αμέσων αντεπιθέσεων πάρα στην κατοχή εδάφους. Οπότε σε συνδυασμό με το πυροβολικό ήταν δυνατή η εξαπόλυση επιθέσεως αγκιστρώσεις.

    Τρίτον, μη 5η Καυκάσου είχε στην διάθεση της την 15 Ιουνίου 1921 (ν.η) 5915 (3341 τυφέκια) οπλίτες και αξιωματικούς, (τόμος ΔΙΣ ΓΕΣ Τουρκίας) 32 ελαφριά πολυβόλα/οπλοπολυβόλα, και 10 πυροβόλα (ορειβατικά) . Σε επίπεδο Ομάδας Μεραρχιών είχε αλλά 9 πυροβόλα σε πιθανή διάθεση. Αυτά στην αρχή της μάχης. Μέχρι την 15-16 Ιουλίου 1921 (ν.η), είχε υποστεί φθορά κτλ.

    Το 5/42 είχε στην διάθεση του 2850 άνδρες, 24 πολυβόλα , ένα τάγμα του Πεδινού Πυροβολικού του Β Σ.Σ. (δηλαδή αν δεν κάνω λάθος 8-12 πεδινά πυροβόλα) συν αριθμό βαρέως πυροβολικού.

    Δηλαδή σε δύναμη πυρός δεν υστερούσε τρομακτικά σε σχέση με τον αμυνόμενο.

    Τέταρτον, ο διοικητής της 4Ης Ομάδας Μεραρχιών ήταν αναγκασμένος να κατανέμει τις μονάδες εφεδρείας του και το πυροβολικό του για δράση στο Τσαους Τισφλικ (Γιουμρουτσαλ) στο Ύψωμα 1799 (Αχταλ Τεπε/Νασουτσαλ), στο οποίο όλο μέτωπο δέχονταν τρομακτική πίεση από τις επιθέσεις της 5ης και 1ης Μεραρχίας. Οπότε δεν θα είχε στην διάθεση του τις πλήρες εφεδρείες του για μόνο το Ακτσαλ/Κουρουτσαλ.

    Η επίθεση Πλαστήρα , που δεν έγινε, δεν ήταν σημαντική γιατί θα έπαιρνε το Ακτσαλ/Κουρουτσαλ. Ήταν σημαντική γιατί θα καθήλωνε την 5η Καυκάσου, και θα άνοιγε ένα ακόμα δίλημμα για τον διοικητή της 4ης Ομάδας Μεραρχιών (για την ιστορία ο Σχης Κεμαλλετιν Σαμι Μπεη) για το που θα έβαζε τις ελάχιστες εφεδρείες του. Με το να μην επιτεθεί ο Πλαστήρας αφαίρεσε από το βάρος του Τούρκου διοικητή και του έδωσε χώρο να αναπνεύσει. Το χειρότερο, τόσο χώρο που το ήμισυ της 5ης Καυκάσου (κοντά ένα ελληνικό σύνταγμα) μπόρεσε να στραφεί κατά του Τσαους Τσφλικ/Γουμρουτσαλ. Δηλαδή δεν επιτευχθεί ούτε το ελάχιστο της καθήλωσης της 5ης Καυκάσου στην τοποθεσία.

    Οπότε όχι, τις δυνάμεις για αγκιστρώσει τις είχε ο Πλαστήρας, και υπεραρκετό πυροβολικό για να μπορέσει να καθηλώσει τον εχθρό και να κάνει μια σοβαρή επίθεση που να ασκούσε πίεση στον αντίπαλο διοικητή. Δεν το έκανε, με καταστροφικά αποτελέσματα σε τακτικό επίπεδο, επίπεδο θέατρου και στρατηγικό επίπεδο. Ο Τουρκικός στρατός, είτε συνταγμένος, είτε σαν φυγάδες (που μπορούν πάντα να επιστρέψουν στην σημαία) ξέφυγε από την φάκα. Και μόνο στην περιοχή Αφυον-Εκσισεχιρ-Κιουταχειας μπορούσες να στήσεις μια τέτοια φάκα.

    Δεν ήταν ανάγκη να κάψει του ευζώνους του. Δεν ήταν ανάγκη καν να πάρει το ύψωμα. Ήταν ανάγκη να κάνει μια σοβαρή επίθεση, να βάλει το Ακτσαλ στον νοητικό χάρτη του αντίπαλου διοικητή και να τον αναγκάσει να αγκιστρώσει μονάδες εκεί, πάρα στα καταρρέοντα πλευρά του.

  14. Συγγνώμη αλλά το 1921 με ποια κριτήρια είναι «επίλεκτο» το 5/42? Γιατί για εμένα κριτήριο είναι η συμμέτοχη σε μάχες τρομερής έντασης. Και με βάση αυτό το 5/42 δεν είναι τίποτα το μοναδικό την περίοδο 1918-1921.

    Συμμετείχε στην Γενική καταδίωξη του Βουλγαρικού στρατού το 1918, δράση που δεν χαλυβδώνει διοικητές και οπλίτες σε συνθήκες έντονης μάχης. Συμμετείχε στην Ουκρανική Εκστρατεία, οπού ναι μεν είδε περισσότερη δράση, αλλά όχι στα επίπεδα Σκρα η 3ης Δοϊράνης. Πάμε τώρα στην Μικροαστική Εκστρατεία. Το Σύνταγμα παίρνει μέρος στην πορεία του Α Σ.Σ προς Ούσα κτλ. Δράση η οποία δεν είδε έντονες μάχες. Δηλαδή μεταξύ 1918-1920 η στρατιωτική εμπειρία του 5/42 περισσότερο φέρνει σε αντι-ανταρτικο αγώνα, πάρα σε έντονες μάχες εκ του συστάδην στα πλαίσια μεγάλων επιχειρήσεων.

    Η πρώτη δοκιμασία σε έντονη μάχη είναι η μάχη του Χαν-Γκετντιζ (Τσεντιζ) οπού πράγματι το 5/42 έπαιξε σημαντικό ρολό. Δεν πηρέ μέρος στην Επιθετική Αναγνώριση, Επόμενη δράση ήταν η δύσκολη μάχη στο Ασλναρ οπου όμως το κύριο βάρος το σήκωσε το 34ο. Σιγουρά όχι ένα απόλεμο σύνταγμα το 1921, αλλά επίλεκτο ?

    Για εμένα επίλεκτα ήταν το 22(4 Αρχιπέλαγους) και 37 (6ο Αρχιπέλαγους) , η το 2/39 που είχαν δει βαρεία χρήση άθολη την περίοδο 1918-1921.

  15. Semsiris says:

    Κ ΤΡΑΥΛΕ
    Από την απάντηση σας προκύπτει ότι η επίθεση θα γινόταν σε αναλογία επιτιθεμενου αμυνόμενος 1:1 με τον αμυνόμενο να έχει υψομετρικο πλρονεκτημσ. Αν υποθέσουμε ότι ο Πλαστήρας δε θέλει να επιτεθεί σε μάχη αγκιστρωσης, η 13η είχε και άλλο σύνταγμα να αναλάβει την αποστολή. Η ευθύνη ουσιαστικά είναι του Διγενή. Επισης η φυγή των Τουρκων έγινε με παρέμβαση Κεμάλ και δε νομίζω ότι φταίει η απραξία της 13ης γι αυτό. Ο Ταξιαρχος επίσης λέει ότι το Ακτσαλ
    ήταν ισχυρά οχυρωμενο άρα οι απώλειες του επιτιθεμενου δεν θα ήταν αμελητέες.

  16. Η δύναμη πυρός στην διάθεση του 5/42 ήταν ανώτερη ( βαρύτερο διαμέτρημα), και όπως είπατε υπήρχε και άλλο σύνταγμα για υποστήριξη αν εκτελούσε την εντολή του ο Πλαστήρας. Το ότι θα υπήρχαν απώλειες, θα υπήρχαν. Πόλεμος είναι. Το 33 δηλαδή που ρίχτηκε χωρίς φόβο ενάντια στο εξίσου οχυρωμένο Τσαους Τισφλικ (Γιουμρουτσαλ) και την 4 Τουρκική Μεραρχία ανόητοι ήταν? Το 2/39 στο Αβγκιν/Γκουντουζμπει τρελοί ήταν? Μιλάμε για μια εποχή που εάν ελληνικό σύνταγμα είχε παρόμοιά σχεδόν δύναμη πυρός με μια τουρκική μεραρχία. Δηλαδή κάθε ελληνική τακτική μονάδα ουσιαστικά είχε επιχειρησιακό βάρος. Δεν νοείται εάν ολόκληρο σύνταγμα, με υποστήριξη πυροβολικού να κάθεται στα αβγά του.

    Και στο κάτω κάτω δεν διαφωνώ ότι έχει ευθύνες ο Διγενής, και ακόμα πιο πάνω ο σωματάρχης Βλαχόπουλος και ο αρχιστράτηγος. Αλλά αυτό δεν απαλλάσσει τον Πλαστήρα. Στο κάτω κάτω ίσως ο Διγενής δεν έκανε τίποτα ακριβώς γιατί ο Πλαστήρας δεν έκανε τίποτα. Αν ο Πλαστήρας είχε ριχτέ στην μάχη, ίσως και οι ενδοιασμοί του Διγενή να σηκώνονταν και να έστελνε και το άλλο σύνταγμα του μέσα. Σε επίπεδο μεραρχιακών διοικήσεων, ειδικά σε τριγωνικούς στρατούς, ο ρόλος των διοικητών συνταγμάτων είναι πιο προβεβλημένος από ότι σε τετράγωνες μεραρχίες με παρουσία ταξίαρχων,

    Το τι διέταξε ο Κεμάλ δεν είναι του παρόντος, διότι δεν μιλάμε για την φάση φυγής των Τούρκων αλλά για την αποστολή της μισής 5ης Καυκάσου ενάντια στο 33ο. Μονάδες που δεν θα μπορούσαν να απαγκιστρωθούν αν ο Πλαστήρας έκανε το καθήκον του.

    Ο Ταξίαρχος έχει δίκιο. Υπάρχει δυστυχώς μια οπτική ότι οι ζωές κάποιον Ελλήνων στρατιωτών είναι ιερότερες των άλλων. Ο Πλαστήρας και χωρίς εντολές έπρεπε να πάρει χαμπάρι τι γίνονταν διπλά του και να καταλάβει ότι έπρεπε να κάνει το κομμάτι του. Το αποκαλούμενο coup d’oeil . Οι διοικητές της 5ης και 1ης πήγαν πάνω από τα κεφάλια των σωματαρχών τους όταν κατάλαβαν ότι η μάχη είχε φτάσει στο κρίσιμο σημείο της. Ο Πλαστήρας τόσο χειρότερος αξιωματικός ήταν από τους Φράγκο και Τριλίβα? Αλλά φοβάμαι ότι η μακρά θητεία στο «μικρό πόλεμο» και τον αντι-ανταρτικο αγώνα είχαν αμβλύνει της διοικητικές ικανότητες του και την αίσθηση πειθαρχίας στην ιεραρχία.

    Και υπόψη, ήταν τόσο καθοριστική η αποτυχία, ώστε ο «φυγάς» στρατός να εκδηλώσει μεγάλου μεγέθους αντεπίθεση προς Εσκι-Σεχρι, λίγες μέρες μετρά την φυγή του.

  17. Κάτι ακόμα. Είναι απολυτά λογικό ο μέραρχος να κρατάει το άλλο σύνταγμα σε εφεδρεία. Διότι μετρά της μάχες του χειμώνα – άνοιξης 1921, αν έμαθαν κάτι οι Έλληνες διοικητές είναι ότι ο Κισμέτ Ινονού στην άμυνα το κύριο βάρος το έριχνε στις αντεπιθέσεις. Δηλαδή η κατάληψη του εδάφους ήταν μόνο η αρχή του αγώνος και ο επιτιθέμενος θα έπρεπε μετρά να επιβίωση λυσσωδών και συνέχων αντεπιθέσεων από τους Τούρκους. Είναι απολυτά λογικά να κρατάς λοιπόν εφεδρεία για να ενισχύσεις τα επιτελούμενα τμήματα κατά την μάχη κατά αντεπιθέσεων. Όταν ο άλλος όμως αρνείται καν να ριχτεί στην μάχη, θα τον εμπιστευτείς στο πιο δύσκολο κομμάτι? Δεν είναι απλό πράγμα να αλλάξεις την διάταξη μιας μεραρχίας εν μέσω μάχης. Και τι σημαίνει αυτό? Δηλαδή επειδή ο άλλος δεν θέλει ,θα πρέπει ο μέραρχος να αλλάξει το όλο σχέδιο δράσης και να στείλει ένα άλλο σύνταγμα μπροστά? Με τη ηθικό θα πάνε μπροστά? Τι εμπιστοσύνη θα έχουν στους συνάδελφους τους ότι θα έρθουν να βοηθήσουνε με ορμή κατά την δυσκολότερη φάση του αγώνος όταν καταποντισμένοι θα πρέπει να αντιμετωπίσουν της αντεπίθεσης του εχθρού. Αντεπιθέσεις που θα στερούσαν της εφεδρείες της 4ης Ομάδας από αλλού.

    Η μονή δικαιολογία του Πλαστήρα είναι αν φοβήθηκε μην την πάθει όπως το 27ο Σύνταγμα στο Αβγκιν, και κατέρρευσα η ελληνική επίθεση. Τότε όμως πραγματικά μιλάμε για έναν αξιωματικό με σοβά προβλήματα.

  18. Semsiris says:

    Κωνσταντίνος Τραυλος
    ΝΑΙ το 5/42 ήταν επίλεκτο σώμα. Γιατί οι Τούρκοι το έλεγαν Σειταν Ασκερ και ακόμα σήμερα ασχολούνται με τη δράση του Πλαστήρα. Ο πόλεμος απαιτεί γρήγορες αποφάσεις. Αν πρέπει να εφαρμοστεί η απόφαση και ο Πλαστήρας αιτιολογημενα η όχι διαφωνεί ο σωστός προϊστάμενος βρίσκει άλλη λύση και έχει plan bπου εφαρμόζει. Δηλαδή χρησιμοποιείς το άλλο
    σύνταγμα και αναπροσαρμοζεις τα σχέδια σου. Τέλος ο Παπούλιας στο τέλος της σελίδας που περιγράφει το. Επεισόδιο κράτα επιφυλάξεις για την πιστότητα του. Βέβαια εμείς καλά η κακά μπορεί να τα λέμε αλλά δεν είμαστε παρόντες στο πεδίο της μάχης 100 χρόνια πριν

  19. Semsiris says:

    Κών Τραυλος

    Το χαρακτηρίζω επίλεκτο γιατί οι ίδιοι οι Τούρκοι το ονόμασαν Σειταν Ασκερ και ακόμα σήμερα ασχολούνται με τη δράση του Πλαστηρα

  20. Με όλο τον σεβασμό επειδή έχω πρόσβαση σε Τουρκικές πήγες, την αναφορά σαΐταν ασκέρι ουδέποτε την είδα για το 5/42. Την είδα για την 11η Μεραρχία, και με υποτιμητική έννοια (σαν , κατ’ αυτούς, σφαγείς λόγω γεγονότων στην Γιαλοβα -οπού κατ’ εμάς απλά έκαψε ότι τουρκοχωριο βρήκε στον διάβα της όταν κατέβηκε για να πάρει μέρος στην μάχη της Κιουτάχειας – Εσκισεχιρ – Αφίονκαραχισαρ). Άλλες αναφορές το χρησιμοποιούν γενικά για ευζώνους. Οι μονές αναφορές που έχω δει εγώ προσωπικά για σαΐταν ασκέρι συγκεκριμένα για το 5/42 είναι από Ελληνικές πήγες. Αν έχετε αρχικές τουρκικές πήγες θα ήταν χρήσιμο να τις δούμε.

    Εντωμεταξύ, ασχολούνται τόσο πολύ με τον Πλαστήρα που συνέχεια τον μπερδεύουν με τον Τρικούπη, και έχει χρειαστεί να διορθώσω συγγράφεις πολλές φόρες για αυτό. Υπάρχει μια ηρωοποίηση του Πλαστήρα σε κομμάτι της Τουρκικής ιστοριογραφίας για την υποχώρηση 1922, αλλά ακόμα και αυτοί τον κατηγορούν για απραξία στην μάχη του Ντουλουμπιναρ – Αλι Ορεν (και αν πάρουμε υπόψη ποιες ελληνικές πήγες χρησιμοποιούν δεν κάνει εντύπωση, ένα κείμενο επι αυτόν των πηγών είναι με την ομάδα σύνταξης του ιστολόγιου). Δεν διαφωνώ ότι κατά την υποχώρηση, ειδικά με το Ντουλουμπιναρ πράγματι έδειξε αρχηγικές ικανότητες, αλλά εγώ κρίνω με βάση όλον τον πόλεμο. Για κάθε Τσεντιζ-Χαν (το οποίο σκοπεύω να μελετήσω λίγο προσεκτικά γιατί τώρα έχω αμφιβολίες γαρ τον ρολό του) και Υποχώρηση έχεις ένα Ακτσαλ και ένα Καμελαρ.

    Και όπως είπα δεν με ενδιαφέρει ποιο λέει τι. Δεν είναι αυτό κριτήριο για εμένα. Κριτήριο είναι η μαχητικότητα και η εμπειρία σε βαριές επιχειρήσεις. Σε αυτό τον τομέα το 1921, τα συντάγματα που αναφέρω είχαν μεγαλύτερη εμπειρία και δράση από το 5/42. Ειδικά το 2/39 έφτυσε αίμα.

  21. semsiris says:

    Σύμφωνα με την αφήγηση σε βιβλίο (του Σπανωμανώλη ή του Βενέζη δυστυχώς δε θυμαμαι σε ποιο από τα δύο ) κάποιος Τούρκος ανωτερος μπήκε δε θάλαμο αιχμαλώτων κι έψαχνε ανάμεσα στους αιχμαλώτους να βρει Εύζωνες του 5/42 λέγοντας »σειτάν ασκέρ βάρμου». Δεν μπορεί το προσωνύμιο αυτό για το 5/42 να το έβγαλαν…Έλληνες. Για ποιο λόγο?Και τώρα που το σκέφτηκα,τι πιστεύετε για το μέγεθος της 5ης Καυκάσου? Το ήξεραν οι Έλληνες? Θα είχε νόημα να επιτεθούν στο Ακτσαλ όταν οι μισοί της στρατιώτες της πήγαν στο Τσαους Τσιφλίκ? Προσωπικά εξακολουθώ να αμφιβάλλω για το επεισόδιο, να δικαιολογώ τον Πλαστήρα για το Ακτσαλ αν ήταν αλήθεια και να ψέγω το Διγενή γιατί δεν εκτέλεσε τον ΑΝΣΚ της μεραρχίας του. Ο Πλαστήρας είναι υπερτιμημένος του έχουν αποδωθεί επιτυχίες άλλων και φαίνεται ότι η έλλειψη θεωρητικής κατάρτισης τον επηρρέαζε όποτε κλήθηκε να επιτεθεί οργανωμένα επικεφαλής μεγαλύτερων μονάδων όπως στο Καμελάρ. Πάντως κ. Τραυλέ οφείλω να σας συγχαρώ γιατί κατά την παρουσίαση των γεγονότων είσαστε πολύ κατανοητός.

  22. semsiris says:

    Κυριε τραυλε σε βιβλίο του Σπανωμανώλή ή του Βενέζη αναφέρεται τούρκος αξιωματικός που μπαίνει σε θάλαμο αιχμαλώτων και ρωταει προσφέροντας τσιγάρα «σειταν ασκερ βάρμου»Αποκλέιεται αυτό το nickname να το έβγαλαν Έλληνες. Οφείοω να σας συγχαρώ πάντως γιατί ήσασταν πολύ κατατοπιστικός στην περιγραφή των γεγονότων και έχω την προτελευταία ερώτηση στην πραγραφο ΙΙβιι αν θέλετε καντε ένα κόπο να απαντήσετε μηπως προκύψει και εκεί ένας τόσο ωραίος διάλογος

  23. Ανώνυμος says:

    @Semsiris Γράφετε: «Αν πρέπει να εφαρμοστεί η απόφαση και ο Πλαστήρας αιτιολογημενα η όχι διαφωνεί ο σωστός προϊστάμενος βρίσκει άλλη λύση και έχει plan bπου εφαρμόζει». Ανάλογα, φαντάζομαι, και για τον Πρίγκηπα Ανδρέα, που έφερε «αιτιολογημένα ή όχι» αντίρρηση στον προϊστάμενό του, τον επικεφαλής ολόκληρης της Στρατιάς Μικράς Ασίας, αναγνωρίζετε το ίδιο και ίσως και μεγαλύτερο δικαίωμα ανυπακοής, από τη στιγμή, μάλιστα, που ήταν και Διοικητής κοτζάμ Σώματος Στρατού, έτσι;

  24. Semsiris says:

    Ανωνυμος
    Φυσικά. Αφού έγινε σωμσταρχης (λόγω καταγωγής) είχε το δικαίωμα. Γι αυτό άλλωστε καταδικαστηκε σε ισόβια υπερορια. Αντίστοιχη δική για το πιθανό επεισόδιο του Πλαστήρα δεν ξέρω να εγινε

  25. Ευχαριστω για τα καλα λογια αλλα την δουλεια την εκανε ο Ταξίαρχος. Αν κρίνω με βάση το υλικό του Χριστού Καρασσου για την μάχη 2ου Ινονου/Αβγκιν η στρατιά είχε μια καλή εικόνα για της Τουρκίκες μονάδες. Αυτό που δεν ήξεραν είναι πόσες εφεδρείες είχε ο Κεμαλετιν και που θα τις έστελνε . Αλλά για αυτό κάνεις επιθέσεις. Για να αγκιστωσεις των εχθρό και να του αρνηθείς της εφεδρείας.
    Την πηγή που αναφέρατε την ξέρω και εγώ. Και είναι η μόνη. Όσο για την πιθανή εφεύρεση του συμβάντος, γιατί να μην το κάνουν Έλληνες? Ειδικά όταν τόσα άλλα έγιναν για τον Πλαστηρικο μύθο. Ήταν ένας τρόπος να αμβλυνθεί η ταπείνωση της ήττας.
    Με όλα όσα έχετε διάβασει εδώ ακόμα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s