F-35 Η στρατηγική της αντιμετώπισής του – Μέρος A3: Ο χρόνος έλευσης του αεροσκάφους στην Τουρκία

Turkish -35

Σε προηγούμενες αναρτήσεις σχετικά με το θέμα, είχε γραφτεί ότι η ανάρτηση σχετικά με τη ραδιοδιατομή του F-35 θα ακολουθείτο από μία ανάρτηση σχετικά με τα πτητικά του χαρακτηριστικά, κι εν συνεχεία μία ακόμη σχετικά με την έναρξη της χρήσης του αεροσκάφους από την Τουρκική Αεροπορία.

Η έρευνα που ακολούθησε δεν απέδωσε στοιχεία σχετικά με τις πτητικές επιδόσεις του αεροσκάφους επαρκή για να υποστηρίξουν μια παρουσίαση και αξιολόγησή του. Από τις κρίσιμες επιδόσεις του αεροσκάφους στην αεροπορική μάχη, η μόνη για την οποία υπάρχουν (ή κατορθώθηκε να ευρεθούν) συγκεκριμένα, ποσοτικά στοιχεία είναι η μία από τις δύο που έχουν προκαλέσει σοβαρό πρόβλημα στην εξέλιξη του αεροσκάφους: η διηχητική του επιτάχυνση. Για τον λόγο αυτόν, προτιμήθηκε να μη γίνει ξεχωριστή ανάρτηση, ενώ τα σχετικά με το θέμα που μπορούν να συναχθούν, θα παρατεθούν σε επόμενα κείμενα της σειράς.

Ο χρόνος έλευσης των τουρκικών F-35 αποτελεί μια κρίσιμη παράμετρο για τον σχεδιασμό της ελληνικής αντίδρασης, και ως εκ τούτου έχει σημασία να εκτιμηθεί το πότε αυτό θα συμβεί.

Τα ορόσημα της έλευσης των τουρκικών F-35

Πως ακριβώς προσδιορίζεται το χρονικό περιθώριο της ελληνικής αντίδρασης στα F-35; Μπορεί κανείς να διακρίνει δύο σχετικά ορόσημα.

Ο χρόνος που τα τουρκικά F-35 θα αρχίζουν να επηρεάζουν το ελληνοτουρκικό αμυντικό ισοζύγιο είναι η στιγμή που θα ανακηρυχθεί επιχειρησιακά έτοιμη η πρώτη μοίρα εξοπλισμένη με τον τύπο, και μάλιστα από αεροσκάφη που θα έχουν πλήρεις (ή σχεδόν πλήρεις) επιχειρησιακές δυνατότητες. Για να επηρεαστεί η ελληνο-τουρκική αεροπορική ισορροπία, θα πρέπει κατ’ ελάχιστον να υπάρχει μια ολόκληρη μονάδα (μοίρα) η οποία θα είναι επιχειρησιακή, θα μπορεί να διατηρεί κάποιον ρυθμό επιχειρήσεων και θα έχει μέγεθος τέτοιο που να επηρεάζει τον συνολικό επιχειρησιακό σχεδιασμό. Μία μοίρα με συνολικά είκοσι (20) αεροσκάφη, δηλαδή πέντε (5) τετράδες, εκ των οποίων ρεαλιστικά (αν και σε μάλλον ευνοϊκό σενάριο, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την εγγενώς χαμηλή διαθεσιμότητα του αεροσκάφους) θα είναι διαθέσιμες για επιχειρήσεις τέσσερις (4) τετράδες, αποτελεί ήδη μια επιχειρησιακή απειλή, έστω και σε περιορισμένο ρόλο και με πολύ συγκεκριμένες αποστολές. Συνεπώς, η Π.Α. θα πρέπει να έχει καταστήσει κατά τη στιγμή εκείνη σε επιχειρησιακή ετοιμότητα τουλάχιστον ορισμένα βασικά μέτρα αντιμετώπισης της απειλής.

Από τη στιγμή που θα ολοκληρωθεί η συγκρότηση και η επιχειρησιακή ετοιμότητα μιας πλήρους πτέρυγας μάχης («Κύριας Βάσης Αεριωθουμένων» στην τουρκική ορολογία), δηλαδή ένας αριθμός σαράντα (40) αεροσκαφών, τότε το F-35 είναι μείζων παράγων στην ελληνο-τουρκική αεροπορική ισορροπία και αυτό αποτελεί το χρονικό σημείο κατά το οποίο η Π.Α. θα πρέπει να έχει σε επιχειρησιακή ετοιμότητα το σύνολο των βασικών μέτρων που θα λάβει προκειμένου να αντιμετωπιστεί η απειλή. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Περί της ραδιοδιατομής του F-35 – Συμπληρωματικά στοιχεία

 

γράφει ο Γ. Κασσωτάκης

  1. Μεταβολή της απόστασης αποκάλυψης στόχου σε συνάρτηση με το RCS

Table_2

Πίνακας 2

Σκοπός του Πίνακα 2 του άρθρου που προηγήθηκε είναι να καταδείξει ότι η μείωση της απόστασης αποκάλυψης ενός στόχου δεν μειώνεται γραμμικά με την μείωση του RCS του (δηλ. μείωση του RCS στο ήμισυ δεν σημαίνει μείωση στο ήμισυ της απόστασης αποκάλυψης). Αντίθετα, η μείωση της απόστασης αποκάλυψης είναι ανάλογη με την τέταρτη ρίζα του RCS, όπως προκύπτει από την εξίσωση του ραντάρ. Οπότε, μείωση του RCS στο μισό (3 db) σημαίνει μείωση της απόστασης αποκάλυψης στο 84% (σε σχέση με την αρχική), μείωση του RCS στο 1/10 (10 db) σημαίνει μείωση της απόστασης στο 56% και τέλος μείωση του RCS στο 1/10000 (40 db) του αρχικού σημαίνει μείωση της απόστασης στο 10% (1/10) της αρχικής αφού τέταρτη ρίζα του 10.000 = 10 και εξ ου και στο παράδειγμα του πίνακα 2 τα 200 ΝΜ για RCS 1 τ.μ. υποδεκαπλασιάζονται στα 20 ΝΜ για μείωση του RCS στο 1/10000 τ.μ.

Για όσους ενδιαφέρονται πως προκύπτει η εξίσωση του ραντάρ:

formel13

μπορούν να δουν στον παρακάτω σύνδεσμο

http://www.radartutorial.eu/01.basics/The%20radar%20Range%20Equation.en.html 

Τον συγκεκριμένο ιστότοπο http://www.radartutorial.eu τον συστήνω σε όσους ενδιαφέρονται να ενημερωθούν για τη θεωρία λειτουργίας και την τεχνολογία των συστημάτων ραντάρ.

  1. Ακτίνες αποκάλυψης ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης

Οι τιμές του Πίνακα 2 (δηλ. αποκάλυψη στόχου RCS 1 τ.μ. στα 200 ΝΜ) είναι μεν ενδεικτικές αλλά πάντως δεν είναι εντελώς τυχαίες. Ως τάξη μεγέθους είναι αρκετά κοντά στις προδιαγραφές του ΝΑΤΟ για τα υπάρχοντα ραντάρ έρευνας έγκαιρης προειδοποίησης (Early Warning) που λειτουργούν στις μπάντες L και S (είναι οι ίδιες). Ειδικότερα είναι τιμές που αφορούν την αποκάλυψη στόχου σε καθαρή περιοχή (Detection in the Clear), που σημαίνει σε μεγάλο ύψος, σε περιοχή χωρίς CLUTTER και χωρίς παρουσία ατμοσφαιρικών ανωμαλιών (ducting, super-refraction κλπ). Θα λέγαμε δηλ. απόδοση υπό ιδανικές συνθήκες. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

F-35 Η στρατηγική της αντιμετώπισής του – Μέρος A2: Ραδιοδιατομή

lockheed-martins-aff-facility-services-seven-planes-a-month-and-is-expected-to-increase-to-17-jets-by-2020

(Σημείωση: η ανάλυση που ακολουθεί βασίζεται ουσιωδώς αφ’ ενός στο άρθρο Low Observable Principles, Stealth Aircraft and Anti-Stealth Technologies[1] των Επγού (Μ) Ζηκίδη Κωνσταντίνου, Ανθγού (Ι) Αλέξιου Σκόνδρα και Ανθγού (Ι) Χαρίσιου Τόκα, αφ΄ετέρου σε άρθρα του Carlo Copp που δημοσιεύονται στον ιστότοπο http://www.ausairpower.net.)

Το βασικό χαρακτηριστικό του αεροσκάφους F-35 είναι πως είναι αεροσκάφος «stealth», δηλαδή είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό στον αντίπαλο. Η έννοια αυτή αναφέρεται συνολικά σε όλα τα χαρακτηριστικά που επιτρέπουν τον εντοπισμό ενός αεροσκάφους, και πρακτικά συνοψίζονται σε τρία βασικά στοιχεία: στη ραδιοδιατομή του αεροσκάφους, το ίχνος του στο υπέρυθρο φάσμα, και τις ηλεκτρομαγνητικές του εκπομπές, είτε από τους αισθητήρες, είτε από τα τηλεπικοινωνιακά του συστήματα. Στην παρούσα ενότητα θα μας απασχολήσει η ραδιοδιατομή (Radar Cross Section – RCS) του αεροσκάφους, μιας και αυτή αποτελεί το κατ’ εξοχήν χαρακτηριστικό μικρού ίχνους του αεροσκάφους. Ήδη, από το κείμενο που προηγήθηκε, καθίσταται σαφές ότι το αεροσκάφος έχει αξιοσημείωτες επιδόσεις και στον τομέα του περιορισμού των ηλεκτρομαγνητικών εκπομπών του.

Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

F-35 Η στρατηγική της αντιμετώπισής του – Μέρος A1′: Ηλεκτρονικά & Αισθητήρες

F-35 Lightning II instructor pilots conduct aerial refueling

Της πρότασης για τη στρατηγική αντιμετώπισης του αεροσκάφους F-35 θα προηγηθεί μια συνοπτική παρουσίαση βασικών χαρακτηριστικών του αεροσκάφους που έχουν ιδιαίτερη σημασία για την εκτίμηση της απειλής. Έτσι, οι προτάσεις που θα ακολουθήσουν να βασίζονται σε μια συγκροτημένη και, κατά το δυνατόν θεμελιωμένη, εκτίμηση του αντιπάλου. Οι διαθέσιμες πληροφορίες παρατίθενται με την επισήμανση της επιφύλαξης ως προς την ακρίβειά τους, ενώ όπου δεν υφίστανται πληροφορίες γίνονται ρητώς εκτιμήσεις σχετικά με χαρακτηριστικά και επιδόσεις.

Η παρουσίαση του αεροσκάφους θα γίνει σε τρία μέρη:

  • Ηλεκτρονικά και αισθητήρες
  • Ραδιοδιατομή
  • Πτητικά Χαρακτηριστικά

Τα τρία αυτά, ελαφρώς τεχνικά, κείμενα θα ακολουθήσει μια σύνοψη χαρακτηριστικών και εκτίμησή τους από επιχειρησιακής απόψεως.

Η στρατηγική της αντιμετώπισης καθ’ εαυτή θα ακολουθήσει, σε συνέχειες και αυτή.

Το υποσύστημα ηλεκτρονικών και αισθητήρων  του F-35 αποτελείται από τα εξής βασικά μέρη:

  • το ραντάρ AN/APG-81 της Northrop Grumman,
  • το Σύστημα Αυτοπροστασίας AN/ASQ-239 της BAE Systems,
  • το ηλεκτρο-οπτικό σύστημα επιτήρησης AN/AAQ-37 (Distributed Aperture System – DAS), της Northrop Grumman, με σφαιρική κάλυψη από περιφερειακά κατανεμημένους ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες,
  • το ηλεκτρο-οπτικό σύστημα σκόπευσης AN/AAQ-40 (Electro Optical Technical System – EOTS) της Lockheed Martin και, τέλος,
  • το σύστημα τηλεπικοινωνιών και ναυτιλίας AN/ASQ-242, της Northrop Grumman.

Αναλυτικότερα: Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

F-35 Η στρατηγική της αντιμετώπισής του – Εισαγωγή

F-35_1

Σημείωση

Στη σειρά κειμένων που θα ακολουθήσει, θα γίνει μια πρόταση για την αντιμετώπισης της απειλής που γεννά η εισαγωγή  του αεροσκάφους F-35 στο οπλοστάσιο της Τουρκικής Αεροπορίας.

Καθώς μία πρόταση αντιμετώπισης προϋποθέτει τη λεπτομερή αξιολόγηση των χαρακτηριστικών του αντιπάλου, θα προηγηθεί μια σχετικά συνοπτική παρουσίαση των χαρακτηριστικών του αεροσκάφους – αποκλειστικά αυτών που έχουν επιχειρησιακή σημασία.

Προκειμένου να αποφευχθεί ένα ιδιαίτερα μακροσκελές κείμενο, το κείμενο θα αναρτηθεί σε αρκετές, σχετικά αυτοτελείς ενότητες.

Εισαγωγή

Η έλευση ενός νέου μαχητικού στο οπλοστάσιο της Τουρκικής Αεροπορίας (Τ.Α.) αποτελεί, ούτως ή άλλως, μείζον πρόβλημα για την ελληνοτουρκική στρατιωτική ισορροπία. Η έναρξη χρήσης του F-35 απειλεί σημαντικά την ποιοτική και ποσοτική ισορροπία που, σε κάποιον βαθμό, είχε αποκατασταθεί κατά τα τελευταία έτη. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Το F-35 συνεχίζει να μας δίνει πολύτιμο χρόνο…

Όπως έχουμε πει σε σειρά αναρτήσεων, το F-35, που αποτελεί ίσως τον σημαντικότερο αναδυόμενο κίνδυνο για την ελληνική άμυνα στο προσεχές μέλλον, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στην εξέλιξή του. Αν και είναι σαφές ότι πλέον το πρόγραμμα δεν έχει πρόβλημα επιβίωσης, η χρονική του εξέλιξη παραμενει προβληματική.

Σε συνέχεια των αναρτήσεων για τη χρονική του εξέλιξη, παρατίθεται υπόμνημα του Διευθυντή του Γραφείου Επιχειρησιακών Δοκιμών και Αξιολόγησης του Πενταγώνου με αποδέκτες τον αμερικανό Υφυπουργό Αμύνης επί των Προμηθειών και τον Υπαρχηγό του Μεικτού Επιτελείου των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Το υπόμνημα έχει ημερομηνία 11 Δεκεμβρίου 2015 και ήρθε στο φως από το περιοδικό Aviation Week & Space Technology.

Από τα αναφερόμενα προκύπτει σαφώς ότι η πρόοδος της εξέλιξης του λογισμικού είναι σαφώς πιο αργή απ’ ότι δείχνουν οι επίσημες αναφορές, ότι η πρόοδος του προγράμματος επιταχύνεται «εικονικά» ενώ στην πράξη κουκουλώνονται εκκρεμότητες και προβλήματα που δε μπορούν να παρακαμφθούν και θα απαιτήσουν υποχρεωτικά πρόσθετο χρόνο (πολύ περισσότερο του προϋπολογισμένου) και πόρους.

Αυτό στην πράξη σημαίνει για την Π.Α. ότι έχει περισσότερο χρόνο στη διάθεσή της για να οργανώσει την αντίδρασή της στην επικείμενη τουρκική αγορά. Και ο χρόνος αυτός της είναι υπέρπολύτιμος, όχι μόνον εξ αιτίας της οικονομικής δυσκολίας, αλλά επειδή στον τεχνολογικό ανταγωνισμό, μία από τις πλέον κρίσιμες παραμέτρους είναι ο χρόνος.

Η Π.Α. οφείλει να εκμεταλλευτεί όλον τον χρόνο που έχει στη διάθεση της, και να μην προβεί σε πρόωρες ενέργειες που θα της στερήσουν το κρίσιμο πλεονέκτημα που της παρέχει η καθυστέρηση του προγράμματος F-35.

Οι τεχνολογικές εξελίξεις τρέχουν ραγδαία, και το F-35 έχει ήδη απωλέσει σημαντικό μέρος της υπεροχής που του εξασφάλιζε η τεράστια επένδυση που έγινε γι’ αυτό.

Η πρόωρη εκδήλωση εξοπλιστικής αντίδρασης θα είναι κεφαλαιώδες λάθος εξοπλιστικής και τεχνολογικής πολιτικής. Και ο αγώνας στον αέρα κρίνεται και κερδίζεται ή χάνεται στην επιδέξια διαχείριση της τεχνολογίας εξ ίσου όσο και στην επιχειρησιακή και τακτική δεξιότητα των αεροπορικών δυνάμεων. 

Περισσότερα για τη στρατηγική της αντιμετώπισης του F-35 θα αναρτηθούν προσεχώς, σε εκτενές θέμα σχετικά με το ζήτημα αυτό.

F-35 – Παρακολούθηση Προόδου

Όπως έχουμε πει, η απόκτηση του F-35 από την Τουρκική Αεροπορία αποτελεί μία μείζονα εξέλιξη στο ελληνο-τουρκικό εξοπλιστικόή ισοζύγιο, και ως εκ τούτου χρήζει στενής παρακολούθησης. Αυτό, με τη σειρά του, σημαίνει κάτ΄αρχάς στενή παρακολούθηση του προγράμματος ανάπτυξη του α/φους από την ανάδοχη εταιρεία και το αμερικανικό υπουργείο αμύνης.

Όπως έχει εξηγηθεί σε προηγούμενες αναρτήσεις, ο χρόνος αποτελεί μία βασική παράμετρο της αξιολόγησης της απειλής του F-35, και αυτό επειδή το αεροσκάφος διεξάγει έναν αγώνα δρόμου έναντι των αναπτυσσομένων αισθητήρων που σταδιακά αμβλύνουν ή εξουδετερώνουν το βασικό επιχειρησιακό πλεονέκτημα του αεροσκάφους, αυτό του χαμηλού ίχνους. Υπό την έννοια αυτή, το F-35 αντιμετωπίζει οξύτατο πρόβλημα, όπως έχει αναλυτικά εκτεθεί.

Εξ αιτίας της υπερβολικής καθυστέρησης στην ανάπτυξη του αεροσκάφους, η κατασκευάστρια εταιρεία, σε συνεργασία με το Διακλαδικό Γραφείο Προγράμματος του Πενταγώνου επιδιώκουν να δώσουν την εντύπωση μεγαλύτερης προόδου απ΄αυτήν που έχει επιτευχθεί, μεταρχόμενοι διάφορα μέσα. Αυτά επισημάνθηκαν ήδη σε προηγούμενη ανάρτηση.

Ένα χαρακτηριστικό τέτοιο μέσον υπήρξε ο σχεδιασμός της επίτευξης Αρχικής Επιχειρησιακής Ικανότητας (Initial Operational Capability) στο τέλος του Α’ εξάμηνο του 2015 για την έκδοση F-35B. Όπως εκτέθηκε σε προηγούμενη ανάλυση, ο σχεδιασμός αυτός επικρίθηκε έντονα από το Γραφείο Επιχειρησιακών Δοκιμών και Αξιολόγησης που είναι το αρμόδιο όργανο του Πενταγώνου, γιατί θεωρήθηκε κατ΄ουσίαν «εικονικός», αφού για να επιτευχθεί σχεδιάστηκε η εξαίρεση μεγάλου αριθμού ελέγχων από τις δοκιμές που θα πιστοποιούσαν την «Αρχική Επιχειρησιακή Ικανότητα».

Πρόσφατα, στις 17 Σεπτεμβρίου, διέρρευσε το Υπόμνημα που συνέταξε το Γραφείο Επιχειρησιακών Δοκιμών και Αξιολόγησης, μετά από την «Επιχειρησιακή Δοκιμή 1» (OT-1) και που υπέβαλε στην πολιτική ηγεσία του Πενταγώνου.

Παρατίθενται δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα, από την αρχή και το τέλος του Υπομνήματος, όπου φαίνεται η θέση του Γραφείου σχετικά με την κήρυξη της Αρχικής Επιχειρησιακής Ικανότητας:

F-35B_IOC_Testing

 

F-35B_IOC_Testing_b

 

Δεν υπογραμμίζονται τα σημεία που δεν ενδιαφέρουν ιδιαίτερα την ελληνική πλευρά, αφού αφορούν  θέματα ενσωμάτωσης του F-35 στο περιβάλλον λειτουργίας αεροπλανοφόρων.

Όλη η έκθεση είναι διαθέσιμη εδώ.

Πτητικές επιδόσεις του F-35 στην περιοχή φακέλου πτήσεως WVR εμπλοκών

Όπως αναφέρθηκε στην προηγούμενη ανάρτηση, στα τέλη Ιουνίου του 2015, διέρρευσε στον τύπο το περιεχόμενο της πεντασέλιδης αναφοράς δοκιμαστή πιλότου του F-35 μετά τις πρώτες δοκιμές εναέριας μάχης εναντίον αεροσκάφους F-16 Block 40 της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Σε συνέχεια της διαρροής αυτής, αναρτήθηκε δημοσιευμένο σχόλιο του AW&ST για τη σημασία του συμπεράσματος των δοκιμών.

Επειδή η συζήτηση σχετικά με τη δοκιμή αυτή έχει, διεθνώς, λάβει σημαντική έκταση, κρίνεται σκόπιμο να αναρτηθεί τόσο η ίδια η έκθεση που αποτέλεσε την αιτία των συζητήσεων, όσο και η επίσημη απάντηση στον τύπο του Διακλαδικού Γραφείου του Προγράμματος του F-35 (Joint Program Office) με το οποίο επιχειρείτο μια «απάντηση» στην αναφορά του δοκιμαστή-χειριστή. Με τον τρόπο αυτό, θα είναι πιο εύκολο στον κάθε ενδιαφερόμενο να σχηματίσει ιδίαν άποψη για την κριτική που διατυπώθηκε στην αναφορά, καθώς και για την αξία και τη βαρύτητα της απάντησης. Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

Πίσω από την αναφορά για την ικανότητα αεροπορικής μάχης του F-35

f-35_V

του Bill Sweetman

AW@ST (6/7/15)

Στα τέλη Ιουνίου 2015 διέρρευσε στον τύπό το περιεχόμενο της πεντασέλιδης αναφοράς δοκιμαστή πιλότου του F-35 μετά τις πρώτες δοκιμές εναέριας μάχης εναντίον αεροσκάφους F-16 Block 40 της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας. Η αναφορά ήταν ιδιαίτερα επικριτική για τις επιδόσεις του F-35 στον τομέα αυτόν, δίνοντας λαβή για έντονες συζητήσεις σχετικά με το θέμα. Αναδημοσιεύεται εδώ μεταφρασμένο ένα άρθρο του Bill Sweetman, που σχολιάζει την όλη συζήτηση που πυροδοτήθηκε.

Η πρόσφατη αναφορά δοκιμαστή-χειριστή της ομάδας του F-35 JSF της Λόχκηντ Μάρτιν δε θα είχε ξεσηκώσει τόσο θόρυβο αν δεν είχαν προηγηθεί δηλώσεις από ανθρώπους του προγράμματος. Σε δήλωση προς απάντηση μιας άλλης διαρροής μελέτης της RAND που συνέκρινε το F-35 με το Σουκόι Su-35 και άλλα ενδεχόμενα αντίπαλα αεροσκάφη, είχε ειπωθεί:

«Παραθέτοντας αναλύσεις της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, [ο Υποπτέραρχος Charles Davis, τότε διευθυντής του προγράμματος JSF] είπε ότι το F-35 είναι τουλάχιστον 400% πιο αποτελεσματικό στην ικανότητα αεροπορικής μάχης από τα καλύτερα μαχητικά διαθέσιμα στη διεθνή αγορά, των Σουκόι συμπεριλαμβανομένων.»

Πιο πρόσφατα:

Η Λόκχηντ Μάρτιν ισχυρίζεται ότι και οι τρεις εκδόσεις του F-35 θα έχουν κινηματική επίδοση καλύτερη ή ίση με οποιοδήποτε μαχητικό τέταρτης γενεάς σε διαμόρφωση μάχης. Ο συνδυασμός περιλαμβάνει την επίδοση διηχητικής επιτάχυνσης έναντι ενός Typhoon της Γιουροφάιτερ σε διαμόρφωση μάχης αέρος-αέρος και την πτητική επίδοση σε υψηλές γωνίες προσβολής έναντι ενός Super Hornet της Μπόινγκ. Ο Billy Flynn, δοκιμαστής χειριστής της Λόκχηντ Μάρτιν λέει ότι «το F-35 είναι συγκρίσιμο ή καλύτερο σε κάθε έναν από αυτούς τους τομείς, μερικές φορές κατά πολύ, στην αεροπορική μάχη».

Είναι, συνεπώς, εύκολα κατανοητό το γιατί θεωρήθηκε είδηση η εμφάνιση μιας αναφοράς ότι το F-35 είναι υποδεέστερο στη διαχείριση ενέργειας  έναντι ενός F-15 Block40 – που ουδείς ισχυρίζεται ότι φτάνει την ταχύτητα του Typhoon, την επίδοση σε υψηλές γωνίες προσβολής του Super Hornet ή τον συνδυασμό των δύο από το Su-35. Ορισμένες από τις απαντήσεις της Ομάδας του F-35 είναι αξιοσημείωτες.

Πρώτος επί σκηνής ήταν ο Dan Goure του Ιδρύματος Λέξιγκτον που χρηματοδοτείται από τη Λόκχηντ Μάρτιν. Το άρθρο του είχε τίτλο: «Λέτε ότι το F-35 δε μπορεί να αερομαχήσει; Μια χαρά, λέω εγώ«. Αν και ο Goure φαίνεται να εξισώνει κάθε αεροπορική μάχη με κλειστή αερομαχία και κάθε κλειστή αερομαχία με βολές πυροβόλων (κάτι που ίσχυε απολύτως μέχρι το 1956), παραθέτει την πρόσφατη αναφορά το John Stillion που συντάχθηκε για το CSBA ως απόδειξη ότι οι αισθητήρες, τα δίκτυα και τα όπλα έχουν καταστήσει τους ελιγμούς αδιάφορους. «Το σημαντικό συμπέρασμα δεν είναι ότι το F-35 είναι ένα κακό αεροσκάφος», λέει ο Goure, «αλλά ότι οι υφιστάμενοι στόλοι αεροσκαφών τετάρτης γενεάς είναι όλο και περισσότερο απηρχαιωμένοι». Ανάγνωση του υπολοίπου άρθρου

F-35: Ευτυχώς, τα νέα είναι… άσχημα.

F-35

Από το Γραφείο του Υπουργού Αμύνης των ΗΠΑ εκδόθηκε η ετήσια έκθεση για την πορεία των εξοπλιστικών προγραμμάτων των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Στην έκθεση γίνεται εκτενής αναφορά στην πρόοδο του προγράμματος F-35 JSF. Πρόκειται για 34 πυκνογραμμένες σελίδες που παρουσιάζουν με αναλυτικά στοιχεία τη συνολική κατάσταση και την πρόοδο του προγράμματος. Δυστυχώς, το κείμενο είναι στα αγγλικά, και η ανάγνωση του απαιτεί αρκετή υπομονή και συγκέντρωση καθώς δε λέει… ιστοριούλες αλλά παραθέτει στοιχεία. Όμως όσο κουραστική και αν είναι η ανάγνωση, είναι ο καλύτερος τρόπος για να  ενημερωθεί ο ενδιαφερόμενος για την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων και να μην αρκείται σε ισχυρισμούς του ενός ή του άλλου.

Επισημαίνεται ότι ως επίσημη έκθεση του Γραφείου του Υπουργού, το κείμενο είναι πολύ συγκρατημένο και ουδέτερο στις κρίσεις και τις αξιολογήσεις του, χρησιμοποιώντας ουδέτερη, υπηρεσιακή γλώσσα. Όμως τα εκτενέστατα στοιχεία που παραθέτει είναι διαφωτιστικά, ενώ εξηγεί διακριτικά αλλά αναλυτικά πως διάφορα στοιχεία «μαγειρεύονται» προκειμένου να δώσουν καλύτερη εικόνα από την πραγματική σχετικά με την πρόοδο του προγράμματος. Ενδεικτικά και μόνον, στην 24η σελίδα του αποσπάσματος (σελ υπ. αρ. 62 της έκθεσης) περιγράφεται διακριτικά πως επιχειρείται η διαστρέβλωση της εικόνας της πολύ προβληματικής αξιοπιστίας του α/φους μέσω της επανακατηγοριοποίησης των αιτίων των προβλημάτων.

Το απόσπασμα της έκθεσης που αφορά το F-35 μπορεί να βρεθεί εδώ.

Το συμπέρασμα είναι ότι μπορούμε να είμαστε ήσυχοι πως για αρκετά χρόνια ακόμη, το F-35 δε θα έχει σοβαρή επιχειρησιακή αξιοπιστία, ενώ το κόστος του συνεχώς αυξάνεται.