Μερικά νέα για την παραλία…

Καθώς ο Ιούλιος τελειώνει και τα μπάνια του λαού μπαίνουν στην τελική ευθεία, τρία μικρά ειδησεογραφικά, για να έχουμε να σκεφτόμαστε παρά θιν’ αλός. Δεν είναι «breaking news», δηλαδή δεν είναι χθεσινοβραδυνά, είναι όμως -κάπως- ενδιαφέροντα.

(Θερμές ευχαριστίες στον φίλο Κ. για την επισήμανση και των τριών ειδήσεων.)

Είδηση 1η : Έκθεση Αμυντικού Υλικού Idet ’17 στην Τσεχία

Στις 31 Μαΐου διοργανώθηκε στο Μπρνό της Τσεχίας έκθεση αμυντικού υλικού. Η είδηση που ενδιαφέρει εμάς ήταν η συμμετοχή της Τουρκίας στην έκθεση.

Η Τουρκία ήταν ο τιμώμενος προσκεκλημένος της Έκθεσης, με παρουσία δύο κρατικών αρχών και έντεκα (11) εταιρειών:

Μία σειρά φωτογραφιών δίνει μια εικόνα για την έκταση και την ποιότητα της τουρκικής παρουσίας:

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Ένα μικρό σχόλιο για τις εξελίξεις στην Τουρκία και ο Παναγιώτης Κονδύλης

Κονδύλης - Θεωρία του ΠολέμουΟι τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκία μας αφορούν, προφανώς, άμεσα. Ως η βασικότερη στρατηγική απειλή εναντίον της χώρας, η Τουρκία υποτίθεται ότι αποτελεί αντικείμενο ενδελεχούς μελέτης και ανάλυσης εκ μέρους της χώρας μας, ιδιαίτερα καθώς αποτελεί ιστορικό της και όχι συγκυριακό αντίπαλο.

Αφήνοντας κατά μέρος τις αριστερών προελεύσεως αντιδράσεις – που αντανακλαστικά τάσσονται υπέρ του οποιουδήποτε αντιμετωπίζει την οποιαδήποτε αστυνομική αρχή – η  γενική πεποίθηση που φαίνεται να σχηματίζεται στην κοινή γνώμη είναι πως τα επεισόδια θα αποδυναμώσουν το τουρκικό κράτος, τόσο οικονομικά όσο και γεωπολιτικά, κι ενδεχομένως να θέσουν σε κίνηση μηχανισμούς διαλύσεώς του.

Ειδικότερα, ο συλλογισμός είναι ότι οι τελευταίες εξελίξεις έφεραν στην επιφάνεια ένα βαθύ και επί πολλές δεκαετίες υφέρπον χάσμα μεταξύ της εκκοσμικευμένης μεσαίας τάξης των πόλεων, και μάλιστα της δυτικής Τουρκίας, που αποτελούσαν τους στυλοβάτες του κεμαλικού κράτους, και μεταξύ των φτωχότερων αγροτικών, παραδοσιακών μαζών της Ανατολίας που αποτελούσαν τον ισλαμιστικό (ή, εν πάση περιπτώσει έντονα θρησκευόμενο) και καταπιεζόμενο πόλο της γείτονος. Η άνοδος του ισλαμιστικού κινήματος, με την ενίσχυση του κεμαλικού βαθέως κράτους κατά τη δεκαετία του ’70, η χαρακτηριστική πολιτική επιτυχία του Ερντογάν, καθώς και η εμφάνιση μιας ισλαμιστικού προσανατολισμού μεγάλης και μεσαίας επιχειρηματικής τάξης έδωσε αρκετή πολιτική ισχύ στο δεύτερο πόλο ώστε αυτός να κυριαρχήσει και να επιχειρήσει να αντιστρέψει τους όρους, επιδιώκοντας την αλλαγή του προσανατολισμού της Τουρκίας από κοσμική σε ισλαμιστική. Σε μία δεύτερη, βαθύτερη ανάγνωση, η αναταραχή αυτή έχει φέρει στην επιφάνεια την πολυεθνική σύνθεση της Τουρκίας, η οποία αποτελεί ακόμη μεγαλύτερη απειλή για τη συνοχή της.

Σε κάθε περίπτωση, είναι βέβαιο ότι η κρίση θα αποτελέσει βραχυπρόθεσμο πλήγμα για την Τουρκία, την οικονομική της ισχύ και την πολιτική της ισχύ.

Ο τουρκικό τουρισμός υπέστη ένα βαρύτατο πλήγμα, κι αυτό με τη σειρά του θα επιφέρει αλυσιδωτά προβλήματα στην ούτως ή άλλως παραφουσκωμένη τουρκική οικονομία. Επιπλέον, ο ρόλος της Τουρκίας ως ηγέτιδας σουνιτικής δύναμης στο Μεσανατολικό χώρο έχει υποστεί κι αυτός σημαντικό βραχυπρόθεσμο πλήγμα. Κι ας μην ξεχνάμε ότι αυτός ήταν ο ρόλος στον οποίον οφείλεται η υπομονή και η ανοχή των ΗΠΑ προς την Τουρκία τα τελευταία τρία ή τέσσερα χρόνια. Τα πλήγματα αυτά, δεδομένης της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα, είναι ένας μικρός από μηχανής θεός για τη χώρα μας.

Όμως, θα ήταν υπερβολικό να εναποθέσουμε πολύ μεγάλες ελπίδες στον τελευταίο κλονισμό και στη δυναμική που αυτός απελευθέρωσε (ή ελπίζουμε ενδόμυχα ότι απελευθέρωσε) στην τουρκική κοινωνία. Και αυτό για εξής λόγους: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τουρκία και LPH : Μια ψύχραιμη ματιά

(Αναρτήθηκε στο Εν Κρυπτώ την Τετάρτη, 13 Μαΐου 2009)

LPHΣτο σήριαλ του εκφοβισμού της ελληνικής κοινής γνώμης σε σχέση με τα ελληνοτουρκικά (μιας και αυτή η ενοχλητική «κοινή γνώμη» παραμένει ο βασικός λόγος που δεν έχουν καταφέρει οι καλοθελητές να δώσουν γήν και ύδωρ) προστέθηκε και νέο επεισόδιο: η είδηση για πρόθεση αγοράς ελικοπτεροφόρου από το Τουρκικό Ναυτικό.

«Η Τουρκία είναι πλέον υπερδύναμη – καιρός να διαπραγματευτούμε μαζί τους όσο ακόμη προλαβαίνουμε»… (δηλαδή, να διαπραγματευτούμε πόσα και ποια ακριβώς κυριαρχικά μας δικαιώματα θα τους εκχωρήσουμε). Ας δούμε, λοιπόν, τι σημαίνει από στρατιωτικής απόψεως το ενδεχόμενο αγοράς ενός τέτοιου σκάφους από το ΤΝ. Αναφερόμαστε σε ένα σκάφος κατηγορίας LPH κατά την κατηγοριοποίηση του αμερικανικού ναυτικού, δηλαδή, σκάφος μεγάλου εκτοπίσματος, με τη δυνατότητα να φέρει

  • σημαντικό αριθμό ελικοπτέρων
  • αριθμό από οργανικές αποβατικές ακάτους (LCU) για διεκπεραίωση δυνάμεων σε αποβατική ακτή. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Τουρκικές Πρακτικές

του Δρος Κωνσταντίνου A. Nικολάου*

Αναδημοσίευση από το Ινστιτούτο Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης

Η Τουρκία συνεχίζει την τακτική της να αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα άλλων κρατών, χρησιμοποιώντας τις έρευνες πετρελαίου και προσπαθώντας να δημιουργήσει τετελεσμένα. Πολύ φοβούμαι ότι στο μέλλον θα προσπαθήσει να μπει στο επόμενο στάδιο των ερευνών, δηλαδή στις γεωτρήσεις. Αν αυτό γίνει, τότε η ζημία θα είναι μόνιμη. Η Τουρκία φαίνεται να επισπεύδει τις ενέργειές της για τον διαμοιρασμό του Αιγαίου, γνωρίζοντας ότι αργά η γρήγορα θα είναι υποχρεωμένη να αποδεχθεί το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και την εφαρμογή της αρχής της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε τις δραστηριότητες δύο τουρκικών ερευνητικών σκαφών, του Τσεσμέ στο Βόρειο Αιγαίο και του Πίρι Ρέις νότια και νοτιοανατολικά του Καστελλόριζου. Γενικό συμπέρασμα των μέχρι σήμερα αναλύσεων είναι ότι η Τουρκία προσπαθεί έμπρακτα να υπονομεύσει και να αμφισβητήσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και να τα μετατρέψει σε τουρκικά, τετελεσμένα, δικαιώματα.

Στις 28 Φεβρουαρίου 2010, η «Κυριακάτικη Καθημερινή» δημοσίευσε εκτενές άρθρο μου, με ανέκδοτους χάρτες όπου φαίνονταν ξεκάθαρα οι προσπάθειες της Τουρκίας να αμφισβητήσει και να ακυρώσει ελληνικά και κυπριακά κυριαρχικά δικαιώματα, στη θεωρητική ακόμα, αποκλειστική θαλάσσια οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) της Ελλάδας και στη διακηρυγμένη ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Είχα δημοσιεύσει τους δύο χάρτες παραχωρήσεων της Τουρκίας. Για κάποιους που γνωρίζουν την πρακτική έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων, τα επόμενα βήματα της Τουρκίας ήταν αναμενόμενα (εφόσον δεν υπήρχαν οι δέουσες αντιδράσεις από τα ενδιαφερόμενα κράτη).

Ηταν επόμενο λοιπόν η Τουρκία να υλοποιήσει τις προθέσεις της και να κινηθεί εκτελώντας σεισμικές έρευνες, μέσα στα διακηρυγμένα μπλοκ παραχωρήσεών της, όπως είχαν δημοσιευθεί σε διεθνή φόρουμ.

Τι επιτυγχάνει η Τουρκία με την πολιτική της; Α) Αμφισβητεί έμπρακτα τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου. Β) Εξαφανίζει την ΑΟΖ Ρόδου-Καστελλόριζου, που θα έφερνε σε επαφή τις ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου. Γ) Εγγράφει μελλοντικές υποθήκες για τις επιδιώξεις της. Για το Βόρειο Αιγαίο θέτει υπό πλήρη αμφισβήτηση την ΑΟΖ των ελληνικών νησιών και «βάζει πόδι» στο Αιγαίο ανατολικά του 25ου μεσημβρινού.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα της Τουρκίας; Πρώτο: Να σύρει την Ελλάδα σε διαπραγματεύσεις, για την υφαλοκρηπίδα, ακυρώνοντας τις όποιες προθέσεις της για εφαρμογή του διεθνούς δικαίου της θάλασσας του 1982, όπου στο άρθρο 121 αναγνωρίζεται ότι τα νησιά έχουν δική τους ΑΟΖ, οπότε η ελληνική ΑΟΖ θα κάλυπτε σχεδόν όλο το Αιγαίο και τη θάλασσα μέχρι την ΑΟΖ της Κύπρου. Δεύτερο: Να προλάβει την εκ μέρους της αποδοχή και εφαρμογή του διεθνούς δικαίου της θάλασσας, δημιουργώντας προηγουμένως τετελεσμένα, δεδομένου ότι στο μέλλον θα είναι υποχρεωμένη να αποδεχθεί το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, που είναι και ευρωπαϊκό δίκαιο, δεχόμενη τις διεθνείς συνθήκες που τη φέρνουν πιο κοντά στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Τρίτον: Αν δεν σύρει την Ελλάδα σε διαπραγματεύσεις για την υφαλοκρηπίδα, να μπει στο επόμενο στάδιο ερευνών πετρελαίου, με γεωτρήσεις, προφασιζόμενη διερεύνηση στόχων που εντόπισε με τις προηγούμενες σεισμικές και άλλες έρευνες. Δηλαδή να μετακινήσει εξέδρα γεωτρήσεων πετρελαίου στις περιοχές όπου αμφισβητεί, δημιουργώντας έτσι ΜΟΝΙΜΑ τετελεσμένα και ΜΟΝΙΜΗ ζημιά στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα φυσικά δεν πρέπει να συρθεί σε διαπραγματεύσεις για την υφαλοκρηπίδα, που κρύβει παγίδες για τη χώρα μας, αλλά πρέπει να θέσει θέμα ΑΟΖ, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και να περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία για την επίτευξη των δικαίων της. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να αντιμετωπίσει την τουρκική προκλητικότητα, με όρους τουρκικού τσαμπουκά, όπως επιδιώκει από πλεονεκτικότερη θέση η Τουρκία, λόγω πρόσκαιρων συγκυριών. Τα βήματα της διπλωματίας, στο γήπεδο του διεθνούς δικαίου, είναι τα πλέον ενδεδειγμένα στην παρούσα συγκυρία, για να αποτραπούν οι επιδιώξεις της Τουρκίας.

*Ο Δρ Κωνσταντίνος Α. Νικολάου είναι Γεωλόγος πετρελαίων – Ενεργειακός οικονομολόγος, Μέλος ΔΣ ΙΕΝΕ, Σύμβουλος Ε-Π Υ/Α και τ.Τεχνικός Διευθυντής Ε-Π Υ/Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΕ.