Το F-35 συνεχίζει να μας δίνει πολύτιμο χρόνο…

Όπως έχουμε πει σε σειρά αναρτήσεων, το F-35, που αποτελεί ίσως τον σημαντικότερο αναδυόμενο κίνδυνο για την ελληνική άμυνα στο προσεχές μέλλον, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στην εξέλιξή του. Αν και είναι σαφές ότι πλέον το πρόγραμμα δεν έχει πρόβλημα επιβίωσης, η χρονική του εξέλιξη παραμενει προβληματική.

Σε συνέχεια των αναρτήσεων για τη χρονική του εξέλιξη, παρατίθεται υπόμνημα του Διευθυντή του Γραφείου Επιχειρησιακών Δοκιμών και Αξιολόγησης του Πενταγώνου με αποδέκτες τον αμερικανό Υφυπουργό Αμύνης επί των Προμηθειών και τον Υπαρχηγό του Μεικτού Επιτελείου των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Το υπόμνημα έχει ημερομηνία 11 Δεκεμβρίου 2015 και ήρθε στο φως από το περιοδικό Aviation Week & Space Technology.

Από τα αναφερόμενα προκύπτει σαφώς ότι η πρόοδος της εξέλιξης του λογισμικού είναι σαφώς πιο αργή απ’ ότι δείχνουν οι επίσημες αναφορές, ότι η πρόοδος του προγράμματος επιταχύνεται «εικονικά» ενώ στην πράξη κουκουλώνονται εκκρεμότητες και προβλήματα που δε μπορούν να παρακαμφθούν και θα απαιτήσουν υποχρεωτικά πρόσθετο χρόνο (πολύ περισσότερο του προϋπολογισμένου) και πόρους.

Αυτό στην πράξη σημαίνει για την Π.Α. ότι έχει περισσότερο χρόνο στη διάθεσή της για να οργανώσει την αντίδρασή της στην επικείμενη τουρκική αγορά. Και ο χρόνος αυτός της είναι υπέρπολύτιμος, όχι μόνον εξ αιτίας της οικονομικής δυσκολίας, αλλά επειδή στον τεχνολογικό ανταγωνισμό, μία από τις πλέον κρίσιμες παραμέτρους είναι ο χρόνος.

Η Π.Α. οφείλει να εκμεταλλευτεί όλον τον χρόνο που έχει στη διάθεση της, και να μην προβεί σε πρόωρες ενέργειες που θα της στερήσουν το κρίσιμο πλεονέκτημα που της παρέχει η καθυστέρηση του προγράμματος F-35.

Οι τεχνολογικές εξελίξεις τρέχουν ραγδαία, και το F-35 έχει ήδη απωλέσει σημαντικό μέρος της υπεροχής που του εξασφάλιζε η τεράστια επένδυση που έγινε γι’ αυτό.

Η πρόωρη εκδήλωση εξοπλιστικής αντίδρασης θα είναι κεφαλαιώδες λάθος εξοπλιστικής και τεχνολογικής πολιτικής. Και ο αγώνας στον αέρα κρίνεται και κερδίζεται ή χάνεται στην επιδέξια διαχείριση της τεχνολογίας εξ ίσου όσο και στην επιχειρησιακή και τακτική δεξιότητα των αεροπορικών δυνάμεων. 

Περισσότερα για τη στρατηγική της αντιμετώπισης του F-35 θα αναρτηθούν προσεχώς, σε εκτενές θέμα σχετικά με το ζήτημα αυτό.

Καταστροφή ή αξιοποίηση των αρμάτων που αποσύρονται από την ενεργό υπηρεσία;

γράφει ο Αρματιστής

Intro_photo

Το κείμενο της παρούσας ανάρτησης, αποτελεί μια νέα προσέγγιση ενός άλλου κειμένου μου που είχε δημοσιευτεί στο «Εν Κρυπτώ» στις 13 Οκτωβρίου 2010, με τίτλο «Είναι λογικό να καταστρέφονται τα Άρματα που αποσύρονται;». Ένα από τα ζητήματα που είχα εξετάσει στο αναφερόμενο κείμενο, ήταν η τροποποίηση των αποσυρόμενων από τις Επιλαρχίες παλαιών αρμάτων σε βαρέα ΤΟΜΠ.  Στα πέντε χρόνια που πέρασαν από τότε, δημοσιεύτηκαν αρκετά ακόμη κείμενα που αναφέρονταν στο ζήτημα της τροποποίησης αρμάτων σε ΤΟΜΠ.  Μέχρι και σήμερα, είναι φανερό ότι το ΓΕΣ δεν έχει λάβει κάποια απόφαση για την αξιοποίηση των αρμάτων που αποσύρονται, ώστε να καλύψει κάποιες από τις πολλές και σοβαρές ανάγκες του. Όλα σχεδόν τα άρματα που αποσύρθηκαν μετά το 1992 μέχρι και σήμερα, καταστράφηκαν.

Τα ζητήματα που διαπραγματεύθηκα τον Οκτώβριο του 2010 στο κείμενο «Είναι λογικό να καταστρέφονται τα Άρματα που αποσύρονται;», τα επανεξετάζω και πάλι σε ένα νέο άρθρο, χωρίς ουσιαστικές διαφοροποιήσεις από αυτό του 2010.  Ίσως σε μια περισσότερο αναλυτική και κατανοητή διατύπωση.

Αφορμή για να γράψω το κείμενο του Οκτωβρίου του 2010, αποτέλεσε  μια συζήτηση που είχα εκείνη την εποχή με φίλο μου αντιστράτηγο εν ενεργεία, σχετικά με τη καταστροφή των αρμάτων που αποσύρονταν από τις μονάδες αρμάτων και την τότε πεποίθησή μου, που ισχύει και σήμερα, ότι τα αποσυρόμενα άρματα δεν πρέπει να καταστρέφονται αδιακρίτως, αλλά ένας σημαντικός αριθμός τους να αξιοποιείται για άλλες χρήσεις. Είχα προτείνει τότε στον φίλο στρατηγό κάποιες ιδέες για την αξιοποίηση των  αποσυρόμενων αρμάτων. Έδειξε μεγάλη κατανόηση, αλλά πολύ σύντομα αποστρατεύθηκε.

Τα ζητήματα που θα εξεταστούν στο παρόν κείμενο, είναι τα εξής:

  1. Η ανάγκη προμήθειας μεταχειρισμένων αρμάτων από τα πλεονάσματα συμμάχων χωρών, για την ανανέωση του αρματικού δυναμικού.
  1. Το αν τα άρματα που αποσύρονται από τις Επιλαρχίες θα πρέπει να καταστρέφονται, ή ένας σημαντικός αριθμός εξ αυτών θα πρέπει να αξιοποιείται για διάφορες άλλες χρήσεις, αλλά και ως άρματα.
  1. Προτάσεις για την αξιοποίηση των αρμάτων που αποσύρονται, με κυρίαρχο ζήτημα την τροποποίηση αρμάτων σε βαρέα ΤΟΜΠ.
  1. Η αναβάθμιση της θωράκισης των ΤΟΜΠ Μ113 και ΛΕΩΝΙΔΑΣ.
  1. Το αν η προμήθεια ΤΟΜΑ από τον Ελληνικό Στρατό αποτελεί αδήριτη ανάγκη.
  1. Απαντήσεις στο δίλημμα «ΤΟΜΠ ή ΤΟΜΑ;».

Οι προϋποθέσεις που θα ληφθούν υπόψη για την εξέταση των παραπάνω ζητημάτων,  είναι οι εξής:

  • Η Τουρκική απειλή που διαρκώς αναβαθμίζεται και επιβάλει νέες υποχρεώσεις στον αμυντικό σχεδιασμό της χώρας.
  • Το μεγάλο μέγεθος του Ελληνικού Στρατού που μπορεί να αποτελεί επιβεβλημένη εκ της απειλής ανάγκη, αλλά δεν συμβαδίζει με τις δυνατότητες της Ελληνικής οικονομίας.
  • Οι περιορισμένοι οικονομικοί πόροι της πολιτείας και ειδικότερα η ανυπαρξία πόρων κατά την παρούσα περίοδο, ακόμη και για την προμήθεια μεταχειρισμένων συστημάτων.
  • Οι απαιτήσεις για την ταχεία αναπλήρωση των απωλειών αρμάτων σε περίοδο επιχειρήσεων.
  • Η αδυναμία των ΤΟΜΠ Μ113 και ΛΕΩΝΙΔΑΣ να συνεργαστούν με τα άρματα στο σύγχρονο πεδίο μάχης λόγω του χαμηλού επιπέδου προστασίας που προσφέρουν στο Μ/Κ πεζικό.
  • Η επαύξηση της ισχύος του στρατού με κάθε δυνατό τρόπο.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

F-35 – Παρακολούθηση Προόδου

Όπως έχουμε πει, η απόκτηση του F-35 από την Τουρκική Αεροπορία αποτελεί μία μείζονα εξέλιξη στο ελληνο-τουρκικό εξοπλιστικόή ισοζύγιο, και ως εκ τούτου χρήζει στενής παρακολούθησης. Αυτό, με τη σειρά του, σημαίνει κάτ΄αρχάς στενή παρακολούθηση του προγράμματος ανάπτυξη του α/φους από την ανάδοχη εταιρεία και το αμερικανικό υπουργείο αμύνης.

Όπως έχει εξηγηθεί σε προηγούμενες αναρτήσεις, ο χρόνος αποτελεί μία βασική παράμετρο της αξιολόγησης της απειλής του F-35, και αυτό επειδή το αεροσκάφος διεξάγει έναν αγώνα δρόμου έναντι των αναπτυσσομένων αισθητήρων που σταδιακά αμβλύνουν ή εξουδετερώνουν το βασικό επιχειρησιακό πλεονέκτημα του αεροσκάφους, αυτό του χαμηλού ίχνους. Υπό την έννοια αυτή, το F-35 αντιμετωπίζει οξύτατο πρόβλημα, όπως έχει αναλυτικά εκτεθεί.

Εξ αιτίας της υπερβολικής καθυστέρησης στην ανάπτυξη του αεροσκάφους, η κατασκευάστρια εταιρεία, σε συνεργασία με το Διακλαδικό Γραφείο Προγράμματος του Πενταγώνου επιδιώκουν να δώσουν την εντύπωση μεγαλύτερης προόδου απ΄αυτήν που έχει επιτευχθεί, μεταρχόμενοι διάφορα μέσα. Αυτά επισημάνθηκαν ήδη σε προηγούμενη ανάρτηση.

Ένα χαρακτηριστικό τέτοιο μέσον υπήρξε ο σχεδιασμός της επίτευξης Αρχικής Επιχειρησιακής Ικανότητας (Initial Operational Capability) στο τέλος του Α’ εξάμηνο του 2015 για την έκδοση F-35B. Όπως εκτέθηκε σε προηγούμενη ανάλυση, ο σχεδιασμός αυτός επικρίθηκε έντονα από το Γραφείο Επιχειρησιακών Δοκιμών και Αξιολόγησης που είναι το αρμόδιο όργανο του Πενταγώνου, γιατί θεωρήθηκε κατ΄ουσίαν «εικονικός», αφού για να επιτευχθεί σχεδιάστηκε η εξαίρεση μεγάλου αριθμού ελέγχων από τις δοκιμές που θα πιστοποιούσαν την «Αρχική Επιχειρησιακή Ικανότητα».

Πρόσφατα, στις 17 Σεπτεμβρίου, διέρρευσε το Υπόμνημα που συνέταξε το Γραφείο Επιχειρησιακών Δοκιμών και Αξιολόγησης, μετά από την «Επιχειρησιακή Δοκιμή 1» (OT-1) και που υπέβαλε στην πολιτική ηγεσία του Πενταγώνου.

Παρατίθενται δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα, από την αρχή και το τέλος του Υπομνήματος, όπου φαίνεται η θέση του Γραφείου σχετικά με την κήρυξη της Αρχικής Επιχειρησιακής Ικανότητας:

F-35B_IOC_Testing

 

F-35B_IOC_Testing_b

 

Δεν υπογραμμίζονται τα σημεία που δεν ενδιαφέρουν ιδιαίτερα την ελληνική πλευρά, αφού αφορούν  θέματα ενσωμάτωσης του F-35 στο περιβάλλον λειτουργίας αεροπλανοφόρων.

Όλη η έκθεση είναι διαθέσιμη εδώ.

Πτητικές επιδόσεις του F-35 στην περιοχή φακέλου πτήσεως WVR εμπλοκών

Όπως αναφέρθηκε στην προηγούμενη ανάρτηση, στα τέλη Ιουνίου του 2015, διέρρευσε στον τύπο το περιεχόμενο της πεντασέλιδης αναφοράς δοκιμαστή πιλότου του F-35 μετά τις πρώτες δοκιμές εναέριας μάχης εναντίον αεροσκάφους F-16 Block 40 της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Σε συνέχεια της διαρροής αυτής, αναρτήθηκε δημοσιευμένο σχόλιο του AW&ST για τη σημασία του συμπεράσματος των δοκιμών.

Επειδή η συζήτηση σχετικά με τη δοκιμή αυτή έχει, διεθνώς, λάβει σημαντική έκταση, κρίνεται σκόπιμο να αναρτηθεί τόσο η ίδια η έκθεση που αποτέλεσε την αιτία των συζητήσεων, όσο και η επίσημη απάντηση στον τύπο του Διακλαδικού Γραφείου του Προγράμματος του F-35 (Joint Program Office) με το οποίο επιχειρείτο μια «απάντηση» στην αναφορά του δοκιμαστή-χειριστή. Με τον τρόπο αυτό, θα είναι πιο εύκολο στον κάθε ενδιαφερόμενο να σχηματίσει ιδίαν άποψη για την κριτική που διατυπώθηκε στην αναφορά, καθώς και για την αξία και τη βαρύτητα της απάντησης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Μετάβαση από την άμυνα στην επίθεση στο Θέατρο Επιχειρήσεων της Θράκης σε περίπτωση Ε-Τ πολέμου

γράφει ο Αρματιστής

Ώρα Μάχης

Το παρόν κείμενο συντάχθηκε με αφορμή το άρθρο του φίλου του ιστολογίου Τ.Τ., «Από την Άμυνα στην Επίθεση – Η Τέχνη της Μετάβασης» (Μέρος 1ο και Μέρος 2ο) και έχει σαν σκοπό να εξετάσει τη δυνατότητα μετάβασης του Ελληνικού Στρατού από την άμυνα στην επίθεση στο Θέατρο Επιχειρήσεων της Θράκης, σε περίπτωση Ε-Τ πολέμου.

Εκφράζοντας αποκλειστικά και μόνο προσωπική άποψη, πιστεύω ότι ο αμυντικός αγώνας που θα διεξαχθεί από τις Ελληνικές δυνάμεις στη περιοχή του Έβρου μπορεί, κάτω από προϋποθέσεις (ευνοϊκές συνθήκες), να επιτρέψει στην Ελληνική διοίκηση να αναλάβει τη διεξαγωγή επιχειρήσεων επιθετικής επιστροφής, μεταφέροντας τον πόλεμο στο έδαφος του αντιπάλου.

Με δεδομένη τη Τουρκική αριθμητική υπεροχή σε προσωπικό, οπλικά συστήματα και μέσα διεξαγωγής του πολέμου, το εύλογο ερώτημα που τίθενται είναι, «ποιες είναι εκείνες οι ευνοϊκές συνθήκες που θα επιτρέψουν στον Ελληνικό στρατό στο θέατρο επιχειρήσεων της Θράκης, να μεταβεί από την άμυνα στη διεξαγωγή επιθετικών επιχειρήσεων και πως μπορούν αυτές οι συνθήκες να δημιουργηθούν;».

Ιστορικό υπόβαθρο

Για να κατανοήσουμε καλύτερα το ζήτημα των «ευνοϊκών συνθηκών», θα ήταν σκόπιμο να φέρουμε σαν παράδειγμα τον Ε-Ι Πόλεμο του 1940 και να περιγράψουμε τις τότε συνθήκες που επέτρεψαν στην ανώτατη Ελληνική ηγεσία να αποφασίσει την ανάληψη από τις 14 Νοεμβρίου 1940 επιθετικών επιχειρήσεων για την εκδίωξη των Ιταλών από την Ελλάδα και τη μεταφορά του αγώνα πέρα των Ελληνικών συνόρων. Όπως είναι γνωστό, η τότε ηγεσία είχε σχεδιάσει να «παραχωρήσει» έδαφος στην Ήπειρο, προκειμένου να δώσει τον αμυντικό αγώνα στην οικονομική και «φύσει» ισχυρή τοποθεσία «Ελαία-Καλαμάς», επί της οποίας η διεξαγωγή της άμυνας από την VIII Μεραρχία (τη μόνη μεγάλη Μονάδα που βρισκόταν στην Ήπειρο) ήταν δυνατή υπό καλύτερους όρους. Βεβαίως, η ηγεσία, είχε αφήσει στο Μέραρχο της VIII Μεραρχίας την πρωτοβουλία, να επιλέξει το αν θα δώσει την αμυντική μάχη στην τοποθεσία «Ελαία-Καλαμάς», ή στην ακόμη οικονομικότερη και ισχυρότερη τοποθεσία του ποταμού Αράχθου, υπενθυμίζοντάς του όμως διαρκώς, ότι η Κύρια Αποστολή του ήταν η ισχυρή κάλυψη του Τμήματος Θεάτρου Επιχειρήσεων της Δυτικής Μακεδονίας και των οδεύσεων που οδηγούν από την Ήπειρο στη Θεσσαλία και την Αιτωλοακαρνανία. Και τούτο, επειδή μόνο έτσι ήταν δυνατή η κάλυψη του βασικού κορμού της χώρας και η ολοκλήρωση της επιστράτευσης και της στρατηγικής συγκέντρωσης του Ελληνικού Στρατού σε συνθήκες ασφάλειας, πράγμα που αποτελούσε και το καταλύτη για τη μετάβαση σε επιθετικές επιχειρήσεις. Επομένως, οι ευνοϊκές συνθήκες για την ανάληψη επιθετικών επιχειρήσεων, ήταν κατ’ αρχάς: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

F-35: Ευτυχώς, τα νέα είναι… άσχημα.

F-35

Από το Γραφείο του Υπουργού Αμύνης των ΗΠΑ εκδόθηκε η ετήσια έκθεση για την πορεία των εξοπλιστικών προγραμμάτων των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Στην έκθεση γίνεται εκτενής αναφορά στην πρόοδο του προγράμματος F-35 JSF. Πρόκειται για 34 πυκνογραμμένες σελίδες που παρουσιάζουν με αναλυτικά στοιχεία τη συνολική κατάσταση και την πρόοδο του προγράμματος. Δυστυχώς, το κείμενο είναι στα αγγλικά, και η ανάγνωση του απαιτεί αρκετή υπομονή και συγκέντρωση καθώς δε λέει… ιστοριούλες αλλά παραθέτει στοιχεία. Όμως όσο κουραστική και αν είναι η ανάγνωση, είναι ο καλύτερος τρόπος για να  ενημερωθεί ο ενδιαφερόμενος για την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων και να μην αρκείται σε ισχυρισμούς του ενός ή του άλλου.

Επισημαίνεται ότι ως επίσημη έκθεση του Γραφείου του Υπουργού, το κείμενο είναι πολύ συγκρατημένο και ουδέτερο στις κρίσεις και τις αξιολογήσεις του, χρησιμοποιώντας ουδέτερη, υπηρεσιακή γλώσσα. Όμως τα εκτενέστατα στοιχεία που παραθέτει είναι διαφωτιστικά, ενώ εξηγεί διακριτικά αλλά αναλυτικά πως διάφορα στοιχεία «μαγειρεύονται» προκειμένου να δώσουν καλύτερη εικόνα από την πραγματική σχετικά με την πρόοδο του προγράμματος. Ενδεικτικά και μόνον, στην 24η σελίδα του αποσπάσματος (σελ υπ. αρ. 62 της έκθεσης) περιγράφεται διακριτικά πως επιχειρείται η διαστρέβλωση της εικόνας της πολύ προβληματικής αξιοπιστίας του α/φους μέσω της επανακατηγοριοποίησης των αιτίων των προβλημάτων.

Το απόσπασμα της έκθεσης που αφορά το F-35 μπορεί να βρεθεί εδώ.

Το συμπέρασμα είναι ότι μπορούμε να είμαστε ήσυχοι πως για αρκετά χρόνια ακόμη, το F-35 δε θα έχει σοβαρή επιχειρησιακή αξιοπιστία, ενώ το κόστος του συνεχώς αυξάνεται.

Το Πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για την Άμυνα – Μέρος 3ο

ΣΥΡΙΖΑ

Η «Νέα Στρατηγική Προμηθειών» των ΕΔ

Πριν από λίγο καιρό ξεκίνησε μία παρουσίαση του προεκλογικού, τότε, προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ για την Άμυνα. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι βέβαια πλέον κυβέρνηση, όμως στο βαθμό που το πρόγραμμά του αποτυπώνει την αντίληψη του κόμματος για την άμυνα, αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για το τι μπορεί να περιμένει (και να μην περιμένει) κανείς στον τομέα αυτό. Πέραν αυτού, ιδιαίτερα επειδή σε αρκετά σημεία το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ έχει ενδιαφέρον επειδή δεν αποτελεί κάποια ιδιαίτερη πολιτική ή ιδεολογική θέση του κόμματος, αλλά υιοθετεί αντιλήψεις που έχουν διαδοθεί γενικώς στην ελληνική κοινωνία (στον βαθμό που αυτή ασχολείται με αμυντικά θέματα), και που, δυστυχώς, υποσκάπτουν την άσκηση αμυντικής πολιτικής. Η παρουσία του αρχηγού των ΑΝΕΛ στη θέση του Υπουργού έχει, ούτως ή άλλως, μικρή σημασία για την άσκηση της αμυντικής πολιτικής, που στην πραγματικότητα ασκείται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Με τον ΑΝΥΕΘΑ Ήσυχο ως υπεύθυνο της Αμυντικής Βιομηχανίας και τον ΥΦΕΘΑ Τόσκα υπεύθυνο για την οργάνωση και τη δομή δυνάμεων, στον Καμμένο Υπουργό μένουν μόνον τα μικρόφωνα, οι κάμερες και η πιθανότητα επιρροής του σε ελληνοτουρκική κρίση – δευτερεύουσα κι αυτή, αφού και σε αυτή την περίπτωση αυτή θα είναι ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών και ο Α/ΓΕΕΘΑ που θα έχουν τον κρίσιμο ρόλο.

Το αντικείμενο του παρόντος κειμένου είναι οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τις αμυντικές προμήθειες, όπως αυτές αποτυπώθηκαν στο προεκλογικό του πρόγραμμα. Το θέμα έχει προφανή φόρτιση λόγω των εξωφρενικών σκανδάλων που έλαβαν χώρα κατά την περίοδο 1996-2004, και των απόνερων που αυτά άφησαν μέχρι σήμερα. Αλλά και πέραν των «σκανδάλων», ή και χωρίς αυτά, η πολιτική προμηθειών είναι βασικός τομέας αμυντικής πολιτικής: το πόσο καλά καταφέρνεις να εξοπλίζεις τις Ένοπλες Δυνάμεις σου είναι και σύνθετο και κρίσιμο θέμα στρατηγικής, και μάλιστα υψηλής στρατηγικής, με όχι τόσο προφανείς σημασία και διαστάσεις. Και το πόσο καλά τα καταφέρνει κανείς, εξαρτάται από την ισχύ της οικονομίας του, της αμυντικής του βιομηχανίας και από την ικανότητά του στην πολιτική προμηθειών. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το Πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για την Άμυνα

ΣΥΡΙΖΑ

Ως γνωστόν, οι προγραμματικές διακηρύξεις των κομμάτων της χώρας έχουν μικρή σημασία για την πολιτική που ασκούν όταν ανέρχονται στην εξουσία. Το φαινόμενο αυτό αποτελεί μία χαρακτηριστική ένδειξη της ελληνικής πολιτικής παθογένειας, αφού τα προγράμματα αποτελούν προσχηματικά κείμενα προκειμένου να καλύψουν τον γυμνό αγώνα εξουσίας που διεξάγεται, χωρίς καμία προετοιμασία ή μέριμνα για την πολιτική που θα ακολουθηθεί. Φυσικά, ο αγώνας για την πολιτική εξουσία είναι σκληρότατος σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, αλλά τουλάχιστον στις σοβαρές χώρες συνοδεύεται και από τη μέριμνα του «τι θα κάνουμε άμα βγούμε«. Άλλωστε το τι αποτελεί αντικείμενο «πολιτικής» στην άμυνα είναι ένα λεπτό ζήτημα.

Μία απόπειρα να σχολιαστεί αναλυτικά η προγραμματική διακήρυξη της Νέας Δημοκρατίας για την άμυνα πριν από τις εκλογές του 2012 εγκαταλείφθηκε από… εκνευρισμό, μιας και ήταν ένα σύνολο από ασυναρτησίες που εμφανώς είχαν γραφτεί στο πόδι. Σε κάθε περίπτωση, από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας η αμυντική πολιτική ήταν αναμενόμενη, ασχέτως προγράμματος. Διαφθορά (μειωμένη λόγω περιστολής των εξοπλιστικών δαπανών), ευνοιοκρατία (συγκρατημένη έναντι των οργίων της δεκαετίας του ’80 και του ’90), περιστολή των αμυντικών δαπανών (αναπόφευκτα λόγω οξείας οικονομικής κρίσης) και κατά τα λοιπά, συνεργασία με τα Επιτελεία για την πεπατημένη. Η ακολουθούμενη «πολιτική» ήταν στην πραγματικότητα η μικρότερη ή μεγαλύτερη διάθεση και ικανότητα του εκάστοτε υπουργού να ανταποκριθεί σε αιτήματα και εισηγήσεις των στρατιωτικών, και να διαπραγματευτεί μια λύση χρηματο-οικονομικής επιβίωσης των απαξιωμένων κρατικών αμυντικών βιομηχανιών.

Δεδομένου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί πλέον κόμμα που διεκδικεί την εξουσία, το πρόγραμμά του για την άμυνα αποκτά πρακτικό ενδιαφέρον. Το πρόγραμμα που έχει καταθέσει το κόμμα βρίσκεται αναρτημένο στην ιστοσελίδα του κόμματος, αναφέρει ως χρόνο σύνταξης τον «Ιούνη 2014» (sic) και φέρει την ένδειξη «για διαβούλευση«. Καθώς δεν υπάρχει άλλο νεώτερο κείμενο, μπορούμε να υποθέσουμε ότι το κείμενο αυτό αποτελεί την προγραμματική διακήρυξη του κόμματος για την αμυντική πολιτική που θα ασκήσει σε περίπτωση που έρθει στην εξουσία.

Στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, η προγραμματική του διακήρυξη έχει μεγαλύτερη σημασία από αυτή της Νέας Δημοκρατίας ή του ΠΑΣΟΚ, για δύο λόγους: αφ΄ενός, γιατί ως αριστερό κόμμα, από την φύση του και τη συγκρότησή του αποδίδει μεγαλύτερη σημασία στα γραπτά του κείμενα, αφ΄ετέρου γιατί δεν έχουμε άλλες ενδείξεις σχετικά με την αμυντική πολιτική που θα ακολουθήσει – πέραν του γενικού αντιστρατιωτικού και «αντεθνικ(ιστικ)ού» πνεύματος που διέπει τον αριστερό πυρήνα του κόμματος. Υπό αυτό το πρίσμα, το προγραμματικό κείμενο του ΣΥΡΙΖΑ για την άμυνα είναι αξιοσημείωτα συγκρατημένο – τουλάχιστον αν συγκριθεί με το αντίστοιχο του 2012. Στην πραγματικότητα, είναι ένα κείμενο που προσπαθεί να ξεπεράσει (για την ακρίβεια: να αντιπαρέλθει) τις αντανακλαστικά εχθρικές προς την άμυνα και τις Ένοπλες Δυνάμεις πολιτικές αντιλήψεις του κομματικού του πυρήνα. Προφανώς, η ρεαλιστική προοπτική ανόδου του κόμματος στην εξουσία (και ανάληψης της ευθύνης για την ασφάλεια της χώρας…) αφ΄ενός, αφ΄ετέρου η ανάγκη του να εμπνεύσει ασφάλεια σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα που προσέρχονται σ’ αυτό ως ψηφοφόροι υπό την πίεση της παρούσας οικονομική συγκυρία χωρίς κατά τα λοιπά να γοητεύονται από το ιδεολογικό του στίγμα, έχει οδηγήσει στην περιστολή των αριστερίστικων γελοιοτήτων που περιείχε το πρόγραμμα του 2012. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Πέραν των εσκαμμένων

γράφουν ο Αρματιστής και ο Βελισάριος

Αχ, ο Όλιβερ Τουίστ χαμογελάει

 και ο Χίτλερ του χαϊδεύει τα μαλλιά

διαμαντένιο δαχτυλίδι του φοράει

 και πετούν αγκαλιασμένοι μακριά.

 

Κωσταράκος_Διόνυσος

Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης Μιχαήλ Κωσταράκος είναι αναμφισβήτητα ένας ικανός αξιωματικός. Το μαρτυρούν ανεπιφύλακτα όσοι έχουν υπηρετήσει μαζί του, είτε ως υφιστάμενοι, είτε ως προϊστάμενοι του. Το μαρτυρά, επίσης, η θητεία του ως αρχηγού ΓΕΕΘΑ, παρά τις όποιες αντιρρήσεις μπορεί κανείς να έχει με βασικές του επιλογές.

Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ είναι ο ανώτατος στρατιωτικός αξιωματούχος της χώρας. Εκτός από την εκτελεστική του εξουσία, στο πρόσωπό του συμπυκνώνεται η συμβολική εικόνα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, τόσο για τους ξένους όσο και για την ελληνική κοινωνία. Η λειτουργία αυτή προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στη δημόσια παρουσία του εκάστοτε Α/ΓΕΕΘΑ, κι αυτό ισχύει κατά μείζονα λόγο για τον νυν αρχηγό, που – καλώς ή κακώς – έχει συνειδητά υιοθετήσει έντονη δημόσια παρουσία και προβολή.

Την Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2014, όπως αναφέρει η ανακοίνωση τύπου του ΓΕΕΘΑ ο κ. Κωσταράκος «παρέστη σε εκδήλωση και κατάθεση στεφάνων στο Γερμανικό Στρατιωτικό Κοιμητήριο στο Διόνυσο Αττικής, στο πλαίσιο εκδήλωσης για την «Ημέρας Εθνικού Πένθους» της Γερμανίας, «προς τιμήν όσων έχασαν τη ζωή τους λόγω πολέμων και βίαιων καθεστώτων»».

Με την ενέργειά του αυτή, ο κ. Κωσταράκος προσέβαλε βάναυσα την εθνική αξιοπρέπεια και την ιστορική μνήμη. Η απόδοση τιμών στους νεκρούς ενός στρατού που εισέβαλε απρόκλητα στην Πατρίδα μας, επέβαλε την σκληρή του κυριαρχία επί τέσσερα έτη, τη λεηλάτησε ληστρικά επιβάλλοντας πρωτοφανή λιμό στους ανυπεράσπιστους υπόδουλους, και προέβη σε μαζικές αγριότητες εις βάρος του άμαχου πληθυσμού, είναι ασυγχώρητο ολίσθημα. Οι νεκροί του γερμανικού στρατού στην Ελλάδα δικαιούνται, ασφαλώς, αξιοπρεπούς ταφής σύμφωνα με τον ανθρώπινο νόμο, και οι οικείοι τους δικαιούνται ασφαλώς να  τιμούν την μνήμη τους. Όμως η απόδοση στρατιωτικών τιμών και στρατιωτικού χαιρετισμού από τον επικεφαλής των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στους νεκρούς στρατιώτες ενός σκληρότατου κατακτητή, πολλοί εκ των οποίων ευθύνονται για σφαγές ελλήνων αμάχων, είναι πράξη θλιβερή, προσβλητική προς τους Έλληνες και ταπεινωτική ενώπιον των ξένων. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Σύντομο σχόλιο για τους εξοπλιστικούς σχεδιασμούς των ΕΔ

Αιέν Υψικρατείν (Φωτογραφία: Κων/νος Πανιτσίδης, redstar.gr)

(Φωτογραφία: Κων/νος Πανιτσίδης, redstar.gr)

Ένα σύντομο σχόλιο για τα εξοπλιστικά σχέδια των ΕΔ:

α) Η Ελλάδα διέρχεται οξύτατη οικονομική κρίση από την οποία δεν πρόκειται να βγει σύντομα. Οι εξοπλιστικές δαπάνες στο προσεχές μέλλον θα είναι ασφυκτικά περιορισμένες. Συνεπώς, θα πρέπει να γίνουν επιλογές – δύσκολες και κρίσιμες επιλογές.

β) Οι επιλογές θα πρέπει να διέπονται από μια ενιαία στρατηγική θεώρηση της άμυνας. Το πνεύμα της ισορροπίας μεταξύ των Κλάδων – ούτως ή άλλως απαράδεκτο – πρέπει να παταχθεί άμεσα. Φυσικά, αυτό προϋποθέτει διαφορετικό ρόλο για το ΓΕΕΘΑ και για τα Γενικά Επιτελεία των Κλάδων. Αυτό αποτελεί μια ορθή επιδίωξη του Κωσταράκου (σε αντίθεση, πχ, με την καταστροφική πρωτοβουλία του για τις Σχολές Υπαξιωματικών, που θα είναι η χαριστική βολή στην πολιτική προσωπικού των ΕΔ). Αλλά η κ. Φώφη έχει άλλη άποψη γιατί, λέει, «συγκεντρώνεται υπερβολική εξουσία στα χέρια ενός ανθρώπου». Είναι δύσκολο να έχεις σοβαρές ΕΔ με μη σοβαρούς υπουργούς («ανθυπομετριότητες» έλεγε κάποιος). Συνελόντι επείν: οι εξοπλιστικές επιλογές δεν είναι ποτέ ακριβώς (ούτε καν κυρίως) τεχνικές επιλογές. Κι είναι δύσκολο να γίνουν εύστοχα με την παρούσα (και τις προβλεπτές) πολιτικές ηγεσίες.

Παρ΄όλα αυτά:

γ) Η πρώτη, απολύτως κυρίαρχη εξοπλιστική προτεραιότητα, όπως πηγάζει από την αντίστοιχη στρατηγική προτεραιότητα, πρέπει να είναι η διατήρηση (ή, έστω, η διεκδίκηση) της αεροπορικής κυριαρχίας. Καμία άλλη στρατηγική και εξοπλιστική προτεραιότητα δεν έχει την ίδια προτεραιότητα, ούτε κατά διάνοια. Η δεύτερη κατά σειρά προτεραιότητα είναι η διατήρηση της ναυτικής κυριαρχίας στο Αιγαίο – κι αυτό αφήνει ποικίλες εξοπλιστικές (και τακτικές) επιλογές, πάντα πίσω από την ανάγκη αεροπορικής υπεροχής. ΟΛΕΣ οι άλλες εξοπλιστικές προτεραιότητες ή επιθυμίες έπονται αυτών, ιδιαίτερα σε κύρια οπλικά συστήματα. Αν δεν είναι εφικτές, αυτό είναι κάτι που οι Κλάδοι θα πρέπει να αποδεχτούν και να αντιμετωπίσουν.

δ) Τα άρματα Μ-1 ίσως κάποια στιγμή να ήταν ενδιαφέρουσα επιλογή, ασφαλώς το να εξοπλιστούν οι ΕΜΑ των ΜΚ ταξιαρχιών με άρματα τρίτης θα ήταν πολύ σημαντικό (αλλά όταν αυτό μπορούσε να γίνει τζάμπα, ο …άκης ήταν αγχωμένος για το πόσα θα πήγαινε στο κνώδαλο που παντρεύτηκε), όμως αυτή τη στιγμή το βασικό πρόβλημα του Δ’ ΣΣ ΔΕΝ είναι να εξοπλίσει τις ΕΜΑ των ΜΚ Ταξιαρχιών με γ’ γενιάς άρματα. Ας λύσει το πρόβλημα προσωπικού, ας λύσει το πρόβλημα εκπαίδευσης, ας λύσει το πρόβλημα της διάταξης του, ας βελτιώσει την οργάνωση του εδάφους και μετά ας ασχοληθεί με εξοπλισμούς. Κι αν τυχόν υπάρξει δυνατότητα εξοπλισμών, ας ασχοληθεί με το πώς θα λύσει το πρόβλημα με τα ασθενικά παπάκια, κι ας αφήσει τα Μ-1 για όταν (και αν) προκύψουν πολύ φθηνότερα. Πολύ πιο επείγον από τα Μ-1 είναι τα Μ-2.

ε) Το πρώτο και βασικό πρόβλημα που έχει το ΠΝ να λύσει είναι η ναυτική κυριαρχία στο Αιγαίο. Κι αυτή απειλείται κυρίως από δύο παράγοντες: την εχθρική υποβρύχια απειλή και την εχθρική αεροπορική απειλή. Την εχθρική αεροπορική απειλή την αντιμετωπίζει πολύ καλύτερα και πληρέστερα η Πολεμική Αεροπορία απ΄ότι τα πλοία ΑΑ Περιοχής του ΠΝ. Η εχθρική υποβρύχια απειλή είναι ΟΞΥΤΑΤΗ, και δεν έχει ακόμη αντιμετωπιστεί επιτυχώς. Ας μην ξετινάζει τους πόρους του το ΠΝ με αυτά τα πλοία, αυτή τη στιγμή, ενώ έχει κρίσιμες εκκρεμότητες.

στ) Στον αεροπορικό τομέα, η THK έχει εμπλακεί σε μία αδιέξοδη περιπέτεια, το F-35. Έχει δεσμευτεί σε ένα πρόγραμμα που, αν επιβιώσει ΩΣ ΕΧΕΙ (γιατί, φυσικά, δεν πρόκειται να ακυρωθεί τώρα), θα αργήσει πάρα πολύ να ωριμάσει και οικονομικά θα οδηγήσει είτε σε επιχειρησιακό αδιέξοδο, είτε σε πολύ περιορισμένη αγορά και σε αναζήτηση εναλλακτικής λύσης (τελευταία νέα για την πορεία του κόστους εδώ: http://medium.com/war-is-boring/how-much-does-an-f-35-actually-cost-21f95d239398). Με άλλα λόγια, το F-35 δε θα είναι άμεση απειλή. Η άμεση απειλή παραμένει ο μεγάλος όγκος του υφιστάμενου αεροπορικού στόλου. Μέχρι το F-35 να γίνει απειλή και μέχρι να κατασταλάξει στην εξοπλιστική της στρατηγική η Τουρκία, υπάρχει πολύς χρόνος. Κι εν τω μεταξύ, υπάρχουν πιο πιεστικά ζητήματα.

ζ) Την χρονικά άμεση και οικονομικά εφικτή λύση την ξέρουν, λίγο πολύ, όλοι. Την έχει περιγράψει ο HBS εδώ: http://hellarmforces2010.blogspot.gr/2012/06/f-16.html Η ουσία της είναι: άμεσος εκσυγχρονισμός και ομογενοποίηση των F-16 στο ανώτερο δυνατό επίπεδο, με ραντάρ AESA και νέο υπολογιστή αποστολής. Ούτως ή άλλως, αυτό σχεδόν εξαντλεί τις άμεσες ελληνικές οικονομικές δυνατότητες. Αλλά επιφέρει ουσιαστικό πλεονέκτημα για μια δεκαετία.

η) Κατά τα λοιπά, τα «περιφερειακά», λιγότερο εντυπωσιακά, αλλά πολύ κρίσιμα εξοπλιστικά είναι πολύ μεγαλύτερης προτεραιότητας και για τους τρεις Κλάδους. Και, μάλιστα: και για τους τρεις Κλάδους, άλλα ζητήματα, μη εξοπλιστικά, είναι πολύ πιο κρίσιμα από νέα όπλα. ΔΕΝ πάσχουμε τόσο στα όπλα, αυτή τη στιγμή. Στον οργανισμό πάσχουμε. Και στο βαθμό που πάσχουμε από εξοπλισμούς, ΔΕΝ πάσχουμε τόσο από κύρια οπλικά συστήματα.

Πρώτα οι άνθρωποι

Μετά οι ιδέες

Τελευταία τα μηχανήματα.

Είναι πολύ πιο βαθύ και πολύ πιο αποτελεσματικό απ΄όσο φαντάζονται πολλοί.

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 211 ακόμα followers